
Tracklista:1. Requiem for a Queen2. The Protest3. The Dissolution4. House of Commons5. The Ghost6. The Meeting7. Coronation
- Data premiery 2015-11-27
- Nośnik CD / Album
- Muzyka poważna / Opery i operetki
- 6-11-2020, 11:51
- 0
- 0
- admin

Tracklista:1. Requiem for a Queen2. The Protest3. The Dissolution4. House of Commons5. The Ghost6. The Meeting7. Coronation

Najgorętszym tytułem w całym sezonie 2010/2011 w nowojorskiej Metropolitan Opera był Don Pasquale Donizettiego z udziałem Anny Netrebko w partii Noriny, roli, która przesądziła o sukcesie śpiewaczki w Nowym Jorku.John Del Carlo w tytułowej roli ma szanse zaprezentować swój wspaniały głos dzięki świetnej reżyserii Ottona Schenka i wykonaniu pod dyrekcją Jamesa Levina. Po raz pierwszy prowadząc to dzieło w MET, słynny maestro zaprezentował swoje szczególne zrozumienie muzyki Donizettiego, tak jak wcześniej miał okazją pokazać swój kunszt w muzyce Wagnera. Mariusz Kwiecień i Matthew Polenzani zabłysnęli w rolach Malatesty i Ernesta.Kiedy Norina bije Don Pasquale, widzi to starzec, jak zwodzi zakochaną w nim młodą piękność. „San Francisco Chronicle” zwraca uwagę właśnie na ten moment: „Netrebko nadaje tej scenie niepowtarzalny urok, czyniąc z niej centralny punkt całej opery. Bez tej śpiewaczki opera ta nie miałaby nigdy takiego wyrazu”.

Największe operowe przeboje w wykonaniu legenrdarnego tercetu: Luciano Pavarotti, Placido Domingo i Jose Carreras.

Sony Classical z przyjemnością przedstawia miłośnikom opery kontynuację serii Sony Classical Opera Home of the Great Singers, zawierającą rejestrację wybitnych realizacji przedstawień operowych dokonanych w II polowie XX wieku, a znajdujących się w katalogach RCA Victor/BMG, CBS/Sony oraz Eurodisc.Kolejną pozycją jest pochodzące z 1999 roku, nagrodzone Grammy, nagranie La Favorite Gaetano Donizettiego. Kierownictwo muzyczne sprawuje Marcello Viotti, któremu wraz z monachiskimi wykonawcami udało się uzyskać charakterystyczne długie legato, jakże ważne w wykonywaniu tego rodzaju muzyki.

W 2007 roku w Osterfestspiele Salzburg Stéphane Braunschweig podjął się wyreżyserowania niezwykle skomplikowanej opery Richarda Wagnera zatytułowanej „Die Walküre”. Obsada dzieła była wyborna między innymi: Robert Gambill jako Siegmund, Michaił Petrenko jako Hunding i Sir Willard White jako Wotan. Natomiast oprawą muzyczną zajęła się Filharmonik Berliński pod batutą Sir Simona Rattle'a.

Wykonanie na żywo jednej z czterech oper Ferruccio Busioniego. Na płycie obecny jest fantastyczny baryton Wolfgang Koch, który w tym roku zaśpiewa jedną z głównych ról podczas wykonania „Pierścienia Nibelungów” w czasie prestiżowego festiwalu w Bayreuth.

Tracklista: CD 1 1. Berger, Alfred - Die Drei Wuensche (Operette in 1 2. Ouvertuere 3. Szene Und Chor (Vorspiel) 4. Dialog 5. Ensemble Und Lied 6. Ensemble Und Couplet 7. Dialog 8. Schon Gretelein 9. Dialog 10. Melodram Und Finale 11. Chor Und Entree (1. Akt) 12. Dialog 13. Duett 14. Dialog 15. Chor Der Kadetten 16. Dialog 17. Entree Der Schauspieler 18. Dialog 19. Tanzlied Mit Chor CD 2 1. Dialog 2. Duettino 3. Dialog 4. Lied 5. Finale 6. Chor Der Kadetten (2. Akt) 7. Couplet 8. Dialog 9. Duett Und Quartett 10. Dialog 11. Finale

