Tracklista:1. Koln, January 24, 1975, Part I2. Koln, January 24, 1975, Part II a3. Koln, January 24, 1975, Part II b4. Koln, January 24, 1975, Part II c
O czym traktuje "Afraid Of Heights"? – O walce. Wewnętrznej i zewnętrznej, w społeczeństwie, w którym żyjemy – tłumaczą muzycy. – Chodzi o zadawanie pytań, o przyjaźń, lojalność, o nieakceptowanie rzeczy i sytuacji, które do nas nie pasują. Chodzi też o branie odpowiedzialności i o niewstydzenie się osoby, którą co rano widzi się w lustrze. Chodzi także o podążanie za marzeniami i o to, że kiedy ci się nie uda, trzeba wstać i walczyć dalej – dodają członkowie Billy Talent. To bynajmniej nie wszystko, bo rozchodzi się też chociażby o poszanowanie natury i słuchanie sygnałów, które do nas wysyła. Jest też coś o miłości, nienawiści, no i oczywiście jest siła i energia rock and rolla. Sesja nagraniowa odbyła się w Toronto, rozpoczęła na początku 2016 roku. W okresie niezbyt miłym dla świata, kiedy umarł David Bowie, a niedługo potem doszło do zamachów w Brukseli. Ben Kowalewicz nie czuł się najlepiej pracując nad tekstami w takich okolicznościach, kiedy wydawało się, że planeta powoli zmierza ku zagładzie. Gorzej poczuł się na pewno 15 stycznia, kiedy perkusista Aaron Solowoniuk ogłosił na YouTubie, że nie będzie grał na nowej płycie Billy Talent. Z powodu stwardnienia rozsianego, na które od dawna cierpi, a które niestety dało o sobie mocniej znać. Ben, gitarzysta Ian D'Sa i basista Jonathan Gallant byli załamani, że serdeczny kumpel musiał zrezygnować. – To był najtrudniejszy moment w historii zespołu – zapewnia Ian, który zajął się produkcją i komponowaniem piosenek. – Ale chyba wszyscy zdawaliśmy sobie sprawę z tego, że ten moment musi kiedyś nadejść. A nadszedł tuż przed wejściem do studia. Po długim namyśle wybrano idealnie pasującego następcę, Jordana Hastingsa z Alexisonfire. Musiał minąć pewien czas, aby wszystko w Billy Talent znów zagrało jak trzeba i ostatecznie tak się właśnie stało. Jordan wpasował się w nowy zespół. Napięcie, jakie towarzyszyło procesowi dopasowywania się stron do siebie, zrodziło tytuł albumu. – Jest on metaforą strachu przed zaangażowaniem się – wyjaśnia Ian. Muzycznie odbiciem tego na albumie są dwie wersje piosenki tytułowej. Jedna power popowa, bardziej typowa dla Billy Talent, zaś druga bardziej oparta na brzmieniu fortepianu. Efekt końcowy, to najbardziej śmiały, odważny album w karierze zespołu. Zawierający nawet elementy syntezatorowe w stylu Depeche Mode (w "Horses And Chariots"). Warto wspomnieć, że Billy Talent, który istnieje już 13 lat i sprzedał na całym świecie ponad 3 mln albumów, będzie promować płytę "Afraid Of Heights" koncertami w Polsce. Zespół 12 grudnia zagra w poznańskim Eskulapie i dzień później w warszawskiej Progresji.
