» » album » Strona 353

"Flow" to album międzynarodowego kwartetu Drifter, prowadzonego wspólnie przez fińskiego pianistę Alexi Tuomarilę oraz belgijskiego saksofonistę Nicolasa Kummerta. Zespół ten - funkcjonując pod nazwą Alexi Tuomarila Quartet - zyskał sobie już wcześniej niemałe uznanie w Europie i Australii. Wydawało się już w 2000 roku, że ten zespół będzie przyszłością europejskiego jazzu - już wtedy mieli oni za sobą debiut płytowy ("Voices of Pohjola" z roku 1999 roku dla belgijskiej wytwórni Igloo) oraz podpisany kontrakt z wytwórnią Warner (chociaż starała się o nich także wytwórnia Blue Note) i znakomite recenzje koncertów. Jednak właśnie wtedy Warner zawiesił wszelkie nowe projekty jazzowe klasyczne i muzycy pozostawieni zostali sami sobie.    Na album "Flow" złożyły się kompozycje obu liderów kwartetu, jedna basisty Axela Gilaina oraz jeden cover - instrumentalna wersja piosenki Sting "King of Pain, która w aranżacji i wykonaniu zespołu Tuomarili zyskuje nowe, niezwykle motoryczne brzmienie. Pozostałe kompozycje silnie osadzone są w podobnych klimatach - mocna, zdecydowana, motoryczna pianistyka fińskiego wirtuoza ucieka od oczywistych harmonii i szuka niebanalnych brzmień, sekcja rytmiczna nadaj muzyce energetyczny, czasem niemal agresywny (proszę jednak pamiętać, że cały czas pozostajemy w świecie jazzowego mainstreamu) charakter. Wszystko to wygładza i barwi melodią saksofon Kummerta, który jest w tym składzie chyba najsilniej związany ze światem jazzowego środka. Całość sprawia świetne wrażenie - znanego piękna z odrobiną nieprzewidywalności, gdy do głosu silniej dochodzi fiński pianista.    Świetna płyta, będąca po latach realizacją aspiracji znakomicie zapowiadającego się zespołu, która w końcu doczekała się również kompaktowej, a nie tylko winylowej odsłony. Koniecznie!" (Józef Paprocki) Tracklista:1. Crow Hill2. The Elegist3. Lighthouse4. Harmattan5. Nothing Ever Lasts6. Breathing Out My Soul7. Touei8. King Of Pain9. VagabondMuzycy:Alexi Tuomarila - pianoNicolas Kummert - saxophone, vocalsAxel Gilain - double bass, vocalsTeun Verbruggen - drums


  • Wykonawca Drifter
  • Data premiery 2015-08-12
  • Nośnik CD
Więcej

Tracklista: CD 1 1. All Night Long (She's Got the Moves I Like) 2. Strung Out (International Version) 3. Lover's Lane (Club Mix) 4. Don't Blow a Good Thing 5. I'm Not Gonna Let You (12" Extended Version) 6. Skip a Beat (Club Mix) 7. Nail It to the Wall (12" Version) 8. Uh Uh, No No Casual Sex (Sunrise Mix) 9. Romeo Where Is Juliet? (Special Dance Mix) 10. Not Tonight (Album Version) CD 2 1. I Can't Lose With the Stuff I Use (12" Promo Version) 2. Meet Me Half Way There (Album Version) 3. Shake It Up Tonight (12" Promo Version) 4. Bad Habits (12" Version) 5. What I Like (Extended Dance Mix) 6. What's Missing (Extended Mix) 7. Turn the Music On (Jellybean Remix) 8. Shadows of the Night (Club Mix) 9. Let the Music Turn You On (12" Promo Version) 10. Funky Little Beat


