
BACH WOHLTEMPERIERTE I VIE 2CD
- Wykonawca Vieru Andrei
- Data premiery 2006-04-04
- Nośnik CD
- Muzyka poważna / Dawna
- 11-06-2020, 00:07
- 0
- 0
- admin

BACH WOHLTEMPERIERTE I VIE 2CD

Nagrań dokonano w Church Of St John-at-Hackney w Londynie, 28 & 29 Listopada 1986 roku oraz 14 Marca 1989 roku. Utwory zarejestrowano w systemie DDD. Tracklista: Concerto No.1 In E Major 'La Primavera' RV269 1. I: Allegro 2. II: Largo 3. III: Allegro Concerto No.2 In G Minor 'L'Estate' RV315 4. I: Allegro Non Molto 5. II: Adagio 6. III: Presto Concerto No.3 In F Major 'L'Autunno' RV293 7. I: Allegro 8. II: Adagio Molto 9. III: Allegro Concerto No.4 In F Minor 'L'Inverno' RV297 10. I: Allegro Non Molto 11. II: Largo 12. III: Allegro

Wydawniczy rarytas. "Behind The Iron Curtai" na czarnym nośniku. Tracklista: Side A 1. Somebody's Acting Like A Child 2. Rolling With The Blues 3. The Laws Must Change 4. Parchman Farm Side B 1. Have You Heard 2. Fly Tomorrow 3. Steppin' Out

Tracklista:

Zespół Sol3 Mio tworzą pochodzący z wysp Samoa i Nowej Zelandii dwaj bracia Pene i Amitai oraz ich kuzyn Moses. Sukces zespołu rozpoczął się od wspólnego występu przed kamerami lokalnej telewizji, gdzie po raz pierwszy zaprezentowali się właśnie jako zespół Sol3 Mio (dotychczas podążali indywidualnymi ścieżkami jako zawodowi śpiewacy operowi), co zapoczątkowało ich niezwykłą karierę.
Paavo Berglund urodził się w kwietniu 1929 r. w Helsinkach i zmarł tamże w styczniu 2012 r. W przyszłym roku obchodzilibyśmy jego 85 urodziny. Był głównym dyrygentem Bournemouth Symphony Orchestra od 1972 do 1979 r. stając się w tym czasie odkrywcą muzyki Sibeliusa. Jego interpretacje dzieł tego kompozytora stanowią punkt odniesienia dla kolejnych prób odczytania tych kompozycji. Berglund przygotował także wydanie Symfonii Kullervo Sibeliusa. Jednakże jego wkład w rozwój dyrygentury był znacznie większy. Dlatego niniejsza kolekcja prezentuje wszystkie pozostałe nagrania orkiestrowe Berglunda poza wspomnianymi już dziełami Sibeliusa. W 13-płytowym boxie znajdują się rzadko dostępne perełki fonograficzne.

Trzecia część zbiorów z Eton Choirbook, jednej z najważniejszych ksiąg z muzyką sakralną, z początków angielskiego renesansu. Śpiewacy z katedralnego chóru z Oxford, prowadzeni przez Stephena Darlingtona, przykładają ogromną wartość do bogatej tradycji tej muzyki, przez co ich wykonanie stanowi wzór w interpretacji XV wiecznej muzyki sakralnej.

Tracklista:1. Gott in der Natur, D. 7572. Psalm 23, Op. 132, D. 7063. Das Leben, D. 269b4. La pastorella al prato, D. 5135. Naturgenuss (2nd setting), D. 4226. I. Gutigster, Bester, Weisester7. II. So Gut' als Weisheit stromen mild8. III. Unser aller Grosspapa9. Licht und Liebe (Nachtgesang), D. 35210. Antigone und Oedip, Op. 6, No. 2, D. 54211. Linde Lufte wehen, D. 72512. Kantate zum Geburtstag des Sangers Johann Michael Vogl (Der Fruhlingsmorgen), D. 66613. Klage um Ali Bey (1st setting), D. 14014. Der Gondelfahrer (2nd setting), Op. 28, D. 80915. Coronach (Totengesang der Frauen und Madchen), Op. 52, No. 4, D. 83616. Bootgesang, D. 83517. Standchen (Serenade), Op. 135, D. 920 (version B)

