Tracklista:1. Fly Away Butterfly2. Trample3. Vortex4. Bearspray5. Mount Wellington6. The Kelley House7. Tuk Tuk8. Take Me to the Goldmine9. Maid Melly
„Afrodeezia” – to najnowszy album genialnego amerykańskiego gitarzysty, kompozytora aranżera i multiinstrumantalisty Marcusa Millera. Jego charakterystyczny styl gry na gitarze basowej jest rozpoznawalny dziś na całym świecie. Muzyk ma w swoim dorobki współprace z największymi gwiazdami muzyki jazzowej i nie tylko. min Milesem Davisem, Arethą Franklin, Lutherem Vandrossem, Davidem Sanbornem, czy Alem Jarreau. Jest też laureatem nagrody Grammy w 2001 roku za najlepszy album jazzowy.Oto jak sam muzyk wspomina pracę nad albumem:„Siła oddziaływania muzyki nie zna granic. Dzięki pieśniom z gatunku spirituals, dzięki muzyce jazzowej i soulowej, możemy zachować od zapomnienia naszą historię – szczególnie kiedy inne formy jej zapisu zostały wymazane już dawno temu. Przed rozpoczęciem nagrań poświęciłem dużo czasu na badanie tematu tego albumu, a wielu nowych odkryć dokonywałem już w samym studiu! Moim największym pragnieniem był powrót do źródeł tych rytmów, które sprawiają, że nasze muzyczne dziedzictwo jest tak bogate. Chciałem podążać za nimi od początku, od Afryki po Stany Zjednoczone. Podróżowaliśmy przez Mali do Paryża, z Nowego Orleanu do São Paulo i na Karaiby. Miałem szczęście pracować z muzykami z Mali, Burkiny Faso, Brazylii, Trynidadu...”.„Pewnego razu w São Paulo, grając sambę z lokalnymi perkusistami, uświadomiłem sobie, że ten sam rytm słyszałem już w Maroku, a grał go muzyk gatunku Gnawa. Uważam wszelkie tego typu połączenia za fascynujące. Jak powiedział Taj Mahal: „Nowy Orlean jest najbardziej na północ wysuniętą częścią Karaibów...” Właśnie w Nowym Orleanie graliśmy którejś nocy w studiu do rana, było cudownie. Od kiedy zaczęliśmy ten projekt zdarzyło się tyle wspaniałych rzeczy, których nie mogłem przewidzieć... Na przykład Alioune Wade, basistę z Senegalu, poznałem w 2014 roku na festiwalu Solidarity of Arts w Polsce. Od słowa do słowa, dzisiaj można go usłyszeć w partii wokalnej na płycie Afrodeezia”.„Afrodeezia to moja muzyka. Pokazuje kim dzisiaj jestem: muzykiem otwartym, zawsze czujnym, muzykiem, który swoją prawdziwą osobowość odkrył około 10 lat temu, ale który wciąż się rozwija. Jestem dumny z mojego młodego zespołu: Alexa Hana na saksofonie, Adama Agati’ego na gitarze, Bretta Williamsa na klawiszach i Louisa Cato na perkusji. To ścisła egzekutywa albumu Afrodeezia, wokół nich poruszają się fantastyczni soliści z różnych krajów. Wkład ich wszystkich tworzy nową dynamikę mojej muzyki. Są tu brzmienia, których mogliście jeszcze nigdy nie słyszeć: instrumenty takie jak kora, gimbri, cała grupa perkusjonalii...”.„Nadchodzi nowa era dla czarnoskórych Amerykanów. Coraz bardziej złożone testy DNA pozwalają nam stwierdzić, że nie pochodzimy z Północnej Karoliny, Virginii, czy w najlepszym razie z rejonu Morza Karaibskiego. Dzięki takim testom wiem na przykład, że mam przodków w Nigerii. Te połączenia są rzeczywiste – są w mojej krwi. Afrodeezia to najbardziej wierne odzwierciedlenie osoby, którą dziś jestem. Nowy repertuar sprawia, że nie ma różnicy między Marcusem Millerem w życiu codziennym, a muzykiem, którego oglądacie na scenie. A to zmienia wszystko”.
