Album “Layla And Other Assorted Love Songs” nagrany pod szyldem Derek And The Dominos, uważany jest za największe osiągnięcie artystyczne w karierze Erica Claptona. Teraz ukazuje się w zremasterowanej formie, wydanej z okazji 40-tej rocznicy premiery tej niezwykłej płyty.Edycja Deluxe została wzbogacona o 13 nagrań. Oprócz kompozycji nagranych podczas pracy nad drugim albumem formacji, znalazł się tu niepublikowany odrzut z sesji do „Layli”, „Mean Old World”, nagrania z pierwszego singla: „Roll It Over” i „Tell The Truth”, wyprodukowane przez Phila Spectora oraz cztery utwory z telewizyjnego programu The Johnny Cash Show z listopada 1970 roku (m.in. niezwykła wersja standardu „Matchbox” z gościnnym udziałem samego Casha i Carla Perkinsa).Efemeryczna formacja została założona przez jednego z najwybitniejszych gitarzystów rockowych, znanego z takich zespołów jak The Yardbirds, Bluesbreakers Johna Mayalla, Cream i Blind Faith. Działała jedynie przez rok, od maja 1970 roku do maja roku następnego. W 1969 roku Clapton nawiązał współpracę z muzykami amerykańskiej formacji Delaney, Bonnie & Friends, z którymi nagrał swój pierwszy solowy album, „Eric Clapton” (1970). Wiosną następnego roku pianista grupy, Bobby Whitlock zaproponował Claptonowi utworzenie nowego zespołu. Tak właśnie narodził się Derek And The Dominos, w którego skład weszli basista Carl Radle, perkusista Jim Gordon oraz gitarzysta Dave Mason (z Traffic). Nazwę dla grupy wymyślił Tony Ashton z Ashton, Gardner And Dyke. Pierwszy singiel wydany we wrześniu 1970 roku, z nagraniami „Tell The Truth” i „Roll It Over” przepadł na rynku, ale wydany w grudniu, wyprodukowany przez Toma Dowda podwójny album „Layla And Other Assorted Love Songs” okazał się jednym z najwybitniejszych krążków w historii muzyki rockowej. W sesji gościnnie wziął udział gitarzysta Duane Allman z The Allman Brothers Band, którego gitary, m.in zagrana techniką slide partia w utworze „Layla”, zdobiły większość nagrań na płycie. Wydana na singlu, pełna żaru i dynamiki, zwieńczona melancholijną kodą miłosna piosenka tytułowa, zdobyła zasłużoną popularność (na początku lat 90-tych Clapton przypomniał ją w wersji unplugged). Oprócz wspólnych kompozycji autorstwa Claptona i muzyków Dominos na płytę trafiła niezwykła wersja klasycznego bluesa Charlesa Segara i Big Billa Broonzy'ego „Key To The Highway” oraz hendriksowska „Little Wing” z wybornymi partiami Claptona i Allmana.W kwietniu 1971 roku muzycy weszli ponownie do studia, by przystąpić do pracy nad kolejnym albumem. Po dwóch miesiącach pracy w londyńskich Olympic Studios sesję przerwano. Skłóceni muzycy postanowili rozwiązać Derek And The Dominos. Druga płyta formacji nigdy się nie ukazała. Robocze wersje  pięciu utworów trafiły na przekrojowy boks Erica Claptona „Crossroads”. Na remasterowanej wersji Deluxe zostały przypomniane w nowych miksach przygotowanych przez oryginalnego inżyniera tamtych sesji Andy'ego Johnsa. Ostanie nagranie Derek And The Dominos „Got To Get Better In A Little While” pojawia się w dwóch wersjach, wstępnego jamu oraz w wersji finalnej, której rekonstrukcji podjął się klawiszowiec Bobby Whitlock.Tracklista:CD11. I Looked Away2. Bell Bottom Blues3. Keep on Growing4. Nobody Knows You When You're Down and Out5. I Am Yours6. Anyday7. Key to the Highway8. Tell the Truth9. Why Does Love Got to Be So Sad?10. Have You Ever Loved a Woman11. Little Wing12. It's Too Late13. Layla14. Thorn Tree in the Garden

• Wykonawca Derek and the Dominos
• Data premiery 2011-03-18
• Nośnik CD

Album z roku 1994.

