Tracklista:1. Baila Y Goza2. Dos Piedras3. El Chisme4. El Jamaikino5. Alli6. Este Son Si Esta Caliente7. Lo Bueno Y Lo Malo8. Monde Estrellas9. Tendremos Los Recuerdos10. Vive Mi Rumba
Ta niemiecka death metalowa formacja na muzycznym rynku działa już od 1995 roku i już po wydaniu EPki "Sylphlike” i 7” "Razor” podpisała kontrakt z wytwórnią Nuclear Blast. W 1997 roku ukazuje się debiutancki album "Towards The Twilight”, a już rok później "Thunderbeast” i dzięki tym dwóm albumom zespół zostaje kapelą no1 w swojej kategorii na niemieckiej scenie. Potężne surowe brzmienie połączone z chwytliwą melodyką zyskało grupie sporą rzeszę fanów. Formacja ma na koncie 2 niezwykle udane europejskie trasy koncertowe (z m.in. In Flames i Dismember) oraz mini trasy z takim grupami jak np. Hypocrisy, Death czy Cradle Of Filth. Reedycja albumu wzbogacona została o materiał z "Sylphlike”.
W roku 2013 odbył się festiwal poświęcony pamięci Marka Grechuty, na festiwalu wystąpili najwięksi polscy artyści wykonując piosenki mistrza. Prezentujemy wydawnictwo poświęcone gali finałowej Grechuta Festival 2013.
Tracklista:1. Angel Eyes2. When I Fall in Love3. The Song Is You4. Deep in a Dream5. Goodbye6. I Should Care7. Autumn in New York8. My Funny Valentine9. Street of Dreams10. Violets for Your Furs11. Forgetful12. Tensione13. Alone in a Crowd14. Relaxin' With Chet15. I Soliti Ignoti16. Tema D'amore17. Smog18. Twilight in Los Angeles19. Thinking Blues
Od pięciu dekad, wokalistka i kompozytorka Meredith Monk zgłębiała tajniki sztuki, którą sama nazywa “wypowiedzią pierwotną”. Innymi słowy, jest to śpiew niewerbalny, nienależący do żadnego języka, którego celem jest wyrażenie “tego, czego nie da się opowiedzieć słowami”. Długoletnia praca doprowadziła artystkę do stworzenia własnego stylu, który The New Yorker opisuje jako “intuicyjny i eteryczny, surowy i głęboki”. Takiego, który “śpiewa, tańczy i medytuje nad odwiecznymi mocami.” Na swoim najnowszym albumie, wydanym przez ECM New Series, Monk porusza tematy związane z ekologią i zmianami klimatycznymi. Jak mówi sama artystka: “Głęboko wierząc, że muzyka wyraża się w bardziej precyzyjny sposób niż słowa, poświęciłam się pracy nad tworem, który ma celu zwrócenie powszechnej uwagi na fakt, że znaleźliśmy się w niebezpieczeństwie. On Behalf of Nature to medytacja o naszym związku z naturą, jej wewnętrznych strukturach, jej kruchości, a także o naszej współzależności”. Głosy i instrumenty są tu sobie równe. Czasem każdy odzywa się osobno, a czasem wszystkie mieszają się ze sobą, formując nowe, tajemnicze brzmienia lub nakładają się na siebie, tworząc zawiłe, wielowarstwowe, lecz w pełni przejrzyste dźwiękowe krajobrazy.
Płyta Cd zawiera 10 utworów folk w oryginalnym wykonaniu afrykańskich artystów, płyta DVD zawiera materiał filmowy z różnych regionów Afryki.
Erroll Garner to kompozytor i pianista jazzowy, który znany jest przede wszystkich ze swoich ballad i swingującego stylu. Płyta "Concert By The Sea" została nagrana w 1955 roku i jest jednym z najbardziej znaczących albumów w jego twórczości.
