Lista utworów:01.Down At The Exit 02.Doomsday Dance03.Eton Rifles 04.Deeper In Debt05.Little Houses In A Row 06.Küss Mich Noch Einma07.Like I Want You08.Street Sweeper Lullaby09.Wondering Why I Ever Go Home10.Master of War11.Black Forest Skies12.Walk Between the Raindrops
Tracklista:
Live concert performance from American soul musician Brian McKnight. The tracks performed include 'Find Myself in You', 'Shoulda Woulda Coulda' and 'Forever'.
Schubert nigdy nie osiągnął poziomu takiego, na jaki aspirował na scenie operował, nawet odkąd jego muzyka zaczęła być rozpoznawalna, jego arie nie znajdowały się w repertuarze. Wynika to z tego iż jego kompozycje nie były do końca operami, były operą z domieszką thesngspiel, która bardzo szybko wyszła z mody i nigdy nie powróciła. Na płycie usłyszymy utwory w nowym życiu, które sprezentował im Christoph Spering.
Tracklista: 1. Searchin' For A Woman - Albert King 2. Bad Luck - Albert King 3. So Close - Otis Rush 4. Howlin' For My Darling - Albert King 5. I Can't Stop - Otis Rush 6. Won't Be Hangin' Around - Albert King 7. I'm Satisfied - Otis Rush 8. All Your Love - Otis Rush 9. You Know My Love - Otis Rush 10. Merry Way - Albert King 11. Wild Women - Albert King 12. Murder - Albert King 13. So Many Roads - Otis Rush 14. California - Albert King
Płyta Anny German z serii „Oryginalne LP na CD” zawiera dwie kolędy pochodzące ze wspólnej płyty winylowej (SX1940) – z Ireną Santor, Jerzym Połomskim i Adamem Zwierzem. Pozycje 3 – 6 oraz 7 – 10, to oryginalne dwie „czwórki” (małe płyty winylowe zawierające po 2 utwory na każdej stronie, odtwarzane z prędkością 45 obr./min.), których repertuar, dotąd niezwykle rzadko był oficjalnie publikowany. Zwłaszcza „Piosenki perskie” (3 – 6) z muzyką Anny German do tłumaczonych przez Zofię Józefowicz-Czabak tekstów Ahmada Szamlu. Nagrania pochodzą z 1971 roku, a subtelnego kolorytu dodaje im aranżacja Bolesława Szulii. Następnie mamy piosenkę powstałą z fascynacji podbojem kosmosu i polskiego w nim akcentu – W wielkiej kosmicznej rodzinie, oraz piosenkę o wymiernym sukcesie… polskiego footballu: „Górnik Zabrze, a jakże” (nigdy dotąd nie publikowaną).
Pochodzący z Niemiec wybitny kompozytor Carl Loewe (Johann Carl Gottfried Loewe), urodzony w 1796 roku w Lobejun, zmarł w 1869 roku w Kilonii. Prócz komponowaniem artysta zajmował również śpiewaniem, był dyrygentem oraz organistą. W swoich czasach zwany „Schubertem północnych Niemiec”,
Drugi rozdział w katalogu wydawnictwa Fundacji Słuchaj! z muzyką Liquid Quintet Agusti Fernandeza. Tym razem trzech cudownych improwizatorów z Barcelony - świetny pianista Agusti Fernandez i dwa młode, ale bardzo obiecujące koty Albert Cirera i Ramon Prats, spotkali się z dwoma na najwybitniejszymi improwizatorami z Polski, Arturem Majewskim (Mikrokolektyw, Rob Mazurek, Jamaladeen Tacuma ao) i Rafałem Mazurem (Nobject, Agusti Fernanadez, Joelle Leandre, Martin Kuchen). Wszystko, czego tu można posłuchać, wydarzyło się na warszawskim festiwalu Ad Libitum i zdaniem wielu dziennikarzy i słuchaczy był to po prostu najbardziej pirotechniczny i pełen przygód koncert 12. edycji festiwalu. Materiał nagrano 14 października 2017 roku. Muzycy: Agustí Fernández: piano Artur Majewski: trumpet Albert Cirera: soprano and tenor saxophones Rafal Mazur: electric-acoustic bass Ramon Prats: drums
Żaden inny nagrywający artysta nie mógłby konkurować z Danielem Barenboimem, jeśli chodzi o wykonywanie muzyki Beethovena. Ten zestaw trzydziestu pięciu płyt CD zawiera nagrania sprzed ponad 30 lat (1966-1999), których Barenboim dokonał zarówno jako pianista, jak i jako dyrygent. Wydawnictwo, obejmujące tak nagrania studyjne, jak też nagrania koncertowe, obejmuje pozycje z wyjątkowego katalogu Warner Classics, który zawiera dzieła tak przełomowe jak: sonaty fortepianowe (nagrane w 1960 roku), symfonie, pięć koncertów fortepianowych (nagranych w 1980 roku w Berlinie z Barenboim'em, który wówczas dyrygował przy fortepianie), koncerty skrzypcowe, Fidelio i Missa Solemnis.
