Kantata na alt i klawesyn barokowego włoskiego kompozytora Benedetto Marcello w wykonaniu niemieckiego kontratenora Kai Wessela.
Muzyka barokowa z XVII wieku grana na dworze duńskiego króla Christiana IV wykonywana przez francuski zespół Les Witches.
Lista utworów:1. Agitatissimo2. Con molto espressione, non troppo presto3. Vivace assai4. Lento assai5. Molto presto6. Vivace e scherzando7. Eintritt8. Jäger auf der Lauer9. Einsame Blumen10. Verrufene Stelle11. Freundliche Landschaft12. Herberge13. Vogel als Prophet14. Jagdlied15. Abschied16. Blumenstück in D flat, Op. 1917. Beluister deze track18. Beluister deze track
Albumem „The Romantic Violinist” Daniel Hope składa hołd najwybitniejszemu skrzypkowi doby muzycznego romantyzmu.Józef Joachim uważany jest za jednego z największych mistrzów w historii wiolinistyki. Słynny dziewiętnastowieczny wirtuoz był również kompozytorem, profesorem Berlińskiej Akademii Muzycznej, autorem podręczników gry na skrzypcach i dyrygentem. Ale przede wszystkim - wybitnym muzykiem oraz przyjacielem Roberta Schumanna, Klary Schumann, Maksa Brucha, Antonina Dworzaka i Johannesa Brahmsa, z którym przez wiele lat blisko współpracował. Brahms zadedykował mu własny Koncert skrzypcowy D-dur op. 77, którego Joachim był pierwszym wykonawcą i autorem wirtuozowskich kadencji. Uczeń Josepha Böhma, zadebiutował w 1843 roku w Lipsku na koncercie Pauliny Viardot, dając w następnym roku tryumfalny występ w Londynie. W latach 1852-1856 pełnił funkcję Królewskiego Kapelmistrza w Orkiestrze w Hannoverze, w następnych dekadach pozostając jedną z najważniejszych postaci życia muzycznego XIX wieku.Głównym dziełem na płycie jest Koncert skrzypcowy Maksa Brucha, którego partia solowa została na nowo zrewidowana przez samego Joachima. Muzyk zrobił to na prośbę kompozytora i w takiej wersji utwór wykonywany jest po dziś dzień. Danielowi Hope'owi towarzyszy Royal Stockholm Philharmonic Orchestra, którą dyryguje Sakari Oramo. Na albumie znalazły się również kompozycje dedykowane Joachimowi przez Klarę Schumann i samego Brahmsa (zaśpiewana przez Anne Sofie von Otter pieśń Geistliches Wiegenlied oraz Scherzo), a także dzieła słynnego skrzypka, wczesna Romance na skrzypce i fortepian i Notturno na skrzypce i orkiestrę, które w pełni ukazują jego talent, również jako kompozytora.Daniel Hope uważany jest za jednego z najwybitniejszych skrzypków swojego pokolenia. Krytycy i melomani cenią jego wszechstronność i kreatywność. Młody Brytyjczyk ma w repertuarze zarówno utwory barokowe, jak i kompozycje dwudziestowieczne (Berg, Britten).MAX BRUCH (1838–1920)Violin Concerto no. 1 in G minor op. 26g-moll · en sol mineur[1] 1. Allegro moderato[2] 2. Adagio[3] 3. Allegro energicoCLARA SCHUMANN (1819–1896)[4] Andante moltofrom Drei Romanzen op. 22 no. 1for violin and pianoJOHANNES BRAHMS (1833–1897)[5] Scherzo in C minor from F-A-E Sonatac-moll · en ut mineurJOSEPH JOACHIM (1831–1907)[6] Romanze op. 2 no. 1for violin and pianoJOHANNES BRAHMS[7] Hungarian Dance no. 1 in G minorg-moll · en sol mineurfor violin and stringsarranged by Marc-Olivier DupinJOSEPH JOACHIM[8] Notturno for Violin and Orchestra op. 12for violin and orchestraJOHANNES BRAHMS[9] Hungarian Dance no. 5 in G minorg-moll · en sol mineurfor violin and stringsarranged by Marc-Olivier DupinFRANZ SCHUBERT (1797–1828)[10] Auf dem Wasser zu singen D 774for violin and pianoJOHANNES BRAHMS[11] Geistliches Wiegenlied op. 91 no. 2for mezzo-soprano, viola and pianoANTONÍN DVORÁK (1841–1904)[12] Humoresque op. 101 no. 7for violin and orchestraarranged by Franz WaxmanDANIEL HOPE violin & violaSebastian Knauer pianoAnne-Sofie von Otter mezzo-soprano,Bengt Forsberg piano (Wiegenlied)Royal Stockholm Philharmonic OrchestraSakari OramoAnne Sofie von Otter appears courtesy of Naïve, Paris
Jeśli kochasz romantyczną, lekką muzykę przepojoną duchem Paryża. „Paris” to album, z którym trudno będzie Ci się rozstać! Alison Balsom – sensacyjna brytyjska trębaczka udowadnia, że ma iście francuską duszę.
