Tracklista: 1. Co to za kwiatek 1:05 2. Motyl 3:04 3. Serce moje 1:46 4. Cyganie 2:35 5. Dlaczego? 2:43 6. Kłosek 4:19 7. Tęsknota 1:21 8. Groźna dziewczyna 1:53 9. Ja ciebie kocham 1:25 10. Do dziecięcia 2:22 11. Do Niemna 3:18 12. Piosnka bez tytułu 2:12 13. Wilija 5:04 14. Złota rybka 1:58 15. Prządka 2:14 16. Przyczyna 1:45
Deutsche Harmonia Mundi zaprasza do wysłuchania kolejnego albumu w wykonaniu, założonego w 2008 roku, zespołu Deutsche Hofmusik pod dyrekcją niemieckiego klawesynisty Alexandra Grychtolika. Usłyszymy premierową rejestrację dwóch, zrekonstruowanych, kantat Jana Sebastiana Bacha. Pierwsza z nich - BWV 205a dedykowana na koronację Augusta III, napisana została w 1725 roku dla profesora Uniwersytetu w Lipsku Augusta Friedricha Müllera. Druga zaś, napisana w tym samy roku, opiera się na motywach zaczerpniętych z Oratorium Wielkanocnego.
This recording is the first presentation of a recently rediscovered manuscript of twelve sonatas for recorder and basso continuo by the English composer Robert Valentine.Born into a family of musicians in Leicester between 1671 and 1674, he set up house in Rome sometime before 1701, and lived there until his death in 1747. Valentine was known in Italy by the name of »Roberto Valentini«, or »Valentino«, often with the addition of Inglese to distinguish him from the Florentine violinist and composer Giuseppe Valentini, also active in Rome during these years, and at one time a colleague in the service of the Marquis Ruspoli. His identity laboured under this homonymy, and he found it difficult to integrate himself with the competitive musical milieu in Rome at the time.Alongside his instrumental performing, Valentine taught the recorder, and possibly also the transverse flute, but he dedicated himself chiefly to instrumental composition, leaving behind a large body of work. For the recorder alone he wrote no less than sixty sonatas with basso continuo, as well as numerous sonatas for two recorders without bass, for two recorders with bass, as well as a concerto for recorder, two violins and basso continuo.Corelli clearly served as the model for the first collections, and he may have been the reason Valentine made the voyage from England: if he entertained a desire to study with the master, we don't know whether it was ever fulfilled or not. Over time, Valentine displayed more of his eclectic side, following the dominant musical trends, and approaching the galant style by adopting the more theatrical, pathetic gestures of the Neapolitan composers. Valentine's success in amateur circles is due principally to his capacity for combining writing that, while melodic, pleasing and brilliant, remains comfortably playable, even at speed, with slow movements that manage to sustain the interest of both player and listener through an abundance of pleasant and evocative melodies.The manuscript of these twelve sonatas is part of an authentic, representative collection of recorder repertoire belonging to a true amateur of the time, Paolo Antonio Parensi, merchant and Gonfalone of Lucca around 1704. It is conserved at the Biblioteca Palatina in Parma under the shelf number Sanv.D.145.
Claudio Abbado (ur. 1933) włoski dyrygent obchodzi 26.06. 75-te urodziny. Z tej okazji Sony Classical wydaje 3-y częściową antologię dokonań artystycznych artysty. C. Abbado - włoski dyrgent, sława scen koncertowych i operowych, dyrektor mediolańskiej La Scali, wiedeńskiej Opery Narodowej, dyrygent takich prestiżowych orkister jak London Symphony Orchestra, Chicago Symphony Orchestra, Berlin Philharmonic. Wśród utworów znajdziemy najlepsze nagrania pod batutą tego dyrygenta. Gratka dla wszystkich miłośników C. Abbado. Dodatkowym atutem jest przystępna cena!
