Tracklista: CD 1 1. Sisé 2. Blue Zone 41 3. Kamarica 4. Silent Screen 5. Mambosa 6. Botero People 7. Mama Chóla 8. Turnaround 9. Caribbean Fire Dance CD 2 1. All Or Nothing At All 2. Descarga Khanalonious 3. Think Of One 4. What I'm Said 5. Pee Wee 6. It's You Or No One 7. I Love Paris 8. Capricorn 9. Melancholee 10. Inner Urge 11. While My Lady Sleeps
Tracklista:1. Turtle Dove2. Didn't Leave Nobody But the Baby3. JT4. Palouse5. Black-eyed Susan6. Return7. Skinny Big8. Not Whatever
1. OH KATHERINE 2. THE CLIFF 3. BLACK SILK 4. THE BLACK OAK 5. I LAY TO REST (CALIFORNIA) 6. CLIPPED WINGS 7. THE PREACHER 8. THE LAW 9. REQUIEM WALTZ 10. BROKEN WORDS
Loud Jazz Band istnieje od 1989 roku. Gitarzysta i kompozytor Mirosław "Carlos" Kaczmarczyk, jeden z najbardziej rozchwytywanych instrumentalistów warszawskiej sceny, postanowił założyć własną formację. Grupa istnieje do dzisiaj, choć jej szef zmienił radykalnie miejsce zamieszkania (z Warszawy na Oslo), zmienne były też składy zespołu. Po czterech albumach grupy ("Passport Jazz Nights" - 1994; "4 Ever 2 U" - 1995 - nominacja do Fryderka; "Don't Stop The Train" - 2004 - album zdobył tytuł jednej z najważniejszych płyt roku w Norwegii; "The Way To Salina" - 2005), przyszedł czas na najnowszą odsłonę, krążek "Passing".W jego rejestracji wzięli udział znakomici jazzmani norwescy i polscy.Album - jak mówi szef zespołu - został dopieszczony w każdym fragmencie: od muzyki po okładkę. Nad ostatecznym brzmieniem pracowano wiele miesięcy, cyzelując każdą nutę, dźwiękowe plany. W gdańskim studiu nagraniowym Polskiego Radia artyści spędzili setki godzin. Ten efekt słychać.Muzycy:Mirosław "Carlos" Kaczmarczyk - guitars Erik Johannessen - trombone Wojtek Staroniewicz - saxophone Michael Block - saxophone Erlend Slettevoll - piano Kristian Edvardsen - electric bass Ivan Makedonov - drums Maciej Ostromecki - percussion Piotr Iwicki - synthesizers Bente Kahan - voice
Tracklista: 1. Hub Cap 2. Cry Me Not 3. Luana 4. Osie Mae 5. Plexus 6. Earmon Jr. 7. Plexus (Alternative Take)
4-płytowe wydawnictwo Reel To Reel przedstawia aż 8 oryginalnych klasycznych zremasterowanych albumów wybitnego amerykańskiego puzonisty J.J. Johnsona. Są to albumy: "The Eminent Jay Jay Johnson. Volume 1", "J Is For Jazz", "The Eminent Jay Jay Johnson. Volume 2", "The Great Kai & J.J.", "Blue Trombone", "A Touch Of Satin", "JJ Inc.", "First Place". Cały materiał zawiera aż 63 utwory i został zremasterowany (Digitally Remastered). Opakowano w gustowny, elegancki, rozkładany digipack. Tracklista: CD 1 1. Capri 2. Loverman 3. Turnpike 4. Sketch 5. It Could Happen To You 6. Get Happy 7. Naptown U.S.A 8. It Might As Well Be Spring 9. Tumbling Tumbleweeds 10. Angel Eye 11. Sola 12. Overdrive 13. Undecided 14. Never Let Me Go 15. Chasin' The Bird 16. Cube Steak CD 2 1. Too Marvelousfor Words 2. Jay 3. Old Devil Moon 4. It'S You Or No One 5. Time After Time 6. Coffee Pot 7. This Could Be The Start Of Something Big 8. Georgia On My Mind 9. Blue Monk 10. Judy 11. Alone Together 12. Side By Side 13. I Concentrate On You 14. Theme From Picnic' 15. Trixie 16. Going, Going, Gong! 17. Just For A Thrill CD 3 1. Hello Young Lovers 2. Kev 3. What'S New 4. Blue Trombone 5. Gone With The Wind 6. 100 Proof 7. Satin Doll 8. Flat Rock 9. Gigi 10. Bloozineff 11. Jackie-Ing 12. Goodbye 13. Full Moon And Empty Arms 14. Sophisticated Lady 15. When The Saints Go Marching In CD 4 1. Mohawk 2. Minor Mist 3. In Walked Horace 4. Fatback 5. Aquarius 6. Shutterbug 7. It'S Only A Paper Moon 8. Paul'S Pal 9. For Heavens Sake 10. Commutation 11. Harvey'S House 12. That Tired Routine Called Love 13. Be My Love 14. Cry Me A River 15. Nickels And Dimes
