Tracklista:1. Journey Through Time2. Rise With the Blind3. Flight of the Ancients4. Shaolin Theme5. Kilimanjaro6. Shira7. The Quiet Lion8. The Scarab
Trzeci i najbardziej wyczekiwany album brytyjskiego gitarzysty i kompozytora Anta Law. We współpracy z najlepszymi współczesnymi brytyjskimi muzykami jazzowymi, Ant Law stworzył arcydzieło, łącząc szerokie wpływy stylistyczne i gatunkowe, wirtuozerską muzykalność i melodyczną dostępność w jednym, definiującym karierę albumie. Muzycy: Ant Law: guitar Mike Chillingworth: alto saxophone Ivo Neame: piano Tom Farmer: double bass James Maddren: drums Tracklista: 1. Movies 2. Searching 3. Aquilinus 4. Pure Imagination 5. Introduction to Laurvin Glaslowe 6. Laurvin Glaslowe 7. The Act Itself 8. Credits
Tracklista:1. Intro (Welcome to We Funk Radio)2. G_funk3. Joys of Life4. Don't Waste My Time5. Interlude6. Miller Time7. Beautiful8. Miracle9. Interlude10. Festival De La Vida11. All Or Nothing12. Promised Land13. It's Our World14. Cape Town 201715. Can't Hide Love
2-płytowe wydawnictwo zawiera zapis koncertu, który odbył się 30 marca 1974 roku w Carnegie Hall w Nowym Jorku. Skład zespołu: Miles Davis (trumpet, organ) Dave Liebman (soprano & tenor saxophones, flute) Azar Lawrence (tenor saxophone) Reggie Lucas, Pete Cosey, Dominique Gaumont (guitar) Michael Henderson (electric bass) Al Foster (drums) Mtume (percussion) Wszystkie nagrania zostały zremasterowane. Krążek został wydany ponownie w 2016 roku przez wytwórnię "Music On CD". Został opakowany w tzw. Super Jewel Case - plastikowe pudełko nowej generacji z grubego tworzywa z zaokrąglonymi rogami. Tracklista: CD 1 1. Moja [part 1] - Davis miles 2. Moja [part 2] - Davis miles 3. Willi [part 1] - Davis miles 4. Willi [part 2] - Davis miles CD 2 1. Tatu [part 1] - Davis miles 2. Tatu [part 2] ("Calypso FRELIMO") - Davis miles 3. NNE [part 1] ("IFE") - Davis miles 4. NNE [part 2] - Davis miles
Płyta Lynne Arriale Trio ukazuje się w cenionej oficynie Challenge Records, dla której, co warto odnotować swoje płyty wydali Polacy - Coherence Quartet "Sagaye" i Tubis Trio "The Truth". To czternasty album Lynne - liderki, z holenderską sekcją rytmiczną - Jasperem Somsenem na kontrabasie i perkusistą Jasperem van Hultenem. Wyjątkowo piękny i liryczny to album, przestrzeń i harmonia stanowią o sile jej autorskiej wypowiedzi. W pełni ukształtowani muzycy, czują się swobodnie zarówno w autorskich, lirycznych i bardzo refleksyjnych kompozycjach Arriale, jak i trzech kapitalnych interpretacjach rockowych szlagierów - "Woodstock" Joni Mitchell, "Let It Be" Paula McCartney'a i "Take It With Me" Toma Waitsa/Kathleen Brennan. Lynne Arriale zdążyła już nas przyzwyczaić do tego, że jak mało kto potrafi wyjątkowo udanie selekcjonować kompozycje innych autorów i adaptować je na triową obsadę. Tutaj odnosi kolejne zwycięstwo, za każdym razem instrumentaliści kreują te kompozycje niejako na nowo – subtelnym przenikaniem linii fortepianu, basu i perkusji pewną ręką kreślą muzyczne ślady, uruchamiając wyobraźnię słuchacza. Natchniona pianistyka Lynne Arriale z kompetentnie sekundującymi jej Somsenem i van Hultenem wciąga słuchacza w cudowny nastrój zasłuchania, a nawet artystycznej ekstazy. Po prostu doskonała płyta! (Mateusz Krępski) Muzycy: Lynne Arriale, piano Jasper Somsen, bass Jasper Van Hulten, drums Kate McGarry, vocals on “Take It With Me”
Tracklista:
