Tracklista: 1. Skaros 2. Dipli Gaida 3. Zagorisio 4. Gekas Epirotiko 5. Frasha 6. Delvino Kai Tsamourgia 7. Mirologi In Do 8. Skaros Epirotiko 9. Gaida 10. Verginada 11. Arvanitiko 12. Potamia 13. Stroto Pogonisio 14. Mirologi Arvantiko
Wspaniałe, nominowane do Grammy trio Paramore z charyzmatyczną wokalistką Haley Williams, prezentuje doskonały czwarty studyjny krążek. Jest on jednocześnie nawiązaniem do muzycznej przeszłości i spojrzeniem w przyszłość. Nie bez kozery płyta nazywa się "Paramore". Trio z Tennessee chce w ten sposób podkreślić, jaką drogę zamierza obrać w przyszłości, co będzie definicją jego stylu. Ma on być wypadkową brzmieniowych doświadczeń z przeszłości, mniej oparty o nowoczesne technologie i zarazem oparty na nowoczesnym, współczesnym graniu. Niełatwe zadanie osiągnięcia takiego efektu na czwartej płycie Paramore postawił przed producentem Justinem Meldal-Johnsonem. W swoim dorobku ma on współpracę z tak różnymi wykonawcami jak Beck, Nine Inch Nails, Tegan And Sara czy M83, a więc z artystami wiecznie poszukującymi i nie unikającymi przy okazji spoglądania w przeszłość. Na pierwszego singla wybrana została piosenka "Now". Zapowiedź bez wątpienia wskazuje na to, że Paramore mogą ze spokojem spoglądać w przyszłość i "grozi" im co najmniej taki sukces jaki trio odniosło albumami "Riot!" (platyna w USA, nominacja do Grammy dla najlepszego nowego zespołu) oraz "Brand New Eyes" (złoto w USA, nominacja do Grammy za piosenkę "The Only Exception"). Dodajmy jeszcze, że w studiu partie perkusji na "Paramore" zarejestrował znany ze współpracy z Nine Inch Nails, Lostprophets oraz Angels & Airwaves, Ilan Rubin.
Tracklista:1. Oxygen Crisis2. Monomania3. Cannibal Cosmos4. Hammer of Light5. The Great Dying6. Starmaker7. The Patronarch8. The Relic9. Born Alien10. Nephila
„Fado oznacza fatum, los, przeznaczenie to gatunek muzyczny powstały w XIX wieku w biednych dzielnicach portowych miast Portugalii. Fado to melancholijna pieśń, wykonywana przez jednego wokalistę przy akompaniamencie gitar. Nazywane jest czasami „portugalskim bluesem” i podobnie jak w afro-amerykańskim bluesie, jest sentymentalną i liryczną pieśnią. W portugalskim fado śpiewana z ekspresją przez solistę najczęściej przy akompaniamencie gitary oraz regionalnej „viola de fado”. To muzyka miasta, nocnych rozrywek i barów, której niejasne pochodzenie nurtuje współczesnych badaczy kultury. Fado – regionalna muzyka ludowa – urosła do rangi narodowego produktu i doskonałego narzędzia promocji kraju i kultury. Miliony turystów odwiedzają kluby i knajpy Lizbony, by przy długich stołach bawiąc się i popijając „ porto” podziwiać popisy mistrzów. Fado prezentowane jest także na dużych koncertach, odbywają się trasy koncertowe gwiazd tej muzyki. Ogromna popularność fado także poza Portugalią stała się fenomenem wielkiej polityki światowego show-businessu i dzisiaj nikogo nie dziwi już fakt, że gwiazdy fado – Misia, Mariza, Cristina Branco, Katia Guerreiro czy ludyczna Dona Rosa sprzedają płyty w milionowych nakładach i ich recitale są ozdoba najważniejszych festiwali i gal koncertowych. Charyzmatyczna i tajemnicza Misia to jedna z najpopularniejszych wokalistek fado. Urodzona w Porto, w rodzinie tancerzy i muzyków, córka Portugalczyka i Katalonki wzbogaciła standardy fado tekstami współczesnych poetów. To wspaniała pieśniarka, która nosi w sobie mieszankę głosu, talentu, niesamowitej wrażliwości muzycznej, delikatności i melancholii. Misia nazywa się Susana Aguiar a pseudonim artystyczny przyjęła na cześć jednej z postaci paryskiej bohemy Misi Godebskiej, przyjaciółki Coco Chanel, Prousta, muzy Picassa. Jej wizerunek – femme fatale – nawiązuje do tamtych czasów rodem z belle epoque. Misia ubiera się na czarno, jej stroje, makijaż nawiązują do stylu lat 30-tych. Lidia Jorge, Jose Saramago, Graca Moura, Maria de Medeiros, Maria Bethania, Bela Silva, Carlos Torres i Sophie Calle to pisarze, aktorzy, śpiewacy i malarze, którzy są jej najbardziej bliscy. Uznawana jest za następczynię Amalii Rodriguez, królowej tego gatunku, która w latach 70-tych i 80-tych rozsławiła fado poza Portugalią. Album „Pura Vida/Banda Sonora” ponownie ukazuje wspaniały głos i niezwykłą osobowość artystki. Misia tworzy muzykę niekonwencjonalną, z mieszanką duchowości, intelektu, poezji oraz intymności. Misia zabiera nas do krainy tajemnicy i wzbudza w nas najgłębsze emocje, miłość, śmiech i łzy. Misia po prostu jest kobietą, która wierzy w to, co robi i jej marzenia stają się rzeczywistością.” - Dionizy Piątkowski
