Debiutancki album studyjny Yoko Ono zaliczany do ówczesnej awangardy. Płyta jest następczynią dwóch eksperymentalnych krążków nagranych wraz z Johnem Lennonem.
Na płycie znalazły się dzieła kompozytorów, których muzyka stanowi ważny kontekst dla dorobku i biografii Tadeusza Peipera – poety, pisarza, krytyka, teoretyka, redaktora – zwanego „papieżem awangardy”. Interpretują je współcześni artyści tacy jak Martha Argerich, Alison Balsom, Mariss Jansons czy Janusz Wawrowski.Tadeusz Peiper w czasie I wojny światowej trafił do Madrytu. Schronienie znalazło tu liczne grono artystów i intelektualistów z Europy i Ameryki Południowej, co wywołało ożywczy ferment w artystycznym życiu hiszpańskiej metropolii. Do tego kręgu dołączył poeta, tu poznawał twórczość Manuela de Falli. Po powrocie do Polski Peiper stał się jedną z najbardziej wpływowych postaci środkowoeuropejskiej awangardy. Na łamach założonej przez niego „Zwrotnicy” publikowane były rozmaite teksty poświęcone muzyce. Darius Milhaud, francuski korespondent czasopisma, pisał o dokonaniach Gabriela Faure i Igora Strawińskiego, ale także o współtworzonej przez siebie „Grupie Sześciu”, za duchowego patrona, której zwykło uważać się Erica Satie. Jednym z czołowych przedstawicieli „Les Six” był Francis Poulenc; warto wiedzieć, że jego Concert champêtre [Koncert wiejski] powstał z inspiracji Wandy Landowskiej, polskiej klawesynistki, której występy cieszyły się w Madrycie popularnością (w czym spora zasługa Peipera) i dla której komponował także de Falla.W orbicie zainteresowań środowiska „Zwrotnicy” znajdowali się również Arthur Honegger i Karol Szymanowski, nazwany na łamach czasopisma „jednym z niewielu prawdziwych artystów, jakich posiada dzisiaj Polska”. Album otwiera jedna z najbardziej znanych kompozycji pierwszego z wymienionych autorów, Pacific 231. Płyta prezentuje także m.in. „Mity” Karola Szymanowskiego czy „Noce w ogrodach Hiszpanii” Manuela de Falli. Do kompilacji włączone zostały również przepojone nutą orientu kompozycje Erica Satie, a także wspomniany już, a mniej znany szerokiej publiczności energetyzujący koncert klawesynowy Francisa Poulenca.
Sensacyjne połączenie sił - wirtuozowskie interpretacje kompozycji guru nowojorskiej awangardy - Johna Zorna.
Producent muzyczny Gloss w 2007 roku wraz z Martynem Brabbinsem i Flemish Radio Orchestra prezentują dwa wybitne dzieła Edwarda Elgara "Symphony No. 1 in A flat major" i Prelude z jego mniej znanych, ale niemniej wybitnych oratoriów "The Kingdom", gratka dla fanów British Symphonic. Brabbins jest niezaprzeczalnie dyrygentem XX wieku, który wyrobił sobie miano mistrza awangardy i postmodernizmu, jednakowoż tą drogę rozpoczął od repertuaru romantycznego i postromantycznego.
Sam Rivers - wznowienie albumu „Contours” w wersji winylowej. Klasyczny album jednego z najlepszych saksofonistów. Drugi album Sama dla Blue Note, wydany w styczniu 1967 po jego wybitnym debiucie „Fuchsia Swing Song”. Nagrany w Van Gelder Studio w 1965 roku. Ekscytujące połączenie pop-bopu i awangardy. Z udziałem takich gwiazd, jak Freddie Hubbard (trąbka), Herbie Hancock (fortepian), Ron Carter (bas) and Joe Chambers (perkusja). Zawiera cztery oryginalne kompozycje, w tym klasyczną „Mellifluous Cacophony”.
