Tracklista:1. You Keep Me Hanging On2. Close to You3. Everlasting Love4. Do You Love Me5. Come a Little Bit Closer6. You Are the Sunshine of My Life7. Close to You (2nd Sample)8. You Are the Sunshine of My Life (2nd Sample)
Tracklista: 1. Fourteen Karat Gold2. You Can't Never Tell3. A Good Woman's Love4. I Can't Run Away5. Your Heart Is an Island6. Baby You Can Count Me In7. Tomorrow's Just Another Day8. I'm Going to Copyright Your Kisses9. By the Sweat of My Brow10. I'm Tired of Bumming Around11. She's Better Than Most12. Seven Or Eleven13. Golden Wristwatch14. How Much15. I'm a Fool16. Why Baby Why17. Love Or Spite18. I Like to Play With Your Kisses19. Whispering Scandal20. Shadows21. Lessons in Love22. I'll Always Be Standing By23. These Ruins Belong to You24. Queen of Hearts25. Send Me the Pillow That You Dream On26. Why Don't You Haul Off and Love Me?27. Geisha Girl28. Stumpy Joe29. Down Texas Way30. Send Me the Pillow That You Dream On
Sonaty na instrumenty klawiszowe Antonio Solera w wykonaniu Denisa Zhdanova - fortepian.
"Mark Kozelek with Ben Boye and Jim White" to album Marka Kozeleka, przygotowany we współpracy z Benem Boye i Jimem White'm, który ukazuje się nakładem Rough Trade. Całość została zarejestrowana od lutego do czerwca tego roku w San Francisco i znalazło się na niej dziesięć utworów, do których muzykę skomponowali wspólnie Kozelek, Boye i White, zaś za teksty odpowiedzialny był sam Mark. Album rozpoczyna trochę zabawny utwór "House Cat", w którym słychać kota wymawiającego nazwisko... Trump. "W ciągu dnia słyszę nazwisko Trumpa co najmniej tyle samo razy. Czy to w wiadomościach, czy w programach satyrycznych, czy od przyjaciół. Kot, który pojawił się na płycie, to kot mojej dziewczyny, ale kot z tej piosenki, jest generalnie kotem z każdego amerykańskiego domu. Wyobraziłem sobie siebie w roli kota, próbującego zrozumieć, o co chodzi w tej mowie Trumpa."
Myster LOVA LOVA powraca!Shaggy powraca ze swoim 11 w karierze, studyjnym albumem- „Rise“. Album zabierze słuchaczy w podróż, a Shaggy jeszcze raz udowodni, że jest niekwestionowanym królem w mieszaniu muzycznych gatunków. Nie zabrakło tu elementów popu, reggae, R&B, jak również mocnej dawki muzyki tanecznej – o czym świadczy chociażby promujący album singiel „Girls Just Want To Have Fun“.
Kolejna płyta (vol. 15) z serii The Romantic Violin Concerto wytwórni Hyperion. Tym razem bohaterami stali się dwaj polscy kompozytorzy: Emil Młynarski (1870-1935) oraz Aleksander Zarzycki (1834-1895). Dwa koncerty skrzypcowe pierwszego z nich nie były do tej pory przedmiotem większego zainteresowania zarówno muzyków, jak i wytwórni płytowych. Dzięki temu nagraniu możemy zapoznać się z idiomem muzyki skrzypcowej reprezentatywnej dla końca XIX i początku XX wieku w Polsce. Z kolei dwa utwory Zarzyckiego na skrzypce i orkiestrę cieszyły się za jego czasów dużą popularnością. Pierwszy z nich dopiero teraz doczekał się pierwszego nagrania, natomiast Mazurek był najbardziej popularnym dziełem kompozytora i został wcześniej nagrany przez Ojstracha. Na tej płycie orkiestrą i solistą przewodzi odnoszący sukcesy polski dyrygent – Michał Dworzyński. Dzięki jego wysokim umiejętnościom możemy w pełni cieszyć się „żywiołem” tej muzyki.