Pochodzący z Rosji wybitny kompozytor Reinhold Glier, urodzony w 1875 w Kijowie, zmarł w 1956 roku w Moskwie. Prócz komponowania artysta grał również na skrzypcach. Uczył się na początku w konserwatorium kijowskim, pod bacznym okiem Otakara Sevcika, następnie w konserwatorium Moskiewskim u Antona Areńskiego i Siergieja Taniejewa. Album został wydany przez wytwórnię Dreyer Gaido (DGCD 21112). Tracklista: 1. Symphony No. 3 in B minor, Op. 42 2. Ilya Murometz
Siedemdziesiąt minut muzyki jednego kompozytora to może być dużo, ale nie wtedy, gdy zapewniona jest taka różnorodność tematów, form, środków wykonawczych, środków wyrazu, wreszcie faktury. Nadto założenia estetyczne Szymańskiego, oparte na kilku stałych, dopuszczają znaczne różnice stylu końcowej wypowiedzi. Na płycie zawarto więc orkiestrową "Partitę III" z klawesynem solo, motet "Lux aeterna" na zespól śpiewaków oraz fortepiany, czelesty, harfy i wibrafony w podwójnej obsadzie, orkiestrową "Partitę IV", "Dwie etiudy na fortepian", a także psalm "Miserere" na zespół wokalny z kontratenorem, harfę, wibrafon i cztery wiolonczele. W każdym z tych utworów kompozytor proponuje jakąś grę i udział w niej jest na tyle atrakcyjnym zajęciem, że w siedemdziesiątej minucie nagrania nie czujemy jeszcze potrzeby odpoczynku. To dość rzadki przypadek w muzyce współczesnej. Każda gra jest inna, jednak zawsze Szymański operuje bardziej strukturami niż dźwiękami i wprzęga do niej na ogromną skalę naszą pamięć muzyczną i skojarzenia. Zawsze bowiem jego utwory są dialogiem z historią muzyki (szczególnie z barokiem), wolnym od nabożnego podziwu. Prowadzi to do swoistej dialektyki, o czym wiele ciekawego możemy przeczytać w omówieniu płyty. Wiele przy tej okazji niezwykłych pomysłów. Na przykład w "Particie IV" toczy się walka między hałasem i ciszą, ale to cisza przeszkadza hałasowi, nie odwrotnie - toż to niemal oksymoron...
Po wielkim sukcesie debiutanckiego albumu Rafała Blechacza z Preludiami Chopina (płyta sprzedała się w „diamentowym” nakładzie!), Deutsche Grammophon prezentuje nowy solowy album pianisty dedykowany tym razem klasykom wiedeńskim. Spośród bogatego zbioru form sonatowych trzech wielkich mistrzów pianista wybrał późną sonatę Es-dur Haydna, sonatę D-dur Mozarta K. 311 i wczesną, dedykowana Haydnowi sonatę A-dur op.2 nr 2 Beethovena. Wszystkie trzy sonaty artysta włączał wielokrotnie do repertuaru swoich koncertów i, jak sam twierdzi, wywarły one niebagatelny wpływ na kształtowanie się stylu jego gry. Album ukazuje się w dwóch wersjach: międzynarodowej i specjalnej polskiej edycji w Polskiej Cenie z tekstem autorstwa Rafał Blechacza! JOSEPH HAYDN (1732–1809)Sonata E flat major Hob. XVI:52[1] 1. Allegro[2] 2. Adagio[3] 3. Finale (Presto)LUDWIG VAN BEETHOVEN (1770–1827)Sonata No. 2 A major op. 2/2[4] 1. Allegro vivace[5] 2. Largo appassionato[6] 3. Scherzo (Allegretto)[7] 4. Rondo (Grazioso)WOLFGANG AMADEUS MOZART (1756–1791)Sonata D major K. 311[8] 1. Allegro con spirito[9] 2. Andantino con espressione[10] 3. Rondeau (Allegro)
Tracklista: CD 1 1. Symphony No. 40 in F major, H. 1/40: I. Allegro 2. Symphony No. 40 in F major, H. 1/40: II. Andante piu tosto Allegretto 3. Symphony No. 40 in F major, H. 1/40: III. Menuet & Trio 4. Symphony No. 40 in F major, H. 1/40: IV. Finale - Fuga: Allegro 5. Symphony No. 41 in C major, H. 1/41: I. Allegro con spirito 6. Symphony No. 41 in C major, H. 1/41: II. Un Poco Andante 7. Symphony No. 41 in C major, H. 1/41: III. Menuet & Trio 8. Symphony No. 41 in C major, H. 1/41: IV. Finale: Presto 9. Symphony No. 42 in D major, H. 1/42: I. Moderato e maestoso 10. Symphony No. 42 in D major, H. 1/42: II. Andantino e cantabile 11. Symphony No. 42 in D major, H. 1/42: III. Menuet & Trio: Allegretto 12. Symphony No. 42 in D major, H. 1/42: IV. Finale: Scherzando e presto CD 2 1. Symphony No. 43 in E flat major ("Mercury"), H. 1/43: I. Allegro 2. Symphony No. 43 in E flat major ("Mercury"), H. 1/43: II. Adagio 3. Symphony No. 43 in E flat major ("Mercury"), H. 1/43: III. Menuetto & Trio 4. Symphony