Tracklista:1. No Man Is an Island2. Giant's Causeway3. Zigaboo4. Oh So Beautiful5. Strange Attractors6. Horses for Courses7. Yoh!8. The Charm of Impossibilities
Tracklista: CD 1: Delightfulee (1966) 1. Ca-Lee-So 2. Zambia 3. Yesterday 4. Sunrise, Sunset 5. Nite Flite 6. The Delightful Deggie 7. Need I? 8. Filet of Soul 9. Zambia 10. The Delightful Deggie [Big Band Version] CD 2: The Cooker (1957) 1. A Night in Tunisia 2. Heavy Dipper 3. Just One of Those Things 4. Lover Man 5. New-Ma 6. Just One of Those Things [Alt. Take] CD 3: Leeway (1960) 1. These Are Soulful 2. The Lion and The Wolf 3. Midtown Blues 4. Nakatini Suite CD 4: The Rumproller (1965) 1. The Rumproller 2. Desert Moonlight 3. Eclipso 4. Edda 5. The Lady 6. Venus Di Mildrew CD 5: Search For The New Land (1964) 1. Search for the New Land 2. The Joker 3. Mr. Kenyatta 4. Melancholee 5. Morgan The Pirate
Tracklista:1. Riding With The King 04:232. Ten Long Years 04:403. Key To The Highway 03:394. Marry You 04:595. Three O'clock Blues 08:366. Help The Poor 05:067. I Wanna Be 04:458. Worried Life Blues 04:259. Days Of Old 03:0010. When My Heart Beats Like A Hammer 07:0911. Hold On I'm Coming 06:2012. Come Rain Or Come Shine 04:11
Pierwsza płyta z perkusistą Tony Williamsem, nagrana w 1963 roku. Jubileuszowa edycja zawiera 2 bonusowe ścieżki z nagraniami, które nie znalazły się na oryginalnej płycie gramofonowej.
Płyta Davida Arnera nagrana została z doborowym towarzystwie - partnerują mu bowiem Michael Bisio na basie i Jay Rosen na perkusji. Muzyka tu zgromadzona, przy pierwszym przesłuchaniu, wydaje się być bliska współczesnej wolnej improwizacji. Przy każdym kolejnym jednak spotkaniu z tym nagraniem zaczynamy pojmować strukturę dzieła - starannie przemyślane kompozycje układają się w formę suity gdzie nie tyle napięcie narasta w ramach pojedynczej kompozycji, ale kumuluje się i wycisza w obrębie całej płyty. Momentami gra lidera przypomina dokonania tria Myry Melford - ale Arner nie unika harmonii w tym stopniu co ona, nie fascynują go tak mocno idee i dokonania Dona Pullena. Świetnie natomiast potrafi kumulować emocje i doskonale współpracuje z partnerami którzy na równi z nim współtworzą niezwykły, emocjonalny charakter tej płyty. Kolejna znakomita płyta w katalogu Not Two!Tracklista:1. Double Nature2. Swirl3. Mr. MB4. Intensities Opus 565. A Take On It All6. My Romance
1 How High Is The Moon2 It's Only A Paper Moon3 That Old Black Magic4 A Tisket - A Tasket5 Sing Song Swing6 You'll Have To Swing It7 You'll Never Know8 Oh! Lady Be Good9 Cow Cow Boogie10 Lover Come Back To Me11 So Long12 I'm The Loneliest Gal I Town
Tracklista:1. Fly Away Butterfly2. Trample3. Vortex4. Bearspray5. Mount Wellington6. The Kelley House7. Tuk Tuk8. Take Me to the Goldmine9. Maid Melly
„Afrodeezia” – to najnowszy album genialnego amerykańskiego gitarzysty, kompozytora aranżera i multiinstrumantalisty Marcusa Millera. Jego charakterystyczny styl gry na gitarze basowej jest rozpoznawalny dziś na całym świecie. Muzyk ma w swoim dorobki współprace z największymi gwiazdami muzyki jazzowej i nie tylko. min Milesem Davisem, Arethą Franklin, Lutherem Vandrossem, Davidem Sanbornem, czy Alem Jarreau. Jest też laureatem nagrody Grammy w 2001 roku za najlepszy album jazzowy.Oto jak sam muzyk wspomina pracę nad albumem:„Siła oddziaływania muzyki nie zna granic. Dzięki pieśniom z gatunku spirituals, dzięki muzyce jazzowej i soulowej, możemy zachować od zapomnienia naszą historię – szczególnie kiedy inne formy jej zapisu zostały wymazane już dawno temu. Przed rozpoczęciem nagrań poświęciłem dużo czasu na badanie tematu tego albumu, a wielu nowych odkryć dokonywałem już w samym studiu! Moim największym pragnieniem był powrót do źródeł tych rytmów, które sprawiają, że nasze muzyczne dziedzictwo jest tak bogate. Chciałem podążać za nimi od początku, od Afryki po Stany Zjednoczone. Podróżowaliśmy przez Mali do Paryża, z Nowego Orleanu do São Paulo i na Karaiby. Miałem szczęście pracować z muzykami z Mali, Burkiny Faso, Brazylii, Trynidadu...”