Drugi album amerykańskiego zespołu Deerhunter, wydany przez Kranky 29 stycznia 2007 roku. Album był nagrywany w dwóch osobnych, odległych w czasie o kilka miesięcy sesjach, stąd: pierwsza połowa (utwory 1-7) mają ambientowy, psychodeliczny charakter, a pozostałe (od 8 utworu) są bardziej popowe. Deerhunter rozpoczął nagrywanie materiału w studiu Rare Book Room w Nowym Jorku. Ta początkowa sesja nagraniowa nie powiodła się, ze względu na stan fizyczny i psychiczny wokalisty Bradforda Coxa, a także wadliwie działający sprzęt w studio. Zespół powrócił do Atlanty, nagrywając drugą sesję.   Ostateczna wersja Cryptograms została nagrana w dwóch osobnych, całodziennych sesjach, w odstępach miesięcznych, w wyniku czego powstały dwie muzycznie odrębne części - pierwsza zawiera więcej muzyki ambient, druga zawiera więcej elementów muzyki pop. Płyta została dobrze przyjęte przez krytyków, a kilka publikacji umieściło album na swoich listach najlepszych albumów z 2007 roku. Tracklista: 1. Intro 2. Cryptograms 3. White Ink 4. Lake Somerset 5. Providence 6. Octet 7. Red Ink 8. Spring Hall Convert 9. Strange Lights 10. Hazel St 11. Tape Hiss Orchid 12. Heatherwood 13. Fluorescent Grey 14. Dr. Glass 15. Like New 16. Wash Off    

• Wykonawca Deerhunter
• Data premiery 2010-01-09
• Nośnik Płyta Analogowa

Czwarty album kwartetu z Atlanty w stanie Georgia, dziś uważanego powszechnie za jeden z najważniejszych zespołów, jakie pojawiły się na amerykańskiej scenie po 2000 r.Pracowitość Deerhunter zadziwia. W ciągu ostatnich dwóch lat, jakie minęły od podpisania kontraktu z 4AD, zespół wydał album „Microcastle" uzupełniony dodanym w ostatniej chwili w pełni autonomicznym albumem „Weird Era Cont.", składającą się z pięciu utworów „Rainwater Cassette Exchange EP", a na swym blogu regularnie zamieszcza coraz to nowe, nieoficjalne nagrania dla fanów. Nadto wokalista Bradford Cox i gitarzysta Lockett Pundt nadzorują swoje solowe projekty: pierwszy z nich - Atlas Sound, drugi - Lotus Plaza. Co jednak najważniejsze, mimo tej wielkiej aktywności zespołowej i indywidualnej, wszystko, co firmuje Deerhunter i jego muzycy nosi nieodmiennie znak najwyższej jakości.Nagrywając wspomniany „Microcastle" (2008), który był debiutem Deerhunter w barwach 4AD (i pozostaje - zdaniem wielu - najlepszą płytą wydaną przez tę firmę w ostatnim dziesięcioleciu), Cox odgrażał się, że tym razem zespół odejdzie nieco od swej - jak to sam określa - ambient-punkowej poetyki i głęboko zaczerpnie z tradycji rocka lat 50. i 60. Ta groźba nie do końca się zmaterializowała, a wszelkie związki tamtego albumu z tradycją sprzed pół wieku miały co najwyżej domyślny charakter. Jednak co nie do końca się spełniło przed dwoma laty, dokonało się bardziej zdecydowanie na nowym albumie „Halcyon Days", który w bardziej bezpośredni sposób czerpie inspirację z szacownej muzyki takich antenatów rocka, jak choćby Buddy Holly, Phil Spector („Memory Boy"), Velvet Underground („Helicopter"), The Rolling Stones ze swych najwcześniejszych ballad („Fountain Stairs") czy John Lennon („Basement Scene"), a nawet jakby The Cure z okresu „Wish" ("Desire Lines"). Na wszystkie te i inne inspiracje Deerhunter nakłada jednak gęsty filtr o wiele bliższej nam w czasie indierockowej tradycji, z której się bezpośrednio wywodzi, a którą kojarzymy z Pavement czy Flaming Lips. To ostatnie podkreśla zresztą sama produkcja płyty, odwołująca się do postpunkowej idei D.I.Y., czyli - „zrób to sam". Tym samym „Halcyon Digest" wpisuje się bezkolizyjnie w cały dorobek nagraniowy Deerhunter i w żadnym wypadku nie jest nawet zawoalowanym ukłonem w stronę nostalgicznie nastrojonej, mainstreamowej publiczności. Album zamyka nagrana samodzielnie przez Coxa ballada „He Would Have Laughed", będąca hołdem dla zmarłego w tym roku Jaya Reatarda - muzyka z Memphis i przyjaciela zespołu.

