Tracklista:1. Teddy the Sweeper2. Shootin' Dice3. Where's the Man?4. Touch Red5. It Could Be Better6. Creole Stew7. Uncle Harry Came to Town8. The Good Life
IPT [Improvising Piano Trio: Wójciński/Bańdur/Gucik] - trio fortepianowe wykonujące muzykę spontanicznie improwizowaną, inspirowaną szerokim horyzontem zjawisk muzycznych, począwszy od muzyki klasycznej minionych epok, poprzez rozmaite gatunki jazzu, aż po zdobycze muzyki współczesnej. Do pierwszego spotkania muzyków doszło w 2015 roku. Od tego czasu pozostają w kontakcie, zdobywając nowe doświadczenia, które zderzają ze sobą, tworząc muzykę pełną skojarzeń i odniesień do różnych gatunków. W 2018 roku trio otrzymało nagrodę imienia Andrzeja Jakóbca na 48 edycji festiwalu Fama w Świnoujściu. Muzyka IPT [Wójciński/Bańdur/Gucik] to połączenie swobodnej improwizacji charakterystycznej dla free jazzu, z precyzyjnie zakomponowaną formą i licznymi nawiązaniami do muzyki współczesnej: minimalizmu, sonoryzmu, surkonwencjonalizmu, spektralizmu. Powyższe elementy w ich wykonaniu tworzą organiczną, spójną całość, rzadko spotykaną w muzyce, która zakomponowana jest jedynie formalnie, a wszystkie elementy takie jak harmonia i melorytmika, zdawałoby się najważniejsze dla odbioru są improwizowane. Płyta „Diffractions”, to zapis koncertu tria IPT w krakowskiej siedzibie zespołu Spółdzielnia Muzyczna contemporary ensemble. Tytuł odnosi się do fizycznego zjawiska dyfrakcji, czyli ugięcia fali. Fala napotykając na przeszkodę ugina się na jej krawędzi, przechodząc przez otwór w przeszkodzie zmienia swój kształt. Podobne zjawisko zachodzi w muzyce: kiedy ciąg zdarzeń dźwiękowych dociera do przeszkody załamuje się na niej, kumuluje, szukając możliwości ujścia i rozprężenia zmienia swoją strukturę i biegnie dalej w nowym kierunku i w nowej postaci.
Tracklista: 1. The Echoes of Their Cries2. Thus Have We Made the World3. Commuting to Murder4. Hoping Against Hope5. The Great Leap Backwards6. A Dirge for the Unwitting
Tracklista:1. Excursions2. Eleventh Hour3. Kofifi Blue4. Chisa5. Song For Aggerey6. The Stride7. The Call8. African Marketplace9. Joan - Cape Town Flower10. Maraba Blue11. Monk In HarlemMuzycy:Abdullah Ibrahim - pianoMarcus McLaurine - bassGeorge Gray - drums
Tracklista:1. Midnight Ramblin' Tonight2. Over You, Losin' My Mind3. Shake Your Apple Tree4. Heart in My Hand5. Meatloaf6. I Got a Love7. My Brown Frame Baby8. Go 'Head On9. Love Her, Don't Shove Her10. Don't Leave Me11. He Say She Say12. Leavin' You Tomorrow13. Ha Ha Ha, I Don't Want You No More14. Foolin' Around15. Moon, Shine On Me
Box kolekcjonerski składający się z następujących albumów Chicka Corea: "Light As A Feather" "Hymn Of The Seventh Galaxy" "Where Have I Known You Before" "No Mystery" "My Spanish Heart"
Pianista Tigran Hamasyan debiutuje w wytwórni Nonesuch Records albumem, zatytułowanym „Mockroot”. Hamasyan gra na nim na fortepianie, śpiewa, obsługuje klawisze oraz tworzy rozmaite efekty dźwiękowe. Sam Minaie gra na elektrycznym basie, zaś Arthur Hnatek na perkusji oraz instrumentach elektronicznych. Płyta składa się z nowych kompozycji, które napisał Hamasyan, jak również z interpretacji tradycyjnych ormiańskich pieśni, „Kars 1” i „Kars 2 (Wounds Of The Centuries)”.Choć szkolił się na muzyka klasycznego i jazowego, Tigran Hamasyan czerpie z różnych źródeł, w tym ormiańskiej muzyki ludowej, rocka, elektroniki, poezji, i wielu innych. W minionej dekadzie wydał cztery świetnie przyjęte albumy oraz zagrał mnóstwo koncertów, dzięki czemu zyskał pokaźne grono wielbicieli. Do tych ostatnich należą, i nie szczędzą