  • Wykonawca Various Artists
  • Data premiery 2015-03-30
  • Nośnik CD
Więcej

Kelly stała się międzynarodową gwiazdą mając zaledwie 16 lat, kiedy razem z Beyonce i Michelle Williams stworzyła Destiny’s Child. Grupa w krótkim czasie stała się jednym z najpopularniejszych żeńskich zespołów, a ich płyty rozeszły się w oszałamiającej ilości 60 milionów egzemplarzy na całym świecie! Doświadczenie zdobyte w szeregach Destiny’s Child pozwoliło młodej wokalistce przeistoczyć się w prawdziwie wyjątkową artystkę. Artystkę, która nie boi się eksperymentować – raz może pojawić się w utworach największych raperów, jak Lil Wayne, czy Nelly, żeby zaraz potem zawładnąć klubowymi parkietami śpiewając w nagraniach czołowych DJ-ów, takich jak Alex Gaudino, czy David Guetta, z którym nagrała swój wielki hit “Commander”. Kelly Rowland obok kariery muzycznej, z powodzeniem próbuje swoich sił w aktorstwie, ostatnio podjęła zupełnie nowe życiowe wyzwanie – została jurorką w brytyjskiej edycji X Factora! Trzeci solowy album Rowland, to kulminacja jej ewolucji jako solowej artystki. Bardzo różnorodna stylistycznie płyta powstała przy współpracy z czołowymi producentami i kompozytorami, jak Dr. Luke, Stargate, Salaam Remi, Ne-Yo, Rico Love, Jim Jonsin, RedOne, Tricky Stewart, Esther Dean, Rodney Jerkins i David Guetta. Materiał promują single “Motivation”, w którym gościnnie pojawia się Lil Wayne oraz „Down For Whatever”.


  • Wykonawca Rowland Kelly
  • Data premiery 2011-12-02
  • Nośnik CD
Więcej

Płyta z kluczem, prowadząca nas w "nieuczęszczane rejony". Warto się w nie zapuścić, zwłaszcza że Orkiestra Filharmonii Narodowej skrzy się pięknymi barwami, oddając zapomnianym partyturom, to co w nich najpiękniejsze – Jacek Hawryluk, Program 2 Polskiego Radia. Album "Polish Music – Młynarski, Weinberg, Penderecki" to kolejna ujmująca pozycja w serii "Warsaw Philharmonic" nagradzanej w ubiegłych latach Fryderykami, nominacjami do ICMY oraz nagrodą Grammy ("Penderecki conducts Penderecki vol. 1"). Także w 2018 roku aż 3 płyty Warsaw Philharmonic zdobyły już nominacje do nagrody Fryderyk. Orkiestra Filharmonii Narodowej pod batutą Jacka Kaspszyka swój najnowszy album nagrała specjalnie z okazji 100. rocznicy odzyskania przez Polskę niepodległości. Znalazły się tu utwory Krzysztofa Pendereckiego, Mieczysława Weinberga oraz Emila Młynarskiego - wybitnych osobowości polskiej sceny muzycznej. Utwory znajdujące się w albumie łączą nie tylko losy kompozytorów, z których każdy był w jakimś stopniu związany z Filharmonią Narodową, ale przede wszystkim idiom polski. "Melodie polskie op. 47 nr 2" Mieczysława Weinberga na orkiestrę powstały w 1950 r., w czasie największych prześladowań sowieckich wobec osób niepożądanych. Cztery utwory, wykorzystujące tańce polskie, są wyrazem tęsknoty kompozytora za okresem warszawskim, jakby wspomnieniem lat młodzieńczych, radosnych – pisze Stanisław Dybowski. Z kolei ważnym elementem Poloneza Krzysztofa Pendereckiego jest jego przestrzenność. "Podczas prawykonania grupa instrumentów dętych znajdowała się na balkonie Sali Koncertowej Filharmonii Narodowej. Dzieło to nazwać można "apoteozą poloneza" lub, jak życzył sobie kompozytor "małym poematem symfonicznym na temat poloneza"" – dodaje Dybowski. Również op. 14 "Polonia" nawiązuje do polskich tradycji – jest drugim dziełem w historii muzyki polskiej, gdzie pojawia się popularna melodia Albośmy to jacy tacy. Największą satysfakcją jest dzielenie się tą radością. I odczuwanie podobnej radości od drugiego człowieka – Jacek Kaspszyk w wywiadzie dla "Presto. Muzyka Film Sztuka"


  • Wykonawca Warsaw Philharmonic Orchestra , Kaspszyk Jacek
  • Data premiery 2018-03-30
  • Nośnik CD