No. 43 in E flat major ("Mercury"), H. 1/43: IV. Finale: Allegro 5. Symphony No. 44 in E minor ("Trauer" /"Funeral"/"Letter E"), H. 1/44: I. Allegro con brio 6. Symphony No. 44 in E minor ("Trauer" /"Funeral"/"Letter E"), H. 1/44: II. Menuetto & Trio: Allegrett 7. Symphony No. 44 in E minor ("Trauer" /"Funeral"/"Letter E"), H. 1/44: III. Adagio 8. Symphony No. 44 in E minor ("Trauer" /"Funeral"/"Letter E"), H. 1/44: IV. Finale: Presto 9. Symphony No. 45 in F sharp minor ("Farewell"/"Candle"/"Letter B"), H. 1/45: I. Allegro assai 10. Symphony No. 45 in F sharp minor ("Farewell"/"Candle"/"Letter B"), H. 1/45: II. Adagio 11. Symphony No. 45 in F sharp minor ("Farewell"/"Candle"/"Letter B"), H. 1/45: III. Menuet & Trio: Alle 12. Symphony No. 45 in F sharp minor ("Farewell"/"Candle"/"Letter B"), H. 1/45: IV. Finale: Presto - Ad CD 3 1. Symphony No. 46 in B major, H. 1/46: I. Vivace 2. Symphony No. 46 in B major, H. 1/46: II. Poco adagio 3. Symphony No. 46 in B major, H. 1/46: III. Menuet & Trio: Allegretto 4. Symphony No. 46 in B major, H. 1/46: IV. Finale: Presto e scherzando - L'istesso Tempo di Menuet 5. Symphony No. 47 in G major ("The Palindrome"/"Letter L"), H. 1/47: I. Allegro 6. Symphony No. 47 in G major ("The Palindrome"/"Letter L"), H. 1/47: II. Un poco adagio, cantabile 7. Symphony No. 47 in G major ("The Palindrome"/"Letter L"), H. 1/47: III. Menuet & Trio 8. Symphony No. 47 in G major ("The Palindrome"/"Letter L"), H. 1/47: IV. Finale: Presto assai 9. Symphony No. 48 in C major ("Maria Theresia"), H. 1/48: I. Allegro 10. Symphony No. 48 in C major ("Maria Theresia"), H. 1/48: II. Adagio 11. Symphony No. 48 in C major ("Maria Theresia"), H. 1/48: III. Menuet & Trio: Allegretto 12. Symphony No. 48 in C major ("Maria Theresia"), H. 1/48: IV. Finale: Allegro CD 4 1. Symphony No. 49 in F minor ("La passione"), H. 1/49: I. Adagio 2. Symphony No. 49 in F minor ("La passione"), H. 1/49: II. Allegro di molto 3. Symphony No. 49 in F minor ("La passione"), H. 1/49: III. Menuet & Trio 4. Symphony No. 49 in F minor ("La passione"), H. 1/49: IV. Finale: Presto 5. Symphony No. 50 in C major, H. 1/50: I. Adagio e maestoso - Allegro di molto 6. Symphony No. 50 in C major, H. 1/50: II. Andante moderato 7. Symphony No. 50 in C major, H. 1/50: III. Menuet & Trio 8. Symphony No. 50 in C major, H. 1/50: IV. Finale: Presto 9. Symphony No. 51 in B flat major, H. 1/51: I. Vivace 10. Symphony No. 51 in B flat major, H. 1/51: II. Adagio 11. Symphony No. 51 in B flat major, H. 1/51: III. Menuetto - Trio I - Trio II 12. Symphony No. 51 in B flat major, H. 1/51: IV. Finale: Allegro CD 5 1. Symphony No. 52 in C minor, H. 1/52: I. Allegro assai con brio 2. Symphony No. 52 in C minor, H. 1/52: II. Andante 3. Symphony No. 52 in C minor, H. 1/52: III. Menuetto & Trio: Allegretto 4. Symphony No. 52 in C minor, H. 1/52: IV. Finale: Presto 5. Symphony No. 53 in D major ("L'Imp‚riale"/"Festino"), H. 1/53: I. Largo maestoso - Vivace 6. Symphony No. 53 in D major ("L'Imp‚riale"/"Festino"), H. 1/53: II. Andante 7. Symphony No. 53 in D major ("L'Imp‚riale"/"Festino"), H. 1/53: III. Menuetto & Trio 8. Symphony No. 53 in D major ("L'Imp‚riale"/"Festino"), H. 1/53: IV. Finale. Capriccio: Presto 9. Symphony No. 54 in G major, H. 1/54: I. Adagio maestoso - Presto 10. Symphony No. 54 in G major, H. 1/54: II. Adagio assai 11. Symphony No. 54 in G major, H. 1/54: III. Menuet & Trio: Allegretto 12. Symphony No. 54 in G major, H. 1/54: IV. Finale: Presto
Ta płyta stanowi debiut nagraniowy jednego z najcenniejszych egzamplarzy Stradivariusa, jaką jest wykonana w 1725 roku niezwykła wiolonczela, należąca do króla Portugalii Dom Luisa. Występujący na płycie Pavel Gormziakov po znalezieniu instrumentu w muzeum w Lizbonie od razu wiedział, że jest to idealny wybór dla planowanego nagrania koncertów Haydna.
“Dla mnie muzyka jest jak gorączka. Pasja, która trzyma w uścisku. Musisz po prostu robić to, co czujesz, i cała reszta, a przede wszystkim twoja własna osoba, jest temu podporządkowana” - Patrick Gallois