
„Carmen” pod dyrekcją Leonarda Bernsteina.
- Wykonawca Bernstein Leonard
- Data premiery 2018-07-06
- Nośnik CD+Blu-ray Disc
- Muzyka poważna / Opery i operetki
- 22-03-2020, 04:52
- 0
- 0
- admin

„Carmen” pod dyrekcją Leonarda Bernsteina.

Wybitne kompozycje Alaina Alberta w wykonaniu Alain Marie- Claire (1926-2013). Wydane nakładem Calliope w 2007.

Sony Classical zaprasza do wysłuchania 5-płytowego zestawu nagrań utworów W. A. Mozarta w wykonaniu Orkiestry Filharmoników Berlińskich pod dyrekcją Claudio Abbado. Abbado w 1989 roku objął po Herbercie von Karajanie stanowisko głównego dyrygenta Berliner Philharmoniker, które opuścił w 2002 przechodząc na emeryturę. Tracklista: CD 1 March No. 1 in D Major, K. 335 (320a) Claudio Abbado; Andreas Blau; Berliner Philharmoniker; Hansjörg Schellenberger; Konradin Groth; Wolfgang Dünschede 1. Serenade No. 9 in D Major, K. 320 "Posthorn" 2. I. Adagio maestoso - Allegro con spirito 3. II. Menuetto - Allegretto - Trio 4. III. Concertante - Andante grazioso 5. IV. Rondeau - Allegro ma non troppo 6. V. Andantino 7. VI. Menuetto - Trio I - Trio II 8. VII. Finale - Presto 9. March No. 2 in D Major, K. 335 (320a) Claudio Abbado; Berliner Philharmoniker; Hansjörg Schellenberger 10. Divertimento No. 11 in D Major, K. 251, "Nannerl Septet" 11. I. Molto allegro 12. II. Menuetto - Trio 13. III. Andantino 14. IV. Menuetto - Tema con variazioni 15. V. Rondeau - Allegro assai 16. VI. Marcia alla francese CD 2 Symphony No. 23 in D Major, K. 181 1. I. Allegro spiritoso 2. II. Andantino grazioso 3. III. Presto assai Claudio Abbado; Berliner Philharmoniker; Rainer Kussmaul; Wolfram Christ 4. Sinfonia concertante in E-Flat Major, K. 364 5. I. Allegro maestoso 6. II. Andante 7. III. Presto Symphony No. 36 in C Major, K. 425 "Linz" 8. I. Adagio - Allegro spiritoso 9. II. Andante 10. III. Menuetto - Trio 11. IV. Presto CD 3 Symphony No. 28 in C Major, K. 200 1. I. Allegro spirituoso 2. II. Andante 3. III. Minuetto. Allegro 4. IV. Presto Symphony No. 29 in A Major, K. 201 5. I. Allegro moderato 6. II. Andante 7. III. Menuetto 8. IV. Allegro con spirito Symphony No. 35 in D Major, K. 385 "Haffner" 9. I. Allegro con spirito 10. II. Andante 11. III. Menuetto 12. IV. Finale. Presto CD 4 Symphony No. 31 in D Major, K. 297 "Paris" 1. I. Allegro assai 2. II. Andantino 3. III. Allegro 4. II. Andante (1st Version) 5. Maurerische Trauermusik, K. 477 Symphony No. 25 in G Minor, K. 183 6. I. Allegro con brio 7. II. Andante 8. III. Menuetto - Trio 9. IV. Allegro 10. Serenade No. 9 in D Major, K. 320 "Posthorn" 11. I. Adagio maestoso - Allegro con spirito 12. V. Andantino 13. VII. Finale. Presto CD 5 Claudio Abbado; Arleen Augér; Barbara Bonney; Berliner Philharmoniker; Dietrich Knothe; Hans-Peter Blochwitz; Robert Holl;Rundfunk Chor Berlin; Sigurd Brauns Great Mass in C Minor, K. 427 (417a) 1. I. Kyrie - Andante Moderato 2. II. Gloria - Allegro vivace 3. II. Gloria - Laudamus te - Allegro aperto 4. II. Gloria - Gratias agimus tibe - Adagio 5. II. Gloria - Domine - Allegro moderato 6. II. Gloria - Qui tollis - Largo 7. II. Gloria - Quoniam - Allegro 8. II. Gloria - Jesu Christe - Adagio 9. III. Credo - Cum sancto spiritu 10. III. Credo - Allegro maestoso 11. III. Credo - Et incarnatus est 12. IV. Sanctus 13. V. Benedictus - Allegro comodo