To pięcio-osobowy skład z południowego wybrzeża Wielkiej Brytanii, który jest odpowiedzialny za jedne z najbardziej ikonicznych piosenek w metalcorze. Album "Cannibal" jest wprost napakowany wyśmienitymi refrenami, ostrymi jak żyleta riffami oraz wysublimowanymi melodiami. To wszystko na pewno pozwoli grupie utrzymać się w ściślej czołówce brytyjskiego metalcore’u. Nagrywając album, zespół powrócił do współpracy z gitarzystą SikTh oraz z producentem płyty "Black Flame" - Danem Wellerem (Enter Shikari, Young Guns). Miksem i masteringiem zajęli się Adam "Nolly" Getgood i Ermin Hamidovic - duet, który stoi za "Holly Hell" zespołu Architects. Efektem tej współpracy jest najlepszy pod względem technicznym album Burry Tomorrow do tej pory. Tym razem wokalista, który w swojej twórczości zazwyczaj podejmuje temat zdrowia psychicznego skupił się na osobistych doświadczeniach.  "To album, który jest zarówno dla mnie jak i dla moich fanów. Opowiadanie o najmroczniejszych momentach z mojego życia to było dla mnie prawdziwe katharsis. Niektórym odbiorcom może być ciężko tego słuchać, ale wiedziałem że jeżeli mam to zrobić, to opowiem o wszystkim. Nie będę tworzył na pół gwizdka. Niczego bym nie zmienił w tekstach na tym albumie" - mówi Dani. Kiedy Dani zaczął spisywać pierwsze pomysły na album "Cannibal" różniły się one od tych na poprzednich albumach. Wszystkie metafory i przenośnie oraz bezpośrednie podejście to celowy zabieg ze strony artysty. Wokalista chciał w ten sposób pokazać osobom o podobnych problemach, że nie są z nimi same. "Chciałem być słowny. Rozmawiałem z ludźmi na temat zdrowia psychicznego, (Dani stworzył projekt "Safe Space Sessions", który realizował podczas trasy koncertowej, przy pomocy specjalistów. więc jak miałbym stworzyć album, na którym nie mówię o zdrowiu psychicznym?. Podjęcie tematu zdrowia psychicznego to coś co ratuje życia. Chciałbym, żeby ludzie zobaczyli jasną i ciemną stronę. Jeśli tylko zagłębią się w ten temat to znajdą pocieszenie w samej dyskusji, normalizacji tego problemu i zrobią coś dobrego poprzez samo prowadzenie debaty na temat zdrowia psychicznego." Warstwa liryczna na tym albumie ma apokaliptyczny klimat. W kawałkach "Quake" i "Better Below" zawarta jest mroczna przeszłość Dani’ego ale na płycie pojawia się również motyw wpływu mediów społecznościowych w utworze "Gods And Machines". Tytuł płyty "Cannibal" odnosi się do bycia zjedzonym przez własne myśli ale też do bycia zjedzonym przez innych ludzi, tłumaczy artysta - "Nie jesteśmy dobrzy ani dla samych siebie ani dla innych. Na albumie są poruszane również problemy innych członków grupy." Prace nad "Cannibal" zaczęły się prawie od razu po wypuszczeniu wersji deluxe albumu "Black Flame" w czerwcu 2019 roku i odbywały się po części w trakcie trasy koncertowej Bury Tomorrow. Pomimo tego, że proces tworzenia płyty nie należał do najłatwiejszych, a artyści przekroczyli swoje mentalne i wytrzymałościowe granice, to z całą pewnością jest to najlepszy album zespołu jaki dotychczas stworzyli.  Tracklista: 1. Choke 2. Cannibal 3. The Grey (Vixi) 4. Imposter 5. Better Below 6. The Agonist 7. Quake 8. Gods & Machines 9. Voice & Truth 10. Cold Sleep 11. Dark Infinite