Ronnie Earl tak opisał album "Maxwell Street": "Ten album jest dedykowany mojemu dużemu bratu Davidowi Maxwellowi. Urodziliśmy się tego samego dnia w odstępie dziesięciu lat. Jego gra była tak głęboka, jak ocean, wysoka jak niebo i jasna jak kwazar. Kiedy odszedł, poczułem ogromną stratę, ją odczuwam. Razem z Davidem stworzyliśmy razem kilka płyt. To był zawsze najwyższy honor, aby z nim grać. Grał zarówno bluesa, jak i jazz z niesamowitą ekspresją od Otisa Spanna do Cecila Taylora. On wiedział i kochał to wszystko. Nasz pianista David Limina napisał melodię ("Elegy For A Bluesman"), która oddaje klimat albumu i wszyscy przesyłamy naszą miłość i szacunek rodzinie Davida oraz całą naszą miłość i wdzięczność dla Davida Maxwella". Ronnie Earl jest według wielu opinii najlepszym gitarzystą jaki kiedykolwiek pojawił się w muzyce rockowej. Urodził się 10 marca 1953 roku w Nowym Jorku. Z pochodzenia jest Węgrem (właściwe nazwisko - Horvath, ojciec - Akos, matka - Mutcika). Jako dziecko uczył się grać na fortepianie. Interesował się muzyką jazzową, głównie twórczością John'a Coltrane'a, Sonny'ego Rollins'a, West'a Montgomery'ego i Charles'a Mingus'a. Wiele wolnych chwil spędzał w różnych klubach jazzowych, głownie w "Village Vanguard". W 1974 roku przeniósł się do Bostonu, by podjąć studia na jednym z bostońskich uniwersytetów. W 1975 roku przypadkowo znalazł się w jednym z bostońskich klubów bluesowych, na koncercie Muddy'ego Waters'a. Koncert ten zafascynował go do tego stopnia, że od tej chwili zaczął słuchać wyłącznie płyt bluesowych (głownie B.B. King'a, Alberta King'a, Magic'a Sam'a, Otis'a Rush'a, Buddy'ego Guy'a oraz T-Bone'a Walker'a). Postanowił, że będzie grał bluesa, zaczął więc intensywnie ćwiczyć grę na gitarze. W 1977 roku założył swój pierwszy zespół - Guitar Johnny& The Rythm Rockers. W latach 80-tych Ronnie Earl był już członkiem wysoko cenionego w USA big-bandu blusowo-jazzowego Roomful of Blues, gdzie w 1979 roku zastąpił samego Duke'a Robillard'a. W zespole tym występował przez 8 lat, stając się jego pierwszoplanową postacią. Roomful of Blues z Ronnie Earl'em w składzie zagrał niezliczone ilości koncertów (wg. niektórych źródeł do 300 rocznie) oraz nagrał 6 płyt. W 1987 roku Ronnie Earl opuścił szeregi Roomful of Blues i poświęcił się karierze solowej. Założył własny zespół - Ronnie Earl & The Broadcasters. Okres od 1993 do 1997 roku jest bezsprzecznie najlepszym okresem w karierze Ronnie'go Earl'a. Zdobył w tym czasie kilka prestiżowych nagród: w corocznej ankiecie pisma "Down Beat" płyta "Grateful Hearts: Blues & Ballads" została uznana za "Album roku", dwukrotnie uhonorowano go bardzo liczącą się nagrodą W.C. Handy'ego (tzw. "Bluesowy Oskar") dla najlepszego bluesowego gitarzysty roku (1997 i 1998). Tracklista: 1. Mother Angel 2. Elegy For A Bluesman 3. In Memory Of T-Bone 4. Kismet 5. Double Trouble 6. (I've Got To Use My) Imagination 7. Blues for David Maxwell 8. You Don't Know Me 9. Brojoe 10. As The Years Go Passing By
Kultowy albumu Johna Coltrane'a - "Sun Ship" jednego z największych saksofonistów jazzaowych wszechczasów. Album został nagrany w składzie: John Coltrane - tenor saxophone, Elvin Jones - drums, Jimmy Garrison - bass, McCoy Tyner – piano.
Tracklista:1. Collision Course2. The Executive3. Hovercraft4. Big Black Cadillac5. Deadline6. Hit Me, Hit Me7. Forum8. Where the Action Is9. Getting It Together10. Helter Skelter11. Alto Glide12. Mermaid
Tracklista: 1. Sainte2. Voices3. Perspectives4. Beau Soir5. Reverie6. Passapied7. Sarabande8. Musique Du Café