Tracklista:1. Point of Departure2. Source of Uncertainty4. Beings of Light3. Image of the Past5. In Solitude We Are at Least Alone6. Viewed from Below the Surface7. Multiples8. Dying While Being Held9. Machines of the Subconscious10. Dark and Lonely Waters11. Somatosensory12. The Dust Settles13. Moments of Isolation
Tracklista: Side A 1. True Rocker (feat. Dee Snider) 2. Thundertruck 3. Evolution 4. Devil Don't Care 5. Being Cool Is Over 6. Young City Hearts Side B 1. Undone 2. In My Own World 3. Denim Danger 4. Hurricane 5. The Howlin'
Tracklista:1. Dirt to Dust2. Set It Off3. Girl Like You4. You Make It Easy5. Gettin' Warmed Up6. Blacktop Gone7. Drowns the Whiskey (Feat. Miranda Lambert)8. Rearview Town9. Love Me Or Don't10. Like You Were Mine11. Better at Being Who I Am12. I'll Wait for You13. Ride All Night14. Up in Smoke15. High Noon Neon
Tracklista:1. Locust Swarm2. The Stygian Deep3. Pathogenic Apathy4. La Tempestad5. Infernus6. The Chosen One7. Zealot, Crusader of War8. Order of the Arcane Scripture9. Chaos Theory10. O’ Majestic Being, Hear My Call
Neeme Järvi brings us Vol. 3 in his survey of orchestral works by the Norwegian composer Johan Svendsen. This series has received great reviews for its idiomatic performances by the Bergen Philharmonic Orchestra and the violinist Marianne Thorsen. Gramophone wrote of Vol. 2: ‘Järvi and his Norwegian forces are on scintillating form… to be treasured.’ Also on this disc are Two Icelandic Melodies, on tunes that were likely taken down by Svendsen on a journey to Iceland and the Faroe Islands in the summer of 1867, and the Violin Concerto (1870), which Svendsen himself saw as being new and original, several critics at the time agreeing with him. In this piece, the composer’s focus is on the contrast in timbre between soloist and orchestra, rather than the soloist’s virtuosic battle against it. His model for the work may well have been Berlioz’s Harold en Italie for orchestra and viola.
Tracklista:1. Voyage Round an Unwelcome2. Derelict3. Swatu4. Small Talk5. Naive6. Lulaby for a Misanthrope7. Corpse8. The Mystery of the Obvious9. An Aside10. Broken Haiku11. Mrs Dirty12. Shrikes13. The State of Being Derelict14. Scars15. The Gathering Storm16. God Whispered
Tracklista:1. Getting to Know You2. Wish You Were Here3. I Love Paris4. Just in Time5. This Nearly Was Mine6. Out of My Dreams7. Young and Foolish8. Hey There9. Stranger in Paradise10. The Heather On the Hill11. Almost Like Being in Love12. Love from Judy13. Waltz of My Heart14. Someday My Heart Will Awake15. We'll Gather Lilacs16. It's a Lovely Day Today
Tracklista:1. Tell Me Why I'm Okay2. CRUTCH3. Broken Brain4. Whatever5. Over It6. Me and We and I7. Goodbyes8. Pills9. No Place Like (Not Being) Home10. Hold Me Down11. Alone
Tracklista:1. Girl Goin' Nowhere2. Radioland3. American Scandal4. Southern Babylon5. The Jacket6. Livin' Next to Leroy7. A Little Dive Bar in Dahlonega8. Andy (I Can't Live Without You)9. El Dorado10. Tired of Being Happy11. Home Sweet Highway
Babcia Joepa Bevinga nie mogła przewidzieć, że jej fortepian, który podarowała wnukowi znajdzie się pewnego dnia w Elbphilharmonie w Hamburgu. Prawdopodobnie zaskoczyłoby ją również informacja, że muzyka, którą wnuk wydobył z tego instrumentu przyciąga miliony ludzi na całym świecie. Kiedy kupowała fortepian Joep miał nadzieję na „zadziorny” japoński model o brzmieniu elektrycznego jazzu, którego wtedy słuchał, alle babcia zdecydowała się na łagodnie brzmiący niemiecki instrument. Joep Beving zabiera go czasami na specjalne okazje: „Tak naprawdę od niego wszystko się dla mnie zaczęło” - mówi. Od