Oficyna fonograficzna Multikulti Project w 2016 roku skończyła 20 lat. Świętując tę "ponad pełnoletność" ogłosiła debiut nowej serii wydawniczej - której nazwa - Spontaneous Music Tribune - wzięła się od nazwy partnera serii, wyjątkowego miejsca w Internecie - spontaneousmusictribune.blogspot.com, gdzie znaleźć można kompetentne, wyczerpujące i pisane z pasją teksty o muzyce improwizowanej, która zepchnięta została dzisiaj na margines marginesów [...] Najwybitniejszy przedstawiciel europejskiej sceny muzyki improwizowanej, Evan Parker, posiada niezliczoną ilość uczniów i kontynuatorów swojego nowatorskiego podejścia do gry na saksofonie. Być może jednym z najbardziej pojętnych w tym gronie jest portugalski saksofonista Pedro Sousa, który do gramatury prawdziwie wyzwolonej improwizacji dokłada młodzieńczy entuzjazm, wigor i temperament wykuty doświadczeniami na polu post-electronic. A cóż zmienić może wiolonczela, umieszczona we free jazzowym trio w miejsce kontrabasu? Nieść saksofon tenorowy wyższym pasmem? Sprawić, że praca perkusisty nabierze lekkości i zmysłowości? Jeśli w Motion Trio, u boku Rodrigo Amado, wiolonczela Miguela Miry podrywa tenor do lotu, to w Rajada osadza go już wprost na nieboskłonie. Przed Wami niemal godzinna, epicka, prawdziwie portugalska opowieść, która ma wiele wątków i nie mało zwrotów dramaturgicznych. Jeśli płyta „Casa Futuro”, którą Sousa popełnił w towarzystwie Johana Berthlinga i Gabriela Ferrandiniego, często przebywa w Waszych odtwarzaczach, po tę płytę winniście sięgnąć koniecznie. Muzycy: Pedro Sousa: tenor saxophone Miguel Mira: cello Afonso Simoes: drums & percussion
Tracklista:1. Greasy Gravy2. Awful Coffee3. Appearing Nightly at the Black Orchid4. Someone to Watch5. I Hadn't Anyone 'till You
Grający na elektronicznym puzonie Sebastian Smolyn i obsługujący elektronikę jego brat, Artur, na swoje artystycznej ścieżce wybrali kierunek muzyki improwizowanej. Ich osobiste doświadczenia złożyły się na matrycę dla takiej muzyki, która rządzi się swoimi własnymi prawami i używa wszystkich możliwych środków, by osiągnąć swój cel. Nie ma dla nich stylistyk awangardy, których by nie eksplorowali – ich twórczość jest zainspirowana przez free jazz, nu jazz, noise czy hardcore w wielu różnych postaciach.Po kilku latach wspólnych poszukiwań, do ich dźwiękowych wypraw dołączył wyjątkowy perkusista jazzowy Oliver Steidle – tak powstało trio o nazwie Defibrillator, niezwykle energetyczna formacja, której brzmienie silnie zakotwiczone jest w estetykach grindcore i noise. Kolejnym krokiem w ich karierze stało się zaproszenie do współpracy muzyka, który od lat stanowił dla nich ważną inspirację – Petera Brötzmanna, jednego z najważniejszych przedstawicieli światowego free jazzu i muzyki improwizowanej. Młodość i energia w zestawieniu z wieloletnim doświadczeniem na gruncie eksperymentalnych dźwięków, ale i ciągłą potrzebą eksperymentowania na gruncie mocnych , bezkompromisowych brzmień Petera Brötzmanna - tak właśnie zestawiony został ten projekt.[...] płyta ma mocny, fizyczny charakter i zdecydowanie zaliczyć ją można do wagi ciężkiej, to jednak jest także niezwykle w swej fizyczności pociągająca. Plątanina i gęstość, noise i ściana hałasu o którą rozbija się tu nasza percepcja, to niezwykłe doznanie, o którym można by powiedzieć, że jest "jak dotknięcie wulkanu podczas erupcji". To muzyka, więc nas nie spopieli, ale na pewno będzie to doznanie, o którym zapomnieć się nie da. Koniecznie!(Marek Zając) Muzycy:Sebastian Smolyn: e-tromboneArtur Smolyn: electronicsOliver Steidle: drumsPeter Brötzmann: reeds Tracklista: 1. Anthropozoophilia2. Good Intentions3. The Man With One Ball4. Fuckir5. Uterine Prolapse6. Cellulite Guru
