Tracklista:1. Supremum est mortalibus2. Rite maiorem Jacobum / Artibus summis miseri3. O beate Sebastiane : O beate Sebastiane4. O sancte Sebastiane / O martyr Sebastiane / O quam mira refulsit gratia5. Magnanime gentis / Nexus amictie6. Ave regina celorum I7. Ave virgo que de celis8. Fulgens iubar ecclesie / Puerpera pura parens9. Mirandas parit hec urbs, "Imperatrix angelorum"10. Ave regina celorum II11. O gemma, lux et speculum / Sacer pastor Barensium12. O proles Hispanie / O sidus Hispanie13. Moribus et genere / Virgo virga virens / Virgo est electus14. Ave regina celorum


  • Wykonawca Cantica Symphonia
  • Data premiery 2008-03-21
  • Nośnik CD
Więcej

Scenę muzyczną Paryża za panowania Ludwika XV można określić jako prawdziwie kosmopolityczną. Zmianę preferencji estetycznych widać już twórczości powstałej w pierwszych latach XVIII wieku, kiedy kompozytorzy francuscy coraz chętniej zaczęli w swoich utworach asymilować elementy stylu włoskiego. Charakterystyczne jest, że koncepcje dotyczące stworzenia stylu mieszanego (les goûts rèunis) rozwinęli w pierwszej kolejności twórcy muzyki instrumentalnej. W przeciwieństwie do opery, która z natury związana była z morfologią języka oraz literaturą danego kraju, kompozycje pozbawione semantyki tekstu, bardziej nadawały się do prób stworzenia uniwersalnego języka muzycznego. Możliwości prezentacji we Francji utworów włoskich i niemieckich znacząco zwiększyły się, kiedy w 1725 roku Anne Danican Philidor (1681-1728) postanowił zorganizować w pałacu Tuileries cykl koncertów publicznych, nazwanych Concert Spirituel, wypełniając tym samym istotną lukę w życiu muzycznym Paryża. Jakkolwiek początkowo wykonywano podczas nich głównie dzieła religijne kompozytorów francuskich, repertuar bardzo szybko stał się zróżnicowany pod względem stylistycznym oraz prawdziwie międzynarodowy. Wielu czołowych twórców epoki pisało swoje utwory z myślą o Concert Spirituel, wliczając w to kompozytorów muzyki instrumentalnej, takich jak Jean-Marie Leclair (1697-1764), Michel Blavet (1700-1768), czy Joseph Bodin de Boismortier (1689-1755). Postać Boismortiera można określić mianem francuskiego Telemanna. Podobnie do swojego niemieckiego odpowiednika, hołdował on idei stylu mieszanego oraz eksperymentował z nietypowymi rozwiązaniami instrumentacyjnymi. Boismortier był również jednym z pierwszych kompozytorów nie posiadających zamożnego patrona lub protektora, utrzymujących się wyłącznie ze swojej twórczości. Pozycję tę zawdzięczał przywilejowi królewskiemu (1724) na druk i sprzedaż nut, co pozwoliło mu uniknąć konieczności podejmowania pracy nauczyciela lub szukania zatrudnienia jako instrumentalisty w którymś z licznych zespołów dworskich. Jakkolwiek zapamiętany dzięki bogatej twórczości instrumentalnej, Boimortier uprawiał wszystkie ówczesne gatunki muzyczne, łącznie z tragédie lirique i grand motet. Spośród licznych utworów na uwagę zasługują przede wszystkim nowatorskie koncerty na 5 fletów bez towarzyszenia orkiestry i basso continuo (1727), sonaty na flet i klawesyn obbligato (1741) oraz suity na flet i basso continuo (1731), które stanowią przedmiot niejszego nagrania. W przypadku tego ostatniego zbioru, Boismortier przewidział możliwość wykonania w dwóch alternatywnych rodzajach obsady - z towarzyszeniem załączonego generałbasu, albo zupełnie solo. Pomimo wyraźnego osadzenia w estetyce stylu francuskiego (zwłaszcza we wstępnych préludes), utwory te zdradzają jednak wyraźne wpływy włoskie, zwłaszcza w figuracyjnych przebiegach części tanecznych utrzymanych w szybkim tempie. Muzyka kameralna francuskiego baroku stanowi dla instrumentalisty grającego na flecie podłużnym pewne wyzwanie. W kraju nad Sekwaną już w pierwszych latach XVIII wieku instrument ten stracił na popularności, ustępując miejsca swemu „rywalowi” – fletowi poprzecznemu. W wyniku zmian preferencji brzmieniowych, liczba kompozycji wykorzystujących w obsadzie flet podłużny pozostawała niewielka, zwłaszcza jeśli dokonamy porównania z ówczesnym repertuarem angielskim, niemieckim, a nawet włoskim. Sytuację tę widzimy już w