Wydawnictwo "Real Gone Jazz" przedstawia 4 płyty CD zawierające aż 5 oryginalnych klasycznych zremasterowanych albumów legendarnego amerykańskiego trębacza jazzowego Dizzy Reece'a: "Blues In Trinity", "Star Bright", "Soundin Off", "A New Star", "Progress Report" plus Bonus Tracks.
Tracklista:1. Ocean's Lament2. Everyday Mountains3. Headlong4. If the Hills Told Their Secrets5. Walk in the Park6. Back Against the Wall7. Soul Story (Intro)8. Soul Story (Part 1)9. Soul Story (Part 2)10. Soul Story (Part 3)11. Warmth of the Morning Sun
Wydawnictwo na dwóch płytach CD zawiera 40 utworów w oryginalnym wykonaniu Glena Millera i jego orkiestry .
Koncertowy album Jana Skrzeka oraz zaprzyjaźnionych muzyków (m.in. Leszek Winder, Jerzy Kawalec i Rafał Rękosiewicz). Nagranie zrealizowano podczas Koncertu Zaduszkowego, który odbył się 1 listopada 1997 roku w DPT "Leśniczówka" w Chorzowie (płyta poświęcona jest pamięci Ryszarda Riedla). Album ukazuje się na winylu 18 maja.
Nagrano w Klubie "Rotunda" 27.X 1986 roku podczas XXXI Krakowskich Zaduszek Jazzowych. Kwartet w składzie: Janusz Muniak, Wojciech Puszek, Zbigniew Wegehaupt, George Buckner (perkusja).
"Takin' Off" był imponującym debiutem Herbiego Hancocka, a jego drugie nagranie - "My Point Of View", udowodniło, że pierwsza płyta nie była wynikiem szczęścia. Hancock podjął dwa ryzykowne ruchy - jego pięć oryginalnych kompozycji cechowała większa różnorodność, niż te w pierwszej płycie. Do sesji został zaproszony duży, siedmioosobowy zespół. Trębacz Donald Byrd, saksofonista, Hank Mobley, perkusista Tony Williams, gitarzysta Grant Green, basista Chuck Israels i puzonista Grachan Moncur III. To rzadka okazja, aby każdy z siedmiu muzyków występował w tym samym utworze, co dobrze świadczy o umiejętnościach kompozycyjnych pianisty. Hancock wiedział, jak wycisnąć wszystko ze swoich piosenek oraz instrumentalistów, co czyni "My Point Of View" urzekającą płytą. Innym aspektem jest muzyczna kompletność nagrań. Hard bop pozostaje fundamentem muzyki Hancocka, który jednak poszerza horyzonty pokazując swoję soulową stronę ("Watermelon Man" przerobiony na "Blind Man, Blind Man"), odważna piosenka "King Cobra", czy piękna w swej prostocie ballada "The Pleasure Is Mine". W "And What If I Don't" widzimy zanużony w blues groove zespół, prezentujący bogate, wpadające w ucho solówki. To płyta bardziej relaksująca niż "Takin' Off", lecz na swój sposób "My Point Of View" jest niemal tak samo oszałamiająca.
Tracklista: CD 1 1. It Don't Mean A Thing 2. Delta Bound 3. Happy As The Day Is Long 4. Get Yourself A New Broom 5. I'm Satisfied 6. Ebony Rhapsody 7. Troubled Waters 8. Cotton 9. Truckin' 10. Isn't Love The Strangest Thing 11. Kissin' My Baby Goodnight 12. Oh, Babe! Maybe Someday 13. Shoe Shine Boy 14. I've Got To Be A Rug Cutter 15. My Honey's Lovin' Arms 16. Did Anyone Ever Tell You? 17. There's A Lull In My Life 18. The Old Plantation 19. Alabamy Home 20. All God's Chillun Got Rhythm 21. If You Were In My Place 22. Carnival In Caroline 23. Swingtime In Honolulu 24. You Gave Me The Gate 25. When My Sugar Walks Down The Street CD 2 1. Watermelon Man 2. La De Doody Do 3. In A Mizz 4. I'm Checkin' Out, Go'om Bye 5. A Lonely Co-Ed 6. You Can Count On Me 7. Killin' Myself 8. Solitude 9. Stormy Weather 10. Mood Indigo 11. So Far, So Good 12. Me And You 13. At A Dixie Roadside Diner 14. Five O'clock Whistle 15. I Got It Bad 16. Rocks In My Bed 17. I Don't Mind 18. Hayfoot, Strawfoot 19. Mexico Joe 20. Play Me The Blues 21. On The Sunny Side Of The Street 22. You Ought To Know 23. He's Tall, Dark And Handsome 24. Empty Bed Blues 25. Big Butter And Egg Man
Tracklista: 1. Find That Screw2. Aan De Amsterdamse Grachten3. Reach for the Rose4. Is Dit Alles5. Zonder Jou6. Opzij. Opzij, Opzij7. Dat Mistige Rooie Beest8. Five Up High9. Keep Me in Your Dreams
Michele Rosewoman - amerykańska pianistka jazzowa żyjącą w Nowym Jorku. Największą popularność przyniosły jej nagrania z zespołem "Quintessence" oraz "New Yor-Uba". Rosewoman wydała dziewięć albumów - pięć z Quintessence, a także w triami i kwartetami. Jej "New Yor-Uba" istniejący do śmierci Orlando "Puntilla" Riosa w 2008 roku wykonywał afro kubański jazz. Rosewoman założyła tę formację w 1983 roku.
