Ten nowatorski kwartet z Wielkiej Brytanii oferując muzykę zanurzoną w zróżnicowanym świecie trip-hopu, jazzu i zapętlonych perkusyjnych i basowych rytmów nie pozostawia nikogo obojętnym. To muzyka zarówno eteryczna jak i pełna silnych emocji, niespokojna i ulotna zarazem. Ich debiutancka plyta uznana została przez krytyków za jeden z najbardziej inteligentnych albumów ostatnich lat.
"Moi przyjaciele są niesamowitymi improwizatorami. Uwielbiam ich umiejętność swobodnego poruszania się po otwartych przestrzeniach. Uwielbiam sposób, w jaki nadają kształt i kolor pomysłom, które rodzą się w mojej głowie…" - Maciej Obara Albumem "Unloved", Maciej Obara zalicza imponujący debiut w szeregach prestiżowej wytwórni ECM. Krążek ten zadziwia różnorodnością ekspresji. Znajdziemy tu zarówno łagodną liryczność, jak i ognistą, nieokiełznaną pasję. Oprócz utworu tytułowego – napisanego przez Krzysztofa Komedę na potrzeby filmu "Niekochana" Janusza Nasfetera, wszystkie utwory są autorstwa Obary. Razem tworzą one, jak mówi sam artysta, "opowieść o bardzo ważnych dla mnie ludziach oraz o miejscach, które mnie inspirują." Obara podkreśla jednak, że jego tematy są jedynie "inspiracją, zarysem, który uwalnia nasze brzmienie…". Każdy z muzyków kwartetu był bardzo zaangażowany w proces powstawania albumu, każdy jest w pewnym sensie liderem tego projektu. Premiera albumu jest zwieńczeniem pięciu lat pracy kwartetu. Maciej Obara i pianista Dominik Wania nawiązali współpracę dziesięć lat temu, kiedy spotkali się w zespole Tomasz Stańki. Muzyków połączyło podobne wyczucie formy i wspólna idea muzycznej swobody. Pięć lat później dołączyli do nich Ole Morten Vågan i Gard Nilssen. Choć artystów inspirują rozmaite rzeczy, wszyscy doskonale odnajdują się w przestrzeni między tym, co zapisane w nutach, a tym, co zupełnie dowolne. Tomasz Stańko opisał Macieja Obarę jako "wspaniałego muzyka, którego twórczość jest przejmująca, dojrzała, głęboka, pełna uroku i piękna, także dlatego, że naprawdę należy do niego." Brzmienie Obary oraz jego podejście do tworzenia zawsze cechowały się dużą indywidualnością. Artysta – podobnie jak przed laty Stańko – ćwiczył swoje zdolności improwizacyjne po obu stronach Atlantyku. Będąc w Nowym Jorku, Obara współpracował z Nasheetem Waitsem, Markiem Heliasem oraz Ralphem Alessim (który chwalił saksofonistę za "wielką wrażliwość podczas improwizacji".) W swojej recenzji występu kwartetu Obary na Molde Festival, związany z All About Jazz krytyk John Kelman napisał: "Obara był rewelacyjny, zdolny do próbowania wszystkiego, lecz także stale przysłuchujący się otaczającej go muzyce, co umożliwiało mu głęboką i świadomą relację z pozostałymi muzykami." Pianista Dominik Wania z wyróżnieniem ukończył Akademię Muzyczną w Krakowie, zdobywając też stypendium na bostońskim New England Conservatory. Jego improwizacje charakteryzują się niebywałą techniką – czego przykładem może być utwór "Echoes". Solowy dorobek Wani to między innymi album "Ravel", zawierający jego opracowanie utworu "Miroirs" na trio jazzowe. Basista Ole Morten Vågan jest dyrektorem artystycznym Trondheim Jazz Orchestra, dzięki której na szerokie wody wypłynął trębacz Mathias Eick. Grę Vågana usłyszymy na wydanym przez ECM albumie "Time Is A Blind" Guide Thomasa Strønena. Basista jest też znany z zespołu Generator X, współtworzonym z Audunem Kleivem i Christianem Wallumrødem. Gard Nilssen jest liderem tria Acoustic Unity, w którym występują także saksofonista André Roligheten i basista Petter Eldh. Gard gra również w power-rockowym/jazzowym trio Bushman’s Revenge. Jego perkusję usłyszymy na wydanym przez ECM albumie "Skala" Matthiasa Eicka. Nilssen, były uczeń Jona Christensena, stał się jednym z najbardziej rozchwytywanych perkusistów w Europie. Współpracował z wieloma wybitnymi artystami ze świata jazzu. Minionego lata, pojawił się na Molde International Jazz Festival jako część tria, w którego skład weszli też Arild Andersen i Pat Metheny. Album "Unloved" został nagrany w Rainbow Studio w Oslo w styczniu 2017 roku, a wyprodukował go Manfred Eicher. Jest to pierwszy międzynarodowy krążek, a zarazem pierwszy studyjny album kwartetu. Do tej pory, muzycy nagrali trzy płyty koncertowe, wydane przez polską firmę For Tune: Komeda: Absolutely Live, Live at Manggha oraz Live In Minsk Mazowiecki. Album "Unloved" zostanie oficjalnie zaprezentowany 17 listopada podczas wrocławskiego Jazztopad Festival. Następnie, Maciej Obara Quartet wyruszą w trasę po Niemczech, Hiszpanii, Norwegii i Polsce. Więcej informacji o koncertach znajduje się na www.ecmrecords.com oraz na oficjalnej stronie Macieja Obary: www.maciejobara.com