Ponad sto lat temu, w 1898 roku ukazała się książka "The War Of The Worlds", w której to brytyjski pisarz Herbert George Wells opisał atak Marsjan na naszą planetę. Trzy dekady później w październiku 1938 roku amerykańska stacja radiowa CBS nadała audycję zrealizowaną na podstawie tej książki doprowadzając do zbiorowej paniki wśród słuchaczy. W czterdziestą rocznicę tego wydarzania, w roku 1978, ukazał się album "Jeff Wayne's Musical Version Of The War Of The Worlds" będący dwupłytowym wydawnictwem zawierającym muzyczną interpretację powieści. Materiał jaki znalazł się na tym albumie zawiera w sobie zarówno narracje, utwory instrumentalne i piosenki, a wszystko to połączone w jedną , spójną całość. Główne tło akcji stanowi tu doskonale wykonana i zaaranżowana muzyka dopasowana do dynamiki wydarzeń, sprawiająca wrażenie, jakby słuchało się jednego utworu. W projekcie tym wzięła udział cała plejada ówczesnych gwiazd: w rolę dziennikarza i jednocześnie narratora wcielił się Richard Burton, w roli artylerzysty wystąpił David Essex, Beth zagrała Julie Covington, a jej męża Parsona Nathaniela Philip Lynot (Thin Lizzy). Album sprzedał się na całym świecie w wielu milionach egzemplarzy. Tylko w samej Wielkiej Brytanii utrzymywała się na liście najlepiej sprzedawanych płyt przez 6 lat! Płyta ta znalazła się w zestawieniach Top 10 w 22 krajach, a w 11 z nich była numerem 1! Dwa single pochodzące z tego albumu: "The Eve Of The War" oraz "Forever Autumn" stały się wielkimi hitami na całym świecie. Polecamy ten album nie tylko fanom muzyki z lat 70. oraz 80., ale każdemu, kto ceni sobie muzykę na najwyższym światowym poziomie. Tracklista: CD 1 1. The Eve Of The War 2. Horsell Common And The Heat Ray 3. The Artilleryman And The Fighting Machine 4. Forever Autumn 5. Thunder Child CD 2 1. The Red Weed (Part 1) 2. The Spirit Of Man 3. The Red Weed (Part 2) 4. The Artilleryman Returns 5. Brave New World 6. Dead London (Part 1) 7. Dead London (Part 2) 8. Epilogue (Part 1) 9. Epilogue (Part 2) (NASA)
MARK BOALS/TONY MACALPINE/VIRGIL DONATI
Jacques Romain Georges Brel (ur. 8 kwietnia 1929 w Schaerbeek, zm. 9 października 1978 w Bobigny) - belgijski bard, kompozytor, piosenkarz i aktor. Urodził się i wychowywał się w Schaerbeek, na północnych przedmieściach stolicy Belgii - Brukseli. Po ukończeniu 23 lat wyjechał do Francji, aby poświęcić się karierze muzycznej. Występował w kabaretach i komponował. W 1956 nagrał piosenkę Quand on n'a que l'amour, która przyniosła mu powszechną popularność. Występował wspólnie z Maurice'em Chevalierem i Michelem Legrandem. Stał się szeroko znany wśród francuskiej publiczności. Odbył tournée po Europie. Szczyt kariery międzynarodowej osiągnął w latach, 60. odwiedzając m.in. kraje za żelazną kurtyną - Związek Radziecki, Polskę. Śpiewał głównie po francusku i flamandzku. W krajach francuskojęzycznych często uznawany jest za jednego z najlepszych piosenkarzy z kręgu kultury francuskiej. Znany był ze swych tekstów, humorystycznych piosenek (Les bonbons, Le lion, Comment tuer l'amant de sa femme...). Nacjonaliści, urażeni stosunkiem Brela do narodowych przywar Flamandów, zabronili mu występów w wielu miastach rodzinnego kraju. W 1969, będąc u szczytu powodzenia, ogłosił zakończenie kariery muzycznej, poświęcając się jedynie aktorstwu. Ostatnie lata życia chory na raka płuc spędził we francuskiej Polinezji na Markizach, mieszkając na wyspie Hiva Oa. Tuż przed śmiercią wrócił do Francji i nagrał ostatni pożegnalny album. Został pochowany w Atuona na tym samym cmentarzu co Paul Gauguin.