To już drugi album formacji ELMA. O wokalistce kryjącej się pod pseudonimem Elma wiemy tyle iż ukończyła krakowską Szkołę Jazzu i Muzyki Rozrywkowej w klasie śpiewu Marka Bałaty, zdobyła doktorat z psychologii muzyki i jest laureatką kilku konkursów wokalnych (m.in. Międzynarodowe Spotkania Wokalistów w Zamościu i Sing Jazz Blues w Łomży).
Klasyczne płyty Yes nigdy nie brzmiały tak dobrze! Winylowe remiksy albumów Yes autorstwa Stevena Wilsona już w sprzedaży! Yes to jeden z największych zespołów wykonujących rocka progresywnego w historii gatunku. Kilkanaście miesięcy temu Anglicy zostali wprowadzeni do Rock And Roll Hall Of Fame, a w 2018 roku świętują 50-lecie istnienia. Z okazji pięknego jubileuszu ukażą się winylowe reedycje pięciu klasyków formacji, zmiksowane na nowo przez Stevena Wilsona! Doskonale znany i bardzo lubiany w Polsce Steven Wilson znakomicie odświeżył brzmienie pięciu płyt: "The Yes Album" (1971), "Fragile" (1971), "Close To The Edge" (1972), "Tales From Topographic Oceans" (1973) i "Relayer" (1974). W nowych miksach ukazują się 29 czerwca 2018 roku pod tytułem "Yes: The Steven Wilson Remixes". To pierwsze winylowe wznowienia Yes, które ukazują się ze zmiksowanym dźwiękiem. Wydawnictwo zostało ozdobione graficznie przez Rogera Deana, "nadwornego" grafika Yes. Artysta lekko odświeżył okładki trzech tytułów, a dla "Close To The Edge" i "Tales From Topographic Oceans" stworzył nową oprawę. Steven Wilson, sam będący wielkim fanem rocka progresywnego i Yes, podszedł do projektu z wielkim zaangażowaniem i chęcią odświeżenia brzmienia klasycznych kompozycji Yes tak, aby słuchało ich się z jeszcze większą przyjemnością niż kilkadziesiąt lat temu. Dzięki jego wspaniałemu wyczuciu, połączonemu z wielkimi umiejętnościami remikserskimi, utwory takie jak "Roundabout", "I've Seen All Good People", "Close To The Edge" i "The Gates Of Delirium" otrzymały nowe, cudowne brzmieniowe życie. Każda ze zremiksowanych przez Stevena Wilsona płyt to klasyki muzyki progresywnej. Pierwszy w zestawie, a trzeci w dyskografii album "The Yes Album", zespół nagrał jeszcze z Tonym Kayem na klawiszach i kapitalnym Billem Brufordem na perkusji. Dziewięć miesięcy później ("Fragile") w składzie Yes był już Rick Wakeman. Rok po ukazaniu się kultowego "Close To The Edge" w składzie pojawił się perkusista Alan White i zagrał na "Tales From Topographic Oceans". Z kolei genialny szwajcarski klawiszowiec Patrick Moraz demonstruje swój wielki talent na albumie "Relayer" z 1974 roku. Tracklista: LP 1 Side A 1.Yours Is No Disgrace 2.Clap 3. Starship Trooper Side B 1.I've Seen All Good People a. Your Move b. All Good People 2. A Venture 3. Perpetual Change LP 2- "Fragile" Side C 1.Roundabout 2. Cans and Brahms 3. We Have Heaven 4. South Side of the Sky Side D 1. Five Per Cent for Nothing 2. Long Distance Runaround 3. The Fish (Schindleria Praematurus) 4. Mood for a Day 5. Heart of the Sunrise LP 3- "Close To The Edge" Side E 1. Close to the Edge I. The Solid Time of Change II. Total Mass Retain III. I Get Up, I Get Down IV. Seasons of Man Side F 1. And You and I I. Cord of Life II. Eclipse III. The Preacher, the Teacher IV. The Apocalypse 2. Siberian Khatru LP 4- "Tales From Topographic Oceans" Side G 1. The Revealing Science of God (Dance of the Dawn) Side H 1. The Remembering (High the Memory) LP 5 Side I 1. 'The Ancient' (Giants Under the Sun) Side J 1. Ritual (Nous Sommes du Soleil) LP 6- "Relayer" Side K 1. The Gates of Delirium Side L 1. Sound Chaser 2. To Be Over
Tracklista: CD 1. L'Archange 2. Marche Ou Crève 3. Fais Où On Te Dit De Faire 4. Au Nom De La Race 5. Le Temps Efface Tout 6. Démocrassie 7. Surveille Ton Look 8. L'Élite 9. Antisocial DVD 1. L'Archange 2. Marche Ou Crève 3. Fais Où On Te Dit De Faire 4. Au Nom De La Race 5. Le Temps Efface Tout 6. Démocrassie 7. Surveille Ton Look 8. L'Élite 9. Antisocial 10. Antisocial feat. Anthrax
Oratorium weneckiego kompozytora barokwego Benedetta Marcello. Wykonawcy to soliści oraz zespoły Venice Monteverdi Academy i Ensemble Lorenzo da Ponte pod dyrekcją Roberto Zarpellona.