twórczości nestora francuskiej szkoły fletowej - Jacquesa Martina Hotteterre`a (1674-1763). W większości swoich kompozycji sygnalizował on możliwość użycia fletu podłużnego in F, jednak wyłącznie w roli instrumentu alternatywnego. Wymagało to jednak od muzyków przetransponowania wszystkich partii utworu o interwał tercji małej lub kwarty w górę. Praktyka ta została wykorzystana w niniejszej rejestracji, stanowiące pierwsze kompletne nagranie suit Boismortiera w wykonaniu na flecie podłużnym solo. Kolejnym problemem była kwestia doboru instrumentu. Próby wykorzystania fletów w niskim stroju, charakterystycznym dla muzyki francuskiego baroku (tak zwany Ton d`Opéra był około cały ton niższy od współczesnego) nie dawały niestety zadowalających rezultatów. Dotyczyło to zwłaszcza części zdradzających wpływ stylu włoskiego, zwłaszcza fragmentów figuracyjnych. Z uwagi na chęć uzyskania większej błyskotliwości brzmienia, wybór ostatecznie padł na instrument w stylu niemieckim - kopię fletu Jacoba Dennera w stroju a1=415 Hz – co jednocześnie okazało się dobrze korespondować z nieco „kosmopolitycznym” charakterem tej muzyki. (Marek Nahajowski) Wydanie płyty z suitami Boismortiera na flet podłużny solo zostało przeprowadzone w ramach projektu badawczego „systemy strojenia i temperacje muzyczne – percepcja słuchowa”, prowadzonego przez Katedrę Teorii Muzyki Akademii Muzycznej im. Grażyny i Kiejstuta Bacewiczów w Łodzi. Celem projektu jest badanie odbioru muzyki wykonanej w różnych systemach intonacyjnych – badanie wrażliwości intonacyjnej, wpływu intonacji na postrzeganie i interpretację utworu, szukanie metod uczenia się nowych intonacji. Niniejsza płyta jest ilustracją wykorzystania stroju naturalnego w realizacji XVIII-wiecznej muzyki na instrument dęty solo. Najbardziej interesującą cechą tego stroju jest fakt pewnej płynności intonacyjnej występującej w zależności od zmieniającej się harmonii w ramach jednej tonacji oraz percepcji różnych tanacji w kolejnych suitach. W efekcie subtelne zmiany wysokość poszczególnych dźwięków dyktowane będą poprzez przebieg harmoniczny utworu i ich rolę jako określonych składników akordu, zwłaszcza tercji i kwinty. Niniejsze nagranie doskonale nadaje się do prezentacji stroju naturalnego i jego niuansów. Marek Nahajowski (ur. 1979), teoretyk muzyki, flecista grający na kopiach instrumentów historycznych; ukończył z wyróżnieniem studia w zakresie teorii muzyki pod kierunkiem Ryszarda Daniela Golianka (Łódź 2003) oraz fletu podłużnego w klasie Tomasza Dobrzańskiego (Wrocław 2007); od 2010 roku adiunkt w Katedrze Teorii Muzyki w Akademii Muzycznej im. Grażyny i Kiejstuta Bacewiczów w Łodzi, gdzie prowadzi przedmioty związane z praktyką wykonawczą muzyki baroku, historią teorii muzyki i praktyki kompozytorskiej, a od 2011 roku także klasę fletu podłużnego. Jest autorem pierwszego polskiego tłumaczenia traktatu Johanna Joachima Quantza Versuch einer Anweisung die Flöte traversiere zu spielen oraz rozprawy poświęconej jego sonatom fletowym (wyd. Łódź 2013), za którą otrzymał nagrodę w prestiżowym Konkursie im. Ks. Prof. Hieronima Feichta. Zainteresowania naukowe Marka Nahajowskiego koncentrują się na hermeneutycznej interpretacji utworów muzycznych XVI-XVIII wieku oraz estetyce i praktyce wykonawczej epoki baroku i wczesnego klasycyzmu. Jako instrumentalista występował z wieloma zespołami muzyki dawnej, m.in. Il Tempo, Ars Cantus, Concerto Polacco, Royal Baroque Ensemble, Filatura di Musica. Marek Nahajowski jest również zapraszany jako gościnny wykładowca kursów interpretacji muzyki dawnej. W 2014 roku ukazała się jego płyta solowa poświęcona fantazjom fletowym Georga Philippa Telemanna (RecArt 0009).


  • Wykonawca Nahajowski Marek
  • Data premiery 2018-02-23
  • Nośnik CD
Więcej

Muzyczny dorobek Telemanna jest bardzo obszerny i obejmuje większość gatunków występujących w XVII i XVIII wiecznych Niemczech. W niniejszej płycie L’accademia Giocosa przedstawia wybór jego prac, charakteryzujących się kantylenową melodią, nowatorskim zastosowaniem barw, a także ciekawymi efektami harmonicznymi.