Wybitny kompozytor pochodzący z Włoch Gioachino Antonio Rossini, urodzony w 1792 roku w Pesaro, zmarł w 1868 roku w Passy. Autor trudnił się w tworzeniu oper i ma ich w swoim dorobku 39. Był wybitnym przedstawicielem stylu bel canto, a największym uznaniem obdarzane były jego opery komiczne i oper seria. Prócz oper komponował on również utwory religijne, kameralne i pieśni. Trudnił się również grą na wiolonczeli. Tracklista: 1. Sinfonia 2. No. 1: Introduzione - Deh Tu M’assisti Amore 3. No. 1: Recitativo - A Voi Lieto Ritorno, Cara Sofia 4. No. 2: Duetto - Io Danari Vi Daro 5. No. 2: Recitativo - A Noi. Su Trasformiamoci In Quel Signor Bruschino 6. No. 3: Cavatina - Nel Teatro Del Gran Mondo 7. No. 3: Recitativo - Ho Trovato A Sofia Il Buon Partito 8. No. 4: Terzetto - Per Un Figlio Gia Pentito 9. No. 4: Recitativo - Arte Ci Vuol. Tentiamo D'acquistarci Uno Sposo 10. No. 5: Recitativo E Aria - Ah Voi Condor Volete... Ah Donate Il Caro Sposo 11. No. 5: Recitativo - Qui Convien Finirla 12. No. 6: Aria - Ho La Testa O E Andata Via 13. No. 6: Recitativo - Va Tutto Ben 14. No. 6: Recitativo - No, No. S'anche Si Stampa Diran Che Non E Vera 15. No. 7: Duetto - E' Un Bel Nodo Che Due Cori Stringe In Tenero Diletto 16. No. 7: Recitativo - Filiberto Ora Sa Quel Che Ha Da Fare 17. No. 8: Finale - Ebben, Ragion, Dovere Vi Diero Alfin Consiglio

Hans Knappertsbusch uważany jest dzisiaj za jednego z wielkich specjalistów Wagnera przeszłości. Jako dyrygent był uważany za ucieleśnienie starej niemieckiej orkiestrowej tradycji, która, co w jego przypadku jest bardzo ciekawe, przez długi nie była kojarzona z mekką Wagnerzystów, ośrodkiem w Bayreuth, gdzie zadebiutował dopiero po drugiej wojnie światowej. Powyższe nagranie pochodzi z festiwalu w Bayreuth z 1960 roku, gdzie wystawiano rewelacyjną wersję Meistersingera, w świetnym wykonaniu chóru i orkiestry der Bayreuther Festspiele.

Słynny kontratenor Philippe Jaroussky ponownie eksploruje operowe ujęcia orfejskiego mitu. Tym razem mierzy się z najsłynniejszą spośród licznych oper powstałych z inspiracji historią Orfeusza poszukującego w podziemnym świecie swej zmarłej żony – Orfeuszem i Eurydyką Glucka. Dzieło to zawiera jedną z najbardziej uwielbianych i wzruszających arii operowych – lament Orfeusza "Che farò senza Euridice". To światowa premiera wersji opery, która wystawiona była w Royal Palace w Neapolu w 1774 r., 12 lat po tym, jak dzieło zaprezentowano w Wiedniu jako pierwszą ze "zreformowanych" oper Glucka. Podczas nagrania dyrygował Diego Fasolis. W swych zreformowanych kompozycjach Gluck na pierwszy plan wysuwał prostotę formy i bezpośrednią ekspresję, świadomie odrzucając ekstrawagancje opery seria, które zdominowały wczesne lata XVIII w. i charakteryzowały się zawiłą fabułą i rozbudowanymi, wręcz groteskowymi, popisowymi ariami. W 2017 roku Jaroussky opowiadał na nowo słynny mit w "La storia di Orfeo", płycie prezentującej arie trzech włoskich kompozytorów z XVII w. – Monteverdiego, Rossiego i Sartorio. Jego Eurydyką była wówczas węgierska sopranistka Emőke Baráth, która w operze Glucka staje się Amorem, bogiem miłości. Eurydykę w tym wydawnictwie śpiewa amerykańska sopranistka Amanda Forsythe, która występowała już w nagraniach Jaroussky’ego w operze Steffaniego "Niobe, Regina di Tebe". Natomiast wspomniany wyżej Diego Fasolis współpracował z Jarousskim nie tylko w "La storia di Orfeo", lecz także w "Artaserse" Vinciego, "Faramondo" Handla oraz "Stabat Mater" Pergolesiego.