Zbiór kilkunastu zremasterowanych nagrań z dorobku Lestera Younga, wielkiego trębacza jazzowego, współpracownika Charliego Parkera i Counta Basiego. Lester zarejestrował je pod koniec lat 40. XX wieku, ze wspomnianym Parkerem, lecz na płycie po raz pierwszy ukazały się kilkanaście lat później.
Billie Holiday, właściwie Elinore Harris (ur. 7 kwietnia 1915 w Filadelfii, zm. 17 lipca 1959 w Nowym Jorku) – amerykańska śpiewaczka jazzowa; przedstawicielka "miejskiej", swingowej odmiany wokalistyki jazzowej. Przez Lestera Younga, lojalnego przyjaciela i partnera muzycznego, nazywana także Lady Day. Utwory, do których napisała teksty – m.in. "God Bless the Child", "Don't Explain" i "Lady Sings the Blues" – na przestrzeni lat stały się jazzowymi klasykami. Kiedy się urodziła, jej matka, Sadie Fagan, miała 13 lat, a ojciec, Clarence Holiday – 15. W 1933 została dostrzeżona przez Johna Hammonda, który pomógł jej w nagraniu pierwszych utworów. Od 1935 współpracowała z grupą Teddy'ego Wilsona, w 1937 została wokalistką big bandu Counta Basiego, a w 1938 dołączyła do grupy Artiego Shawa. W międzyczasie śpiewała też u boku takich artystów jak: Ben Webster, Johnny Hodges, Bunny Berigan, Roy Eldridge i Lester Young. W roku 1943 została wybrana w ankiecie magazynu Esquire "najlepszą wokalistką", przed Mildred Bailey i Ellą Fitzgerald. Uzależnienie od alkoholu i narkotyków stały się przyczyną narastających kłopotów zdrowotnych. Była również kilkakrotnie aresztowana za posiadanie narkotyków, a wyrok za ich zażywanie łączył się także z odebraniem pozwolenia na występy na żywo. W maju 1958 roku trafiła do szpitala z powodu dolegliwości serca i marskości wątroby, która stała się również przyczyną jej śmierci 17 lipca 1959.
Trio prowadzone przez Arka Skolika, perkusistę na polskim rynku znanego i szanowanego sięgnęło do podręcznika jazzowych standardów, by zaproponować kawał porywającego straightaheadu. Na płycie znajdziemy kompozycje Jerome'a Kerna, Gerry'ego Mulligana, Counta Basie'go, Michela Petruccianiego, H. Ellisa/J. Frigo/L. Cartera, jedną Kuby Płużka i wspólną Codę.
Niewielki, bo zaledwie pięciopłytowy, jednakowoż absolutnie wspaniały i piękny wycinek genialnego dorobku artystycznego jednej z największych postaci w historii jazzu, pianisty, bandleadera, kompozytora Counta Basie'ego. Wielkiego mistrza swingu. Wśród płyt prawdziwy skarb, jakim bez wątpienia jest wspólne dzieło Basiego i Tony'ego Bennetta, a także genialny materiał nagrany przez artystę i jego orkiestrę, czyli "The Atomic Mr Basie", będący dziś klasyką swingu. Inne cudo to koncertowy materiał "Basie At Birdland" z czerwca 1961 roku, zarejestrowany w legendarnym nowojorskim klubie jazzowym.