Ormianinowi pochwał, Chick Corea, Herbie Hancock i Brad Mehldau. Jak napisał „Guardian”, Hamasyan idzie śladami swego mentora i fana, wspomnianego Hancocka i próbuje korzystać z tak wielu stylistyk jak to tylko możliwe oraz rozkoszować się tym. O wydanej w 2013 roku płycie „Shadow Theater” dziennik „The Times” napisał: „Ormiański folk, elektroniczne loopy, niebiańskie głosy, indierockowa energia rywalizują z fortepianem Hamasyana, budując dramatyczną i niesamowicie melodyjną muzykę, niepodobną do niczego, co ukazało się w tym roku”. Z relacji z koncertu Ormianina z Los Angeles z początku 2014 roku, opublikowanej w „LA Weekly”, dowiemy się, że: „Shadow Theater« skomplikowana mieszanka brzmień, złożoność rytmiczna oraz melodyczne nawiązania do ormiańskiego dziedzictwa, zachwyciły widownię. Rozłożenie elektroniki, loopów oraz tanecznych klimatów, którym nie sposób się oprzeć, pasowałyby idealnie do festiwalu Coachella”.Tigran Hamasyan urodził się w 1987 roku w Armenii. W 2003 roku wraz z rodziną przeniósł się do Los Angeles. Obecnie mieszka w Erewaniu, w Armenii. Na fortepianie zaczął grać mając trzy lata, a osiem lat później już startował w konkursach oraz występował na festiwalach. W 2003 roku wygrał konkurs pianistyczny podczas Montreux Jazz Festival. Mając lat 18, w 2006 roku, doczekał się płytowego debiutu „World Passion”. W tym samym roku wygrał prestiżowy konkurs Thelonious Monk International Jazz Piano Competition. Później ukazywały się kolejno płyty: „New Era” (2008), „Red Hail” (2009) oraz „A Fable” (2011), za którą otrzymał francuski odpowiednik Grammy, Victoires de la Musique. W 2013 roku nagrodzono go Vilcek Prize w kategorii „Creative Promise in Contemporary Music”.
Album “Live At Roulette, NYC” stanowi zapis koncertu który odbył się 5 lutego 2010 roku w kultowym Roulette Intermedium w Nowym Jorku. Odpowiadają za niego kreatorzy współczesnego jazzu – jak Don Davis - saksofon altowy, saksofon sopranowy, klarnet basowy, John Lindberg – kontrabas, Kevin Horton – perkusja i wibrafon.
Fusionator to projekt o charakterze artystycznym i niekomercyjnym. Tworzą go posiadający gruntowne wykształcenie muzycy: Krzysztof Lenczowski (gitara), Łukasz Jan Jóźwiak (bas), Szymon Linette (perkusja), Wawrzyniec Prasek (instr. klawiszowe). Zespół wykonuje autorską muzykę instrumentalną spod znaku jazz i fusion. Członkowie zespołu są laureatami wielu nagród muzycznych, na co dzień grają również w innych składach i pracują z najlepszymi muzykami. Nagranie studyjne, miks i mastering wykonał Michał Szpotakowski.
Tracklista: CD 1 1. Canal Street Blues 2. Dippermouth Blues 3. Sweet Lovin' Man 4. Buddy's Habit 5. Working Man Blues 6. Riverside Blues 7. Don't Forget To Mess Around 8. Lonesome Blues 9. Perdido Street Blues 10. Gatemouth 11. Too Tight 12. Papa Dip 13. I Can't Say 14. Flat Foot 15. Stockyards Strut 16. Someday Sweetheart 17. House Rent Rag 18. Memphis Shake 19. Loveless Love 20. I'm Goin' Huntin' 21. If You Want To Be My Sugar Papa 22. Oh! Lizzie (A Lover's Lament) 23. Weary Blues 24. Wild Man Blues 25. Willie The Weeper CD 2 1. Wild Man Blues 2. Alligator Crawl 3. Potato Head Blues 4. Keyhole Blues 5. Billy Goat Stomp 6. The Pearls 7. Wolverine Blues 8. Weary Way Blues 9. Hot Stuff 10. Joe Turner Blues 11. When Erastus Plays His Old Kazoo 12. Ballin' The Jack 13. Oriental Man 14. My Baby 15. Oriental Man (Alt. Version) 16. Southbound Rag 17. Bucktown Stomp 18. Weary City 19. Bull Fiddle Blues 20. Blue Washboard Stomp 21. Heah Me Talkin' To Ya 22. Too Tight 23. I'm A Mighty Tight Woman 24. Indigo Stomp 25. Steal Away