  • Wykonawca Bury Tomorrow
  • Data premiery 2020-07-03
  • Nośnik CD
Więcej

Album Lambchop „This (Is What I Wanted To Tell You)” ukazał się nakładem City Slang. Zmiana jest tak subtelna i skromna, że możesz nawet nie zauważyć, że do niej doszło. Jednak na 42-minutowym czternastym albumie Lambchop - rozbrajającej i intymnej spowiedzi pod tytułem „This (Is What I Wanted To Tell You)” - Kurt Wagner zrobił krok do przodu, jego głos pokazuje nowe piękno.  Z chwilą, gdy zniknęły zabiegi autotune'owe znane z ostatnich płyt Lambchop, jego głos stał się otwarty i szczery, jak gitara akustyczna i samotna harmonijka, które podążają za nim. Odczucia praktycznie wypełniły pęknięcia jego oszałamiającym barytonem, po raz pierwszy od wielu lat pokazanym w surowej postaci.  „If I gave you a hundred dollars to record just three words/I could make the perfect song,” („Gdybym dał ci sto dolarów na nagranie tylko trzech słów / Mógłbym stworzyć idealną piosenkę”) - śpiewa, uwypuklając zarówno wrażliwość głosu, jak i słów.  


  • Wykonawca Lambchop
  • Data premiery 2019-03-22
  • Nośnik Płyta Analogowa
Więcej

Tracklista:  Live At Hellfest 2017 1. Time For Bedlam 2. Birds Of Prey 3. Smoke On The Water  Outtakes From “Here To inFinite“ 4. Full Interview with Joe Satriani 5. Corky - The Recording Engineer  Official Music Videos 6. The Surprising 7. Johnny’s Band 8. Johnny’s Band Documentary 9. All I Got Is You  About inFinite - Interviews 10. About the Album 11. Beyond the Album 12. Track by track 13. Rapid Fire interview 14. Behind The Scenes photoshoot


  • Wykonawca Deep Purple
  • Data premiery 2017-11-03
  • Nośnik Blu-ray Disc
Więcej

Roberto Zanetti znany jako Savage (ur. 28 listopada 1956 w Massa we Włoszech) – włoski piosenkarz, muzyk nurtu italo disco oraz eurodance classic, producent muzyczny, kompozytor i biznesmen. Jako producent muzyczny używa pseudonimu Robyx. Właściciel kilku firm: Robyx Productions, Extravaganza Publishing i DWA Records. Pod koniec 1983 rozpoczął nagrywanie utworów pod pseudonimem Savage. Jego „Don't Cry Tonight” stał się hitem w Europie i często go remiksowano. W tym samym roku nagrał „Only You”. Jego pierwszy album Tonight był sukcesem, a pochodziły z niego takie utwory jak: Radio, Love Again, Tonight, Fugitive. W 1989 nagrał I Just Died In Your Arms Tonight (Hi-NRG. Remiks utworu zespołu Cutting Crew). W tym roku wydał również album z największymi hitami. W 1994 wydał Strangelove – album zawierający szereg remiksów jego starszych utworów i czterech mieszanek Strangelove (skomponowana przez Depeche Mode). Ostatnim singlem tego okresu Savage’a był Don't You Want Me, który pojawił się w jego własnej wytwórni Dance World Atak Records (DWA) w 1994. Ten utwór nie pochodzi z albumu Strangelove. Tracklista: 1. Don't Cry Tonight (7" Version) 2. A Love Again (Radio Version) 3. Only You (Radio Version) 4. I'm Loosing You (Radio Version) 5. Good-Bye (Radio Version) 6. Celebrate (Radio Version) 7. Radio (Radio Version) 8. So Close (Radio Version) 9. Love Is Death (Radio Version) 10. I Just Died In Your Arms (Single Version) 11. Fugitive (7" Version) 12. Time (Radio Version) 13. Save Me (Vocal Remix) 14. Only You (Remix) 15. So Close (Long Version) 16. Don't Cry Tonight (Maxi Version) 17. I'm Loosing You (Extended Version) 18. Good-Bye (Extended Version) 19. I Just Died In Your Arms (Extended Version) 20. Radio (Maxi Version) 21. Only You (Extended Version) 22. A Love Again (Maxi Version) 23. So Close (Highjack Remix) 24. I'm Loosing You (Euroenergy Remix) 25. Don't Cry Tonight (Remix '91)


  • Wykonawca Savage
  • Data premiery 2017-01-24
  • Nośnik CD
Więcej