O jej albumie poprzednim „Memories Of Days Gone By” Marek Niedźwiecki napisał „Nagrany w 2011 roku, a brzmi jak sprzed lat. Cudownie … Tyle jest muzyki, której nigdy nie usłyszymy. Jak dobrze, że istnieją przypadki …”.Najnowsza płyta, pieczołowicie nagrana przez Paula Croketta, zachwyci tych, którzy nade wszystko cenią sobie muzykę senną, rozmarzoną i niespieszną, w „When We Were Gentle” rozkochają się nie mniej, niż choćby w płytach Portishead, Flunk czy Mazzy Star.Jej nowy album, tak jak poprzedni, wyprodukował John Parish (także gra na płycie), znany głównie ze współpracy z P.J.Harvey, ale także Tracy Chapman i Rokią Traore. Warto przypomnieć, że Kira wielokrotnie towarzyszyła Tricky'emu, legendzie trip-hopu na koncertach.Muzykom występującym na płycie raczej nie w głowie technikalia, mamy tutaj do czynienia z muzyką graną nie dla wirtuozerii, nie znajdziemy tu sztuczek studyjnych, za to prawdziwe emocje w najczystszej postaci. Do tego ujęte one zostały w formę naprawdę dobrych piosenek, autorstwa wokalistki i jej męża Nicolaia Munch-Hansena. Niespieszne, eleganckie, a jednocześnie pełne cudownej dezynwoltury.Magiczne, wręcz hipnotyzujące koncerty Kiry cieszą się dużą popularnością na świecie, przyciągają fanów jazzu jak i muzyki alternatywnej, niezależnej. Można się było o tym przekonać rok temu podczas jej pierwszego pobytu w Polsce, kiedy to występowała w Poznaniu, Krakowie i w Warszawie w PR. 3 Polskiego Radia.Muzycy:Kira Skov - vocal Nicolai Munch-Hansen - bass, electric bass, percussion, electric guitar Oliver Hoiness - electric guitar Simon Toldam - keyboards, accordion John Parish - drums R.J. Miller - drums
Tracklista:1. GRAD2. The Ebb C/w Solotron3. How You Gonna Get By?4. Herbie Hancock5. The Modern Apothecary6. The Castle Of...7. I Wanna See My Daddy8. UVB-769. Fukushima Surfer Boys10. The Wooden Wall11. Junk #312. Junk #113. Sickle Cell Orphan14. Isotron15. The Shapes16. Monodaddy
Druga płyta tria Side A z udziałem Kena Vandermarka. "Z udziałem", ponieważ w tym zespole nie jest on liderem - partnerzy (Havard Wiik oraz Chad Taylor) są sobie równi. Wszyscy odpowiadają za warstwę kompozycyjną materiału i współdecydują o brzmieniu muzyki tria.Jedyny to chyba projekt Vandermarka z perkusistą Chadem Taylorem, muzykiem obecnym od dawna na chicagowskiej scenie. Jest on członkiem rozmaitych mutacji Chicago Underground Roba Mazurka, ale koncertował i nagrywał także w różnych składach z Fredem Andersonem czy Sticks and Stones Matany Roberts. Naturalnym jest skojarzenie Side A z triem Free Fall, w którym Vandermark gra razem z Havardem Wiikiem, osiadłym w Berlinie norweskim pianistą, współtworzącym m.in. skandynawski super-band Atomic. Muzyka Side A dryfuje jednak w zupełnie odmienne rejony, chociaż źródła, z których czerpie kolektyw są takie same. Z jednej strony jest to jazzowa tradycja, z drugiej - tradycja europejskiej współczesnej muzyki awangardowej (od dodekafonii Schönberga, Weberna i Berga począwszy), trwale obecna w grze Wiika. Proporcje jednak są dobrane zupełnie inaczej i pojawia się jeszcze jeden, we Free Fall nadzwyczaj delikatnie obecny czynnik - to tradycja sceny niezależnego rocka. Vandermark współpracował i po dziś współpracuje z wieloma muzykami na niej obecnymi - Bob Weston, Steve Albini, Dawid Grubbs, John Herndon, Jeff Parker, także Terrie Hessels i Andy Moor z The Ex - to muzycy znani bardzo licznym wielbicielom rocka. Także stali partnerzy Vandermarka: Dave Remis, Tim Daisy, Fred Lonberg-Holm i Nate McBride po dziś współtworzą wiele rockowych projektów. Nie inaczej jest z obecnym tu perkusistą Chadem Taylorem - oprócz odwołujących się do rocka projektów Mazurka grywa on także z formacją Iron & Wine. I właśnie ta tradycja jest podstawą porozumienia pomiędzy Taylorem i Vandermarkiem.Muzyka ma dosyć kolektywny charakter, ale mylił się będzie ten, kto pomyśli, że Vandermark nie determinuje brzmienia grupy. Grając tu tylko na saksofonie tenorowym, jedynym stricte melodycznym instrumencie w trio, musi wysuwać się na plan pierwszy. Ale jest w tej muzyce jednak także miejsce na namysł i niuans, delikatne poszukiwania, chociaż i tak na koniec noga słuchacza sama wystuka rockowej rytm. Piękna muzyka - dzięki koncertowej rejestracji - o zdecydowanym wyrazie i charakterzeTracklista:1. Cadeau (for Man Ray)2. BMC3. Semiology4. Dhill5. 296. Virano7. The Measure Of The Height (for Jorinde Voigt)8. Strikes No Chord In My Memory9. 4 From 5 To 6 (for Fred Hopkins, Steve McCall, Henry Threadgill)Muzycy:Ken Vandermark - reedsHavard Skarpnes Wiik - pianoChad Taylor - drums
Tracklista: 1. Girl in Flames2. Good Timing3. Next Mistake4. Not Alone5. Right to the Top6. Masterpiece of Silence7. Angel8. So Long9. The Game (Feat. Breezy)10. Pokerface (Feat. Charles Walker)
Następna pozycja w serii "Take A Look At Me Now" to wydany w 1989 roku kapitalny album "…But Seriously", który aż dziewięć razy pokrył się platyną w Wielkiej Brytanii (15 tygodni na pierwszym miejscu na liście!), czterokrotnie w USA (miesiąc na pierwszym miejscu "Billboardu") i przyniósł jeden z największych przebojów w karierze Phila Collinsa, "Another Day In Paradise". Za tę piosenkę artysta otrzymał BRIT Award.
