Tracklista: 1. Rescue Don2. Walk, Cycle Or Take Transit Like Jehu3. The Only Good Condo Is a Dead Condo4. Clowns to the Left of Me, Dzokhars to the Right5. Nag Champion - Smoke Break6. N. E. E. D. S7. We Forgot the Records to Our Record Release Show8. The Accursed Share9. We Don't Know Why We Are Protesting Is Why We Are Protesting10. Did You Just Call Me Lord Fuck Head?
Tracklista:1. Sonata for violin & piano No. 1 in G major ('Regen'), Op. 78: 1. Vivace ma non troppo2. Sonata for violin & piano No. 1 in G major ('Regen'), Op. 78: 2. Adagio3. Sonata for violin & piano No. 1 in G major ('Regen'), Op. 78: 3. Allegro molto moderato4. Sonata for violin & piano No. 2 in A major ('Thun'), Op. 100: 1. Allegro amabile5. Sonata for violin & piano No. 2 in A major ('Thun'), Op. 100: 3. Allegretto grazioso (quasi andante)6. Sonata for violin & piano No. 3 in D minor, Op. 108: 1. Allegro7. Sonata for violin & piano No. 3 in D minor, Op. 108: 2. Adagio8. Sonata for violin & piano No. 3 in D minor, Op. 108: 3. Un poco presto e con sentimento9. Sonata for violin & piano No. 3 in D minor, Op. 108: 4. Presto agitato
Pierwszy koncertowy album Neila Younga ukazał się dopiero w 1973 roku, gdy legendarny Kanadyjczyk był już opromieniony sławą po sukcesie albumu "Harvest". W trakcie tournée promującego ten kultowy krążek, został zarejestrowany materiał na prezentowany materiał live "Time Fades Away". Ukazuje się on ponownie na winylu, w wersji zremasterowanej. Neilowi towarzyszyli na koncertach muzycy, których określono jako The Stray Gators. Wśród Zbłąkanych Aligatorów byli między innymi David Crosby i Graham Nash. Płytę wypełniło w sumie siedem kompozycji, które nagrano, między innymi, w Seattle, Los Angeles, Oklahomie, San Diego i Phoenix. Materiał zebrał doskonałe recenzje i uzyskał w USA status złotej płyty. Tracklista: Side A1. Time Fades Away 2. Journey Through The Past3. Yonder Stands The Sinner4. L.A.5. Love In Mind Side B1. Don't Be Denied2. The Bridge3. Last DanceFiddle – Rusty Kershaw
CD 11 Alomoraima 5:272 Canción de Amor 4:213 Gloria Al Nińo Ricardo 5:074 Sólo Quiero Caminar 6:195 Punta Umbría 3:246 Rio Ancho 4:317 Danza Ritual del Fuego El Amor Brujo 4:248 Compadres 5:169 Fuente y Caudal Taranta 5:1310 Casilda Tanguillos 3:4711 Cepa Andaluza Bulería 5:4812 Rumba Improvisada 4:07CD 21 Zyryab (Melodía del Puente) de J.A. Amargos 6:172 Guajiras de Lucía 3:233 Cobre Sevillanas 3:124 Monasterio de Sal Coluombianas 4:545 Cańa de Azúcar 4:206 Barrio la Vińa Alegrías 3:277 Tio Sabas Homenaje a Sabicas 5:058 La Barrosa Alegrías 4:389 La Cueva del Gato Rondeńa 5:4510 Chiquito 4:4411 En la Caleta Malagueńas 3:2512 Entre Dos Aguas 6:0013 Aranjuez Allegro Con Spirito 5:43
Na rynku fonograficznym pojawia się każdego roku wiele nagrań muzyki Rossiniego. To jednak jest szczególne – zawiera bowiem kompozycje z wczesnego okresu twórczości kompozytora, pokazane w kontekście włoskiego teatru muzycznego drugiej dekady XIX wieku. Znajdują się na nim zarówno popularne arie, jak rondo z Włoszki w Algierze, jak i twórczość kompozytorów mniej znanych jak Joseph Weigl czy Ferdinando Paer. Cztery arie zostały nagrane po raz pierwszy. Koncepcję tak dobranego programu spina historia Marietty Marcolini – włoskiej śpiewaczki, operującej rzadkim głosem kobiecym – kontraltem, urodzonej we Florencji w 1780 roku. Wyróżniały ją wspaniały tembr głosu, ogromna elastyczność i talent aktorski, doskonale odnajdywała się w komicznym repertuarze. Niewiele wiadomo o jej życiu, pewne jest jednak, że w 1811, będąc w połowie kariery, związała się z Gioacchino Rossinim, co miało ogromny wpływ i na jego twórczość, i na jej karierę. Do tego czasu występowała w operach dwóch czołowych kompozytorów tamtego czasu: Ferdinando Paera i Giovanniego Simone`a Mayra, a także kompozytorów neapolitańskich: (Guglielmi, Tritto, Cimarosa, Nicolini, Fioravanti). Pomiędzy 1811 a 1814 rokiem Rossini napisał dla niej 5 ról w operach: Dziwaczne nieporozumienie (Bologna, 1811), Cyrus w Babilonii albo upadek Baltazara (Ferrara, 1812), Kamień probierczy (Mediolan 1812), Włoszka w Algierze (Wenecja 1813) oraz Sigismondo (Wenecja 1814). Rola Izabeli we Włoszce w Algierze była jej szczytowym osiągnięciem, a sama interpretacja znacznie przyczyniła się do popularności tego dzieła.Repertuar szwedzkiej śpiewaczki Ann Hallenberg obejmuje opery Rossiniego, Glucka, Massenata, Haendla, Vivaldiego i Monteverdiego. Artystka często gości na europejskich i amerykańskich festiwalach oraz na czołowych scenach operowych (Teatro alla Scala w Mediolanie, Teatro La Fenice Venice, Teatro Real Madrid, Theater an der Wien, Opernhaus Zürich, Opéra National de Paris, Opéra de Lyon itd.). Współpracuje z tak znamienitymi dyrygentami, jak: Frans Brüggen, Sir John Eliot Gardiner, Emmanuelle Haïm, Philippe Herreweghe, Paavo Järvi, Paul McCreesh, Nicholas McGegan czy Marc Minkowski. Na swoim koncie ma także ponad 30 płyt CD i DVD. Nagranie to rozpoczyna nową serię wytwórni naïve, zwaną NAIVE DISCOVERIES, która będzie prezentować rzadko wykonywany repertuar oraz nietypowe projekty.
