
Tracklista:1. Clipo Clipo2. Katin3. Kango4. Minimanle?5. Our Garden Needs It's Flowers6. Apartheid7. African Chant8. Solution
- Wykonawca Jess Sah Bi & Peter One
- Data premiery 2018-08-17
- Nośnik CD / Remastered Album

Tracklista:1. Clipo Clipo2. Katin3. Kango4. Minimanle?5. Our Garden Needs It's Flowers6. Apartheid7. African Chant8. Solution

Tracklista:1. Der für die Sünden der Welt gemarterte und sterbende Jesus, passion oratorio for chorus & orchestra ("Brockes-Passion"), TWV 5:1 2:19:20
Boris Christoff urodził się w Piovdiv w 1914 roku. Odebrał edukację prawniczą. Usłyszał go jednak pewnego dnia król Bułgarii usłyszał go śpiewającego w chórze i dzięki łaskawości króla Christoff w 1942 roku otrzymał stipendium pozwalające mu na studia wokalne. Przeniósł się do Rzymu, gdzie przez wiele lat nauczycielem jego był baryton Riccardo Stracciari. Debiut na scenie operowej Christoffa przypadł na rok 1946, kiedy to artysta wystąpił jako Colline w La boheme w Reggio di Calabria. Jego wykonanie podobało się tak bardzo, że zmuszony był dwukrotnie bisować. Choć nie był szczególnie wysokiego wzrostu, jego charyzmatyczna osobowość przyciągała uwagę na scenie, gdzie pozostawał zawsze w centrum uwagi. Jego bogaty, pełny głos, oszałamiał znawców i miłośników opery.

Pochodzący z Ameryki wybitny jazzman Al Di Meola, urodzony w 1954 roku w Jersey City. Artysta jest utalentowanym gitarzystą jazzowym. Na swoim koncie ma współpracę z takimi artystami jak: gitarzystą flamenco Paco de Lucią, gitarzystą jazzowym Johnem McLaughlinem, Orkiestrą Kameralną Polskiego Radia „Amadeus”, basistą Stanleyem Clarkiem, skrzypkiem Jean-Luc Pontym, pianistą i keyboardzistą Janem Hammerem.

Płyta prezentuję ścieżkę dźwiękową do musicalu „Monty Python's Spamalot”, filmu muzycznego nagranego w 1975 roku. Muzykę skomponował John Du Prez. Ścieżka dźwiękowa jest idealnie dopasowana i odzwierciedla niezwykły klimat musicalu. Płyta zawiera dwadzieścia pięć niepowtarzalnych utworów, wykonanych przez różnych artystów, które przenoszą nas w świat bohaterów i potęgują emocja zawarte w musicalu.

Tracklista:1. Royal Garden Blues2. All The Girls Go Crazy 'Bout The Way I Walk3. See See Rider4. Willie the Weeper5. SOL Blues6. Mineburg Joys7. St. Louis Blues8. Tiger Rag9. Dippermouth Blues (Version 1)10. Careless Love11. St. James Infirmary Blues12. Snake Rag13. Just Gone (Version 1)14. Weary Blues15. When You and I Were Young Maggie16. When the Saints Go Marching In17. Savoy Blues18. Steamboat Stomp19. I Want Every Bit of It20. Just Gone (Version 2)21. Keyhole Blues22. Oriental Strut23. You Made Me Love You24. Jelly Bean Blues25. Atlanta Blues26. Panama27. King of the Zulus28. Dippermouth Blues (Version 2)

Tracklista:1. Teeth Like God's Shoeshine2. Heart Cooks Brain3. Convenient Parking4. Lounge (Closing Time)5. Jesus Christ Was an Only Child6. Doin' the Cockroach7. Cowboy Dan8. Trailer Trash9. Out of Gas10. Long Distance Drunk11. Shit Luck12. Truckers Atlas13. Polar Opposites14. Bankrupt on Selling15. Styrofoam Boots / It's All Nice on Ice, Alright