Album zawiera nagrania sześciu jednych z najbardziej wpływowych artystów związanych z danym gatunkiem muzycznym.Wewnątrz albumu znajdziemy krótkie notki biograficzne artystów oraz zwięzły opis danego stylu muzycznego, którego są oni przedstawicielami.Album oferuje nie tylko brzmienie, które jest charakterystyczne dla płyt winylowych, ale również trzy unikalnie skonfigurowane płyty oraz okazję do zapoznania się z dziełami niektórych z największych światowych artystów i muzyków, z których wielu jest prekursorami prezentowanych gatunków muzycznych.Tracklista:LP 1Side A John Lee Hooker 1.Boom Boom2.Crawlin' King Snake3.I'm In The Mood4.Huckle Up Baby5.I Love You Honey6.Boogie Chillen'7.Hobo BluesSide B Muddy Waters 1.Got My Mojo Working2.Mannish Boy3.Forty Days And Forty Nights4.Honey Bee5.I'm Your Hoochie Coochie Man6.Rollin' Stone7.Baby Please Don't GoLP 2Side C Howlin' Wolf 1.Smokestack Lightnin'2.Spoonful3.The Red Rooster4.I Asked For Water (She Gave Me Gasolene)5.How Many More Years6.Howlin' Blues7.Moanin' At MidnightSide D Elmore James 1.Dust My Broom2.It Hurts Me Too3.Hawaiian Boogie4.The Sky Is Crying5.Rollin' And Tumblin'6.Standing At The Crossroads7.Early In The MorningLP 3Side E B.B. King 1.3 O'Clock Blues2.You Upset Me Baby3.Please Love Me4.Did You Ever Love A Woman5.Sweet Little Angel6.Woke Up This Morning7.Every Day I Have The BluesSide F Robert Johnson 1.Come On In My Kitchen2.Hell Hound On My Trail3.Love In Vain4.Ramblin' On My Mind5.Terraplane Blues6.Cross Roads7.Walkin' Blues8.Sweet Home Chicago
Jakby uciekając od mainstreamowej popularności, która stała się udziałem Nicka Cave'a po płycie "Murder ballads", genialny Australijczyk wraz z zespołem The Bad Seeds nagrał płytę przerażająco wręcz smutną, w swym smutku i rozpaczy jednakże przepiękną. Album "The Boatman's Call", 10. w dorobku wykonawcy, miał premierę w 1997 roku. Wyprodukowany przez Flooda (m.in. U2, Depeche Mode) i zespół zebrał doskonałe recenzje. Przyniósł też parę fenomenalnych piosenek, choćby rozdzierającą "Into My Arms".
Tracklista:1. How Can I Miss You When You Won't Go Away?2. I Scare Myself3. Reelin' Down4. The Euphonius Whale5. Long Come A Viper6. Traffic Jam7. Sweet Lorraine8. We're Not On the Same Trip9. I Got Mine10. He Dont Care (He's Stoned)11. Fallin' Apart12. When I Was a Cowboy13. News From Up The Street