Muzyka Mieczysława Weinberga wreszcie doczekała się uznania na jakie od dawna zasługiwała. Życie Weinberga zamknęło się w XX wieku: urodzony w 1919 w Warszawie kompozytor zmarł w 1996 w Moskwie prawie w kompletnym zapomnieniu. W swojej drodze życiowej był wspierany między innymi przez Dymitra Szostakowicza, który uważał go za jednego z najwybitniejszych kompozytorów XX wieku. Podwójny album zespołu Cremerata Baltica, zrealizowany w Neuhardenberg i w Lockenhaus w dużej mierze potwierdza tę opinię. Album jest reprezentatywnym przekrojem twórczości Weinberga poczynając od niezwykłej III Sonaty skrzypcowej wspaniale wykonanej przez Gidona Kremera, poprzez utwory kameralne (Sonatina op. 46 i Trio op. 48) po uderzająco kontrastowe utwory na orkiestrę smyczkową: wdzięczne Concertino op. 42 odwołujące się do późnoromantycznego języka muzycznego i progresywną X Symfonię operującą skalami dwunastodźwiękowymi i nieoczekiwanymi połączeniami harmonicznymi.
Tracklista:1. No. 1 in B Flat Minor. Andantino2. No. 2 in E Flat Minor. Allegretto3. No. 3 in B Minor. Andante Cantabile4. No. 4 in E Minor. Presto5. No. 5 in D Flat Major. Andante Sostenuto6. No. 6 in C Major. Maestoso7. Prelude8. Gavotte9. Gigue10. Wohin?11. Menuet12. Scherzo13. Lilacs14. Daisies15. Lullaby16. Hopak17. The Flight of the Bumblebee18. Liebeslied19. Liebesfreud20. Polka De V.R.
Tracklista: CD 1 1. White Punks On Dope 2. Drivin' All Night 3. Boy Crazy 4. Turn Me On 5. Don't Touch Me There 6. Golden Boy 7. Don't Want to Wait Anymore 8. Pimp 9. You're No Fun 10. Sushi Girl 11. God Bird Change 12. Stand Up and Shout 13. Getoverture 14. Get Yourself a Deal 15. Haloes 16. I'm Just a Mess 17. Love's a Mystery (I Don't Understand) CD 2 1. She's a Beauty 2. Smoke (La Vie En Fumer) 3. Hit Parade 4. Only the Strong Survive 5. Piece By Piece 6. Pound of Flesh 7. TV Is King 8. Talk to Ya Later 9. Think About Me 10. My Head Is My Only House Unless It Rains 11. Slipped My Disco 12. Overture. Up from the Deep 13. This Town 14. Attack of the Fifty Foot Woman 15. Show Me a Reason 16. I Saw Her Standing There 17. Tubes World Tour CD 3 1. Be Mine Tonight 2. Love Will Keep Us Together 3. What Do You Want from Life? 4. Telecide 5. Wild Women of Wongo 6. Strung Out On Strings 7. Mondo Bondage 8. No Way Out 9. I Want It All Now 10. Prime Time 11. Drum Solo 12. Crime Medley. Sound Effect Siren/Theme from 'Dragnet' 13. Space Baby 14. Cathy's Clone 15. I Was a Punk Before You Were a Punk 16. White Punks On Dope 17. Eyes
Tracklista: 1. Piano Concerto No. 1 In C Minor, Op. 35 2. Andante - Allegretto Tranquillo - Andante 3. Vivace 4. Allegro 5. Allegro 6. Andante - Allegretto Tranquillo - Andante 7. Rondo - Allegro 8. Allegro 9. Andante Con Moto 10. Rondo. Allegro Molto 11. Piano Concerto No. 1 In C Minor, Op. 35 12. Andante - Allegretto Tranquillo - Andante 13. Rondo - Allegro Ma Non Troppo
Włoska klawesynistka Anna Paradiso przed wyjazdem do Szwecji niewiele wiedziała o twórczości Johana Helmicha Romana, uważanego za najwybitniejszego szwedzkiego kompozytora. Studiując jego dzieła odkryła, ku swojemu zdziwieniu, silne powiązanie z muzyką włoską, konkretnie z neapolitańską. Wynika to z faktu, iż w oddalonym od Neapolu o ponad tysiąc kilometrów Sztokholmie, Roman studiował z pasją kompozycje włoskich kompozytorów, co miało ogromny wpływ na jego własną twórczość, w tym, na wykonywane przez Annę Paradiso dwanaście sonat na instrument klawiszowy.