» » Strona 960

Tracklista: CD 1 1. Blues Martial 2. I Can't Get Started 3. Paris Je T'aime D'amour 4. Tenderly 5. Cherokee 6. Steeple Chase 7. Fascinating Rhythm 8. Too Marvellous For Words 9. Everything I Got Is Yours 10. Sadi's Sad 11. Au 4eme Top 12. Don't Blame Me 13. There's A Small Hotel (2) 14. Horloge Parlante 15. All God's Chillun Got Rhythm 16. Ridikool 17. They Say That Falling In Love Is Wonderful 18. I Remember You 19. Blues For Albert CD 2 1. Why Not 2. Cross Your Heart 3. Yoga 4. Tout Bleu 5. Midi 1/4 6. Love Walked In 7. Frenesi 8. Have You Met Miss Jones 9. But Not For Me 10. Jive At Five 11. Time On My Hands 12. I Cover The Waterfront 13. Derniere Minute 14. Caravan 15. Everything Happens To Me 16. Love Me Or Leave Me 17. There's A Small Hotel 18. The Way You Look Tonight


  • Wykonawca Martial Solal
  • Data premiery 2017-11-17
  • Nośnik CD / Album
Więcej

Tracklista: CD 1 1. Juke 2. Can't Hold On Much Longer 3. Mean Old World 4. Sad Hours 5. Don't Have To Hunt No More 6. Tonight With A Fool 7. Off The Wall 8. Tell Me, Mama 9. Blues With A Feeling 10. Quarter To Twelve 11. Lights Out 12. You're So Fine 13. Rocker 14. Oh, Baby 15. You'd Better Watch Yourself 16. Blue Light 17. Last Night 18. Mellow Down Easy 19. My Babe 20. Thunder Bird 21. Roller Coaster 22. I Got To Go 23. Too Late 24. I Hate To See You Go 25. Who CD 2 1. It Ain't Right 2. One More Chance With You 3. Flying Saucer 4. Teenage Beat 5. Just A Feeling 6. It's Too Late, Brother 7. Take Me Back 8. Nobody But You 9. Everybody Needs Somebody 10. Boom, Boom, Out Goes The Light 11. Temperature 12. The Toddle 13. Confessin' The Blues 14. Key To The Highway 15. Rock Bottom 16. My Baby's Sweeter 17. Crazy, Mixed Up World 18. Everything's Gonna Be Alright 19. Back Track 20. Me And Piney Brown 21. Break It Up 22. Ah'w Baby 23. I Had My Fun 24. My Babe 25. Blue Midnight 26. I Don't Play 27. Just Your Fool


  • Wykonawca Little Walter
  • Data premiery 2016-06-10
  • Nośnik CD
Więcej

Niektórzy ludzie są po prostu muzykami. Diego jest jednym z nich. Urodził się w 1980 roku we Franca, w stanie Sao Paulo. Zaczął grać w wieku czterech lat. W wieku lat dwunastu muzykował dla miejscowych fanów, a gdy miał piętnaście, przyciągał  tłumy słuchaczy w rodzimej Brazylii. Teraz, w 2019 roku podbija świat. Nagrał kilka albumów, zarówno solo, jak i we współpracy z innymi, i stale koncertuje na całym świecie. Jego wirtuozerskiej grze na instrumencie dorównuje tylko rozwinięta umiejętność swobodnego poruszania się między stylami, a jego wysublimowana technika jest połączona z wyjątkową umiejętnością różnicowania gry, tak aby promieniowała autentycznymi emocjami. Czerpie inspirację z bogatego dziedzictwa muzycznego swojego kraju, ale ma też głęboką wiedzę i wyczucie jazzu i tradycyjnej gitary klasycznej. Diego Figueiredo może grać, co tylko zechce. "Come Closer" to czwarty album Diego nagrany dla Stunt Records. Gitarzyście towarzyszą trzy urzekające kobiece wokale. Namówił bowiem do współpracy Cyrille Aimée, Janis Siegel i Chiarę Izzi. Gazeta "Politiken" przyznała albumowi upragnioną ocenę sześciu z sześciu serc i umieściła go w pierwszej dziesiątce albumów roku. Muzycy: Diego Figueiredo (g) Cyrille Aimée: vocal on tracks: 1, 2, 3, 4 Janis Siegel: vocal on tracks: 6, 7, 8, 9 Chiara Izzi: vocal on tracks: 11, 12


  • Wykonawca Figueiredo Diego , Aimee Cyrille , Siegel Janis , Izzi Chiara
  • Data premiery 2019-07-19
  • Nośnik CD
Więcej