Sześć sztandarowych płyt (na 5 CD zespołu założonego przez Johna Zorna pod koniec lat osiemdziesiątych. W jego skład weszli czołowi muzycy z kręgu awangardy: poza liderem (saksofon), Wayne Horwitz (klawisze i sampler), Bill Frisell (gitara), Fred Frith (bas), Joey Baron (perkusja), oraz gościnnie wokalista japońskiego zespołu harcoreowego Boredoms Yamatsuka Eye, którego na koncertach zastępował czasem Mike Patton (Faith No More, Mr Bungle). Ten ekskluzywny box w oryginalnej edycji to nie tylko świadectwo czasu, zespół ten, łączący w najbardziej karkołomny sposób ekstremalny metal, jazz, wpływy europejskiej awangardy, muzykę filmową, minimalizm, ambient i pop nie pozostawia nikogo obojętnym, takich grup w historii muzyki nie było wiele. Box dodatkowo zawiera 100 stronicową album z wywiadami, zdjęciami, projektami okładek i plakatów...jak tez zupełnie premierowe nagrania z udziałem charyzmatycznego lidera grup Fantomas, Mr. Bungle and Faith No More, Naked City Alumni - Mike'a Pattona i premierową kompozycję "concerto for voice and ensemble" Johna Zorna.Zawartość: CD 1: Naked City CD 2: Grand Guignol CD 3: Heretic CD 4: Radio CD 5: Absinthe Leng Tch'eMuzycy: Joey Baron: Drums Yamataka Eye: Vocals Bill Frisell: Guitar Fred Frith: Bass Wayne Horvitz: Keyboards Mike Patton: Vocals John Zorn: Alto Sax, Vocals
Na płycie znalazły się dzieła kompozytorów, których muzyka stanowi ważny kontekst dla dorobku i biografii Tadeusza Peipera – poety, pisarza, krytyka, teoretyka, redaktora – zwanego „papieżem awangardy”. Interpretują je współcześni artyści tacy jak Martha Argerich, Alison Balsom, Mariss Jansons czy Janusz Wawrowski.Tadeusz Peiper w czasie I wojny światowej trafił do Madrytu. Schronienie znalazło tu liczne grono artystów i intelektualistów z Europy i Ameryki Południowej, co wywołało ożywczy ferment w artystycznym życiu hiszpańskiej metropolii. Do tego kręgu dołączył poeta, tu poznawał twórczość Manuela de Falli. Po powrocie do Polski Peiper stał się jedną z najbardziej wpływowych postaci środkowoeuropejskiej awangardy. Na łamach założonej przez niego „Zwrotnicy” publikowane były rozmaite teksty poświęcone muzyce. Darius Milhaud, francuski korespondent czasopisma, pisał o dokonaniach Gabriela Faure i Igora Strawińskiego, ale także o współtworzonej przez siebie „Grupie Sześciu”, za duchowego patrona, której zwykło uważać się Erica Satie. Jednym z czołowych przedstawicieli „Les Six” był Francis Poulenc; warto wiedzieć, że jego Concert champêtre [Koncert wiejski] powstał z inspiracji Wandy Landowskiej, polskiej klawesynistki, której występy cieszyły się w Madrycie popularnością (w czym spora zasługa Peipera) i dla której komponował także de Falla.W orbicie zainteresowań środowiska „Zwrotnicy” znajdowali się również Arthur Honegger i Karol Szymanowski, nazwany na łamach czasopisma „jednym z niewielu prawdziwych artystów, jakich posiada dzisiaj Polska”. Album otwiera jedna z najbardziej znanych kompozycji pierwszego z wymienionych autorów, Pacific 231. Płyta prezentuje także m.in. „Mity” Karola Szymanowskiego czy „Noce w ogrodach Hiszpanii” Manuela de Falli. Do kompilacji włączone zostały również przepojone nutą orientu kompozycje Erica Satie, a także wspomniany już, a mniej znany szerokiej publiczności energetyzujący koncert klawesynowy Francisa Poulenca.
Album „Filharmonii Kameralnej Im. Witolda Lutosławskiego” w Łomży, poświęcony współczesnym koncertom instrumentalnym umożliwia konfrontację estetyk trzech, wysoko ocenianych dziś polskich kompozytorów. Każdy z utrwalonych na niniejszej płycie utworów utrzymany jest względem pozostałych w nieco pokrewnej (korespondującej z XX-wiecznym neoklasycyzmem), postmodernistycznej estetyce, co bez wątpienia ułatwia odbiór całego materiału. Choć przedstawione koncerty w żaden sposób nie nawiązują do tradycji muzycznej awangardy, wiele zastosowanych zabiegów kompozytorskich (pomysłowe instrumentarium, różnorodne środki odpowiedzialne za architektonikę formy) świadczy o dużym indywidualizmie tych trzech dzieł.