Tracklista: 1. Tired of Sex2. Getchoo3. No Other One4. Why Bother?5. Across the Sea6. The Good Life7. El Scorcho8. Pink Triangle9. Falling for You10. Butterfly
Na płycie DVD Tangerine Dream wykonuje swój zestaw inspirowany klasyczną powieścią Dante Aligheri „Inferno” w Castle Nideggen w Kolonii w Niemczech w sierpniu 2002 roku. Wysoce konceptualna 79-minutowa płyta została oparta na „Divina Commedia” („Boskiej Komedii”) poety Dantego Alighieri („Inferno”). Edgar Froese stoi na czele zespołu, w skład którego wchodzi jego syn, Jerome Froese, na klawiszach i sekwencerach oraz Iris Kulterer na perkusji i bębnach. Dodatkowi muzycy to Babs Gonzales (sopran) oraz Jayney Klimen (alt, vocal). Wspólnie uczestnicy tworzą wzbogacającą mieszankę sztuki rocka, elektroniki, muzyki klasycznej i europejskiej muzyki kościelnej. Cały utwór mówi z resztą o relacji życia człowieka, a duchowością. To poważny temat, egzystencjalne bolączki i dziś są nam nieobce, a taka muzyka na pewno lepiej pomaga wniknąć w te tematy. Tracklista: 1. Before The Closing Of The Day 2. The Spirit Of Virgil 3. Minotaure Hunt At Dawn 4. Those Once Broke The First Word 5. Dante In Despair 6. Io Non Mori 7. Vidi Tre Facce 8. At The Deepest Point In Space 9. L'omperador Del Doloroso Regno 10. Voices In A Starless Night 11. Fear And Death 12. Fallen For Death 13. Where All Light Went Silent 14. Charon Il Barchere 15. La Grey De Los Almas Perdidas 16. Justice Of The Karma Law 17. As The Sun Movies Towards Heaven 18. Beatrice L'ame Infinie
Tracklista: CD 1 1. A Farewell to Kings 2. Xanadu 3. Closer to the Heart 4. Cinderella Man 5. Madrigal 6. Cygnus X-1 (Book One - The Voyage) CD 2 1. Bastille Day 2. Lakeside Park 3. By-tor and the Snow Dog 4. Xanadu 5. A Farewell to Kings 6. Something for Nothing 7. Cygnus X-1 8. Anthem 9. Closer to the Heart 10. 2112 11. Working Man 12. Fly By Night 13. In the Mood 14. Drum Solo 15. Cinderella Man CD 3 1. Xanadu 2. Closer to the Heart 3. Cinderella Man 4. Madrigal 5. Cygnus X-2 Eh
Tracklista:1. Medley. Mighty Like A Rose / When I Love, I Love / Some Of These Days2. Miser, Miser3. Walking Backwards4. Doodle, Oodle Day5. Don't Ever Leave Me6. It's Not for the Want of Trying7. House in the Sky8. My Happiness9. Someone Like You10. Autumn Leaves11. Always12. It Had to Be You13. The Card14. Made in Heaven15. A Long Way to Go16. Meet Me in Battersea Park17. Somebody18. Crazy Otto Rag19. How Are Things With You?20. Mighty Like a Rose21. Sour Tinkle22. Bye Bye Blues23. Smile24. Jangle Box Rag25. First Theme26. Sing It With Joe27. Sing It Again With Joe28. Golden Guinea
Po świetnie przyjętym nagraniu Koncertu wiolonczelowego Elgara z Alisą Weilerstein Barenboim zwrócił się w kierunku jego symfonii. “Jedną z największych przyjemności, jakie daje słuchanie tej płyty to możliwość rozkoszowania się typowo środkowo-europejskim brzmieniem orkiestry, która gra Elgara w szeroko pojętej konwencji późnoromantycznej” - Andrew Clements, The Guardian
Oto drugi krążek najbardziej ekscytującego zespołu na świecie, jak określił norweski Kvelertak prestiżowy magazyn "Kerrang!". Sekstet ze Stavanger debiutuje nim w rodzinie wytwórni Roadrunner. W 2010 roku Kvelertak zachwycił fanów na całym świecie debiutanckim krążkiem, zatytułowanym tak samo jak zespół. Niesamowita energia oraz doskonałe połączenie punka, hard core'a, hard rocka i rockandrollowego luzu nikogo nie pozostawiło obojętnym. Dodatkowo Norwegowie potrafią doskonale sprzedać się na żywo, o czym mieli okazję niejednokrotnie przekonać się również polscy fani. Na fali ogromnego zainteresowania Kvelertak objechał z koncertami kawał świata, wszędzie zjednując sobie rzesze fanów. I po drodze zbierając niezliczone pochwały branżowej prasy. Oprócz wspomnianego "Kerranga!" nad norweskim zespołem rozpływały się choćby niemiecki i angielski "Metal Hammer", serwis Pitchfork, "Los Angeles Times". W ojczyźnie muzycy zdobyli dwie nagrody Spelleman, będące norweskimi odpowiednikami Grammy. Debiutancki krążek pokrył się w Norwegii złotem. Złotą płytę wręczył grupie w Oslo sam Dave Grohl, który wówczas wraz z Foo Fighters koncertował w stolicy Norwegii, mając za support właśnie Kvelertak.Drugi krążek Kvelertak nagrywali podobnie jak debiut w studiach Godcity, w Salem w Massachusetts. Do produkcji Norwegowie po raz kolejny wybrali Kurta Ballou, do którego wspomniane studia należą. Kurt jest jednocześnie gitarzystą legendarnej formacji Converge. Nie zmienił się także autor oprawy graficznej. Znów jest nim John Dyer Baizley, gitarzysta i wokalista formacji Baroness oraz niezwykle uzdolniony malarz i grafik. Zestaw, na który składa się 11 porywających kompozycji śpiewanych po norwesku, promuje nagranie "Bruane Brenn". Jest jeszcze jedna dobra wiadomość – w dniu premiery "Meir" utworów z płyty polscy fani będą mogli posłuchać na żywo. Kvelertak wystąpi bowiem w warszawskim klubie "Hydrozagadka"! Tego koncertu nie wolno przegapić.