• Wykonawca Slayer
• Data premiery 2013-05-07
• Nośnik CD

Poczucie przynależności do miejsca to podstawa muzyki grupy Brokeback odkąd basista i lider zespołu Douglas McCombs rozpoczął działalność w 1995 roku. Z początku był to projekt solowy lecz z czasem pojawiali się nowi członkowie. Na wczesnych albumach gościły bardziej rozmyte, duchowe dźwięki i przestrzenie, później coraz bardziej “męskie” uderzenia gitarami. Każdy album projektu Brokeback mieni się bardzo interesującymi detalami i to w nich tkwi siła tych wydawnict.Tracklista:1. Ride Ahead and Light the Way For Me2. Cairo Levee3. The Canyons of Illinois4. Andalusia, IL5. Spanish Venus6. On the Move and Vanishing7. Rise, Fernanda, Rise!8. Ursula9. The Strollers Memorial10. Night Falls on Chillicothe

• Wykonawca Brokeback
• Data premiery 2017-02-24
• Nośnik Płyta Analogowa

Grupa pochodząca ze Szwecji Soen grająca metal progresywny przedstawia album nazwany „Lotus”. Album zawiera 9 utwrów, która wyposażona jest w linie dźwiękowe, które ukazują ciemność gatunku, dający jednocześnie nadzieje wielkiego oczyszczenia. Tytuułowy „Kwiat Lotosu” symbol harmonii i czystości połączony z „błotnistą” niepewnością numerów takich jak: "Covenant", "Rival" czy "Martyrs" ukazujące wszystkie perspektywy mrocznych chwil życia, dając nam harmonię i naturalną równowagę.

• Wykonawca Soen
• Data premiery 2019-02-15
• Nośnik CD

Album z największymi przebojami Stinga, z czasów jego solowej kariery, m.in.: „If You Love Somebody Set Them Free” czy „All This Time”, a także piosenkami, które zdobyły nagrodę Grammy „If I Ever Lose My Faith In You” i „Whenever I Say Your Name” z udziałem Mary J. Blige. Album zawiera także „Never Coming Home” oraz nigdy wcześniej niepublikowane wersje „Message In A Bottle”, „Demolition Man” czy „Heavy Cloud No Rain”.„Sting: The Best Of 25 Years” został wyprodukowany przez Roba Mathesa i wieloletnią manager Stinga Kathryn Schenker.Premiera podwójnego albumu towarzyszy specjalnemu wydawnictwu „Sting: 25 Years „(3CD + DVD), na który składają się 3 osobiście przygotowane przez Stinga płyty CD oraz DVD „Rough, Raw & Unreleased: Live at Irving Plaza” z nigdy wcześniej niepublikowanym koncertem zarejestrowanym w nowojorskiej Irving Plaza.Krążki umieszczone zostały w pięknie wydanej, twardo oprawionej książce, w której, oprócz płyt, znajdują się także mało znane, rzadkie zdjęcia Stinga autorstwa najlepszych fotografów świata, komplet tekstów piosenek, odautorski komentarz i specjalnie dla tego wydania napisany przez Stinga wstęp.„Sting: The Best Of 25 Years” jest dostępny także w wersji 2CD, na których znajduje się 31 utworów.Wszystkie trzy wydawnictwa ukazują się z okazji jubileuszu jednego z najbardziej twórczych i dynamicznych artystów naszych czasów.  

