Tracklista:1. For Minors Only2. Minor-yours3. Resonant Emotions4. Tynan Tyme5. Picture of Heath6. For Miles and Miles7. C.T.A.8. The Route
Johnny Winter, amerykański muzyk, piosenkarz, autor tekstów, multiinstrumentalista i producent. Najbardziej znany ze swoich wysokoenergetycznych albumów blues-rockowych i występów na żywo pod koniec lat 60. i 70. XX wieku. Winter wyprodukował także trzy nagrodzone Grammy albumy wokalisty bluesowego i gitarzysty Muddy Watersa. Po współpracy z Watersem Winter nagrał kilka również nominowanych do nagrody Grammy albumów bluesowych. W 1988 roku został wprowadzony do Blues Foundation Hall of Fame, a w 2003 roku zajął 63 miejsce na liście magazynu Rolling Stone „100 największych gitarzystów wszechczasów”. Wydanie 180 g. na błękitnym marmurkowym winylu. Ręcznie numerowane pierwsze 1111 egzemplarzy. Tracklista: Side A 1. Pick Up On My Mojo 2. The Guy You Left Behind 3. I Had To Cry 4. Avocado Green 5. Bad News 6. Going Down Slow 7. Be Careful With A Fool Side B 1. Parchman Farm 2. Out Of Sight 3. Birds Can´t Row Boats 4. Gone For Bad 5. My World Turns All Around Her 6. Don´t Drink Whiskey 7. Louie Louie [live] 8. Jumpin’ Jack Flash [live] Bonus: 9. Bad News [unissued Take]
"Najnowsza płyta wielkiej damy skandynawskiej wokalistyki jazzowej - Inger Marie Gundersen, przynosi dziesięć ulotnych ballad, magnetyzujących słuchacza od pierwszych chwil jej trwania[...]. Głos Inger przyciąga i hipnotyzuje, nie brak mu pewnej szorstkości, którą otacza jednak fala ciepłej, niezobowiązującej nutki melancholii. Na "Feels Like Home" usłyszymy Bendika Hofsetha, norweskiego saksofonistę, porównywanego często do Jana Garbarka. Jest on także producentem płyty. Fantastycznie brzmią smyczkowe inkrustacje Kristiansand Strykekvartett. W ogóle płyta jest wyprodukowana perfekcyjnie, a norwescy instrumentaliści w osobach trębacza Pera Willy'ego Aaseruda, gitarzysty Hallgrima Bratberga, klawiszowca Rasmusa Solema, perkusisty Jarle'go Vespestada i koreańskiego basisty SungSu Kima, z którym współpracuje od 2015 roku, wywiązują się ze swoich ról koncertowo. Covery Johnny'ego Mercera, Randy'ego Newmana, Creedence Clearwater Revival, Abby, Otisa Reddinga, Teddy'ego Morgana i kilka norweskich autorów układają się w emanującą bezpretensjonalnością i ulotną melancholią opowieść o przemijaniu, zacieraniu się granicy pomiędzy przeszłością a teraźniejszością. A jej narratorka posiadła tę rzadką umiejętność opowiadania w prawdziwie kunsztowny sposób". Mateusz Matyjak Muzycy: Inger Marie Gundersen: vocal Per Willy Aaserud: trumpet Bendik Hofseth: saxophones Hallgrim Bratberg: guitar Rasmus Solem: piano, organ, synth, melodica, vocal SungSu Kim: bass Jarle Vespestad: drums Kristiansand Strykekvartett: strings
Tracklista:1. Closure2. Another Stage of Separation3. Another Minute4. Resigned to the Unresolved5. Intro6. Flexible Intentions7. The Motions8. Losing the OFF Button9. Gone the Stars10. Pyjama Days11. Fish Kiss12. Holding the Bomb13. For Shooo