Pierwsze wspólne nagranie Tima Daisy'ego i Wacława Zimpla z gościnnym udziałem w dwóch utworach chicagowskiego saksofonisty Dave Rempisa (The Vandermark 5, Triage, Ken Vandermark's Territory Band, Dave Rempis Percussion Quartet, Ingebrigt Haker Flaten Quintet, Ken Vandermark's Resonance Project) i Marka Tokara (Ken Vandermark's Resonance Project, Yatoku). Materiał został zarejestrowany 4 kwietnia 2008 w krakowskim klubie Alchemia bez udziału publiczności. Płyta zawiera duetowe i kwartetowe improwizacje w oparciu o wcześniej uzgodnioną strukturę improwizacji - w jednym tylko utworze wykorzystano fragment kompozycji Antona Weberna z Kantaty II (Chorale). Płyta bdzie miała także swój "dalszy ciąg" - trasa koncertowa kwartetu Dave Rempis / Wacław Zimpel / Tim Daisy / Mark Tokar oraz rejestracja kolejnego materiału - tym razem w oparciu o autorskie kompozycje muzyków - odbędzie się dniach 16-22 lutego 2009 roku.


  • Wykonawca Zimpel Wacław
  • Data premiery 2008-12-09
  • Nośnik CD
Więcej

Ronnie Earl prezentuje "Good News", głównie instrumentalny album o niezwykłej intensywności i głębokiej duszy, który zaspokoi rosnącą rzeszę fanów, którzy czekają na każde jego nowe wydawnictwo. Ronnie Earl jest według wielu opinii najlepszym gitarzystą jaki kiedykolwiek pojawił się w muzyce rockowej. Urodził się 10 marca 1953 roku w Nowym Jorku. Z pochodzenia jest Węgrem (właściwe nazwisko - Horvath, ojciec - Akos, matka - Mutcika). Jako dziecko uczył się grać na fortepianie. Interesował się muzyką jazzową, głównie twórczością John'a Coltrane'a, Sonny'ego Rollins'a, West'a Montgomery'ego i Charles'a Mingus'a. Wiele wolnych chwil spędzał w różnych klubach jazzowych, głownie w "Village Vanguard". W 1974 roku przeniósł się do Bostonu, by podjąć studia na jednym z bostońskich uniwersytetów. W 1975 roku przypadkowo znalazł się w jednym z bostońskich klubów bluesowych, na koncercie Muddy'ego Waters'a. Koncert ten zafascynował go do tego stopnia, że od tej chwili zaczął słuchać wyłącznie płyt bluesowych (głownie B.B. King'a, Alberta King'a, Magic'a Sam'a, Otis'a Rush'a, Buddy'ego Guy'a oraz T-Bone'a Walker'a). Postanowił, że będzie grał bluesa, zaczął więc intensywnie ćwiczyć grę na gitarze. W 1977 roku założył swój pierwszy zespół - Guitar Johnny& The Rythm Rockers. W latach 80-tych Ronnie Earl był już członkiem wysoko cenionego w USA big-bandu blusowo-jazzowego Roomful of Blues, gdzie w 1979 roku zastąpił samego Duke'a Robillard'a. W zespole tym występował przez 8 lat, stając się jego pierwszoplanową postacią. Roomful of Blues z Ronnie Earl'em w składzie zagrał niezliczone ilości koncertów (wg. niektórych źródeł do 300 rocznie) oraz nagrał 6 płyt. W 1987 roku Ronnie Earl opuścił szeregi Roomful of Blues i poświęcił się karierze solowej. Założył własny zespół - Ronnie Earl & The Broadcasters. Okres od 1993 do 1997 roku jest bezsprzecznie najlepszym okresem w karierze Ronnie'go Earl'a. Zdobył w tym czasie kilka prestiżowych nagród: w corocznej ankiecie pisma "Down Beat" płyta "Grateful Hearts: Blues & Ballads" została uznana za "Album roku", dwukrotnie uhonorowano go bardzo liczącą się nagrodą W.C. Handy'ego (tzw. "Bluesowy Oskar") dla najlepszego bluesowego gitarzysty roku (1997 i 1998). Skład zespołu: Bass – Jim Mouradian Drums – Lorne Entress Guest [Guitar] – Nicholas Tabarias, Zach Zunis Guest [Vocals] – Diane Blue Guitar – Ronnie Earl Organ [Hammond B3] – Dave Limina  Piano – Dave Limina Tracklista: 1. I Met Her On That Train 2. Change Is Gonna Come 3. Time To Remember 4. In The Wee Hours 5. Good News 6. Six String Blessing 7. Marje's Melody 8. Blues For Henry 9. Puddin' Pie 10. Runnin' In Peace


  • Wykonawca Earl Ronnie
  • Data premiery 2019-09-10
  • Nośnik CD
Więcej

Count Basie, właśc. William James Basie (ur. 21 sierpnia 1904 w Red Bank w stanie New Jersey, zm. 26 kwietnia 1984 w Hollywood na Florydzie) – amerykański pianista jazzowy, kompozytor i bandlider. Laureat NEA Jazz Masters Award 1983. Rozpoczął karierę w teatrach wodewilowych. Występował jako solista i akompaniował śpiewakom bluesowym. W 1935 zaczął prowadzić swój własny big-band. Nosił przydomek: „Hrabia” (ang. count). Pod koniec 1936 przeniósł się do Nowego Jorku. Był jedną z najważniejszych postaci w historii jazzu. Basie grał na fortepianie w stylu zwanym Kansas City jazz style. W dniu 23 maja 1985 prezydent Ronald Reagan nadał pośmiertnie Basiemu Medal Wolności, który odebrał syn artysty, Aaron Woodward.