• Wykonawca Sting
• Data premiery 2011-10-21
• Nośnik CD

Limitowana, kolorowa reedycja kultowego „Kujaviak Goes Funky”. Album nagrany przez Kwintet Zbigniewa Namysłowskiego w marcu 1975 i wydany później tego roku jako volume 46 serii Polish Jazz. Jedna z najważniejszych pozycji tej serii i polskiej dyskografii jazzowej w ogóle. Tytułowa suita jako majstersztyk formalnej zgodności jazzowej kompozycji z polskim idiomem stała się wzorcem odniesienia dla wszelkich bliskich spotkań folkloru z inną muzyką. Album „Kujaviak Goes Funky” jest wielkim przebojem. W ankiecie krytyków „Jazz Forum” uznano go za trzecią najlepszą polska płytę jazzową wszechczasów, za „Astigmatic” i „Winobraniem”. Przez pierwsze 20 lat od wydania wznowiły go Polskie Nagrania i trzech innych wydawców. Album niewątpliwie zasłużył na złotą barwę winylowego krążka, który wytłoczyliśmy w gramaturze 180. Na kopercie longplaya umieściliśmy komentarz z tłumaczeniem na angielski. Ten album naprawdę warto wziąć do ręki, aby oddać się magii winylowej płyty. Tracklista: Side A 1. Kujaviak Goes Funky 2. Gesówka 3. Appenzeller's Dance Side B 1. Smutny Jasio/Sad Little Johnny 2. Quiet Afternoon 3. Zabłąkana owieczka/Little Lamb Lost

• Wykonawca Zbigniew Namysłowski Quintet
• Data premiery 2020-05-15
• Nośnik Płyta Analogowa

Lepiej późno niż wcale. To codzienne powiedzenie jak ulał pasuje do znaczącego faktu, jakim bez wątpienia jest ukazanie się wreszcie w Polsce albumu „What Would The Community Think?" (1996) występującej pod kryptonimem Cat Power i osiadłej w Nowym Jorku pieśniarki-autorki Chan Marshall.To był trzeci album sygnowany przez Cat Power. Dwa wcześniejsze, nagrane jakby jednym tchem, „Dear Sir" (1995) i „Myra Lee" (1996), wzbudziły raczej umiarkowane zainteresowanie. Dopiero występ Chan jako support sensacyjnej Liz Phair i nagranie pierwszej w barwach renomowanego Matadoru płyty, właśne tej - czyli „What Would The Community Think? - okazały się momentem przełomowym w jej karierze. Przede wszystkim udało się Chan wyśmienicie pogodzić i wyważyć proporcje między jej południowymi korzeniami a nowojorskim, postpunkowym niepokojem i alienacją. Utwory w rodzaju osadzonych w tradycji bluesa i country „They Tell Me" i „Taking People" nasycone zostały wielkomiejską intensywnością emocjonalną. Inne piosenki - tytułowa, „Good Clean Fun" czy „Nude As The News" - to pełne napięcia, bardzo osobiste metropolitarne pejzaże, szkicowane z perspektywy kobiety wrażliwej, może nieco zagubionej, ale bynajmniej nie słabej czy kruchej. Album „What Would The Community Think?" wpisał Cat Power na listę takich wykonawczyń, jak Kristin Hersh czy PJ Harvey. To był jednak przede wszystkim punkt zwrotny, od którego wiodła już prosta droga do tak świetnych artystycznych osiągnięć, jak „You Are Free" (2003) i ubiegłoroczny „The Greatest", będący zapisem sentymentalnej podróży Chan Marshall do krainy jej dzieciństwa, czyli na południe USA.

• Wykonawca Cat Power
• Data premiery 2006-03-07
• Nośnik CD

Vanessa Paradis to osoba, która w swojej twórczości zawsze oddaje całą siebie, a jej piosenki przepełnione są szczerością.Jej nowy album ‘’Love Songs’’ to połączenie zarówno otwartości jak i intymności. Artystka do współpracy nad nowym krążkiem zaprosiła Benjamina Biolaya, który skomponował 8 z 20 piosenek zamieszczonych na dwupłytowym albumie. Vanessa postanowiła pokazać inną odsłonę siebie i na swoim szóstym studyjnym albumie przedstawić coś zupełnie nowego. Love Songs to połączenie popu i muzyki francuskiej Złotych Lat. Płyta okazała się unikatowym dziełem, które stanie się klasykiem, a nie albumem jednego sezonu. Love Songs to przedstawienie prawdziwych miłosnych historii, pełnych sprzecznych emocji płynących prosto z serca artystki. Album ukazuje nam szczerą, elegancką oraz poważną Vanessę.

