
Tracklista:1. Fiesta2. Destiny3. Song for You4. Children5. One from the Heart6. Skydance
- Wykonawca Franklin Rodney
- Data premiery 2018-07-20
- Nośnik CD
- Jazz/Blues / Jazz
- 10-05-2019, 18:22
- 0
- 0
- admin

Tracklista:1. Fiesta2. Destiny3. Song for You4. Children5. One from the Heart6. Skydance

The Heliocentrics to londyńska grupa mająca na koncie współpracę z Dj Shadowem (album “The Outsider), Mulatu Astatke (wspólne wydawnictwo “Inspiration Information”) czy Orlando Juliusem. Muzycy w swojej twórczości łączą funk, jazz, psychodelię, krautrock, hip hop, zaś wśród zdeklarowanych fanów zespołu są Jamie Cullum i Madlib. Do nagrania nowego albumu zaprosili młodą słowacką wokalistkę Barborę Patkovą. The Heliocentrics podkreślają że proces twórczy, pozbawiony kalkulacji, opierają w głównej mierze na intuicji.Ich analogowe, położone we wschodnim Londynie studio Quatermass Sound Lab, pozwala na realizację ich muzycznej wizji. Dziesięć lat wspólnego grania powoduje że członkowie grupy w studiu rozumieją się doskonale. Mówią wręcz o formie telepatii która im towarzyszy w trakcie sesji. Taki jest właśnie “A World Of Masks”, łamiący stylistyczne ograniczenia, wielowymiarowy, bogaty, a przy tym nieprzeładowany pomysłami.

Tracklista: Side A 1. This Can’t Be Love 2. It Might As Well Be Spring 3. Johnny One Note 4. The Surrey With The Fringe On Top 5. The Lady Is a Tramp 6. Blue Moon Side B 1. Manhattan 2. Isn’t It Romantic? 3. Lover 4. I Didn’t Know What Time It Was 5. Bewitched 6. My Funny Valentine 7. Thou Swell

W muzyce zespołu Infant Joy chodzi o radość i nieskrępowanie. Muzycy odnajdują je w graniu mającym w sobie spontaniczność cechującą zabawy dzieci, które wymknęły się spod kontroli czujnego oka rodziców. Jest to wspólne granie muzyki otwartej, czyli niezapośredniczonej sztywną formą kompozycji. Ich niemal bigbandowy skład daje niezwykłą moc dwóch niezależnych linii rytmicznych, przestrzeni basowej, siły przeplatających się melodii i spazmów saksofonów. Świadomie przywołują ducha kolektywnej improwizacji podwójnego kwartetu Ornetta Colemana, a także wieloosobowych projektów Petera Brötzmanna.

Gdy kilka lat temu młody duński pianista Rasmus Ehlers zaprosił George'a Garzone na Copenhagen Jazz Festival, nikt nie przypuszczał, że będzie to początkiem dłuższej współpracy. Sam koncert okazał się wydarzeniem tej edycji festiwalu, od wielu już lat największego jazzowego festiwalu w Europie (co roku ponad 1 tyś. koncertów w ciągu 10 dni). Skłąd kwartetu uzupełniali Jonas Westergaard na kontrabasie i Jakob Hoyer za perkusją. Ten urodzony w muzykującej rodzinie włoskich emigrantów chłopak od najmłodszych lat żył z muzyką wykonywaną na co dzień za pan brat. Sam wspomina ten melodyjny, romantyczny styl wykonawczy, kultywowany w rodzinie Garzone. George w ocenie wielu jazzowych gigantów to "mistrz saksofonu", tak o nim mówił np. Michael Brecker. Z jednej strony świetny muzyk (Kenny Barron, Harvie Swartz, Dan Gottlieb, John Pattitucci, Bill Stewart, Jamaaladeen Tacuma, Tom Harrell, Don Alias, Danilo Perez, Lenny White, Joe Lovano, Marvin "Smitty" Smith, Gary Peacock, Dennis Chambers, Cecil McBee, Dave Holland, Bob Moses, Dave Liebman), z drugiej ceniony nauczyciel, wykładowca wielu prestiżowych uczelni muzycznych Berklee College of Music, New England Conservatory, Longy School of Music, New York University, The New School for Jazz and Contemporary Music. Pod jego czujnym okiem nabierali jazzowej ogłady tacy muzucy jak Joshua Redman, Branford Marsalis, Mindi Abair, Teadross Avery, Luciana Souza, Mark Turner, Donny McCaslin, Doug Yates czy Danilo Pérez. Drugi głos na płycie należy do Franka Tiberi'ego, który przez wiele lat był filarem Woody Herman Orchestra. Skład Rasmus Ehlers Trio nie uległ zmianie, na kontrabasie Jonas Westergaard, jeden z najbardziej rozchwytywanych kontrabasistów w Skandynawii, za perkusją Jakob Hoyer (Jakob Bro, Tom Harrell, Povl Dissing, Jacob Anderskov).Muzyka kwintetu, ani zbyt awangardowa, ani zbyt zachowawcza, może liczyć na życzliwość fanów jazzu o bardzo zróżnicowanych gustach. Każdy znajdzie tu dla coś dla siebie, np. miłośnicy jazzowych ballad będą zachwyceni "W.S." Ehlersa, zaś fani standardów – "Softly, as in a Morning Sunrise" Romberga/Hammersteina w kapitalnej aranżacji Franka Tiberi'ego. Post-Coltrane’owski "Minor Delight" Ehlersa, który jest dostarczycielem czterech z dziewięciu kompozycji to już kawał mięsistego jazzu z karkołomnymi solówkami obu saksofonistów. Audiofilska jakość techniczna dodaje nagraniu siłę, pazur i selektywność. (Andrzej Majak) Muzycy: George Garzone: tenor saxophone Frank Tiberi: tenor & soprano saxophone Rasmus Ehlers: piano Jonas Westergaard: bass Jakob Hoyer: drums