Jej poprzednia płyta Carreles Love okazał się ogromną niespodzianą. Sprzedany w ilości ponad miliona sztuk na całym świecie sprawił, że o świat zaczął mówić o mało znanej , choć przecież wcale nie debiutującej na muzycznym rynku Madeleine Peyroux. Dzisiaj młoda Amerykanka stoi przed otwartymi wrotami do prawdziwej światowej kariery. Na premierę jej najnowszej płyty czekają wszyscy, którzy ulegli czarowi piosenek składających się na album sprzed dwóch lat. Wtedy ogłoszono ja następczynią Billie Holliday i choć więcej w tym określeniu było chęci zaszufladkowania niepokornej piosenkarki niż odnalezienia prawdziwych inspiracji twórczością Lady Day, to przyznać trzeba było, że głęboko emocjonalny sposób interpretowania piosenek przez Peyroux mógł takie skojarzenia wzbudzać. Czy tak będzie i na najnowszej płycie artystki zatytułowanej Half the Perfect World, która już 4 września ukaże się na sklepowych półkach? Pewnie tak, ponieważ Madeleine to artystka , dla której wniknięcie w najgłębszy sens, nastrój i atmosferę piosenek to niemal twórcza obsesja. Utwierdzać w tym przekonaniu mogą także wybrane na płytę kompozycje. Wśród nich znajdują się utwory między innymi Leonarda Cohena (“Blue Alert” oraz tytułowy “Half the Perfect World”), Johnny’ego Mercera (“The Summer Wind”), Joni Mitchell (“River” spiewana w duecie z k.d. lang), Toma Waitsa “(Looking For) The Heart of Saturday Night”, Serge Gainsbourga (“La Javanaise”) oraz Cherlie Chaplina (“Smile”). Jak zresztą sama twierdzi “Te miłosne piosenki zrodziły się w bardzo intymnych miejscach duszy, jakże inaczej można by je śpiewać.” A jednak ukochane standardy muzyki popularnej nie do końca wypełniają Half The Perfect World. Cztery pozostały utwory wyszły spod pióra samej Madeleine, która jak widać lubi obsadzać się także i w roli autora. Wspomagana talentem Larry Kleina może nie obawiać się artystycznego efektu. Ten słynny producent nie raz już potwierdzał, że potrafi odkryć w muzyce niespotykane wcześniej piękno. Tak więc druga płyta w barwach Universal Music, trzecia w artystycznej karierze. Być może właśnie na naszych oczach rodzi się prawdziwa gwiazda wokalistyki, której style i kategorie estetyczne, jak do tej pory nie potrafiły stanąć na drodze do odnalezienia własnej muzycznej prawdy.
Tracklista:1. In Peace With Gravity2. Triads3. Ballast (Behind All Love Laughs a Simple Truth)4. To Remember5. Temperamental6. Night Shift7. For Less Than Nothing8. Mr. Mood's Touch9. You Are Too Beautiful10. My Love You
Tracklista: 1. Simonero 2. Arvoles 3. Face Me 4. Gesture #2 5. Elchinov 6. Childhood (For Carmel) 7. Gesture #1 8. Nostalgia 9. New York 90's 10. Wings
„Miałem przyjemność grać z najlepszymi bębniarzami na świecie – Gingerem Bakerem, Billym Cobhamem, Simonem Philipsem... ale największą przyjemność sprawiła mi współpraca z Tonym Williamsem” - Jack Bruce.W lutym 1970 roku formacja The Tony Williams Lifetime weszła od studiów Olmstead Sound by zarejestrować materiał na swój drugi album. Tym razem skład został rozszerzony o znanego z Cream basistę Jacka Bruce'a, który dla współpracy z Williamsem zrezygnował z trasy z własnym zespołem. „Turn It Over” wypełniły utwory o bardziej zwartej konstrukcji (m.in. „To Whom It May Concern” Chicka Corei czy „Big Nick” Johna Coltrane'a), mimo to udało się zachować świeżość i energię debiutanckiego „Emergency!”.„Ten album przywraca wiarę w przyszłość muzyki” - napisał Lester Bangs, krytyk magazynu Rolling Stone - „nie jest to typowy rock ale, nie mamy tu do czynienia również ze stereotypowym jazzem, to muzyka ponadczasowa, której nie da się łatwo przypiąć jakiekolwiek etykietki.”