Największa sensacja niezależnej sceny tanecznej ostatnich miesięcy. Od czasu słynnego debiutu Hercules & Love Affair nie było nikogo na tyle interesującego i przebojowego, kto mógłby się z nimi równać. Aż do czasu pojawienia się Azari & III. Ten kanadyjski kwartet złożony z dwójki producentów - Christian Farley aka Dinamo Azari i (Alphonse) Alixander (Lanza) III oraz dwójki wokalistów - Fritz Helder i Cedric Gasiada, potrafi przyciągnąć zarówno hipsterską młodzież, jak i stałych bywalców klubowych parkietów. Odwołujące się do klasyki house’u singlowe nagrania takie jak „Hungry For The Power” czy „Reckless (With Your Love)”, z wpadającymi w ucho niemal popowymi melodiami zawładnęły nie tylko klubowymi parkietami na całym świecie, ale też mają wszelkie predyspozycje, by stać się mainstreamowymi hitami. Tak jak zresztą i cała płyta „Azari & III”.Sukces Azari & III nie przyszedł jednak z dnia na dzień – muzycy aktywnie działają na kanadyjskiej scenie już od połowy lat 90-tych. Pod różnymi nazwami i w różnych konfiguracjach eksperymentowali już właściwie z każdym gatunkiem – od house’u po garażowy rock, shoegaze, czy mutant disco. Dopiero jednak kiedy czwórka muzyków połączyła swoje siły i doświadczenie narodził się oryginalny styl Azari & III. Powstał wyjątkowy materiał, który mimo, że został nagrany przy użyciu sprzętu i technik z lat 80-tych, brzmi zupełnie nowocześnie; który jest ponadczasowy.Tracklista:1. Into The Night2. Reckless (With Your Love)3. Tunnel Vision4. Indigo5. Lost In Time6. Infiniti7. Change Of Heart8. Manhooker9. Undecided10. Hungry For The Power11. Manic

1. Painkiller2. Hell Patrol3. All Guns Blazing4. Leather Rebel5. Metal Meltdown6. Night Crawler7. Between The Hammer & The Anvil8. A Touch Of Evil9. Battle Hymn10. One Shot At Glory11. Living Bad Dreams12. Leather Rebel (Live)

Duke Ellington – genialny kompozytor, pianista, aranżer oraz jego słynna orkiestra to, na dobrą sprawę, także najkrótsza historia muzyki jazzowej. Style i techniki interpretacyjne oraz brzmienia, jakie wprowadzał Duke Ellington, po dziś dzień stanowią wybitne osiągnięcia muzyki orkiestrowej. Zespoły Ellingtona wypracowały własny styl wykonawczy, stanowiący swoisty wzór wysublimowanej melodyki i perfekcyjnej aranżacji. Miało to wielki wpływ na twórczość innych, nie tylko jazzowych, muzyków. Bez innowacji Ellingtona rozwój jazzu byłby - w pewnym sensie – mniej kreatywny. Muzyka Duke’a Ellingtona postrzegana była zawsze w kategoriach wielkiej sztuki. Innowacyjne pojmowanie kompozycji, aranżacji oraz całego zamysłu artystycznego, stało się – zwłaszcza dla jazzu – rodzajem drogowskazu, bez którego rozwój tej muzyki byłby prawie niemożliwy. Orkiestra i zespoły Duke'a Ellingtona stanowiły w historii jazzu określony standard brzmienia, wysublimowanej melodyki i perfekcyjnej aranżacji. To nie przypadek, że wraz z Ellingtonem w studio i na estradzie pojawiali się wybitni jazzmani, którzy wraz z genialnym kompozytorem, pianistą, aranżerem oraz leaderem tworzyli najpiękniejsze karty historii muzyki jazzowej: puzonista i kompozytor Juan Tizol, aranżer Billy Strayhorn oraz wybitni muzycy: Cootie Williams, Johnny Hodges, Barney Bigard, Ben Webster, Rex Stewart, Cat Anderson, Clark Terry, Gerry Mulligan, Dizzy Gillespie, John Coltrane, Charles Mingus, Mercer Ellington i Joe Pass. Wielkimi standardami ,,ery Ellingtona” były także jego kompozycje: ,,Sophisticated Lady”, ,,Do Nothing Till You Hear From Me”, ,,I Got It Bad”, ,,Satin Doll”, ,,Just Squeeze Me”, ,,Creole Call Love”, ,,Perdido”, ,,Caravan”( stworzony wspólnie z Juanem Tizolem ) , ,,Take The A Train”, ,,Chelsea Bridge” (z genialną aranżacją Billy’ego Strayhorna). Sukcesem o wielkiej artystycznej randze stały się ,,Concert Of Sacred Music”, ,,The Harlem Suite”, wspólne nagrania z Ellą Fitzgerald, Jimmy’m Rushingiem, Billie Holiday, Dizzy’m Gillespiem, inspirujące sesje z Maxem Roach’em, Charlesem Mingusem, Johnem Coltrane’m, czy Colemanem Hawkinsem. Setki kompozycji, tysiące nagrań, a nade wszystko bezkres inspiracji czerpanych wprost „z Ellingtona” stały się swoistą muzyczną bazą dla wielu innych, nie zawsze jazzowych twórców. W istocie, jego wielkie standardy znaleźć można na prawie każdej jazzowej płycie. Interpretacje te wskazują wyraźnie na szczególnie kreatywną rolę, jaką Duke Ellington odegrał w procesie rozwoju szeroko rozumianej muzyki XX wieku. Dionizy Piątkowski autor polskiej Encyklopedii Jazzu