Drugi zestaw debiutów Decadub z Hyperdub na winylu poświęca trzy ze swoich czterech stron na salwę zwariowanych i pokręconych footworków od większości kluczowych graczy załogi Teklife z Chicago. Pamięci DJ Rashada.
Historia zespołu Tonbruket sięga roku 2008. Biorąc pod uwagę dynamikę zmian na jazzowym rynku i okazjonalność wielu muzycznych działań, to niemal prehistoria. Muzycy sam zaczęli nazywać swoje przedsięwzięcia projektami zdając sobie sprawę, że nie przetrwają długo. Wynika to w równej mierze z prawideł rynku i ekonomii, jak i z kreatywności i ciągłych poszukiwań tego idealnego składu. Te poszukiwania czasem się udają i poszukiwania kończą się sukcesem, który owocuje dłuższą współpracą. Tak właśnie jest w przypadku szwedzkiego zespołu Tonbruket. Po czterech albumach studyjnych przyszła kolej na dokumentację koncertu. (Rafał Garszczyński) Muzycy: Dan Berglund: bass Johan Lindstrom: guitar, pedal steel Martin Hederos: piano, synthesisers, violin Andreas Werliin: drums
Włoski klawesynista Andrea Buccarella na swoją pierwszą płytę dla firmy Ricercar wybrał jedną z ważniejszych form muzycznych baroku - toccatę. Toccata powstała we Włoszech pod koniec XVI wieku i osiągnęła szczyt swojego rozwoju w muzyce Jana Sebastiana Bacha. Artysta wykonuje muzykę na czterech różnych klawesynach - dwóch włoskich, jednym flamandzkim i jednym niemieckim. Powstały one w różnych okresach, nagranie ukazuje rozwój tego instrumentu w epoce baroku.
Po czterech latach przerwy James Morrison powraca z nowym albumem „Higher Than Here”! Album zwiastuje singiel „Demons”, który jest inspirowany osobistymi, trudnymi doświadczeniami życiowymi artysty.Obdarzony niezwykle oryginalnym głosem James Morrison wdarł się na scenę muzyczną w 2006r., ale nawet on nie mógł przewidzieć wtedy, że odniesie aż tak spektakularny sukces. Single „You Give Me Something” czy „Undiscovered” stały się globalnymi hitami, a artyście przyniosły statuetkę BRIT Award w wieku zaledwie 21 lat. To właśnie James Morrison przetarł ścieżkę dla chłopaków z gitarą i niesamowitym głosem, takich jak popularni teraz Ed Sheeran, George Ezra i James Bay.„James był jedną z moich wczesnych inspiracji. Na tle tego wszystkiego, co działo się w muzyce pop, jego niesamowity, potężny głos na tle akustycznej gitary to było to, na co czekałem” – przyznaje się do fascynacji Jamesem Morrisonem James Bay. Do grona fanów artysty zalicza się też John Newman. „Jego głos jest po prostu niesamowity” – mówi o Morrisonie Newman.Płyta „Higher Than Here” to zdecydowanie powrót do korzeni dla Jamesa Morrisona. Jednak akustyczne popowe i soulowe motywy tym razem zostały wzbogacone elementami gospel („Stay Like This” and „Too Late For Lullabies”). Co ciekawe na płycie pojawia się też jeden prawdziwie taneczny hit w postaci utworu „I Need You Tonight”.
Maurice Bourbon prowadzi trzy zespoły wokalne jako lider i dyrektor artystyczny. Zespół Metamorphoses zajmuje się przede wszystkim interpretacją dzieł a capella. W tym projekcie doświadczonym muzykom Metamorphoses towarzyszy czterech wokalistów zespołu Biscantor.
Zespół wokalny The Gentlemen of HM Chapel Royal, Hampton Court Palace pod kierownictwem Carla Jacksona debiutują tą płytą w firmie Resonus Classics. Płyta zawiera kompozycje renesansowego kompozytora Thomasa Tallisa będącego w służbie czterech monarchów angielskich. Płyta zawiera utwory cztero- i siedmiogłosowe – „Missa Puer Natus Est Nobis” i „Suscipe Quaeso Domine”.
D’Agincour był prawdopodobnie uczniem Jacques'a Boyvina, organisty Katedry Najświętszej Marii Panny w Rouen. Później przeniósł się do Paryża, aby doskonalić swoje umiejętności gry na organach u królewskiego organisty nadwornego Nicolasa Antoine Le Bègue. 6 grudnia 1701 po próbnym występie został mianowany organistą kościoła Sainte-Madeleine-en-la-Cité i pozostał na tym stanowisku do 12 września 1706. Po zgonie Jacques'a Boyvina 30 czerwca 1706 d’Agincour objął jego stanowisko i pozostał na tym stanowisku przez 52 lata. Jednocześnie sprawował obowiązki organisty królewskiego opactwa w Saint Ouen. W październiku 1714 d’Agincour został jednym z czterech organistów królewskich kaplicy królewskiej w Wersalu jako następca Louisa Marchanda. W roku 1726 został dodatkowo organistą kościoła św. Jana w Rouen. François d’Agincour był też pedagogiem, jednym z jego uczniów był Jacques Duphly.
Debiut Mirae Arts jest nazywany modlitwą nad jeziorem, wyprodukowaną przez Seraphim Rytm z siedzibą w Belgii. Epka składa się z czterech utworów o dużej mocy i uroczystym zakończeniu. Materiał zmasterowany został przez James Plotkin.
Nagranie czterech ostatnich symfonii Antonina Dvoraka w wykonaniu Royal Philharmonic Orchestra pod dyrekcją wybitnego polskiego dyrygenta Grzegorza Nowaka.
"Prawdziwy super-kwartet portugalskich i francuskich muzyków, związanych z wytwórnią Clean Feed, proponuje fenomenalne nagranie koncertowe w serii Spontaneous Music Tribune. Dla Luisa Vicente, jednego ze światowych liderów awangardowej trąbki, jest to trzeci album w tej serii.[...] Kwartet koncertuje w Casa das Artes da Fundaçao Bissaya Barreto w Coimbrze i czyni to naprawdę fantastycznie. To współczesna post-awangarda z Półwyspu Iberyjskiego w najlepszym wydaniu: muzyka, która łączy i nakłada na siebie wolną improwizację, free jazz, współczesną muzykę kameralną i estetykę minimal. Jak zwykle w produkcjach SMT, mamy mnóstwo efektów specjalnych, dźwięków generowanych przez preparowane instrumenty i „fałszywą muzykę”: trąbka może brzmieć jak wiolonczela, wiolonczela jak gitara, gitara jak trąbka, a bębny jak wszystko, co tylko można sobie wyobrazić. Cztery utwory mają tu, jako temat główny, interpunkcję w sensie gramatycznym. Erupcja energii i synergii czterech pomysłowych artystów, którzy doskonale wiedzą, gdzie umieścić przecinki, dwukropki, średniki i, co najważniejsze, "wykrzyknik", "znak zapytania" i "punkt końcowy". Mistrzowski występ! Kropka." Maciej Lewenstein Edycja limitowana do 300 egzemplarzy. Muzycy: Luís Vicente: trumpet Valentin Ceccaldi: cello Marco Franco: drums, percussion Marcelo dos Reis: guitar, prepared guitar