Tracklista:1. Discovery2. White Tree3. Good News4. Green Water5. Shadows6. Shape & Shade7. Blanka Centauri8. It's Only A Dream
Kolejny album bardzo znanego artysty Carlos Augusto Alves Santana (ur. 20 lipca 1947 w Autlan de Navarro, Meksyk[1]) – muzyk, gitarzysta rockowy i jazzowy, długoletni lider i jedyny stały członek zespołu grającego rock latynoski. Santana. Znany również z solowej kariery. Tracklista:CD 11. Acapulco Sunrise2. Coconut Grave3. La Puesta Del Sol4. Latin Tropical5. Santana Jam6. Soul Sacrifice7. Persuasion8. Let's Get Ourselves Together9. Travellin' Blues10. Jam In ECD 21. Hot Tamales2. As The Years Go Passing By3. Jingo4. El Corazon Manda5. Fried Neckbones (And Some Home Fried)6. Every Day I Have The Blues7. Jam In G Minor8. With A Little Help From My Friends9. Jammin' Home
„Andando El Tiempo” to album wypełniony nową, niezwykle emocjonalną muzyką, napisaną przez Carlę Bley. Płyta pokazuje jak oryginalną i pomysłową kompozytorką jazzową jest ta artystka. Utwór „Saints Alive!” wciąga słuchacza w ożywioną dysputę, którą prowadzą ze sobą Bley oraz muzycy jej tria: basista Steve Swallow i saksofonista sopranowy Andy Sheppard. Majestatyczny “Naked Bridges/Diving Brides” czerpie z dokonań Mendelssohna i poezji Paula Hainesa, a przejmująca, trzyczęściowa kompozycja tytułowa, opowiada o trudach i znojach wychodzenia ze szponów nałogu - prowadząc słuchacza od smutku, przez nadzieję, do radości i spełnienia. Carla Bley doskonale czuje się w towarzystwie Shepparda i Swallowa. Muzycy doskonale interpretują kompozycje artystki, równie dobrze wkomponowując się w jej unikalny styl gry na fortepianie. To wszystko przekłada się na niezwykle udaną i owocną współpracę, trwającą już ponad 20 lat. Podobnie jak ciepło przyjęty przez krytykę album „Trios” (ECM, 2012), „Andando El Tiempo” zostało nagrane w RSI Studio w Lugano. Producentem krążka jest Manfred Eicher.Tracklista:1. Sin Fin2. Potación de Guaya3. Camino al Volver4. Saints Alive5. Naked Bridges / Diving Brides
Tracklista:
Tracklista: 1. S'inguldu 2. Inverno Grigio 3. No Trance 4. Alma 5. Angustia 6. Crepuscolo 7. Moon On the Sky 8. Old D Blues 9. Ninos 10. Nenia 11. Under African Skies 12. Rimanere Grande!
Tracklista: 1. Cap De Bonne Esperance2. The Hipster3. Canto Pa Elegua4. Almeria5. La Foret Des Biches Bleues6. Les Masques Africains7. Comete8. Yasmine9. What a Difference a Day Makes
Kontrabas w muzyce jazzowej dosyć późno wysunął się na pierwszy plan i nie ma w histori gatunku znowu tak wiele płyt gdzie pojawia się on solo. Sytuacja zmieniła w latach siedemdziesiątych gdy coraz śmielej powstawały solowe nagrania dokumentujące indywidualne improwizacje muzyków. Ci, którzy mierzyli się z solowymi nagraniami na tym instrumencie należeli zwykle do grona najwybitniejszych - nie tylko wirtuozów kontrabasu, ale także kreatywnych liderów własnych projektów. Ron Carter, Dave Holland, Peter Kowald, Mark Dresser, Barr Guy, Kent Kessler, Alan Silva, z młodszych - Clayton Thomas, a w Polsce m.in Marcin Oleś to osoby znane każdemu, kto z improwizowanym jazzem chociaż pobieżnie się zapoznał.Solowe płyty z muzyką improwizowaną to nie jest prosty materiał muzyczny - nie słucha się tego łatwo i przyjemnie. Ale też dla większości twórców nie jest to celem i najważniejszym elementem takiej formuły. Ponieważ przy solowych projektach mają oni możliwość pełnej kontroli dźwiękowego przekazu - najczęściej najważniejsza jest szczerość. W przypadku kontrabasu, przy