Tracklista: 1. Livin in Paradise2. Immortal Memory3. Rescue Anyone? Rescue Me!4. Survivor (Take a Ride On My Wheels)5. Time to Say Goodbye6. Only Murderers Kill Time7. Fuel for Life8. Mission to Kill9. Symphony of Sin10. Nobody Knows Your Name11. Who's the First to Die12. Whisper a Prayer13. Without Forgiveness14. Buried Alive
Współpraca tych trzej świetnych instrumentalistów trwa od z górą dziesięciu lat. Jednak o wiele dłużej trwa współpraca Gjerstada z Nilssen-Love'm. Swoją muzyczną karierę Paal zaczynał, bowiem właśnie w składach prowadzonych przez Frode Gjerstada. W latach dziewięćdziesiątych rozpoczęli oni duetowe granie i trwa ono po dziś dzień. Jednocześnie realizują oni współpracę w trio (czasami dołączał do nich także Peter Brotzmann) i w tym składzie tworzą muzykę równie intensywną, ale i nieco bardziej zróżnicowaną niż granie w duecie. Wciąż jest to muzyka w pełni improwizowana z licznym odniesieniami do awangardowego jazzu, ale także free improv i muzyki współczesnej, obdarzona wielką dozą energii, ale również - nieco w odróżnieniu od duetowych spotka Gjerstada vs. Nilssen-Love - Jan Strom wprowadza tu nieco skandynawskiej melancholii, ale i przydaje brzmieniu zespołu zaskakująco dużo głębi. Partnerzy znakomicie się rozumieją - przy tak długo trwającej współpracy nie potrzeba wiele by w pół dźwięku rozumieć i rozpoznać zamiary partnera. Gjerstad wcale nie za często gra tutaj czystym dźwiękiem, nie unikając sonorystycznych dźwięków i zgrzytów, więc płyta ucieszy wszystkich miłośników dokonań Petera Brotzmanna.MultikultiTracklista:1. Boris2. KirillMuzycy:Frode Gjerstad - alto sax, clarinetJon Rune Strom - acoustic bassPaal Nilssen-Love - drums
1. Introduction2. Look Back In Anger3. Heroes4. What In The World5. Golden Years6. Fashion7. Let's Dance8. Breaking Glass9. Life On Mars10. Sorrow11. Cat People12. China Girl13. Scary Monsters14. Rebel Rebel15. White Light White Heat16. Station To Station17. Cracked Actor18. Ashes To Ashes19. Space Oddity/Band Introduction20. Young Americans21. Fame/End Credits22. Documentary23. Documentary24. Documentary
Swój drugi solowy album dla wytwórni Decca Benjamin Grosvenor wypełnił bardzo ciekawie pomyślanym programem muzyki fortepianowej opartej na formach tanecznych.