"Gdy słuchałem jedną po drugiej z dwunastu kompozycji Leszka Kułakowskiego, obsesyjnie pojawiały się, z otchłani pamięci, dwa słowa: "Soul Brothers". Przecież jednak nie o muzykę chodziło! Wspólne dzieło Kułakowskiego i Sikały w żaden sposób nie może być porównane, ani odwoływać się do płyty Raya Charlesa i Milta Jacksona, z roku 1958. W płynące z głośników dźwięki wklejał się jednak ów tytuł, bezdyskusyjnie potwierdzając absolutną harmonię idei, stylistyki, wrażliwości i techniki obu muzyków. Są oni jak dwie strony tej samej monety. Złotej monety z najlepszego kruszcu. Kułakowski jest zręcznym, profesjonalnym kompozytorem. Jednak tym, co go stawia na piedestale, są fortepianowe brzmienia, wykreowane dzięki niepowtarzalnym, wysoce indywidualnym składnikom akordów. I trzeba było muzyka z wyobraźnią (jakim jest Maciej Sikała), obejmującą rozległe rejony idiomu jazzu ostatnich kilkudziesięciu lat, brzmieniem sopranu dopełniającego emocje zawarte w kolejnych frazach, by dzieło zaczęło żyć własnym życiem, perfekcyjnie zaplanowanym, bezalternatywnym. A teraz żarcik: to najlepsza płyta ECM w ostatnich kilku latach… choć wydana przez Soliton." - Stanisław Danielewicz
„Drugi album Pachory ujawnia, że kwartet czuje się coraz bardziej komfortowo we wciągającej mieszance śródziemnomorskich i wschodnioeuropejskich stylów ludowych przefiltrowanych przez ostrą nowojorską scenę downtown. „Unn” tak naprawdę nie odstaje od tytułowego debiutu grupy. Naprawdę nie chodzi o to, że „progresywni” muzycy tacy jak ta czwórka zawsze muszą się rozwijać i nigdy nie mogą pozostać w tym samym miejscu nawet przez chwilę. Jednak kiedy „Ast” uznano za absolutnie oszałamiający, to „Unn” został niedoceniony. Teraz wydaje się godnym podziwu drugim stadium na drodze do „Ast”, najlepszego dotychczasowego wydania Pachory i jednej z najlepszych płyt w całej sceny downtown Nowego Jorku.” Dave Lynch Muzycy: Chris Speed: clarinet Brad Shepik: tambura, elsctric saz, banjar, tres Skuli Sverrisson: bass, bajo sexto Jim Black: snare, bass drum, dumbek, percussion Tracklista: 1. Unn 2. Pitta 3. Dratch 4. Invocation 5. Kaponata 6. Riff 7. My Life Is A Nostalgia 8. Trakitarsna 9. Laz 10. Idorno 11. Prevezaniko Syrto 12. UAE 13. Didou
Gil Scott-Heron (właściwie Gilbert Scott-Heron, ur. 1 kwietnia 1949 w Chicago, zm. 27 maja 2011 w Nowym Jorku) – amerykański muzyk i poeta. Znany jest najlepiej ze swojego dorobku z końca lat sześćdziesiątych i siedemdziesiątych. Występował wtedy z zaangażowanymi politycznie melorecytacjami, od drugiej płyty (Pieces of Man) jego muzyka zaczęła być coraz bardziej zaaranżowana i melodyjna. W swoich tekstach poruszał tematy rasizmu, wojny w Wietnamie, nierówności społecznej. W swojej muzyce łączył elementy jazzu i funka. Uważany jest za jednego z prekursorów rapu. W latach 70. zaangażowany był w działalność Czarnych Panter. Popularność zdobył m.in. utworami: "The Revolution Will Not Be Televised", "The Bottle", "Winter in America" oraz "Lady Day And John Coltrane". Jego ojciec Gil Scott był jednym z pierwszych czarnoskórych piłkarzy w lidze angielskiej. Od 2001 do 2002 roku odbywał wyrok więzienia za posiadanie kokainy. W roku 2006 przyznał się, że jest nosicielem wirusa HIV. "The Revolution Will Not Be Televised" to kompilacyjny album amerykańskiego wokalisty Gil Scott-Heron, wydany w 1974 roku przez Flying Dutchman Records. Album bierze swoją nazwę od utworu Scott-Heron z 1971 roku o tej samej nazwie. Zawiera nagrania poprzednio prezentowane na pierwszych trzech albumach Scotta-Herona dla wytwórni Flying Dutchman, Small Talk at 125th i Lenox (1970), Pieces of a Man (1971) i Free Will (1972), które zostały wyprodukowane przez producenta jazzowego Bob Thiele. Nagrania zawierają elementy muzyczne funk, jazz i rapo-rap. Tracklista: 1. The Revolution Will Not Be Televised 2. Sex Education: Ghetto Style 3. The Get Out Of The Ghetto Blues 4. No Knock (Without Intro) 5. Lady Day And John Coltrane 6. Pieces Of A Man 7. Home Is Where The Hatred Is 8. Brother (Without Intro) 9. Save The Children 10. Whitey On The Moon (Without Intro) 11. Did You Hear What They Said?