Tracklista:1. L'elisir d'amore, Act II: Una furtiva lagrima 00:04:13 2. Rigoletto, Act I: Questa o quella 00:02:11 3. Rigoletto, Act III: La donna e mobile 00:02:10 4. Il trovatore, Act III: Ah si, ben mio 00:03:23 5. Il trovatore, Act III: Di quella pira 00:01:42 6. Aida, Act I: Se quel guerrier io fossi… Celeste Aida 00:04:28 7. La Gioconda, Act II: Cielo e mar! 00:04:16 8. L'Africana, Act IV: Mi batte il cor … O paradiso 00:03:14 9. Martha, Act III: M'appari tutt'amor (Ach so fromm) 00:03:28 10. Faust, Act II: Salut! demeure chaste e pure 00:04:46 11. Romeo et Julliette, Act II: Ah! Leve - toi, soleil! 00:03:24 12. Carmen: Act II: La fleur que tu m'avais jetee, "Air de la fleur" 00:03:57 13. Manon, Act II: Instant charmant … En fermant les yeux (Le reve) 00:03:49 14. Manon, Act III: Je suis seul! … Ah! Fuyez, douce image 00:04:37 15. Cavalleria Rusticana: O Lola 00:02:36 16. Cavalleria Rusticana: Mamma! … Quel vino 00:03:58 17. Pagliacci, Act I: Recitar! … Vesti la giubba 00:03:44 18. Fedora, Act II: Amor ti vieta 00:02:04 19. Manon Lescaut, Act I: Donna non vidi mai 00:02:27 20. La boheme, Act I: Che gelida manina 00:04:20 21. Tosca, Act I: Recondita armonia 00:02:49 22. Tosca, Act III: E lucevan le stelle 00:02:54 23. Turandot, Act III: Nessun dorma 00:03:28

Od momentu powstania operę Masseneta otaczała atmosfera skandalu. Jej temat wydawać się mógł zbyt dwuznaczny zwłaszcza publiczności o dość purytańskich pogladach. Tymczasem wydawać by się mogło, że sama istota jej akcji, zwłaszcza jednoznaczny finał - nawrócenie się jawnogrzesznicy - nawiązuje w jakiś sposób do treści zawartych w Biblii i jako taki nie powinien budzic wątpliwości. Kompozytorowi chyba jednak nie o te bezpośrednie analogie chodziło. Massenet jest , zresztą słusznie, uznawany za jednego z najwybitniejszych portrecistów różnorodnych postaci kobiecych, w kazdym razie na gruncie opery. Wystarczy spojrzeć na listę jego dzieł, aby się o tym przekonać: od najbardziej znanej postaci Manon poprzez Esclarmonde, Sapho, Cleopatre, Griselidis aż po Thais - by wymienić tylko najbardziej znane tytuły. Każde z tych dzieł zawiera niezwykle wyrazisty i sugestywny portret postaci kobiecej kreślony muzyką. Można chyba nawet stwierdzić, że portretowanie kobiet stało się wręcz specjalnością kompozytora. Opera Thais powstała tyleż pod wpływem fascynacji postacią pięknej starożytnej kurtyzany, która ostatecznie odmienia całkowicie swoje życie duchowe, co pod wpływem fascynacji osobowością kobiety całkowicie mu współczesnej. Była nią znakomita śpiewaczka amerykańska pochodząca z Kaliforni - Sybil Sanderson, która już wcześniej wcieliła się w równie fascynującą postać Esclarmonde. Libretto operey Masseneta zostało oparte bezpośrednio na słynnej powieści Anatola France#8217;a, który - wbrew obiegowej opinii publicznej - był zafascynowany dziełem Masseneta, a zwłaszcza finałowym duetem opery będącym kulminacją owej transformacji duchowej Thais. Pierwszą wykonawczynią postaci Thais podczas paryskiej premiery w 1894 roku była właśnie Sybil Sanderson, później wcielały się w tę postać tak wybitne gwiazdy tamtej epoki jak Mery Garden, Lina Cavalieri czy Lucy Berthet. W naszych czasach błyszczała w tej roli niezapomniana i piękna Anna Moffo, zupełnie zaś współcześnie - znakomita Renée Fleming, której zresztą słuchać mieliśmy w tej roli właśnie dzisiaj. Niespodziewanie jednak, Europejska Unia Radiowa oferująca nam retransmisję spektaklu Lyric Opera Chicago zmuszona byla dokonać zmiany w tej ofercie. I tak, dzisiaj usłyszymy ostatecznie spektakl firmowany przez Operę La Fenice w Wenecji, a główne role kreować będą Eva Mei (Thais) oraz Michele Petrusi (Atanaël), całość zaś poprowadzi Marcello Viotti.