Quicksand wyłonił się z nowojorskiej sceny hardcore'owej w późnych latach osiemdziesiątych, a w jego składzie znaleźli się muzycy znani z Gorilla Biscuits, Youth Of Today, Bold i Beyond. W 1992 roku zadebiutowali legendarną płytą "Slip", po której ruszyli z koncertami po całym świecie. Płyta okazała się dużym źródłem inspiracji dla takich wykonawców jak At The Drive-In czy Thursday. W 1995 roku grupa rozpadła się po wydaniu drugiej płyty. Jej członkowie utworzyli takie zespoły jak Handsome i Rival Schools. W 2012 roku reaktywowali się na jeden specjalny koncert, co doprowadziło do wyprzedanej światowej trasy. "Interiors" to pierwsza studyjna płyta Quicksand od 22 lat. Dla cierpliwych i lojalnych fanów jednak jest to pozycja, na którą warto było czekać. Tracklista: 1. illuminant 2. under the screw 3. warm and low 4. > 5. cosmonauts 6. interiors 7. hyperion 8. fire this time 9. feels like a weight has been lifted 10. >> 11. sick mind 12. normal love
Muzyka z wysp brytyjskich z XVI i XVII wieku w wykonaniu zespołu z kręgu wykonastwa muzyki dawnej Les Witches oraz Siobhán Armstrong - harfa irlandzka. Na płycie nagrana jest muzyka taneczna z dawnych wieków.
„Groove Denied” Stephena Malkmusa ukazał się nakładem Domino Recording. Tajemniczy album Stephena Malkmusa nie jest pełnym zanurzeniem w EDM czy hiptronice. W rzeczywistości na płycie nie ma żadnych instrumentalnych utworów. Każda piosenka przynosi zręczne melodie Malkmusa i jego zawoalowane teksty. „Groove Denied” to Stephen wyrywający się rutynie. Jak sam powiedział: „Fajnie jest bawić się rzeczami, którymi bawić się nie powinieneś.”. Kiedy Stephen Malkmus po raz pierwszy pojawił się na scenie na początku lat dziewięćdziesiątych jako frontman i główna twórcza siła Pavement. Obszar muzyki, z którym był związany, nie był tak naprawdę daleki od brzmień techno-rave tamtych czasów. Elektroniczna muzyka taneczna, podobnie jak teraz, dotyczyła postludzkiej precyzji, nieorganicznych faktur i hiper-cyfrowej klarowności. Ruch lo-fi w podziemnej skali bronił estetyki niechlujstwa, szorstkości i surowego ciepła - setki subtelnych odcieni, zniekształceń i otarć.
Tracklista:1. In the Mood2. Stompin' at the Savoy3. Deep Purple4. Pennsylvania 6-50005. Fools Rush In6. Moonlight Serenade7. American Patrol8. Sing, Sing, Sing9. A Nightingale Sang in Berkeley Square10. Who?11. Blues in the Night12. I Can't Get Started13. All of Me14. Bugle Call Rag15. I Got a Girl in Kalamazoo16. Little Brown Jug17. Hold Tight - Hold Tight18. When I See an Elephant Fly19. Boogie Woogie Bugle Boy of Company B20. At Last
Tracklista: CD 1 1. Scent 2. Broken Door 3. Countess 4. Farewell, My Darling 5. Stained Sheets 6. Tie You Up 7. Miss You So 9. Undressed 10. Scarred 11. Take Me Back Home 12. So Many Girls 13. Stained 14. Aeroplane Blues CD 2 1. West Side Girl (With Ellis Clark) 2. Silver Blanket (With Jeff Tweedy) 3. Tie You Up 4. Farewell. My Darling (With Jeff Tweedy) 5. Stained Sheets 6. Countess Kicks 7. Miss You So 8. Silver Blanket 8. Broken Door 9. Undressed 10. Scarred Again 11. Scent 12. Silver Blanket 13. Stained 14. Midget Submarines/Kiss at Dawn 15. Tie You Up
Tracklista: Side A1. Music Is My Occupation - The Skatalites 2. Dance Crasher - Alton Ellis & The Flames 3. Bonanza Ska - Carlos Malcolm & His Afro Jamaican Rhythms 4. Carry Go Bring Come - Justin Hinds & The Dominoes 5. Storm Warning - Lyn Taitt & The Comets 6. Get Up Adina – Desmond Dekker & The Four Aces Side B1. I’m In The Mood For Love - Lord Tanamo 2. Watermelon Man - Baba Brooks 3. Housewife’s Choice - Derrick & Patsy 4. Honky Tonk Ska - The Granville Williams Orchestra 5. Renegade - The Zodiacs 6. Rough And Tough - Stranger Cole