Tracklista:1. Prelude to Duke2. In a Sentimental Mood3. Satin Doll4. I Got It Bad and That Ain't Good5. Take the A Train6. Mood Indigo7. Dickey Duke8. Tone Poem for Duke9. Prelude to a Kiss10. Sparks11. Solitude Muzycy: Matthew Shipp - pianoMichael Bisio - double bassWhit Dickey - drums

16 marca 2011 w Nowm Jorku wokalistka i autorka piosenek, Madeleine Peyroux, zaprezentowała dwa utwory ze swojego zapowiadanego albumu,Standin’ On The Rooftop, który dostępny będzie w polskich sklepach od 10 czerwca. Dzięki producentowi albumu, Craigowi Streetowi (Norah Jones, k.d. Lang, Cassandra Wilson) i udziałowi Marka Ribota (gitara, banjo) i Me’shell Ndegeocello (bas) Peyroux mogła zabrać swoich fanów w podróż do nowych brzmień jazzu i całkiem nowej wrażliwości.Album zawiera min. melancholijną wersję dawnego przeboju The Beatles Martha, My Dear oraz nową kompozycję, The Things I’ve Seen Today, która powstała we współpracy z piosenkarką i skrzypaczką, Jenny Scheinman. Oprócz udziału wyżej wspomnianych muzyków na płycie wystąpili ponadto: Charley Drayton (Neil Young, Johnny Cash) na perkusji i gitarzysta, Chris Bruce (Seal, John Legend).Kolejne utwory Peyroux zaprezentowała w kwietniu, a premiera całego albumu Standin’ on the Rooftop przewidziana jest na 7 czerwca 2011 przez wytwórnię Decca Records.W 2004 roku Peyroux wdarła się na listy przebojów dzięki albumowi Careless Love. Płyta błyskawicznie osiągnęła status złotej w Stanach Zjednoczonych. Sprzedała się w ponad 2 milionach egzemplarzy i znalazła się w ścisłej czołówce najlepszych albumów roku. Artystka od tamtej pory wyrobiła sobie wysoką pozycję jako świetna interpretatorka utworów od Boba Dylana do standardów jazzowych, a jej ostatni album, Bare Bones (2009) pokazał, że świetnie daje sobie radę także jako autorka tekstów i kompozytorka.

Tracklista: 1. Believe2. Elevator Girl3. Hold On4. Hometones5. Fly6. Water Falls7. Take Off8. Headaches9. Sliding10. Skin's Electric11. Far Away

Akordeonista Jean-Louis Matinier jest od dawna twórczo obecny na nagraniach ECM. Można go usłyszeć w zespole Anouara Brahema (na płytach Le pas du chat noir i Le voyage de Sahar), Louisa Sclavisa (Dans la nuit), François Couturiera (Nostalghia, Tarkovsky Quartet), a także w duecie z Marco Ambrosinim (Inventio). Teraz przyszła kolej na pierwszą dokumentację nowego przedsięwzięcia z gitarzystą Kevinem Seddiki, którego dalekosiężna wyobraźnia muzyczna synchronizuje się z tą Matiniera. Sedikki, dla którego jest to debiut w ECM, uczył się gry na gitarze klasycznej u Pablo Márqueza, a także współpracował z wieloma improwizatorami różnych gatunków muzycznych, od jazzu po projekty międzykulturowe. Zakres muzyki nagranej na „Rivages” rozciąga się od tradycyjnego „Greensleeves” do „Les Berceaux” Gabriela Fauré’a po kompozycje i improwizacje obu bohaterów nagrania. Album został wyprodukowany przez Manfreda Eichera i nagrany w Auditorio Stelio Molo Studio w Lugano w kwietniu 2018 roku. Tracklista: 1. Schumannsko 2. Après la Pluie 3. Les Berceaux 4. Rêverie 5. Miroirs 6. Greensleeves 7. Feux Follets 8. Chanson d’Hélène 9. In C 10. Derivando 11. Sous l’Horizon

Tracklista:1. I Am Strange2. I Am an Instrument