  • Wykonawca Basie Count Big Band
  • Data premiery 2011-07-01
  • Nośnik CD
Więcej

"Na siedemnastą już płytę prac filmowych Johna Zorna złożyły się ścieżki do dwóch obrazów: 'Notes on Marie Menken" w reżyserii Martiny Kudlácek [...] oraz 'Ray Bandar: A Life with Skulls" autorstwa Beth Cataldo. Do realizacji muzyki do pierwszego z filmów Zorn zaprosił gitarzystę Jona Madofa, basistę Shanira Ezrę Blumenkranza oraz perkusistę Kenny Wollesena. Gdy gra trio muzyka płynie, czasami jest liryczna lub skrzy się humorem. Gdy jednak pojawia się sam mistrz (na saksofonie i wurlitzerze) muzyka przyspiesza, pędzi z maniakalnym wręcz pośpiechem - nie tracąc, rzecz dziwna, nic ze swego nastroju. Ścieżka dźwiękowa do drugiego filmu dokumentalnego to popis brazylijskiego perkusisty Cyro Baptisty i Johna Zorna - tutaj grającego na afrykańskich instrumentach. Płyta - jako całość - spójna i różnorodna jednocześnie, pełna tajemniczej egzotyki, perkusyjnych polifonii i niezwykłej intensywności muzycznej kreacji". (multikulti.com) Muzycy: Cyro Baptista - percussion Shanir Ezra Blumenkranz - bass Jon Madof - guitar Kenny Wollesen - drums, percussion John Zorn - wurlitzer piano, african thumb pianos


  • Wykonawca Zorn John , Baptista Cyro , Blumenkranz Shanir Ezra , Madof Jon , Wollesen Kenny
  • Data premiery 2006-01-24
  • Nośnik CD
Więcej

Tracklista:1. It Seems to Hang On2. Is It Still Good to Ya3. The Debt Is Settled4. Ain't It a Shame5. Get Up and Do Something6. You Always Could7. Flashback8. As Long As It Holds You9. It Seems to Hang On (12' Disco Mix)10. Flashback (12" Disco Mix)11. It Seems to Hang On12. Flashback13. It Seems to Hang On (Mike Maurro Mix)


  • Wykonawca Ashford & Simpson
  • Data premiery 2015-07-31
  • Nośnik CD / Album
Więcej

Peter Weniger to znakomity niemiecki saksofonista od związany z europejską (i nie tylko) sceną fusion jazzu. Był członkiem słynnego zespołu "Pili Pili" Jaspera van't Hofa, nagrywał i koncertował z wieloma muzykami z Europy i Ameryki - Billym Cobhamem, Maceo Parkerem, Eddiem Palmeri, Lionelem Richie, Django Batesem, Mikiem Sternem, Leni Stern, Samuelem Torresem, Andreasem Kissenbeckiem oraz Peterem Herbolzheimerem. Od lat komponuje dla teatru, filmu i telewizji. Prócz tego jest również niezwykle uznanym i cenionym nauczycielem akademickim.Zafascynowany wciąż nie starzejącą się muzyką fusion jazzu z wieloma odniesieniami do muzyki popularnej, zaprosił do swojego najnowszego projektu słynnego amerykańskiego kompozytora, pianistę i keyboardzistę Dona Grusina. I chociaż wszystkie zebrane na płycie kompozycje wyszły spod pióra Petera Wenigera, Grusion trwale odcisnął swoje piętno na tym albumie - tak w warstwie kompozycyjnej, wykonawczej czy produkcyjnej. Znakomite brzmienie wszystkich instrumentów, miękkie dźwięki syntezatorów Grusina i świetny, momentami funkujący bass Hanno Buscha pokazują, jak znakomicie i świeżo może brzmieć ta stylistka w dwudziestym pierwszym stuleciu. Do tego dochodzi jeszcze nieco cofnięty saksofon lidera, który w pierwszym rzędzie wnosi tu ruchliwość i cudownie skonstruowaną melodykę.Ta płyta to znakomity przykład kreatywnego spojrzenia na muzykę fusion lat osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych ubiegłego wieku. Świetne nagranie! (Wojciech Szpilka) Muzycy Peter Weniger: saxophones Don Grusin: keyboards Hanno Busch: guitar Claus Fischer: bass David Haynes: drums


  • Wykonawca Weniger Peter , Grusin Don
  • Data premiery 2016-05-13
  • Nośnik CD
Więcej