Muzycznie brzmią jak bardziej melodyjna wersja Crass, politycznie są o wiele trudniejsi, a ich teksty są znakomite... Niezbyt skromny manifest polityczny.
4 płyty CD. Pierwszy z planowanych 12 albumów wydanych z okazji 40 rocznicy śmierci Otto Klemperera. Szczególną serię otwiera nagranie pełnej opery Mozarta p.t. Don Giovanni. Fantastyczna obsada zawiera takie nazwiska, jak: Nicolai Ghiaurov, Franz Crass, Claire Warson, Nicolai Gedda i in. Towarzyszą im New Philharmonia Orchestra i Chorus pod batutą Otto Klemperera.
Piąty album nagrany dla Rough Trade przez nowojorczyka z krwi i kości, którego sam Jarvis Cocker nazwał "najlepszym tekściarzem swojego pokolenia", a w którym krytycy widzą godnego kontynuatora miejskiej tradycji narracyjnej Lou Reeda.Sporo szumu w światku krytyków muzycznych narobił zwłaszcza poprzedni album Jeffreya Lewisa, "12 Crass Songs", na którym nowojorczyk brawurowo nagrał 12 coverów utworów legendarnej anarcho-punkowej grupy Crass. Wielkim powodzeniem cieszą się od lat komiksy Jeffa oraz blog w "The New York Timesie", ale też inne jego literackie projekty, jak choćby ilustrowana, rymowana historia komunizmu, wykłady na temat komiksu "Watchmen" czy... obrazkowa biografia Baracka Obamy. Wróciwszy do studia po okresie wzmożonej pozamuzycznej aktywności, Jeff - wraz z nieodłącznym bratem basistą Jackiem i stałym perkusistą Davidem Beauchampem - prezentuje tym razem własny autorski repertuar, na którym znakomicie mieszają się i uzupełniają psychodelia lat 60., garażowy punk rock, art-punk wyraźnie sugerujący wpływ The Fall oraz tragikomiczne opowiastki o życiu w wielkim mieście, jakich rzeczywiście nie powstydziłby się wielki Lou Reed.