  • Wykonawca L'accademia Giocosa
  • Data premiery 2014-08-01
  • Nośnik CD
Więcej

Pochodzący z Niemiec wybitny kompozytro Georg Philipp Telemann, urodzony w 1681 roku w Magdenburgu, zmarł w 1767 roku w Hamburgu. Kompozytor tworzył w okresie baroku. Artysta w 1702 roku został dyrektorem muzycznym opery w Lipsku. Album został wydany przez wytwórnię Bis (BISSACD 2319). Wydawnictwo otrzymało nagrodę Pizzicato 5 (Pizzicato, 08-2018). Tracklista: 1. Der getreue Music-Meister: Carillion in F-major (TWV 40:109) 2. Der getreue Music-Meister: Gigue in F-major (TWV 41:F2) 3. Der getreue Music-Meister: Ouverture – Tres vîte (TWV 41:g4) 4. Kleine Cammer-Musik, Partita 4 in g-minor (TWV 41:g2): Grave 5. Kleine Cammer-Musik, Partita 4 in g-minor (TWV 41:g2): Aria 1, Allegro 6. Kleine Cammer-Musik, Partita 4 in g-minor (TWV 41:g2): Aria 2, Allegro 7. Kleine Cammer-Musik, Partita 4 in g-minor (TWV 41:g2): Aria 3, Tempo di Minuet 8. Kleine Cammer-Musik, Partita 4 in g-minor (TWV 41:g2): Aria 4, Allegro 9. Kleine Cammer-Musik, Partita 4 in g-minor (TWV 41:g2): Aria 5, A tempo giusto 10. Kleine Cammer-Musik, Partita 4 in g-minor (TWV 41:g2): Aria 6, Allegro assai 11. Fantasia VII in B-flat major (TWV 40.20): Dolce 12. Fantasia VII in B-flat major (TWV 40.20): Allegro 13. Sonata in C-major (TWV 42:C2): Dolce 14. Sonata in C-major (TWV 42:C2): Allegro 15. Sonata in C-major (TWV 42:C2): Grave 16. Sonata in C-major (TWV 42:C2): Vivace 17. Sonatina quinta (TWV 41:a4): Andante (1) 18. Sonatina quinta (TWV 41:a4): Allegro 19. Sonatina quinta (TWV 41:a4): Andante (2) 20. Sonatina quinta (TWV 41:a4): Presto 21. Trio sonata in g-minor (TWV 42:g9): Largo 22. La Poste (TWV 35:2) 23. Kleine Cammer-Musik, Partita 1 (TWV 41:B1): Aria 5 24. Fantasia VIII In E-Minor (Twv 40:9): Largo 25. Corrente (Braun: "Pièces sans Basse") 26. Lamenterole (Braun: "Pièces sans Basse") 27. Fantasia VIII In E-Minor (Twv 40:9): Allegro 28. Fantasia VIII In E-Minor (Twv 40:9): Spirituoso 29. Sonata in C-major (FaWV N:C1): Largo 30. Sonata in C-major (FaWV N:C1): Allegro 31. Sonata in C-major (FaWV N:C1): Andante 32. Sonata in C-major (FaWV N:C1): Allegro assai 33. Fuga Sesta in F-major (TWV 30:26) 34. Der getreue Music-Meister, Sonata in B-flat major (TWV 41:B3): Largo (1) 35. Der getreue Music-Meister, Sonata in B-flat major (TWV 41:B3): Allegro 36. Der getreue Music-Meister, Sonata in B-flat major (TWV 41:B3): Largo (2) 37. Der getreue Music-Meister, Sonata in B-flat major (TWV 41:B3): Vivace  


  • Wykonawca Bergen Barokk
  • Data premiery 2018-11-01
  • Nośnik CD
Więcej

Work 1(6) Sonatas for Flute and Harpsichord, BWV1030-35Work 2(6) Sonatas for Flute and Harpsichord, BWV1030-35Work 3(6) Sonatas for Flute and Harpsichord, BWV1030-35Work 4(6) Sonatas for Flute and Harpsichord, BWV1030-35Work 5Suite in C minor, BWV997


