Tracklista:1. Three and Me2. BJ's Tune3. Mister and Dudley4. Down a Rabbit Hole5. Part I. Ze Teach6. Part II. And Me7. I'll Be There
Album zawiera aż 22 nagrania Theloniousa monka. "Well, You Need not" to standard jazzowy skomponowany przez Theloniousa Monka w 1944 roku. Według Robina Kelleya w jego doniosłej biografii "Thelonious Monk: the Life and Times of American Original", tytuł został zainspirowany przez protegowanego Monka, wokalista jazzowy Charlie Beamon: "Monk napisał piosenkę i powiedział Beamonowi, że nazwał ją po nim, na co Beamon najwyraźniej odpowiedział": 'Cóż, nie potrzebujesz'". Thelonious Sphere Monk (ur. 10 października 1917 w Rocky Mount, zm. 17 lutego 1982 w Englewood) – amerykański pianista jazzowy, kompozytor. Był znany z niepowtarzalnego stylu improwizacji, przyczynił się do znacznego poszerzenia repertuaru jazzowych standardów. Pomimo tego, że jest on często postrzegany jako inicjator bebopu, jego styl grania nie był z tą formą związany. Jego twórczość została szerzej odkryta i doceniona przez publiczność dopiero po jego śmierci. Teraz uznawany jest za wielką postać historii jazzu, obok takich sław jak Miles Davis czy John Coltrane. W 1993 przyznano mu pośmiertnie nagrodę Grammy za życiowe osiągnięcia muzyczne, a w 2006 przyznano mu również Nagrodę Pullitzera za wyróżniające się i innowacyjne kompozycje muzyczne, które miały znaczący i trwały wpływ na rozwój jazzu. Tracklista: 1. Flyin' Hawk 2. Driftin' On A Reed 3. Humph 4. Evonce 5. Suburban Eyes 6. Thelonious 7. Nice Work If You Can Get It 8. Ruby, My Dear 9. Well, You Needn't 10. April In Paris 11. Introspection 12. Off Minor 13. In Walked Bud 14. Monk's Mood 15. Who Knows 16. 'Round About Midnight 17. All The Things You Are 18. I Should Care 19. Evidence 20. Misterioso 21. Epistrophy 22. I Mean You
Adam Golicki, perkusista, absolwent kierunku Jazz i Muzyka Estradowa Uniwersytetu Zielonogórskiego w klasie perkusji Marcina Jahra oraz absolwent kierunku Jazz na Wydziale Instrumentalnym Akademii Muzycznej we Wrocławiu w klasie dr Dariusza Kaliszuka.Laureat Ogólnopolskiego Konkursu Perkusyjnego we Wrocławiu (2003r), następnie w 2005 r. z zespołem Paul Band zdobywca I miejsce oraz nagrodę dla najlepszego instrumentalisty na Ogólnopolskim Festiwalu Zespołów Jazzowych i Bluesowych w Gdyni.Aktywny muzyk gdańskiej sceny jazzowej współpracujący z takimi muzykami, jak: Maciej Sikała, Cezary Paciorek, Maciej Grzywacz, Piotr Lemańczyk, Przemek Dyakowski, Dominik Bukowski, Kuba Stankiewicz, Inga Lewandowska, Grzegorz Nagórski, Zdzisław Babiarski, Big Band Uniwersytetu Zielonogórskiego, Alex Band, Confusion Project.Płyta Adam Golicki „Ad Shave” jest pierwszą autorską płytą artysty. Nagrana jest w stałym składzie muzycznym: Michał Ciesielski – piano, synth., moog, Piotr Gierszewski – bass, Adam Golicki – drums. Na płycie jest 6 kompozycji: Are you sure, buddy?, Welcome to Miami, The Great Benefactor, All that Funk, Roma, New Beginning.Gościnnie na płycie zagrali znakomici muzycy jazzowi, na stałe związani z Gdańskiem i gdańską sceną muzyczną. Są to: Maciej Sikała - saksofon (4 utwory), Cezary Paciorek - akordeon (3 utwory), Maciej Grzywacz - gitara, Marcin Gawdzis- trabka, Piotr Lemańczyk - kontrabas, Hanna Woźniak -wocal i Grzegorz Nagórski – puzon, każdy w jednym utworze.
Album został wydany przez wytwórnię Dreyer Gaido.
Sześciopłytowy box zawiera pochodzące z lat 1972-1984 płyty Conception Vessel, Tribute, Dance, Le Voyage, Psalm i It Should’ve Happened A Long Time Ago. Występy perkusisty, Paula Motiana, z wybitnymi zespołami Bila Evansa i Paula Bleya zapewniły temu artyście miejsce w encyklopediach historii jazzu. Ale dopiero ECM zaproponowało Motianowi, by nagrał płytę z własnym składem firmowanym jego nazwiskiem. Conception Vessel otworzyło drzwi kreatywności. Na wszystkich płytach słyszymy nie tylko ewolucję zespołów Motiana, ale też jesteśmy świadkami narodzin istniejącego wciąż Motian/Frisell/Lovano trio, jak i towarzyszymy muzycznemu rozwojowi wielu wyjątkowych twórców jazzowych. W muzyce Paula wspomnienia tureckich i ormiańskich melodii, które słyszał w dzieciństwie, przefiltrowane zostały przez stylistykę jazzu.