Nic nie jest oczywiste. W Bachu autor szuka współczesnego groove'u, improwizując ucieka od jazzu. Trudno go przez to zdefiniować, ale też nie da się przejść obok niego obojętnie. Aleksander Dębicz; bo o nim mowa - wydaje właśnie drugi solowy album pt. "Invention" Po pierwszym krążku "Cinematic Piano" porównywano go do Einaudiego czy Arnaldsa i zwrócił na siebie uwagę brytyjskich mediów. Drugi, "Bach Stories", zachwycił koneserów i ekspertów kunsztem najwyższej próby, zarówno w interpretacji muzyki barokowej, jak i w kameralnej improwizacji. Najnowszy album to odważne połączenie tradycji i nowoczesności, baroku, hip-hopu, improwizacji i klasyki. Fani niezwykłego pianisty znają już jego talent do łączenia światów z pozoru pozostających na skrajnych biegunach stylistycznych. Muzyka filmowa, barokowa, nowoczesna, mroczna i gęsta, a może eteryczna i ulotna? Wszystkie one splatają się w jego albumach w całość niezwykle smaczną i koherentną. Styl jego interpretacji i improwizacji wymyka się kategoryzacji, będąc odbiciem współczesnej rzeczywistości, nieustannym kalejdoskopem zdarzeń,wrażeń i emocji. Tym razem Dębicz sięga po miniaturowe arcydzieła Bacha i łączy je z własnymi kompozycjami inspirowanymi muzyką hiphopową. Powstaje wytrawna mikstura o bogatym aromacie, w której rozsmakować się mogą zarówno koneserzy, jak i poszukiwacze nowych doznań. Płyty słucha się jednym tchem. Klasyczna część mieni się różnorodnością, pozwalając jednocześnie na chwilę skupienia, zatrzymania w biegu. Dębicz nie trzyma się utartych schematów, czyta Bacha na nowo, chwytając to co w nim najbardziej współczesne i nam bliskie. Wraz z pierwszą toccatą wracamy do rzeczywistości, z jej całą ożywczą energią, vibem i groovem.

Symfonie i koncerty fortepianowe Rachmaninova, z ich ekspansyjnymi, kotłującymi się melodiami, ich wielobarwnością oraz uporczywą melancholią, zdają się idealnie oddawać esencję rosyjskiej duszy. Kompozytor musiał opuścił swój kraj, ale dla tych nagrań, powstałych, gdy Leningrad ponownie stał sie Sankt Petersburgiem, dyrygent Mariss Jansons powrócił do orkiestry, z którą zdobywał swe dyrygenckie szlify.

Choć wspaniała reputacja urodzonej na Węgrzech pianistki - Lili Kraus, zbudowana została na pozornie jednolitym repertuarze (głównie Haydn, Mozart, Beethoven, Schubert), jej doświadczenia zarówno muzyczne, jak i życiowe były niezwykle bogate.

Sonaty fortepianowe zajmują centralne miejsce w twórczości Beethovena. Jako kompozytor i pianista wirtuoz, tworzył on utwory na fortepian od początku do końca swojej kariery, tak więc cykl sonat fortepianowych daje unikalny wgląd w ewolucje warsztatu kompozytorskiego oraz techniki pianistycznej Beethovena.

"Otello" Giuseppe Verdiego w wykonaniu Christiana Franza, Emily Magee, Valeriego Alexejeva, Andreasa Schmidta i Kwangchul Youn. Towarzyszy im Orkiestra i Chór Staatskapelle Berlin i Deutsche Staatsoper Berlin pod dyrekcją Daniela Barenboima.