.„Pewnego razu w São Paulo, grając sambę z lokalnymi perkusistami, uświadomiłem sobie, że ten sam rytm słyszałem już w Maroku, a grał go muzyk gatunku Gnawa. Uważam wszelkie tego typu połączenia za fascynujące. Jak powiedział Taj Mahal: „Nowy Orlean jest najbardziej na północ wysuniętą częścią Karaibów...” Właśnie w Nowym Orleanie graliśmy którejś nocy w studiu do rana, było cudownie. Od kiedy zaczęliśmy ten projekt zdarzyło się tyle wspaniałych rzeczy, których nie mogłem przewidzieć... Na przykład Alioune Wade, basistę z Senegalu, poznałem w 2014 roku na festiwalu Solidarity of Arts w Polsce. Od słowa do słowa, dzisiaj można go usłyszeć w partii wokalnej na płycie Afrodeezia”.„Afrodeezia to moja muzyka. Pokazuje kim dzisiaj jestem: muzykiem otwartym, zawsze czujnym, muzykiem, który swoją prawdziwą osobowość odkrył około 10 lat temu, ale który wciąż się rozwija. Jestem dumny z mojego młodego zespołu: Alexa Hana na saksofonie, Adama Agati’ego na gitarze, Bretta Williamsa na klawiszach i Louisa Cato na perkusji. To ścisła egzekutywa albumu Afrodeezia, wokół nich poruszają się fantastyczni soliści z różnych krajów. Wkład ich wszystkich tworzy nową dynamikę mojej muzyki. Są tu brzmienia, których mogliście jeszcze nigdy nie słyszeć: instrumenty takie jak kora, gimbri, cała grupa perkusjonalii...”.„Nadchodzi nowa era dla czarnoskórych Amerykanów. Coraz bardziej złożone testy DNA pozwalają nam stwierdzić, że nie pochodzimy z Północnej Karoliny, Virginii, czy w najlepszym razie z rejonu Morza Karaibskiego. Dzięki takim testom wiem na przykład, że mam przodków w Nigerii. Te połączenia są rzeczywiste – są w mojej krwi. Afrodeezia to najbardziej wierne odzwierciedlenie osoby, którą dziś jestem. Nowy repertuar sprawia, że nie ma różnicy między Marcusem Millerem w życiu codziennym, a muzykiem, którego oglądacie na scenie. A to zmienia wszystko”.
Tracklista:1. Crossroads Blues2. Terraplane Blues3. Come On in My Kitchen4. Walking Blues5. Last Fair Deal Gone Down6. 32-20 Blues7. Kindhearted Woman Blues8. If I Had Possession Over Judgement Day9. Preaching Blues10. When You Got a Good Friend11. Rambling On My Mind12. Stones in My Passway13. Traveling Riverside Blues14. Milkcow's Calf Blues15. Me and the Devil Blues16. Hellhound On My Trail
Oficyna fonograficzna Multikulti Project w 2016 roku skończyła 20 lat. Świętując tę "ponad pełnoletność" ogłosiła debiut nowej serii wydawniczej - której nazwa - Spontaneous Music Tribune - wzięła się od nazwy partnera serii, wyjątkowego miejsca w Internecie - spontaneousmusictribune.blogspot.com, gdzie znaleźć można kompetentne, wyczerpujące i pisane z pasją teksty o muzyce improwizowanej, która zepchnięta została dzisiaj na margines marginesów [...] Najwybitniejszy przedstawiciel europejskiej sceny muzyki improwizowanej, Evan Parker, posiada niezliczoną ilość uczniów i kontynuatorów swojego nowatorskiego podejścia do gry na saksofonie. Być może jednym z najbardziej pojętnych w tym gronie jest portugalski saksofonista Pedro Sousa, który do gramatury prawdziwie wyzwolonej improwizacji dokłada młodzieńczy entuzjazm, wigor i temperament wykuty doświadczeniami na polu post-electronic. A cóż zmienić może wiolonczela, umieszczona we free jazzowym trio w miejsce kontrabasu? Nieść saksofon tenorowy wyższym pasmem? Sprawić, że praca perkusisty nabierze lekkości i zmysłowości? Jeśli w Motion Trio, u boku Rodrigo Amado, wiolonczela Miguela Miry podrywa tenor do lotu, to w Rajada osadza go już wprost na nieboskłonie. Przed Wami niemal godzinna, epicka, prawdziwie portugalska opowieść, która ma wiele wątków i nie mało zwrotów dramaturgicznych. Jeśli płyta „Casa Futuro”, którą Sousa popełnił w towarzystwie Johana Berthlinga i Gabriela Ferrandiniego, często przebywa w Waszych odtwarzaczach, po tę płytę winniście sięgnąć koniecznie. Muzycy: Pedro Sousa: tenor saxophone Miguel Mira: cello Afonso Simoes: drums & percussion