Tracklista: 1. Piano Concerto No. 1, Op. 28 2. Variaciones Concertantes, Op. 23 3. Concierto Argentino
Snoop Dogg, właściwie Cordozar Calvin Broadus Jr. (ur. 20 października 1971 w Long Beach w Kalifornii) – amerykański raper i aktor. Do 1998 roku znany jako Snoop Doggy Dogg.Snoop Dogg współpracował z takimi wykonawcami jak: Dr. Dre, Eminem, Ice Cube, Tupac Shakur, Game, B-Real, Tha Dogg Pound, Coolio, Mariah Carey, Akon, P. Diddy, Pharrell Williams, 50 Cent, Nate Dogg, Justin Timberlake, Bow Wow, Katy Perry, Korn, Limp Bizkit, Gorillaz, Beck, Marilyn Manson, David Guetta, T-Pain i Red Hot Chili Peppers. W 2001 r. ukazała się jego autobiografia. Pod koniec października 2007 roku wziął udział w telewizyjnej gali stacji VH1 – Hip Hop Honors 2007 oraz poprowadził galę rozdania nagród MTV Europe Music Awards w Monachium. Imię odziedziczył po ojczymie Calvinie Cordozar Broadusie Sr. (żyjący w latach 1948-85). Raper urodził się w październiku 1971 roku w szpitalu Los Altos Hospital w Long Beach w stanie Kalifornia jako drugi z trzech synów. Jego ojciec, Vernall Varnado (ur. 13 grudnia 1943) był weteranem wojny Wietnamskiej, piosenkarzem i listonoszem, jednak rzadko uczestniczył w życiu młodego Calvina. W dzieciństwie Rodzice Broadusa nadali mu pseudonim "Snoopy", bo był podobny do fikcyjnej postaci. Matka i ojczym rozwiedli się w 1975 roku. W młodym wieku Calvin Jr. uczęszczał na lekcje śpiewu w kościele Golgotha Trinity Baptist Church i uczył się gry na fortepianie. W szóstej klasie zaczął rapować. Uczęszczał do Long Beach Polytechnic High School. Podczas nauki został skazany za posiadanie narkotyków - kokainy, na okres sześciu miesięcy. Jako nastolatek młody raper często popadał w konflikt z prawem. Był członkiem gangu Rollin' 20 Crips[6]. Po ukończeniu edukacji zajął się muzyką. Wspólnie z Nate Doggiem, Lil' ½ Dead i Warrenem G nagrali demo jako grupa 213. Swój pierwszy freestyle zarejestrował na podkładzie muzycznym pochodzącym z utworu "Hold On" - żeńskiej grupy muzycznej En Vogue. Znalazł się on na mixtapie pt. Over the Counter, którym zainteresował wówczas wpływowy producent Dr. Dre. Dre skontaktował się z Calvinem i umówił go na spotkanie. Były członek N.W.A - The D.O.C. nauczył Dogga jak układać rymy. Jakiś czas po tym, Dre wydał singel "Deep Cover" stworzony do filmu o tym samym tytule, w którym wystąpił Snoop. Pod koniec roku 1992 Dr. Dre wydał swój pierwszy album w Death Row Records pt. The Chronic przy współudziale Snoop Dogga, który w znacznym stopniu przyczynił się do jego ogromnego sukcesu. Single "Nuthin' but a "G" Thang" i "Fuck wit Dre Day (and Everybody's Celebratin')" przyniosły mu sławę. Broadus nie mógł dłużej czekać i wydał swój debiutancki album Doggystyle w 1993 roku. Sukces tego albumu był wielki, single "What's My Name?" i "Gin and Juice" utrzymały album w czołówce list przebojów aż do roku 1994. Kolejny album Snoopa był długo opóźniany, Tha Doggfather wydano 16 listopada 1996 bez udziału Dre. Premierę tego wydawnictwa przyćmiły inne wydarzenia, w szczególności zabójstwo przyjaciela Snoop Dogga – Tupaca Shakura i początek problemów wytwórni Death Row Records. Sprzedaż 2 milionów egzemplarzy albumu uznano za porażkę. Snoop Dogg przeniósł się do No Limit Records Mastera P, czym wywołał gniew Suge Knighta. W nowej wytwórni wydał swój kolejny album Da Game Is to Be Sold, Not to Be Told, który był mocno krytykowany, jednak sprzedawał się bardzo dobrze. Następnie wydał