śmierci babci fortepian stał w domu Bevinga. Porzucił on pomysł kariery muzyka po kontuzji nadgarstka, która zmusiła go do przerwania studiów w konserwatorium. W końcu osiągnął wiek, w którym trzeba było zacząć zarabiać, znalazł więc pracę w reklamie. Gdy produkował mieszankę jazzu, elektro i soulu z zespołami Moody Allen i Scallymatic Orchestra, jego miłość do muzyki zaczęła się odradzać na nowo. Legendarny brytyjski jazz-DJ Giles Peterson zachęcał go to powrotu, ale ostatecznie muzycy pokłócili się i zerwali kontakt. „Tak naprawdę nie byłem mocno uzależniony od tej muzyki” - mówi Beving. Wciąż miał jednak swój fortepian. Po pracy grał, czasami dla siebie, czasem dla przyjaciół i rodziny. Na pewnym etapie zaczął komponować własne melodie. Spokojne kontemplacyjne utwory na krawędzi ciszy dla bardzo małej publiczności. „Starałem się pominąć jak najwięcej nut, aby skoncentrować się na tym, co niezbędne”. Muzyka przypominała kompozycje Erika Satie, Philipa Glassa, Keitha Jarretta i Wima Mertensa. Pewnego dnia opublikował niektóre swoje nagrania na Spotify, uznając, że ludzie spoza kręgu znajomych mogą również czerpać radość z tej muzyki. A kiedy pewnego dnia usiadł przy komputerze i ujrzał, że słuchało go ponad milion osób, oniemiał. Nie było to jednak tak zaskakujące, jak fakt, że wkrótce zaczęły się z nim kontaktować firmy fonograficzne. Wkrótce Beving zrezygnował z pracy i wydał dwa albumy: Solipsism i Prehension. Potem zaczęły się występy telewizyjne oraz koncerty we wspaniałych salach - od Opery w Sydney po Hamburg Elbphilharmonie. Na temat tego, czy jest to muzyka klasyczna, czy nie, toczą się debaty. Sam Beving mówi: “To nie jest muzyka klasyczna, ponieważ nie próbowałbym nawet dopasować się do tak długiej tradycji. To, co robię, nazywam muzyką złożonych emocji”. Teraz artysta rozszerza tę ścieżkę złożonych emocji o album z remiksami zatytułowany Conatus. Zaczerpnięty z filozofii tytuł oznacza wolę życia. „Jeśli postrzegasz muzykę jako żywy organizm, to jest ona czymś, co dostosowuje się do nowych okoliczności. Tak samo jest z moimi kompozycjami, które na tym albumie oddałem w ręce innych ludzi”. Beving zaprosił artystów, których zna, szanuje i podziwia, aby zaopiekowali się jego melodiami. Nie są to remiksy w sensie klubowym, ale raczej świeże interpretacje, które następnie zostały harmonijnie połączone na jednym albumie. Swoje interpretacje na płycie zaprezentowali: Amsterdam Cello Octet, Suzanne Ciani, Tom Trago, Eefje de Visser, Colin Benders, Andrea Belfi, CFCF oraz Thomas Bloch. Oprócz bardzo podziwianej przez Bevinga legendarnej amerykańskiej pionierki muzyki elektronicznej Suzanne Ciani, większość artystów pochodzi z Holandii, co jest dla muzyka szczególnie ważne. „Wszyscy są artystami, którzy reprezentują międzynarodowy poziom”. W teledysku do Hanging D w wersji Amsterdam Cello Octet widzimy jak Beving siedzi w tle i oczarowany słucha tego, co ośmiu amsterdamskich wirtuozów stworzyło z jego kompozycji. „Uwielbiam wiolonczelę jako instrument, a słuchanie ośmiu na raz jest po prostu fantastyczne”. Joep Beving i Tom Trago znają się od dłuższego czasu. „Podziwiam jego podejście do muzyki elektronicznej. Udało mu się rzucić zupełnie inne światło na moją kompozycję, ponieważ naprawdę zrozumiał jej ideę”. A potem pojawia się Prelude, zupełnie nowy utwór, który wykonuje sam Joep Beving. „Chcę nim zaprezentować kierunek, w którym rozwijam swoje brzmienie na kolejny album, który ukaże się w przyszłym roku. W przyszłości dodam do fortepianu inne instrumenty. Conatus jest tego przedsmakiem”. Ekscytująca perspektywa: ciąg dalszy nastąpi...