Muzycznie była nieobecna blisko siedem lat. Ale na szczęście wspaniała, wszechstronna artystka, ceniona aktorka i piosenkarka Charlotte Gainsbourg ogłosiła swój muzyczny powrót. Albumowi nadała tytuł "Rest". Premiera ogłoszona jest na 17 listopada 2017 roku. Gwiazda kina, jaką bez wątpienia jest Charlotte, córka niezapomnianego Serge'a Gainsbourga i nietuzinkowej aktorki i piosenkarki Jane Birkin, zaprosiła do współpracy wielu utalentowanych muzyków. Największym spośród nich jest oczywiście Sir Paul McCartney. Oprócz legendarnego Beatlesa Francuzkę wspomogli, chociażby Guy-Manuel de Homem-Christo z Daft Punk, Owen Pallett, Connan Mockasin, a także SebastiAn (m.in. Frank Ocean), który jest zarazem producentem. Jako pierwszą Charlotte udostępniła piosenkę tytułową - "Rest" - którą wyprodukował i współkomponował Guy-Manuel de Homem-Christo. Teledysk do "Rest" wyreżyserowała sama Charlotte Gainsbourg i jest on jednym z serii, stworzonych na potrzeby albumu "Rest". Natomiast Sir Paul McCartney jest autorem piosenki "Songbird In A Cage". – Potrzebowałam wsparcia. Udzielił mi go Lars Von Trier – wyjaśnia Charlotte, która zagrała w "Nimfomance" wyreżyserowanej przez kontrowersyjnego Duńczyka. – Najpierw zapytałam go, czy mnie wyreżyserowałby mi wideoklipu. Odparł: "Nie, sama powinnaś to zrobić". Potem dodał, że wie, co jest mi potrzebne i jak mogę to osiągnąć. Podyktował mi dokładnie, co powinnam zrobić. Taki zestaw zasad. Wystarczyło. Właśnie tego potrzebowałam. Dzięki uczynieniu tego pierwszego kroku w kierunku reżyserii byłam w stanie przekazać wizualnie swoje pomysły oraz nakręcić klipy do jeszcze paru kompozycji z płyty. Charlotte, pracując nad piosenkami, inspirowała się zarówno nowymi, elektronicznymi brzmieniami, jak i twórczścią Giorgio Morodera, filmowymi soundtrackami, choćby do "Carrie" Briana De Palmy (skomponował go Pino Donaggio), "Lśnienia" Stanleya Kubricka, "Rebeki" Alfreda Hitchcocka. Gainsbourg po raz pierwszy odważyła się na napisanie tekstów w języku francuskim. Odbija się w nich między innymi wielki smutek po śmierci siostry artystki, fotografki mody Kate Barry. A także walka między śmiałością i chęcią do występów, byciem osobą publiczną. Na "Rest" oprócz wpływów współczesnych słychać echa psychodelii, funku, disco. Całość zamyka energetyczna kompozycja "Les Oxalis".