kolejny album, tym razem w stylu G-Funk No Limit Top Dogg. Produkcja ta uzyskała rozgłos i Snoop Dogg powrócił na szczyt, a comeback potwierdził wydanym w 2000 roku albumem Tha Last Meal. W 2002 roku rozpoczął współpracę z The Neptunes. Pharrell wyprodukował singlowe hity z nowego albumu Paid tha Cost to Be da Boss, czyli "From da Chuuuch to da Palace" i "Beautiful", a album pokrył się platyną. Snoop Dogg kontynuował owocną współpracę z The Neptunes. Produkcja R&G (Rhythm & Gangsta): The Masterpiece to popis Pharrella jako producenta, który jest współautorem hitów: "Drop It Like It's Hot", "Let's Get Blown" i "Signs", stawkę singli uzupełniało "Ups & Downs/Bang Out". Album wywołał różne opinie: niektórzy uważali, iż album ten zrobił ze Snoop Dogga gwiazdę popu, inni, że zaczął tworzyć bardziej muzykalne utwory. Snoop Dogg postanowił zerwać z dotychczasowym stylem pop i R&B, koncentrując się na nowym albumie. Nowa produkcja Snoopa to Tha Blue Carpet Treatment, jest powrotem do korzeni i gangsterskich klimatów. Pierwszym singlem jest ponownie produkcja Pharrella "Vato" z gościnnym udziałem B-Reala z Cypress Hill. Drugim singlem z tej płyty był "That's That" z R. Kelly. W 2008 wydał album o nazwie Ego Trippin'. 27 sierpnia 2008 roku Snoop zagrał koncert w Polsce na warszawskim Torwarze. W 2009 roku raper zaczął poszukiwac talentów w Europie. Nagrał single Dime Piece z bułgarską piosenkarką LiLaną, gdzie rapuje inny bułgarski raper Big Sha, Groove On z rosyjskim raperem Timatim oraz wystąpił w teledysku rapera Time. Nagrał też singel Hot Girl z palestyńskim raperem Bellym. 8 grudnia 2009 r. wydany został dziesiąty album Snoopa Malice n Wonderland. Promowały go single "Gangsta Luv" z The-Dreamem, "That's Tha Homie" z Timbalandem, "I Wanna Rock" i "Pronto" z Soulja Boyem. Album znalazł się na 23. miejscu notowania Billboard 200, opracowanego przez Billboard. 29 marca 2011 roku, został wydany jedenasty studyjny album, Doggumentary. Pierwotnie tytuł miał brzmieć Doggystyle 2: The Doggumentary. Miał być kontynuacją albumu z 1993 pt. Doggystyle, jednak Calvin zrezygnował z tego. Na tej kompozycji znajduje się 21 premierowych utworów. Na 2012 rok został zapowiedziany nowy album pt. Reincarnated.
1. Something Happened On The Way To Heaven 2. Against All Odds (Take A Look At Me Now) 3. Who Said I Would? 4. One More Night 5. Don't Lose My Number 6. Do You Remember? 7. Another Day In Paradise 8. Separate Lives 9. In The Air Tonight 10. You Can't Hurry Love 11. Two Hearts 12. Sussudio 13. Groovy Kind Of Love 14. Easy Lover 15. Take Me Home
Tracklista:Side A: Ella Fitzgerald At Newport1. This Can't Be Love2. I Got It Bad (And That Ain't Good)3. Body And Soul4. April In Paris5. I've Got A Crush On You6. Air Mail Special7. I Can't Give You Anything But LoveSide B: Billie Holiday At Newport1. Nice Work If You Can Get It2. Willow Weep For Me3. My Man4. Lover Come Back To Me5. Lady Sings The Blues6. What A Little Moonlight Can Do
Tracklista: 1. I Aim to Walk Down the River2. The Musician's Exchange3. Strength in Numbers4. Waiting On the Outside5. I Penned This Tale On the Donkey6. The Thimble7. The Foot8. Take It to Ride9. Winter's Blues10. Take Me Back11. Nest
Tracklista: 1. Cerit Osman Zeybegi2. Eski Kordon Zeybegi3. Kordon Zeybegi4. Aptalikos5. Mistirio Zeibekiko6. Rast Zeybek7. Limni Zeybegi- Limneiko8. Nikriz Longa9. Izmir Zeybegi10. Ta Ksila11. Plevra12. Tenedio13. Çeçen Kizi14. Erzincan'da Bir Kus Var