• Wykonawca Paradis Vanessa
• Data premiery 2013-06-18
• Nośnik CD

Album Granta Greena wydany oryginalnie w 1961 roku jako debiut uznanego gitarzysty w Van Gelder Studio, Englewood Cliffs, New Jersey. W nagraniach wzięli udział: Baby Face Willette (organy) i Ben Dixon (perkusja). Zawiera trzy autorskie kompozycje Greena („Miss Ann’s Tempo”, „Blues For Willarene”, „A Wee Bit O’ Green”), jeden utwór Willete’a („Baby’s Minor Lope”) oraz dwa standardy („Ain’t Nobody’s Business If I Do”, „Lullaby Of The Leaves”). Zaprojektowana przez Reida Milesa okładka ze zdjęciem Francisa Wolffa. Pierwszy z 30 albumów Greena dla Blue Note.

• Wykonawca Green Grant
• Data premiery 2019-06-14
• Nośnik Płyta Analogowa

Dzieje się tam bardzo dużo, ale wszystko z majestatyczną równowagą – UNCUT 8/10 Pełnokrwisty album – MOJO **** „On Sunstet” brzmi jak dzieło człowieka, który jest szczerze podekscytowany wszystkimi możliwościami, jakie daje świat muzyki. Zwłaszcza w obliczu tak dziwnych wydarzeń dookoła słucha się tego z czystą przyjemnością – Q **** „On Sunset” to dziesięć kawałków w stylu klasycznego Paula Wellera, ale z nowoczesnym sznytem. To zarazem wydawnictwo soulowe, elektroniczne, orkiestrowe, przepełnione popowymi piosenkami, poruszającymi serce balladami, z odrobiną eksperymentowana. Na płycie Weller mknie do przodu, ale jednocześnie nie zapomina o spoglądaniu w lusterko wsteczne. Artysta rozpoczął pracę nad nowym wydawnictwem niedługo po zakończeniu nagrań „True Meanings” (2018). Otwierający „On Sunset” utwór „Mirror Ball” pochodzi jeszcze z sesji „True Meanings” i pierwotnie miał być b-sidem. Na szczęście został zachowany na kolejną płytę – trudno o lepszy początek albumu. Jak zawsze, Weller czerpie z tego, co najlepsze we współczesnych dźwiękach i muzyce. Tekstowo odnosi się jednak do przeszłości, szczególnie w utworze „Old Father Thyme”. Na większości albumu słyszymy Paula na różnych instrumentach, wspieranego przez Bena Gorderliera, Andy’ego Croftsa i Steve’a Cradocka. W „Equanimity” gościnnie pojawia się Jim Lea ze Slade, a Mick Talbot gra na organach Hammonda w trzech utworach. W zmysłowym „Lush” słyszymy zwrotkę śpiewaną przez francuską wokalistkę Julie Gros z Le Superhomard (ich album „Meadow Lane Park” był jednym z najlepszych wydawnictw 2019 w osobistym rankingu Wellera). Angielskie trio folkowe The Staves czy Josh McClorey z The Strype również brali udział w nagraniach „On Sunset”. Hannah Peel dodała wydawnictwu magii za sprawą aranżacji smyczków, w czterech utworach pojawia się również The Paraorchestra. W singlu promującym wydawnictwo słyszymy nastoletnią gwiazdę R&B Col3trane. Nagrania albumu odbyły się w Black Barn Studios w Surrey. Za produkcję odpowiadają Paul Weller, Jan „Stan” Kybert oraz Charles Rees. Tracklista: 1. Mirror Ball 2. Baptiste 3. Old Father Thyme 4. Village 5. More 6. On Sunset 7. Equanimity 8. Walkin’ 9. Earth Beat 10. Rockets

• Wykonawca Weller Paul
• Data premiery 2020-07-03
• Nośnik CD