
Tracklista:1. 27'46"2. 15'15"3. 22'40"4. 3'52"
- Wykonawca Die Like a Dog
- Data premiery 2018-05-18
- Nośnik CD / Album
- Jazz/Blues / Jazz
- 12-10-2019, 01:19
- 0
- 0
- admin

Tracklista:1. 27'46"2. 15'15"3. 22'40"4. 3'52"

Tracklista:1. Saint Thomas2. You Don't Know What Love Is3. Strode Rode4. Moritat5. Blue Seven6. There's No Business Like Show Business7. Paradox8. Raincheck9. There Are Such Things10. It's All Right With Me

Tracklista:1 Let's Face the Music and Dance 5:182 Devil May Care 3:203 Let's Fall in Love 4:194 When I Look in Your Eyes 4:315 Popsicle Toes 4:286 I've Got You Under My Skin 6:107 I Can't Give You Anything But Love 2:328 I'll String Along with You 4:459 East of the Sun (and West of the Moon) 4:5710 Pick Yourself Up 3:0211 The Best Thing for You 2:3712 Do It Again 4:35

W konkursie na "Jazzowy debiut fonograficzny" organizowanym przez Instytut Muzyki i Tańca zwyciężył projekt Karrot Kommando, zakładający nagranie debiutanckiej płyty grupy Patryk Kraśniewski Trio (Patryk Kraśniewski, Jerzy Markuszewski, Piotr Lewańczyk). Pomimo bycia w stałym składzie Vavamuffin i Spokoarmii ten młody człowiek sprawdza się brzmieniowo, kompozytorsko i interpretacyjnie nie tylko w reggae. Ma na koncie szereg poważnych nagród zdobytych w europejskich konkursach pianistycznych i kompozytorskich. Brał udział w tournee po Szwecji, w ramach, którego prezentował tamtejszej publiczności własne kompozycje napisane na pełną orkiestrę.Zapytany o planowane wydawnictwo, pianista mówi: „Sami jesteśmy ciekawi tego, co wytworzy się między nami w studio podczas nagrań. Perkusista Jerzy Markuszewski kojarzony jest z muzyką popową, Piotr Lewańczyk to klasyczny kontrabasista, do tego ja - ostatnie lata mocno w reggae. Liczymy na wzajemną inspirację, dzięki której powstanie „cały ten jazz”, który tak między nami, wolimy nazywać szeroko pojętą muzyką improwizowaną. Nie chcemy nagrywać kolejnej płyty ze standardami jazzowymi lub utworami podobnymi do nich. Naszym marzeniem jest, aby na koncertach móc się spotykać z publicznością, która ma ochotę posłuchać muzyki, nie zważając na to czy jest to jazz, pop albo reggae”.Patryk Kraśniewski znalazł się pośród artystów zaproszonych do udziału w Warsaw Summer Jazz Days 2015, który odbył się w dniach 9-12 lipca w Warszawie.

" "Bob's Ben" jest drugą - po znakomicie przyjętym przez publiczność i krytykę albumie "Bob's Wilder" - jego realizacją dla duńskiej wytwórni Stunt Records. Bob Rockwell, dziś już sześćdziesięcioletni amerykański saksofonista, odkrywa ponownie dorobek Bena Webstera, składając hołd pełen szacunku i ciepła. Muzyka Webstera jest dla niego inspiracją, ale Rockwell nie stara się imitować brzmienia swojego mistrza. Nie musi tego robić - przez lata doświadczeń i koncertów w najróżniejszych składach wypracował własne, rozpoznawalne brzmienie i ton. Przygotowując się do nagrania tego materiału zbierał on informacje o Websterze, poszukiwał muzyków z którymi Webster nagrywał w Stanach i tych, z którymi grywał na trasach koncertowych w Europie. Starał się dowiedzieć jak najwięcej o Benie Websterze, atmosferze jaka panowała w studio nagraniowym, detalach realizatorskich... wszystko po to aby nagranie brzmiało najdoskonalej i najwierniej. Jak sam wspomina: "gdy już skończyliśmy nagranie, zmiksowaliśmy album tak jak to czyniono w latach gdy on grał - bębny na prawo, fortepian na lewo, saksofon i bas pośrodku". Rezultatem jest album bardzo osobisty, pełen ciepła i nostalgii, jeden z najlepszych w dorobku Bob Rockwella, 100% ballady jazzowej na najwyższym poziomie." multikulti.com Muzycy: Bob Rockwell: tenor saxophone Ben Sidran: piano Billy Peterson: bass Leo Sidran: drums

Wydawnictwo zawiera 5 płyt CD z kręgu damskiej wokalistyki jazzowej.

Utwór skomponowany i wykonany w realnym czasie w Art Center w Krakowie 6 .VII 2009. Muzycy:Rafal Mazur - acoustic bass guitar Keir Neuringer - alto saxophone

Tracklista:1. Freedom2. Rebellion3. Emancipation4. Elevation5. Dance6. Opposition7. Meditation8. Freedom

"The Mo” to debiut płytowy ciechanowskiego zespołu WHY DUCKY?.Znajdziecie tu dużo funku, jazzu, rocka, a także bluesa podanego w sposób niekonwencjonalny. Wszystko to przyprawione delikatną nutką dekadencji.Nie da się ukryć, że WHY DUCKY? to zespół po prostu wielki, dużego formatu.Dziewięciu lub nawet dziesięciu ludzi na scenie potrafi zrobić wrażenie i zamieszanie.Dwóch sprawnych gitarzystów, organy Hammonda i przygniatająca sekcja dęta – ściana dźwięku targająca powietrzem i rozwiewająca wszystkie włosy słuchaczom, wdzierająca się podstępnie w najbardziej tajemnicze zakątki ich ciał.Zespół zbudowany na obraz i podobieństwo dużych orkiestr amerykańskich typu Blood, Sweat & Tears, Tower Of Power czy Chicago, stara się grać muzykę będącą wypadkową zainteresowań, fascynacji, zauroczeń i przemyśleń muzyków z północnego Mazowsza.

Tracklista:1. Juniper2. Helsinki3. A Thousand Lights4. Hyperloop5. Crossings6. Nature's Ratio7. The Outlier8. Eight Days