"Urodzonego w Genewie wirtuoza harmonijki ustnej Gregoire Mareta znamy doskonale nie tylko dzięki jego współpracy z takimi tuzami współczesnego jazzu jak Pat Metheny, Marcus Miller czy Herbie Hancock, ale też dzięki kolaboracjom z polskimi muzykami: Krzysztofem Herdzinem, Markiem Napiórkowskim i Robertem Kubiszynem. Nowym albumem, na którym usłyszeć będziemy mogli urodzonego w Genewie wirtuoza harmonijki ustnej Gregoire Mareta, jest płyta "Harp vs. Harp" nagrana we wrześniu ub.r. w Nowym Jorku z kolumbijskim harfistą Edmarem Castaneda specjalizującym się w grze na wenezuelskiej odmianie harfy: arpa llanera. Na płycie znajdziemy zarówno autorskie kompozycje obu muzyków, jak ciekawe interpretacje argentyńskiego tanga "Romance de Barrio" Anibala Troilo i Homero Manzi, utwory legendarnych brazylijskich gitarzystów Jacoba do Bandolima ("Santa Morena") i Luiza Bonfy ("Manha de Carnaval"), czy wreszcie bardzo stylową wersję ballady Charliego Hadena: "Our Spanish Love Song" - Robert Ratajczak Muzycy: Edmar Castaneda - harfa Gregoire Maret - harmonijki ustne gościnnie: Bela Fleck - banjo Andrea Tierra - wokal Tracklista: 1. Blueserinho 2. Acts 3. No Fear 4. Hope 5. Romance de Barrio 6. Santa Morena 7. Our Spanish Love Song 8. Manha de Carnaval
Chuck Israels to postać legendarna. Dla wielu to zwyczajnie muzyk namaszczony kiedyś przez Billa Evansa, jeden z dwu jego legendarnych kontrabasistów. Wśród fanów Billa Evansa dyskusje na temat tego, czy Scott LaFaro / Paul Motian to sekcja lepsza niż Chuck Israels / Larry Bunker przypominają te, które toczą fani Milesa Davisa ustalając, który z wielkich kwintetów był najdoskonalszy. Takie dyskusje zabierają jedynie czas, który można spożytkować zdecydowanie lepiej słuchając nagranej przez nich wszystkich muzyki. [...] Tym razem repertuar albumu został ułożony ze znanych standardów i jazzowych adaptacji duńskich kompozycji. Brak perkusji, pozwala na wyeksponowanie kontrabasu, jako podstawowego, a czasem jedynego instrumentu rytmicznego. „It’s Nice To Be With You” to jednak dużo więcej, niż płyta kontrabasisty. To płyta doskonale rozumiejącej się trójki muzyków, którzy tworzą coś zdecydowanie piękniejszego, niż składne odegranie paru ładnych melodii.Tworzą zespół, kameralny, taki, którego chciałoby się posłuchać w małym klubie, gdzieś nieopodal. Niestety są zbyt znani, żeby w takich grali… Chyba, że ktoś mieszka w okolicach San Francisco lub Portland, bo tam stacjonuje wiekowy już przecież Chuck Israels. Wtedy można mieć szczęście. Wszystkim, którzy tam nie mieszkają pozostają płyty – takie jak „It’s Nice To Be With You”. To jazz w najlepszym możliwym wydaniu, nie żaden wielki manifest artystyczny, czy światowy przebój, to przepiękna muzyka dla każdego i na co dzień. To coś w czym można się zatracić i mimochodem zacząć nucić wielokrotnie odtwarzane melodie. To płyta szczęśliwych ludzi, te dobre fluidy z pewnością ulepszą każdy Wasz wieczór spędzony z tym albumem. A ja po raz nie wiem już który apeluję do organizatorów festiwali – sięgajcie w swoich poszukiwaniach repertuarowych po płyty nieco mniej znanych wytwórni – takich jak choćby Stunt Records, która ma w swoim katalogu więcej takich niezwykłych wydawnictw… (Rafal Garszczynski) Muzycy: Chuck Israels: bass Thomas Clausen: piano Steve Brown: guitar Tracklista: 1. Two Birds With One Stone 2. Two Degrees East, Three Degrees West 3. Ack Varmland... 4. Ventilation 5. All They Pretty Horses 6. Even The One Who Loves Jesus 7. It's Nice To Be With You 8. Sweet Pumpkin
Tracklista:1. Gin2. Making Light of It3. The Unknowable4. Yakov5. They Feed They Lion6. I Remember Clifford7. The Music of Time8. Soloing9. Arrival10. A Dozen Dawn Songs, Plus One11. Our Valley12. Call It Music13. By the Waters of the Llobregat14. What Work Is
Tracklista:1. Always On My Mind2. Big Boss Man3. Trouble4. Love Letters5. Crawfish6. I Feel So Bad7. In My Way8. See See Rider9. Are You Lonesome Tonight?10. Blue Moon11. Can't Help Falling in Love12. Guitar Man13. Heartbreak Hotel14. Mystery Train15. Love Me Tender
Dave Brubeck to jedna z legend amerykańskiego jazzu. Wiele lat współpracował z Paulem Desmondem i tworzył z nim słynny Dave Brubeck Quartet. Najbardziej znanym utworem tego zespołu jest "Take Five". Jazz Impressions Of Japan to płyta, która została wydana w 1964 roku.