„Podczas 225. Discordiańskiej Nocy w Soda Acústic w Barcelonie odbywa się magiczne wydarzenie. Trzej niekwestionowani Giganci awangardowej sceny Barcelony występują przez 40 minut jako trio Hung Mung. El Pricto gra na saksofonie altowym i trzech syntezatorach (sic!), Diego Caicedo na gitarze elektrycznej, a Vasco Trilla na perkusji, instrumentach perkusyjnych i wszystkich możliwych przedmiotach użytkowych. Ta muzyka jest doskonałym przykładem nowonarodzonego gatunku muzyki: swobodnie improwizowanej post awangardy z Półwyspu Iberyjskiego. Wszystko w niej jest: czasami brzmi jak akustyczny free jazz, czasem jak elektroakustyczna awangarda, bardzo często trudno jest ustalić pochodzenie dźwięków i użytych instrumentów; jeszcze trudniejsze jest odgadnięcie sposobu, w jaki używane są instrumenty - jest wiele przykładów tego, co nazywam przyjaznymi „fałszywymi” dźwiękami. „Vast Obscurity” jest najbardziej abstrakcyjny i otwarty - to doskonały przykład nowego gatunku. „Mists Of Chaos” zaczyna się w podobny sposób, ale później przeradza się w intensywną i pełną ekspresji jazzową wypowiedź, aby powrócić do zmysłowego świata dźwięków awangardy barcelońskiej i do pięknego „solo” Vasco. Zamykający „Primeval Atmosphere Of Nature” z El Pricto grającym na syntezatorze, jest niesamowitym przykładem „fałszywych” dźwięków - które z nich są generowane elektronicznie (przez El Pricto), które elektrycznie (przez zniekształconą gitarę Diego), a które są akustyczne (autorstwa Vasco), to już głęboka tajemnica, głębsza niż Mariana Trench i Challenger Deep razem wzięte. W drugiej połowie utwór zyskuje charakter free jazzowy dzięki potężnemu saksofonowemu solo, ale nadal utrzymuje się akompaniament gitary, perkusji i syntezatora w ekstremalnie głębokim tle. Jakby na scenie było 3 mężczyzn i robot? Jak wyjaśnia El Pricto, zastosował on syntezator algorytmiczny, który mógł programować i modyfikować na bieżąco, grając jednocześnie na saksofonie.” Maciej Lewenstein Wydawnictwo limitowane do 300 kopii. Muzycy: El Pricto: alto saxophone and synthesizers Diego Caicedo: electric guitar Vasco Trilla: drums and percussion Tracklista: 1. Vast Obscurity 2. Mists Of Chaos 3. Primeval Atmosphere Of Nature
Janczarski & McCraven Quintet to synteza pięciu muzycznych charakterów, pięciu instrumentów, pięciu odmiennych wrażliwości. To świadomy jazz, niepozbawiony wyczucia i smaku. Tworzą go doświadczeni muzycy, na co dzień członkowie zespołów gwiazd tak rodzimej, jak i zagranicznej sceny jazzowej. Na szczególną uwagę zasługuje gość specjalny, członek legendarnego chicagowskiego AACM – trębacz Rasul Siddik, postać znana zarówno w USA, gdzie się urodził, jak i w Europie, gdzie mieszka od przeszło trzydziestu lat. Jego doświadczenie zdobywane w zespołach światowych legend, w połączeniu z bogactwem wpływów i inspiracji w równym stopniu płynących z tradycji co z awangardy, czynią zeń niezwykle barwną muzyczną postać, której energia i charyzma dodaje kolegom z zespołu skrzydeł. 3 x tak dla Travelling East-West! Ta niezwykle melodyjna, pełna swingu płyta ucieszy ucho każdego słuchacza. Ode mnie 5 gwiazdek. Świetna robota, panie McCraven!”.