Coś cudownego dzieje się, gdy współpracują ze sobą dwa pokrewne duchy... dokładnie tak się stało, gdy Iggy Pop i frontman Queens Of The Stone Age, Joshua Homme połączyli siły, by stworzyć album Post Pop Depression. American Valhalla, współreżyserowany przez Homme'a i Andreasa Neumanna, śledzi ten związek - od początkowych sesji pisania piosenek i procesu nagrywania, aż po rewelacyjnie przyjętą trasę koncertową. Pierwotnie pokazywany w kinach latem 2017 roku, American Valhalla wychodzi poza zakulisowy dokument muzyczny. Prezentowany za pomocą wspaniałej fotografii i zdjęć Neumanna, z intymnymi rozmowami prowadzonymi przez Anthony'ego Bourdaina, film analizuje motywy podejmowania ryzyka, instynkty i dziedzictwo. Jak stwierdził Homme: "Nic nie ryzykujesz, nic nie zyskujesz" – mantra przewijająca się przez 81 minutowy film. To właśnie surowa, rewolucyjna muzyka Popa zainspirowała młodego Josha do sięgnięcia po gitarę. Historia zatacza koło, kiedy to wiele lat później Iggy kontaktuje się z Hommem z propozycją współpracy nad nowymi piosenkami. Widzimy, jak spotykają się, piszą i nagrywają (w całkowitej tajemnicy) w studio Rancho De La Luna na pustyni Mojave z Deanem Fertitą (gitarzystą Queens of the Stone Age) i Mattem Helderem (perkusistą Arctic Monkeys). Obserwujemy niesamowitą ewolucję relacji między nimi. Między tekstami piosenek, listami, zapisami z dziennika i riffami widzowie mogą doświadczyć niezwykłej chemii, która rozkwitła w Post Pop Depression. Przygotowując trasę koncertową wspierającą promocję płyty, Iggy otrzymał wiadomość o śmierci Davida Bowiego - jego wieloletniego przyjaciela i powiernika. Kontemplując własną nietrwałość, w tej najtrudniejszej sytuacji Pop postanowienia jeszcze więcej ćwiczyć, by dodać kolejny punkt do swojej spuścizny. Carpe diem… Podczas trasy do Popa, Homme’a, Fertity i Heldersa dołączył Troy Van Leeuwen (gitarzysta – Queens of the Stone Age) oraz Matt Sweeney (bassista/gitarzysta). Brak polskiej wersji językowej.

Piotr Becza a has enjoyed success at all the great opera houses of the world. He also excels in the Slavic repertoire, which may be less than familiar to the box office but worthy of recognition, especially with such a voice possessed by this Polish tenor. Notable successes have been Becza a s sell-out performances as the Prince in Dvo ák s Rusalka at the Salzburg Festival and as Lenski in Tchaikovsky s Eugene Onegin at the Met, Covent Garden and elsewhere. Becza a s recital here includes highlights from the aforementioned works, but he also offers proof of the rich possibilities that this repertoire offers for a tenor to display both vocal grace and melancholy. It was in Warsaw that many of the operas were premièred, such as The Haunted Manor, The Raftsman and Halka by Stanis aw Moniuszko. He was one of the driving forces behind the patriotic opera aesthetic of the newly founded national states in 19th century Europe, an aesthetic not just restricted to Poland. These three operas offer intense scenes of reminiscence and contemplation for their tenor protagonists, and they are joined here by the later, almost verismo operas Janek and The Baltic legend. Prince Igor is more familiar in the west, so it is fitting that Becza a here reminds us once more of the qualities of Vladimir s romance from it. The musical spectrum is completed by examples of exoticism and local colour with excerpts from Sadko (in two different orchestrations), May Night, Aleko and Arensky s Raphael. This is a solo programme from one of the great tenors of our time, as varied as it is rich in discoveries.