dosyć ograniczonym spektrum dźwięku jaki można wydobyć z instrumentu - polegać musimy na kreatywności wykonawcy - możliwości jego preparacji są tu wszak niemałe. Jednak kreatywność to przy solowym graniu nie wszystko - liczy się dyscyplina, skupienie, umiejętność prowadzenia narracji - kreatywność i wirtuozeria wszystkiego nie zastąpi. Równie ważna jest szczerość i prawda. Tym imponuje choćby Peter Brötzmann, którego solowa muzyka - przy dosyć ograniczonych walorach wirtuozerskich - powala nie tylko energią i potęgą brzmienia, ale i szczerością przekazu.Muzyka z którą mamy do czynienia ma najnowszym albumie na kontrabas solo nie jest łatwa, chociaż jej twórca, Wojciech Traczyk dał się już poznać polskiej publiczności jako znakomity kompozytor, twórca choćby najpiękniejszych i najgłębiej zapadających w pamięć tematów na płytach tria The Light. Jego autorstwa jest choćby zamykający płytę "Afekty" utwór "Shangri La" z charakterystycznym motywem od którego wprost nie sposób się uwolnić. Tutaj jednak pokazuje się nam z odmiennej strony - penetruje inne, niemelodyczne rejony improwizacji, czasami preparując instrument, czasami grając głębokim czystym dźwiękiem. Słychać w jego muzyce rozmaite wpływy i korzenie - jazzowy puls przechodzi w trzecionurtowe poszukiwania, by za chwilkę zabrzmieć niczym któraś z kompozycji Schnittkego; pobrzmiewające w głębi echa folkloru Wschodu i Południa mieszają się z akademickimi wpływami dwudziestowiecznej awangardy. Pokazuje to nie tylko elokwencje twórcy płyty, ale także jego wszechstronność i umiejętność adaptacji rozmaitych tradycji w osobistym brzmieniu jego muzyki. Pomiędzy tymi obliczami - tym melodycznym i tym nie - i różnymi inspiracjami, jest jednak także dużą zbieżność. Muzyka nie nabiera drapieżności - nawet gdy instrument w jego dłoniach skowyczy i wyje, zawsze w jego brzmieniu jest jasność i ciepło; ani śladu histerii, mimo że bolesna tęsknota nie jest mu obca.Płyta Wojtka - jak sam wspomina - przynosi najpełniejsze świadectwo tego kim on jest - nie tylko zresztą jako muzyk, chociaż przede wszystkim. Solowy puls kontrabasu - jak sam przyznaje - towarzyszy mu bowiem każdego dnia i w różnych momentach życia, a osobiste doświadczenia wpływają na muzykę i kondycję twórczą artysty. Praca nad indywidualnym brzmieniem i własną muzyką jest więc pracą "nad sobą" w szerszym, ludzkim wymiarze.Cóż, prezentujemy płytę w naszym odczuciu wybitną, chociaż niełatwą, będącą odwołaniem do różnych tradycji i doświadczeń, ale i jednorodną, konsekwentną i zwartą w narracji oraz przekazie. Autor ułożył muzykę na kształt mszy - muzycznego misterium, której poszczególne części mają pełną ale i czytelną muzyczną formę. W naszym odczuciu to nowa jakość - nie na krajowej scenie - bo nie takie jest miejsce fascynującej głębią muzyki Wojtka - ale w polskiej solowej improwizacji.1. Examen Concientiae2. Kyrie3. Gloria4. Sanctus5. Benedictus6. Agnus Dei7. Communio
Nagrana w 1966 roku płyta Johna Allisona Mose'a - amerykańskiego pianisty jazzowego dostępna w serii 'Jazz Connoisseur'.
Tracklista:1. A Good Thing2. Song for a New Day3. Irving4. End of the Line5. Humanity6. Samba for Evandrea7. A Whole New You8. Tears9. Jobimiola10. Spring Standard
Wyjątkowość tego krążka (oprócz samej muzyki) stanowi fakt, że Jarek Śmietana występuje na tym CD w roli głównego wokalisty. Dodatkową atrakcją płyty jest udział specjalnych gości, przede wszystkim światowej sławy wirtuoza skrzypiec Nigela Kennedy'ego.