Francuskiego saksofonistę Emile Parisiena mieliśmy okazję poznać m.in. dzięki wyśmienitemu albumowi nagranemu z akordeonistą Vincentem Peiranim: ''Belle Epoque'' (2014) oraz płycie ukazującej dalekie od kameralnego duetu oblicze francuskiego wirtuoza: ''Spezial Snack'' (2014), będącej owocem pracy Parisiena z własnym kwartetem (saksofon/fortepian/kontrabas/perkusja).Nowy album saksofonisty: "Sfumato", jest płyta nagraną w formule kwintetu poszerzonego o gitarę. To wobec poprzedniego projektu Francuza zupełnie nowy skład, w którym wyjątkowo błyszczy gwiazda legendarnego pianisty Joachima Kuhna, będącego też współtwórcą części materiału. Na gitarze słyszymy Manu Codiję, przy kontrabasie Simona Tailleu, a za perkusją Mario Costę. Dodatkowo w czterech utworach pięcioosobowy skład wspomagają gościnnie: klarnecista Michel Portal i partnerujący liderowi w poprzednich przedsięwzięciach urodzony w Nicei akordeonista i przyjaciel lidera, Vincent Peirani.Muzyka wypełniająca album doskonale łączy elementy rodzimego folkloru saksofonisty z dyscypliną właściwą muzyce klasycznej. Jednocześnie Peirani potrafił zaszczepić w ten amalgamat formy free jazzowe. Przykładem tego jest choćby następujący po otwierającym całość przejmującym temacie "Préambule", utwór "Poulp".Osobny rozdział albumu stanowi trzyczęściowa suita "Le clown tueur de la fete foraine", po raz kolejny uświadamiająca nam potęgę tandemu Parisien - Peirani. Saksofon i akordeon robią w części pierwszej tego tryptyku wrażenie wyzwolonych z ram jakichkolwiek ograniczeń, z niecodzienną łatwością i swobodą kreując nastrój paryskich ulic i kafejek. W części drugiej do głosu dochodzi klarnet basowy Michela Portala, rozbudowane partie Mistrza Joachima Kuhna, wreszcie stylowo przesterowana gitara elektryczna Manu Codjii. Część trzecia wieńczy tę złożoną formę, wirtuozersko-ekwilibrystyczną solówką lidera przy pulsującej rytmem galopadzie kontrabasu.Prawdziwe wytchnienie przynosi kameralny "Duet for Daniel Humair" zagrany przez Parisiena z Kuhnem, natomiast dawkę niemal rockowej muzyki odkrywamy podczas "Arôme de l’air", gdzie pełnym blaskiem ponownie lśni rockowy temperament Manu Codjii, energicznie sekundującego saksofonowi. W tym też utworze, jedną z najpiękniejszych partii na całej płycie gra niezrównany Joachim Kuhn.Monumentalny, elegijny i nasączony patosem, niemal diaboliczny: "Brainmachine" i wyposażony w transowy rytm: "Umckaloabo" (ponownie z akordeonem Peiraniego), prowadzą do finału płyty jakim jest kolejna złożona forma, 11-minutowa nostalgiczna i pełna zachwycającej magii: "Balladibiza".Nowy album paryskiego saksofonisty zdaje się być kolejnym sukcesywnym krokiem ku coraz wyższym szczytom. Na "Sfumato" Kwintet Emile Parisiena przekazuje nam muzykę pełną energii i malowanych emocjami obrazów dźwiękowych. Naturalną i autentyczną, a jednocześnie ze wszech miar dopracowaną i kunsztownie podaną.Robert RatajczakTracklista:1. Preambule 2. Poulp 3. Le clown tueur de la fete foraine I 4. Le clown tueur de la fete foraine II 5. Le clown tueur de la fete foraine III 6. Duet for Daniel Humair 7. Arome de l’air 8. Brainmachine 9. Umckaloabo 10. Balladibiza I 11. Balladibiza II Muzycy:Emile Parisien - soprano & tenor saxophoneJoachim Kühn – pianoManu Codjia – guitarSimon Tailleu - double bassMario Costa - drumsgościnnie:Michel Portal - bass clarinetVincent Peirani - accordion