Organiczny brud riffów, potężna sekcja rytmiczna, kapitalne wokale, znakomite kompozycje. Szwedzi czwartym studyjnym albumem przebijają wszystkie dotychczasowe dokonania.To debiutancki materiał szwedzkiej kapeli dla wytwórni Nuclear Blast, ale kwintet z Örebro żadnym debiutantem nie jest. To poważna i poważana nazwa na scenie doom/stoner metalu od początku XXI wieku. Wokalista Magnus Pelander założył zespół w 2000 roku, aby oddać hołd takim artystom, jak Bobby Liebling z Pentagram czy Roky Erickson. I oddaje ten hołd aż do dziś. Aczkolwiek Witchcraft to coś więcej niż wypadkowa twórczości wymienionych plus Black Sabbath, Count Raven, Electric Wizard, itp. Szwedzi przez ponad dekadę wymościli sobie wygodne miejsce na scenie ciężkiego grania silnie zakorzenionego w latach 70., ale także w psychodelicznej muzyce z końca wcześniejszego dziesięciolecia. Witchcraft potrafią również pisać piękne, chwytliwe melodie i takich na krążku jest naprawdę sporo. Piosenki na czwarty album Witchcraft nagrał w swojej ojczyźnie z renomowanym Jensem Bogrenem (m.in. Opeth, Kreator). W zespole na "Legend" debiutuje trzech muzyków: perkusista Oscar Johansson oraz gitarzyści Tom Jondelius i Simon Solomon. To coś dla lubiących oldschoolowy ciężar z fajnym wokalem i miłymi melodiami.
1 Keep It Loose, Keep It Tight 3:082 Seen It All Before 4:153 Arms of a Woman 4:114 Give It Up 2:385 Dreamin' 2:546 Soul Suckers 2:497 Colors 2:408 Bottom of the Barrel 2:009 Black River 3:3110 Love in the Lies 3:2311 All My Friends 4:18
Siedem autorskich kompozycji lidera - polskiego saksofonisty Bartosza Czarnieckiego, których nie da się przypisać jakiemuś jazzowemu gatunkowi, ujawnia niezwykły talent tego muzyka. Są one zarazem przejmujące jak i filigranowe, urzekają powściągliwymi i klarownymi improwizacjami poszczególnych artystów. Lider swoimi kompozycjami wyznacza ledwie kierunek poszukiwań, nakreśla ramy, podstawą projektu uczyniwszy zasadę wzajemnego zaufania, którego efektem są klarowne, pełne pasji improwizacje. W ten sposób powstaje muzyka autentyczna, szczera, a przy tym bezpretensjonalnie prosta i niewymuszona. Dodatkowo na płycie usłyszmy, utrzymane w duchu autorskich kompozycji lidera dwa oryginalne odczytania polskich ludowych tematów - "Czerwone Jabłuszko" i "O Mój Rozmarynie". Lider tak pisze o powstaniu płyty: "Materiał, który znajduje się na płycie został nagrany w duńskim Odense, w czerwcu 2015 roku. Jest to podsumowanie ostatnich dwóch lat, które spędziłem Danii. Zawiera on dziewięć kompozycji, siedem z nich, to moje autorskie utwory, dwie to polski folklor - Czerwone Jabłuszko i O Mój Rozmarynie. Co dla mnie, jako założyciela Beamu jest najważniejsze, to to, że nie jest to skład jednorazowy. Poznaliśmy się podczas studiów na Syddansk Musikkonservatorium w Odense. Mając napisane kompozycje, szukałem odpowiednich muzyków, którym będę mógł bezwzględnie zaufać, żeby dać im totalną wolność w graniu mojego materiału. Tak też się stało - zaprosiłem do wspólnego jammowania Anne, Michała i Emila. Już od pierwszych dźwięków wiedziałem, że to będzie to! Mówiąc o inspiracjach, wskazuję na szeroko pojęty jazz skandynawski oraz polski folklor, który od małego był mi bliski, który gdzieś tam się obijał o moje uszy. Te dwa elementy podporządkowane są wspólnemu mianownikowi, jakim jest improwizacja. Pomysł na to wziął się z serca, z potrzeby grania muzyki właśnie w taki , a nie inny sposób. Utwory, które napisałem nie są utworami jazzowymi w mainstreamowych rozumieniu gatunku. Być może są czymś pomiędzy folkiem, jazzem a klasyką… ?" Każdy z członków zespołu wykazuje się tutaj ogromnym skupieniem, operują bardzo oszczędnymi środkami uzyskując w ten sposób piorunujący efekt. saksofonista Bartosz Czarniecki jak i gitarzystka Anna Roemer to generalnie muzycy, którzy w swojej pracy stosują zasadę 'czym mniej, tym lepiej', co w połączeniu z bardzo nowoczesną harmonią, dramaturgią i melodyką utworów daje muzyce absolutnie unikalną wartość. Pełna subtelności, ale także mroku i tajemnicy muzyka z odrobiną jazzowej furii, nagranie obok którego nie sposób przejść obojętnym! Muzycy: Bartosz Czarniecki - alto saxophone Anna Roemer - guitar Michał Nienadowski - double bass Emil Thorenfeldt - drums