Jakby pierwowzorem tej sesji były równie znakomite nagrania „The Last Wave” (DIV, 1995), firmowane przez Baileya wraz z Billem Laswellem (bas) i Tonym Williamsem (perkusja). Tym razem Bailey spotkał się z równie wspaniałą sekcją rytmiczną: Jamaaladeen Tacuma na basie i Calvin Weston przy perkusji, asystującą wcześniej Ornette'owi Colemanowi i Jamesowi Ulmerowi. Bailey od lat przewodzi dość nielicznej grupie gitarzystów nieklasyfikowalnych, a to ze względu na unikanie grania prostych linii melodycznych, wypowiadanie się językiem atonalnym i arytmicznym, rwanie fraz i wystrzeganie się jakichkolwiek repetycji. Przy hojnym czerpaniu z oferty współczesnych efektów elektronicznych i posługiwaniu się specyficzną techniką epileptycznego atakowania strun, nie wolno narzekać na brak wrażeń dostarczanych przez gitarzystę i kolegów. Trio przyjęło formułę wypowiedzi, którą można by określić, jako wyzwolony hamolodic. Bas z perkusją nieustannie nawiązują do funkowych rytmów i próbują wciągnąć w tę zabawę gitarzystę. W momentach, gdy wydaje się, że dalej pomkną już wspólnym szlakiem, Bailey wykonuje woltę, zmuszając kompanów do ponownego przegrupowania i nowego pościgu. Gdyby nie koniec krążka, zabawa trwała by bez końca.
Koncert Mccoy Tynera został zarejestrowany w the Musicians Exchange Cafe, Fort Lauderdale 24 i 25 lipca 1987. Skład zespołu: Bass – Avery Sharpe Drums – Louis Hayes Piano – McCoy Tyner Pianistyczną stylistykę McCoya Tynera, można łatwo przyrównać do stylu Johna Coltrane’a na saksofonie. Choć należał do grupy Trane’a, nigdy nie pozostawał w cieniu saksofonisty, ale dopełniał a nawet inspirował lidera kwartetu. Tyner jest uważany za jednego z najbardziej wpływowych pianistów XX wieku, zdobył uznanie zarówno grając u Coltrane’a jak też jako lider własnych zespołów czy zapraszany do współpracy sideman. Choć gra na fortepianie i na saksofonie bardzo się różni, zarówno Coltrane jak i Tyner wykorzystywali podobne struktury akordowe, frazowe i rytmiczne. Najbardziej charakterystyczną cechą McCoya, jest jego lewa ręka grająca w niskich rejestrach fortepianu, którą podnosi stosunkowo wysoko nad klawiaturę. Fakt, że Tyner jest leworęczny mógł się wyraźnie przyczynić do tego potężnego stylu. Prawa ręka McCoya grająca solo ma swoją unikalną, staccatową barwę. Jego melodyjne słownictwo jest bardzo bogate, od surowego bluesa do skomplikowanie nakładanych na siebie pentatonik. Jego szczególne podejście do voicingów (najbardziej charakterystycznych, kwartowych) ma ogromny wpływ na wachlarz współczesnych jazzowych pianistów. Tracklista: 1. Señor Carlos 2. Loverman 3. You Taught My Heart To Sing 4. Port Au Blues 5. Island Birdie 6. What's New? 7. Hip Toe
Tracklista:1. Washi Te Kudasai (Folksongs)2. Swamp Adversity (The Devil Has T Best Tunes)3. Pack Up Your Sorrows4. Lies for Sale5. Wari Mashi Ta (Stich By Stitch)6. Liesje Van Izegem (The Cat)7. Smile from the Heart
Tracklista:1. Bluten2. Shelley3. Phlegma Phighter4. Sov Lilla Alma5. Kiyoshi6. In Water7. Etude No.18. Arsene Somnambule9. Gorilla Biscuits10. Break It
Tracklista:1. TG Theme2. Second Attention3. Jungle Bourjois4. Indopia5. Piano Bubbles6. Sir Blunt7. Talek8. Nezach9. A.I.P.10. Roy the King11. Latrun
Tracklista:1. Rebis2. Afganistan3. Tararara-ta4. E Un Disastro5. Marzianetti6. L'altra Mattina7. Sei Settembre8. Hexagon9. Silenzio10. Buenas Noches
FT. MO FOSTER
Trost prezentuje pierwszą winylową edycję "How To Raise An Ox" autorstwa Zu i Matsa Gustafssona. Materiał początkowo wydany na CD w 2005 roku przez Atavistic. Zawiera nową okładkę. Długo działający, intensywny jazzowo-noiseowy zespół Zu z Włoch współpracuje z ekstrawaganckim saksofonistą "Wikingiem" Gustafssonem (The Thing, Fire!).