Krążek Midnight Sun, jest swego rodzaju podsumowaniem dotychczasowej, czterdziestoletniej kariery amerykańskiej wokalistki jazzowej Dee Dee Bridgewater. Jest także czwartym albumem wydanym przez jej własną wytwórnię DDB Records.Dee Dee to trzykrotna zdobywczyni nagród Grammy (ostatnia nagroda przyznana w 2011 w kategorii Najlepszy Wokalny Album Jazzowy za Eleonora Fagan (1915-1959): To Billie With Love From Dee Dee) Osobiście wybierała i nadzorowała proces powstawania i remasteringu nagrań. Piosenki wybrane na Midnight Sun wybrane zostały z wcześniejszych uhonorowanych wieloma nagrodami albumów: Dear Ella, Keeping Tradition, This Is New, J’ai Deux Amours, Love & Peace: A Tribute To Horace Silver oraz Eleanora Fagan. Są to m.in. przeboje: Kurta Weilla Speak Low, Sammy’ego Cahna Im A Fool To Want You/I Fall In Love Too Easily, Johnny’ego Mercera Midnight Sun, Alana Jaya Lernera Here I’ll Stay, Charlesa Treneta Que Reste-T-Il? i Billie Holiday Good Morning Heartache.Midnight Sun – to wybór ulubionych piosenek miłosnych Dee Dee Bridgewater . Na płycie znalazło się 10 zremasterowanych utworów oraz jeden niewydany wcześniej bonus – utwór L’Hymne A L’Amour.Od ponad czterdziestu lat Dee Dee Bridgeater znajduje się w ścisłej czołówce najlepszych wokalistek jazzowych na świecie. Zasłynęła dzięki swoim niezapomnianym interpretacjom standardów jazzowych. Pierwsze kroki jako artystka stawiała w legendarnym Thad Jones/Mel Louis Big Band, w latch 70tych występowała z takimi gwiazdami, jak Max Roach, Sonny Rollins, Dexter Gordon i Dizzy Gillespie. Po krótkim romansie z muzyką pop przeprowadziła się do Paryża i powróciła do jazzowych korzeni. Dla wytwórni Universal nagrała wiele płyt, począwszy od albumu Keeping Tradition wydanej w 1993 roku. Wszystkie otrzymały nominacje do nagród Grammy, a dwupłytowa dedykacja dla Elli Fitzgerald, Dear Ella, otrzymała dwie statuetki.Bridgewater równocześnie realizuje się w teatrze. Jest także laureatką nagród Tony za rolę „Glindy, dobrej wiedźmy z Południa” w The Wiz w 1975 roku. Inne tytuły, w których wystąpiła, to: Sophisticated Ladies, Black Ballad, Carmen i Lady Day, hołd dla Billie Holiday, za który Bridgewater otrzymała brytyjską Laurence Olivier Nomination, dla najlepszej aktorki musicalowej. Była również pierwszą afroamerykańską aktorką, która zagrała rolę Sally Bowles w Kabarecie wystawionym w Mogador Theatre w Paryżu.Jest także honorowym ambasadorem organizacji FAO (United Nations’ Food and Agriculture Organization). Od dwudziestu lat prowadzi również na antenie NPR własny show JazzSet.Tracklista:1. Midnight Sun (Dear Ella) 2. Angel Eyes (Keeping Tradition) 3. Que Reste-t-Il? (J'ai Deux Amours) 4. Lonely Woman (Love & Peace: A Tribute to Horace Silver) 5. Speak Low (This Is New) 6. I'm A Fool to Want You/I Fall in Love Too Easily (Keeping Tradition) 7. L'Hymne a l'Amour (J'ai Deux Amours )8. The Island (Keeping Tradition) 9. Here I'll Stay (This Is New) 10. Precious Thing/Till the Next Somewhere feat. Ray Charles (Victim of Love)
Tracklista:1. Dark Is the Night2. Don't Say That Again3. Slip Away4. On Nights Like Tonight5. Out of This World6. Let's Together7. If You Could See Me Now8. Sanur9. I Lose Myself (Remix)10. Out of This World (Steve Mac Mix)11. Dark Is the Night (Steve Mac Mix)12. Out of This World (7" Version)13. Dark Is the Night (7" Version)