Jerry Bergonzi, który za swoich mistrzów ma Sonnego Rollinsa i Dextera Gordona wyrobił własny, niepowtarzalny styl. Jerry bergonzi, także na płycie "Dog Star", brzmi jak... Jerry Bergonzi. Tracklista: 1. Pleiades 2. Dog Star 3. Vertigo 4. Live Stream 5. Repore-Pa-Int 6. Darkness 7. Separated 8. Darf Muzycy: Jerry Bergonzi: tenor saxophone Phil Grenadier: trumpet Carl Winther: piano Johhny Aman: bass Anders Mogensen: drums

• Wykonawca Bergonzi Jerry
• Data premiery 2017-10-06
• Nośnik CD

Tosca, była rolą, którą – w 1965 roku, w tym samym roku, w którym dokonano tego nagrania – Callas pożegnała się z Royal Opera House, Covent Garden, Metropolitan Opera i Paris Opera. Było to również jej ostatnie nagranie pełnej opery, a także – 12 lat po pierwszym jej nagraniuTosci – ponowne połączenie z Tito Gobbim w roli barona Scarpii. Dołączył do nich Carlo Bergonzi, jako Cavaradossi. "Gramophone" sławił: "przejmującą i bogatą wyrazowo interpretację, scena po scenie, takt po takcie, ożywianą z czystą inteligencją oraz dramaturgiczną głębią".

• Wykonawca Maria Callas , Bergonzi Carlo , Gobbi Tito , Paris Opera & Chorus , Paris Conservatoire Orchestra
• Data premiery 2014-11-10
• Nośnik CD

To historyczne nagranie. Dwóch saksofonistów - George Garzone (urodził się w Bostonie, w 1950 roku) i Jerry Bergonzi (urodził się również w Bostonie, ale w roku 1947), toczy "bitwę", aby zobaczyć, kto jest najbardziej wpływowym, wciąż aktywnym, saksofonistą z ich pokolenia. W dodatku to jest pierwszy raz, kiedy możemy usłyszeć ich obu razem w studyjnej sesji.Pomiędzy bohaterami jest wiele podobieństw: obaj są nauczycielami - w Berklee School of Music. Każdy z nich uczył jakiegoś ważnego instrumentalistę młodego pokolenia - Joshua Redman, Mark Turner, Donny McCaslin czy nawet Ken Vandermark - to tylko niektórzy z nich. Ale co najważniejsze, obaj są przykładami bezkompromisowych artystów i propagatorów muzyki powstającej pod wpływem ekspresjonistycznych dokonań Johna Coltrane'a. George Garzone od czterdziestu lat fascynuje się improwizacjach Coltrane'a - zwłaszcza tymi w końcego okresu jego życia.Jerry Bergonzi po raz pierwszy dostrzeżony został w zespołach Dave'a Brubecka w latach siedemdziesiątych ubiegłego wieku (współpracował z pianistą całą dekadę). Od tamtej pory nagrał bardzo wiele albumów jako lider i sideman, grając bardzo zwięźle i "męsko" , agresywnym dźwiękiem i z imponującą energią. Podobnie jak u Coltrane'a, muzyka Garzone i Bergonzi'ego' wyrasta z duchowości. Od lat wzajemnie pojawiali się na swoich koncertach i słuchali siebie wzajemnie - ze skupieniem i szacunkiem. Teraz tych dwóch gigantów jazzu w końcu staje na jednej scenie, a rozdzielają ich: duński pianista Carl Winther, basista Johnny Aman, i perkusista Anders Mogensem. I chociaż materiał przygotowali Bergonzi i Garzone, to decydujące scenie zdaje się należeć to Winthera.Efektem jest znakomity album ukazujący piękną, klasyczną ale i energetyczną, czasami wręcz agresywną stronę klasycznego - jednak - jazzu. Muzycy: George Garzone: tenor saxophone Jerry Bergonzi: tenor saxophone Carl Winther: piano Johnny Aman: bass Anders Mogensen: drums

• Wykonawca Garzone George , Bergonzi Jerry , Winther Carl
• Data premiery 2014-08-08
• Nośnik CD

Jerry Bergonzi to jeden z największych gigantów modern-jazzowego saksofonu - obok Joe Lovano, Branforda Marsalisa czy Dave'a Liebmana. Od ósmego roku życia grał na klarnecie i saksofonie altowym, w wieku 12 lat przerzucił się na tenor i pobierał lekcje u nauczycieli z pobliskiego Berklee School of Music. W 1972 r. wyjechał do Nowego Jorku i rozpoczął dziesięcioletnią współpracę z Davem Brubeckiem.Po powrocie do Bostonu w 1987 r. Jerry Bergonzi nagrał serię płyt pod własnym nazwiskiem i dla własnego wydawnictwa, ale też dla włoskiej wytwórni Red Records. Oprócz prowadzenia swoich grup - kwartetu Con Brio i Trio Gonz - Bergonzi nie przestawał udzielać się jako sideman. Wraz z Michaelem Breckerem i Branfordem Marsalisem wystąpił na debiutanckiej płycie Joey'a Calderazzo wydanej przez Blue Note w 1990 r. Pod wrażeniem jego pełnych wyrazu i głębi improwizacji wytwórnia zaproponowała mu zarejestrowanie jego własnego materiału. Jest autorem sześciu książek dotyczących improwizacji, harmonii oraz teorii jazzu. 1991 rok przyniósł także pamiętny występ artysty z Milesem Davisem i Quincy Jonesem na festiwalu w Montreaux.Płyta "Three Point Shot" zdobyła nagrodę Fryderyka'2010 w kategorii jazzowy album roku.Muzycy:Jerry Bergonzi: tenor saxJacek Kochan: drumsPiotr Lemanczyk: bass

• Wykonawca Bergonzi Jerry , Kochan Jacek , Lemańczyk Piotr
• Data premiery 2011-01-03
• Nośnik CD