
Wrocławska „Tosca” została nagrana w trakcie koncertowego wykonania w grudniu 2000 roku. Ponad rok wstrzymywano więc publikację tego zapisu. I chyba słusznie. Wobec zalewu nagrań płytowych tej opery (ponad 80 pozycji) nie stanowi ona żadnej konkurencji. Tym bardziej, że wykonanie uznać trzeba za bardzo przeciętne i to za sprawą, niestety, śpiewaków. Aleksandra Lemiszka za swą Toskę sceniczną (Poznań 1996, Wrocław 1998) zebrała wiele pochwał, głównie jednak za aktorstwo. Prezentowane nagranie ujawnia jej braki wokalne: nieciekawą barwę, artykulację z mocno dyskusyjnym legato, brak wyrównania głosu szczególnie w górnym rejestrze. Właściwie tylko popisowa aria z II-go aktu zabrzmiała w jej wykonaniu w miarę przyzwoicie. Zbigniew Kryczka (Scarpia) także niczym szczególnym się nie wyróżnił. Głos, owszem, mocny i nośny, ale mało zróżnicowany w brzmieniu, stąd pewna monotonia interpretacji. Najlepiej wypadł więc, skądinąd raczej przeciętny tenor, Taras Iwaniw (Cavaradossi), choć wysokich dźwięków starannie unikał, a słyszalne lekkie wibrato zakłócało brzmienie w średnicy skali. Tomasz Szreder, dyrygent właściwie estradowy, poprowadził Chór i Orkiestrę Opery Wrocławskiej w sposób zrównoważony, ale zupełnie pozbawiony napięcia dramatycznego tak potrzebnego w tej operze. Tosca, Chór i Orkiestra Opery Wrocławskiej, dyr. T. Szreder, DUX, 0314/315, DDD, 119’37, 2001 r.
- Wykonawca Various Artists
- Nośnik CD
- Muzyka poważna / Opery i operetki
- 19-07-2019, 04:53
- 0
- 0
- admin