  • Wykonawca Reyne Hugo
  • Data premiery 2009-06-18
  • Nośnik CD
Więcej

Tracklista: CD 1 Fantasia In D TWV33: 1 1. I. Allegro 2. II. Adagio 3. III. Allegro Fantasia In D Minor TWV33: 2 4. I. Presto 5. II. Adagio 6. III. Presto Fantasia In E TWV33: 3 7. I. Vivace 8. II. Largo  9. III. Vivace Fantasia In E Minor TWV33: 4 10. I. Allegro 11. II. Dolce 12. III. Allegro Fantasia In F TWV33: 5 13. I. Vivace 14. II. Largo 15. III. Vivace Fantasia In F Minor TWV33: 6 16. I. Tempo Di Minuetto 17. II. Largo 18. III. Tempo Di Minuetto Fantasia In G TWV33: 7 19. I. Presto 1’30 20. II. Largo 0’58 21. III. Presto 1’35 Fantasia In G Minor TWV33: 8 22. I. Vivace 23. II. Cantabile 24. III. Vivace Fantasia In A TWV33: 9 25. I. Allegro 26. II. Grave 27. III. Allegro Fantasia In A Minor TWV33: 10 28. I. Allegro 29. II. Largo 30. III. Allegro Fantasia In B Flat TWV33: 11 31. I. Allegro 32. II. Largo 33. III. Allegro Fantasia In E Flat TWV33: 12 34. I. Vivace 35. II. Largo 36. III. Vivace CD 2 Fantasia In C Minor TWV33: 13 1. I. Tendrement 2. II. Vivement 3. III. Tendrement 4. IV. Tres Vite Fantasia In C TWV33: 14 5. I. Gravement 6. II. Gayment 7. III. Gravement 8. IV. Allegrement Fantasia In B Minor TWV33: 15 9. I. Pompeusement 10. II. Allegrement 11. III. Pompeusement 12. IV. Gayment Fantasia In D TWV33: 16 13. I. Gratieusement 14. II. Vivement 15. III. Gratieusement 16. IV. Vite Fantasia In G Minor TWV33: 17 17. I. Mélodieusement 18. II. Spirituellement 19. III. Mélodieusement 20. IV. Vite, En Sol Min Fantasia In B Flat TWV33: 18 21. I. Tendrement 22. II. Gayment 23. III. Tendrement 24. IV. Vite Fantasia In A Minor TWV33: 19 25. I. Lentement 26. II. Allegrement 27. III. Lentement 28. IV. Vivement Fantasia In A TWV33: 20 29. I. Gratieusement 30. II. Vite 31. III. Gratieusement 32. IV. Gayment Fantasia In E Minor TWV33: 21 33. I. Flateusement 34. II. Vivement 35. III. Flateusement 36. IV. Tres Vite Fantasia In G TWV33: 22 37. I. Modérément 38. II. Vivement 39. III. Modérément 40. IV. Gayment Fantasia In G Minor TWV33: 23 41. I. Pompeusement 42. II. Allegrement 43. III. Pompeusement 44. IV. Vite Fantasia In B Flat TWV33: 24 45. I. Gratieusement 46. II. Gaillardement 47. III. Gratieusement 48. IV. Vitement CD 3 Fantasia In F TWV33: 25 1. I. Vivace 2. II. Tempo Giusto 3. III. Vivace Fantasia In D Minor TWV33: 26 4. I. Vivace 5. II. Largo 6. III. Vivace Fantasia In E Minor TWV33: 27 7. I. Tempo Giusto 8. II. Presto  9. III. Tempo Giusto Fantasia In G TWV33: 28 10. I. Vivace 11. II. Dolce  12. III. Vivace Fantasia In G Minor TWV33: 29 13. I. Allegro 14. II. Soave 15. III. Allegro Fantasia In C Minor TWV33: 30 16. I. Gratioso 17. II. Vivace 18. III. Gratioso Fantasia In A TWV33: 31 19. I. Presto 20. II. Arioso 21. III. Presto Fantasia In A Minor TWV33: 32 22. I. Vivace 23. II. Minuet 24. III. Vivace Fantasia In B Minor TWV33: 33 25. I. Allegro 26. II. Con Pompa 27. III. Allegro Fantasia In D TWV33: 34 28. I. Allegro 29. II. Dolce 30. III. Allegro Fantasia In E Flat TWV33: 35 31. I. Vivace 32. II. Moderato 33. III. Vivace Fantasia In B Flat TWV33: 36 34. I. Vivace 35. II. Arioso 36. III. Vivace  


  • Wykonawca Coen Andrea
  • Data premiery 2011-12-01
  • Nośnik CD
Więcej

Jedno z najbardziej unikalnych dzieł w historii muzyki, czyli msza Josquina, tytułowana często 'The Dice' co odnosi się do rzutu kośćmi. Czy prosty rzut może być inspiracją do powstania świetnej muzyki? Podobno flamandzki kompozytor użył tej techniki w czasie komponowania partii tenoru, co świadczy o tym, że prekursorem hazardowych rozwiązań wcale nie był John Cage, a właśnie Josquin…


  • Wykonawca The Tallis Scholars
  • Data premiery 2016-08-01
  • Nośnik CD
Więcej