Muzyka średniowieczna wykonywana w XIII wieku we Francji i na Węgrzech w katedrach budowanych wtedy w największych centrach chrześcijańskiego świata. Utwory wykonywane przez młody belgijski zespół wokalny Grandelavoix pod dyrekcja Björna Schmelzera.
1. John Wesley Harding2. As I Went Out One Morning3. I Dreamed I Saw St. Augustine4. All Along the Watchtower5. The Ballad of Frankie Lee and Judas Priest6. Drifter's Escape7. Dear Landlord8. I Am a Lonesome Hobo9. I Pity the Poor Immigrant10. The Wicked Messenger11. Down Along the Cove12. I'll Be Your Baby Tonight
Wyjątkowy zestaw 6 CD, zawierający komplet symfonii i koncertów Rachmaninowa w najlepszych wykonaniach. Na płycie pojawiają się takie nazwiska jak Sviatoslav Richter, Byron Janis, czy Pavel Kogan, których ranga mówi sama za siebie.
Tracklista: 1. The Dead 2. Never Ending Hill 3. Is Anybody There? 4. Black of Night 5. Mirror Mirror 6. The Cellar 7. Pictures in Red 8. Give Me Your Soul 9. The Floating Head 10. Cold As Ice 11. Shapes of Black 12. The Girl in the Bloody Dress 13. Moving On
Kolekcja legendy muzyki klasycznej - Luciano Pavarottiego.
Niesamowity album, który zrodził się i zmaterializował dzięki jednemu artyście – amerykańsko-szwajcarskiemu muzykowi Manuelowi Gagneux. "Devil Is Fine" kierowany jest przede wszystkim pod adresem fanów metalu, ale nie tylko oni powinni po ten materiał sięgnąć. Dlaczego? Bo w słowniku Manuela nie ma zwrotu "nie da się". U niego nie tylko się da połączyć teoretycznie niepołączalne (black metal z gospel, na przykład), ale ma to jeszcze sens i magiczną siłę przyciągania. "Alternative Press" napisał w recenzji: "Jeżeli pożądacie czegoś nowego, wyjątkowego i mocnego w przekazie, nic lepszego niż Zeal & Ardor wam się nie trafi". "Rolling Stone" uważa, że "Devil Is Fine" to dzieło "dziwne, nieprzeniknione i cudowne, jak żadne z wydanych w 2016 roku". Sam Manuel mówi wprost: "Nie ma tutaj żadnych stylistycznych kompromisów, tylko rzeczy, które osobiście lubię".Black metal, śpiewy murzyńskie niczym z plantacji bawełny, to tylko ułamek. Dodajcie sobie jeszcze śpiewanie typowe dla Bliskiego Wschodu, ale także niczym wycięte z nabożeństwa, dzwoneczki, cymbałki, trochę oldschoolowej elektroniki – coś pomiędzy Yello a United Future Organization, korzennego bluesa. Takie płyty nie pojawiają się często. Ale zostają na długo.Co ważne, Manuel Gagneux będzie "Devil Is Fine" promował w Polsce. Artysta pojawi się u nas 25 kwietnia 2017 roku i wystąpi w warszawskiej Hydrozagadce. Gagneux zapowiada w rozmowie z toiletovhell.com: "Chciałbym, żeby było to coś pomiędzy koncertem a poważnie porąbanym graniem. Nie tylko coś, czego ludzie wcześniej nie słyszeli, ale coś, czego ludzie nigdy wcześniej nie widzieli, coś, co pozostawiłoby ich przerażonymi, słabymi, ale i w przekonaniu, że pokochali to doświadczenie. Do tego właśnie dążę".
Gdyby nie Randy Rhoads i jego fenomenalna gra na dwóch pierwszych płytach Ozzy'ego Osbourne'a, nie wiadomo, jak potoczyłabym się kariera Księcia Ciemności. Riffy i solówki gitarzysty z albumów "Blizzard Of Oz" i "Diary Of Madman" to klasyka metalu i drogowskaz dla kolejnych pokoleń gitarowych wymiataczy. No i nie można zapominać o tym, co Randy stworzył w Quiet Riot, czyli zespole, który opuścił, aby wesprzeć talentem Ozzy'ego.
Tracklista:1. Utferd2. Tundra3. Oyster4. Stryk5. Undergrunn6. Bolgebrytar7. Saga8. Lysne9. Sakura10. Klokkespel
Tracklista: 1. My Sweet Summer Suite2. Strange Games and Things (Original Long Version)3. Blues Concerto4. You, I Adore5. Brazilian Love Song6. Are You Sure7. You've Given Me Something8. I'm Falling in Love With You
„Where Have You Been All My Life?” jest esencją ostatnich pięciu lat Villagers, które zostały zamienione w jedną, spójną narrację. Nagrany w londyńskim RAK Studio z Richardem Woodcraftem (Radiohead, The Last Shadow Puppets) oraz z koncertowym akustykiem Villagers Berem Quinnem, album przynosi na nowo nagrany materiał z trzech dotychczasowych albumów Villagers. Wydany w kwietniu 2015 roku „Darling Arithmetic”, trzeci album Conora O'Briena wydany pod szyldem Villagers, był zdecydowanie bardziej intymną płytą w porównaniu z wielopłaszczyznowymi aranżacjami „Becoming A Jackal” (2010) i „{Awayland}” (2013). To świeże podejście znalazło swoją kontynuację podczas trasy koncertowej, gdzie stare utwory zostały przedstawione z tym nowym nastawieniem. To z kolei doprowadziło O'Briena do studia, gdzie w jeden lipcowy dzień zarejestrowano w prosty sposób 18 piosenek, z których 12 trafiło na tę płytę. Nagrane na żywo, bez studyjnych zabiegów, idealnie oddają magię tamtego dnia.