Tracklista:
Beethoven:Piano Concertos Nos. 1-5 (complete)32 Variations on an Original Theme in C minor, WoO 8012 Variations on a Russian Dance, WoO 716 Variations on an Original Theme 'Die Ruinen von Athen', Op. 76Chopin: Piano Sonata No. 2 in B flat minor, Op. 35 'Marche funèbre'Mozart: Piano Sonata No. 17 in B flat major, K570Rachmaninov: Piano Concerto No. 3 in D minor, Op. 30Saint-Saëns: Piano Concerto No. 2 in G minor, Op. 22Shostakovich:Prelude & Fugue for piano, Op. 87 No. 5 in D majorPrelude & Fugue for piano, Op. 87 No. 24 in D minorPrelude & Fugue for piano, Op. 87 No. 1 in C majorTchaikovsky:Piano Concerto No. 1 in B flat minor, Op. 23Piano Concerto No. 2 in G major, Op. 44 edited SilotiPiano Concerto No. 3 in E flat major, Op. 75
1. 1. Introduzione: Un poco adagio - Allegro vivace 2. 2. Aria 3. 3. Scherzo e Intermezzo: Allegrissimo - Lento 4. 4. Allegro un poco maestoso 5. 1. Einfach - Sehr rasch und leicht - Wie im Anfang 6. 2. Hastig - Nach und nach immer lebhafter und stärker - Adagio 7. 3. Einfach und zart - Intermezzo 8. 4. Innig - Sehr lebhaft - Intermezzo 9. 5. Zum Beschluss
Tharaud powraca albumem z muzyką Haydna i Mozarta, skomponowaną między 1777 a 1786 rokiem. Album zawiera mistrzowski Koncert Fortepianowy „Jeunehomme" Mozarta, uznawany za jeden z najwspanialszych utworów tego kompozytora.Alexandre Tharaud splata dzieła Mozarta i Haydna poprzez skomponowane przez siebie kadencje, które błyskotliwie i niezwykle pomysłowo łączą utwory. W nagraniach wspierają Alexandre’a Tharauda wyjątkowi przyjaciele – wielokrotnie nagradzana francusko-kanadyjska orkiestra kameralna Les Violons du Roy pod batutą Bernarda Labadie, a także z niesamowita Joyce DiDonato w koncercie Mozarta "Ch'io mi scordi di te?". Z „bujną wyobraźnią”, która spotyka się u niego ze „smakowicie zbalansowanym mistrzostwem technicznym”. (The Observer) Alexandre Tharaud prezentuje pełne witalności utwory Haydna i Mozarta, skoncentrowane wokół koncertu "Jeunehomme" słynnego Amadeusza, napisanego, gdy kompozytor miał zaledwie 21 lat.Tworząc swego rodzaju synergię z niemalże wokalną ekspresją wolnej części, Tharaud akompaniuje ze smakiem Joyce DiDonato w koncercie Mozarta „Ch'io mi scordi di te”. Artysta elegancko łączy całość dwiema kadencjami, które napisał specjalnie na potrzeby tego projektu. Każda z nich cytuje inną część dzieła. Francuz w kadencji do Rondo K386 czerpie z dźwięcznego „Jeunehomme”, aby następnie zaostrzyć smak Rondo all'Ungherese fortepianowego koncertu Haydna pasażami ze słynnego Mozartowskiego „Marsza tureckiego”, co daje utworowi prawdziwie wschodnioeuropejski smak. Pomysłowość Tharauda zachwyca i zaskakuje odbiorców.Nagradzany francuski pianista zyskał jeszcze większą popularność odkąd zagrał siebie (dokładając przy okazji „cegiełkę” do soundtracku) w filmie Michaela Hanekego „Miłość", w którym pojawił się obok Isabelle Huppert. Obraz zdobył Złotą Palmę w Cannes oraz Oscara dla najlepszego filmu zagranicznego w 2012 roku, a także Złoty Glob oraz nagrodę Bafta. Tracklista:1. Piano Concerto No. 9 in E-Flat Major, K. 271, 'Jeunehomme': I. Allegro2. Piano Concerto No. 9 in E-Flat Major, K. 271, 'Jeunehomme': II. Andantino3. Piano Concerto No. 9 in E-Flat Major, K. 271, 'Jeunehomme': III. Rondo (Presto). Alla breve4. Rondo in A Major, K. 3865. Ch'io mi scordi di te?... Non temer, amato bene, K. 5056. Piano Concerto No. 11 in D Major, Hob. XVIII: 111: I. Vivace7. Piano Concerto No. 11 in D Major, Hob. XVIII: 111: II. Un poco adagio8. Piano Concerto No. 11 in D Major, Hob. XVIII: 111: III. Rondo all'Ungarese