Tracklista: 1. Mexidao2. Mansa Fela3. Minervina (Feat. Karina Buhr)4. Meu Rapjazz5. Um Samba Para John Coltrane6. Samurai7. O Rei De Tupanga8. Gafiera
Tracklista: 1. There'll Be Some Changes Made (With Louise Tobin) 2. Original Dixieland One-Step 3. Blues My Naughty Sweetie Gives To Me 4. That's A Plenty 5. Ballin' The Jack 6. Avalon 7. There'll Be Some Changes Made (With Louise Tobin) 8. Blues My Naughty Sweetie Gives To Me 9. Ballin' The Jack 10. Rose Of The Rio Grande 11. Black And Blue 12. Sweet Georgia Brown 13. All Of Me 14. I'm A Ding Dong Daddy 15. Shine 16. Rose Of The Rio Grande 17. Black And Blue
Pierwszy po ponad czteroletniej przerwie album Bryana Ferry'ego, znakomitego brytyjskiego wokalisty i kompozytora, który światowy rozgłos zyskał jako frontman grupy Roxy Music. "Bitter Sweet" jest pod silnym wpływem jazzu, podobnie jak pochodząca z 2012 roku płyta Bryana "The Jazz Age". Wyraźnie wyczuwalny jest też klimat lat 20 XX wieku, co z pewnością wiąże się również z udziałem Ferry'ego w serialu "Babylon Berlin". Anglik nadał nowy, lekko melancholijny sznyt, pięknie podkreślony przez sekcję smyczkową jego orkiestry, kilku utworom Roxy Music, chociażby "While My Heart Is Still Beating" i "Dance Away". Aurę sprzed ponad 100 lat oddaje również oprawa graficzna wydawnictwa. Podróżujemy wraz z Bryanem do Berlina z czasów Republiki Weimarskiej, do zadymionych klubów jazzowych o poranku, do czasów nieskrępowanego hedonizmu i licznych, złamanych serc.
Tracklista:1. Anima2. Survey3. Aya On Canvas4. A Serpent of Velour5. Säule6. Speaking in Tongues7. Stairs of Alfama8. Eager Lust9. Vessel
Takiej edycji płyty Kwintetu Trzaskowskiego jeszcze nie było! Album został wznowiony przez Polskie Nagrania w ekskluzywnej reedycji kultowej serii Polish Jazz, znanej fanom polskiej muzyki jazzowej od lat 60. To pierwsze tak obszerne opracowanie w historii tej znakomitej płyty. Album, przy zachowaniu oryginalnej okładki, został wzbogacony dwujęzyczną książeczką z tekstem Tomasza Szachowskiego. Autorem odświeżonego brzmienia jest wybitny reżyser dźwięku - Jacek Gawłowski. Czwarta płyta serii Polish Jazz z nagraniami Kwintetu Andrzeja Trzaskowskiego jest jedną z najwybitniejszych pozycji zbioru. Nagrana w styczniu 1965 roku, stanowi obok „Astigmatic” Komedy manifest twórczy dla jazzu polskiego tamtych lat, a wpływu jej autora na rozwój tego gatunku muzyki w Polsce nie sposób przecenić. Wiernie oddaje kunszt kompozytorski lidera, jego styl improwizacyjny i charakterystyczną poetykę utworów. Wielką wartością płyty są partie solowe członków kwintetu. Błyskotliwy Tomasz Stańko, grający wówczas bardziej otwartym i pełnym dźwiękiem niż obecnie, poszukujący Janusz Muniak, rozdarty między tradycją a jazzem free. Subtelna, zniuansowana, uważnie słuchająca lidera sekcja Jacek Ostaszewski - Adam Jędrzejowski podkreśla jazzowy charakter całości. No i pianistyka Andrzeja Trzaskowskiego, którą tak naprawdę odkrywamy na nowo po latach! Z jednej strony precyzyjna realizacja własnego zapisu partytury, z drugiej zrównoważone, swingujące partie solowe. Trzaskowski umiał łączyć odległe estetyki i adaptować je dla potrzeb własnych kompozycji, które cechował niepowtarzalny styl, stając się z czasem znakiem rozpoznawczym polskiej szkoły jazzu. I na tym m.in. polegała jego wielkość. Płyta dostępna jest również w wersji analogowej.