Pierwszy koncert skrzypcowy Maxa Brucha jest bodajże najbardziej popularny w swoim gatunku. Spośród wielu wykonań Jack Liebeck wyróżnia młodzieńczym wigorem i ekspresją - tak bardzo wpisującymi się w charakter koncertu.
Koncert fortepianowy No. 2 C-moll, Op. 18, to kompozycja Sergei Rachmaninoff'a z początku XX wieku (1900/1901). Druga i trzecia część zostały po raz pierwszy wykonane przez samego kompozytora jako solistę 2 grudnia 1900 r. Dzieło w całości miało premierę, znowu z Rachmaninowem jako solistą, 9 października 1901 r., z jego kuzynem Alexandrem Silotim jako dyrygentem. To jedno z najchętniej wykonywanych dzieł kompozytora, które zapisało go jako sławnego twórcę koncertu jako gatunku. Tracklista: 1. Klavierkonzert Nr. 2 C-moll Op. 18 / Piano Concert (Moderato) 2. Klavierkonzert Nr. 2 C-moll Op. 18 / Piano Concert (Adagio sostenuto) 3. Klavierkonzert Nr. 2 C-moll Op. 18 / Piano Concert (Allegro scherzando) 4. Rhapsody On A Theme Of Paganini Op. 43 (Introduction - Variations 1-24)
Ramon Tebar conducts this performance of Verdi's opera recorded at Teatro Farnese during Festival Verdi in 2016. The Coro del Teatro Regio di Parma provide the chorus with the cast led by Vittoria Yeo, Luciano Ganci and Vittorio Vitelli.
Sony Classical zaprasza do wysłuchania 3-płytowego zestawu nagrań koncertów fortepianowych Ludwiga van Beethovena w doskonałym wykonaniu Orkiestry Symfonicznej z Lucerny pod dyrekcją Jams’a Gaffigan’ a. Partię solową w fortepianowych wykonał znakomity pianista szwajcarski Oliver Schnyder. Dodatkowo odnajdziemy tu 3 niezwykle znane i lubiane uwertury wielkiego klasyka wiedeńskiego. Tracklista: CD 1 Piano Concerto No. 1 in C Major, Op. 15 1. I. Allegro con brio 2. II. Largo 3. III. Rondo. Allegro Piano Concerto No. 3 in C Minor, Op. 37 4. I. Allegro con brio 5. II. Largo 6. III. Rondo. Allegro CD 2 Coriolan Overture, Op. 62 Piano Concerto No. 4 in G Major, Op. 58 1. I. Allegro moderato 2. II. Andante con moto 3. III. Rondo. Vivace Leonore Overture, No. 1, Op. 138 4. Fidelio, Op. 72: Overture CD 3 Egmont, Op. 84: Overture Piano Concerto No. 2 in B-Flat Major, Op. 19 1. I. Allegro con brio 2. II. Adagio 3. III. Rondo. Allegro molto Piano Concerto No. 5 in E-Flat Major, Op. 73 4. I. Allegro 5. II. Adagio un poco mosso 6. III. Rondo. Allegro
Senegalese superstar Youssou N'Dour and Tunisian-born pianist Moncef Genoud take their music on a journey beginning in New Orleans and ending in Goree in Senegal. Travelling, in reverse, the route taken by the millions of slaves exported from West Africa to the Americas, N'Dour uncovers a musical legacy, which has had an enormous influence on the music of today. Director Pierre-Yves Borgeaud's film climaxes with a final concert in Goree.
Album został wydany przez wytwórnię Chandos (CHAN 20141).
Deutsche Harmonia Mundi przedstawia światową premierę nagrań sinfonii i koncertów, urodzonego w XVIII wieku w Czechach Antonio Rosettiego (1750 – 1792), jednego z najsławniejszych kompozytorów tamtych czasów. Jego niezwykła elegancja i wyrafinowanie kompozytorskie spowodowały, ze utwory Rosettiego porównywano do dzieł Mozarta i Haydna. Nagrań dokonał - pochodzący z Kolonii zespół specjalizujący się w muzyce dawnej – Compagnia di Punto składający się z czołowych muzyków i wykładowców europejskich wyższych uczelni muzycznych.
Koncert Noworoczny z Wiednia jest jednym z najstarszych i najbardziej spektakularnych wydarzeń muzycznych w roku. W swojej ponad siedemdziesięcioletniej historii orkiestrę prowadziło wielu najwybitniejszych dyrygentów na świecie. To tradycyjne wydarzenie od 1 stycznia 1941 roku traktowane jest jako oficjalna inauguracja światowego roku muzycznego. Dzięki transmisjom radiowym i telewizyjnym koncert dociera do odbiorców w 90 krajach świata. W 2018 roku do zadyrygowania orkiestrą Wiedeńskich Filharmoników zaproszony został jeden z największych dyrygentów włoskich drugiej połowy XX wieku – Riccardo Muti. Studiował w Conservatorio di San Pietro a Majella. W 1967 na konkursie dla młodych dyrygentów im. Guido Cantelliego w Mediolanie otrzymał pierwszą nagrodę. Rok później został głównym dyrygentem Maggio Musicale Fiorentino, pozostając nim do 1980. W 1971 Herbert von Karajan zaprosił go do udziału w Festiwalu Salzburgskim, z którym następnie współpracował do 2001. W latach 1972-1982 był głównym dyrygentem londyńskiej Philharmonia Orchestra, obejmując stanowisko po Otto Klempererze. W latach 1980-1992 pełnił funkcję dyrektora muzycznego Orkiestry Filadelfijskiej, będąc następcą Eugene'a Ormandy'ego. Tracklista: 1. Johann Strauß II: Der Zigeunerbaron: Einzugsmarsch 2. The Gypsy Baron: Entrance March 3. Josef Strauß: Wiener Fresken op. 249 4. Viennese Frescoes 5. Johann Strauß II: Brautschau op. 417 6. Bridal Parade 7. Johann Strauß II: Leichtes Blut op. 319 8. Light of Heart 9. Johann Strauß I: Marienwalzer op. 212 10. Maria Waltz 11. Johann Strauß I: Wilhelm Tell Galopp op. 29b 12. Franz von Suppé: Boccaccio Overture 13. Johann Strauß II: Myrthenblüten op. 395 14. Myrtle Flowers 15. Alphons Czibulka: Stephanie-Gavotte op. 312 16. Johann Strauß II: Freikugeln op. 326 17. Magic Bullets 18. Johann Strauß II: Geschichten aus dem Wienerwald op. 325 19. Tales from the Vienna Woods 20. Johann Strauß II: Festmarsch op. 452 21. Festival March 22. Johann Strauß II: Stadt und Land op. 322 23. Town and Country 24. Johann Strauß II: Un ballo in maschera op. 272 25. Ein Maskenball · A Masked Ball 26. Johann Strauß II: Rosen aus dem Süden op. 388 27. Roses from the South 28. Josef Strauß: Eingesendet op. 240 29. Letter to the Editor
Tracklista: Flute Concerto No. 13 in D Major, Op. posth.
Tracklista: 1. I Believe (When I Fall In Love It Will Be Forever) 2. Rag Doll 3. Break Away 4. Disney Girls 5. Waters Of March 6. My Little Town - Simon Garfunkel 7. I Only Have Eyes For You 8. Lookin' For The Right One 9. 99 Miles From L.A. 10. Same Old Tears On A New Background