• Wykonawca Deerhunter
• Data premiery 2010-09-27
• Nośnik CD

Dwa autonomiczne, pełnowymiarowe albumy w jednym opakowaniu, to efektowny i zaskakująco komunikatywny debiut w barwach 4AD art-noise-punkowej formacji z Atlanty, której nazwa wymieniana jest jednym tchem z Grizzly Bears i Liars.Chronologicznie to już trzeci album grupy Deerhunter, której frontmanem jest Bradford Cox - uderzająco tyczkowaty młodzieniec o nieproporcjonalnie długich kończynach, którego nieco dziwaczny i niesamowity widok jest efektem genetycznego schorzenia, zwanego syndromem Marfana - rzadkiego, ale mającego całkiem długą i barwną historię, poczynając od faraona Echnatona (najwcześniejszy odnotowany przypadek) po zmarłego przed paroma laty Joeya Ramone'a z The Ramones. Cox po nagraniu ze swym macierzystym zespołem znakomitej, ale nieco wymagającej płyty "Cryptograms" dla firmy Kranky, zarządzanej przez szacowny avant-rockowy kolektyw Godspeed You! Black Emperor, postanowił zrealizować coś na własny rachunek jako solista. Tym czymś okazał się wydany niedawno przez 4AD pod szyldem Atlas Sound intrygujący, klimatyczny album "Let The Blind Lead Those Who Can See But Cannot Feel". Cox odgrażał się że następna płyta Deerhunter - w którego składzie nastąpiła znacząca zmiana: gitarzystę Colina Mee zastąpiła eks-cheerleaderka, Whitney Petty - będzie czerpać aż do nieprzyzwoitości z popu lat 50. i 60. Szczęśliwie trzeba naprawdę bardzo dobrego ucha, by na "Microcastle" wychwycić jakieś echa muzyki sprzed pół wieku w takich utworach, jak "Nova Steps", "Saved By Old Times" czy "Twilight At Carbon Lake". Na "Microcastle" generalnie jesteśmy bliżej Pavement, wspomnianych Grizzly Bears, no i Flaming Lips i Mercury Rev. To czyni s płyty wybitnie udane studium w zakresie tworzenia różnych odcieni nokturnowych, nasyconych nostalgią nastrojów i przyciemnionych dźwiękowych pejzaży, w których - jeśli pominąć rockowy "Nothing Ever Happened", nawiązujący do tradycji spod znaku The Jam i Magazine - słodko-gorzkie melodie rozwijają się zwykle niespiesznie na bogatym w dziwne dźwięki i efekty tle jakby wyprowadzonym z długiej tradycji southern gothic. Co innego druga płyta "Weird Era Continued", która wbrew powszechnym w dzisiejszych czasach praktykom jest bytem w stu procentach autonomicznym, a nie jakimś zlepkiem podejrzanych "bonusów" - zwykle rozmaitych, niekoniecznie wartych uwagi odrzutów z sesji nagraniowej. Cox postawił na jakość i swoistą przekorność. Jeśli postanowił, że "Microcastle" będzie najbardziej przystępną i nastrojową płytą w karierze Deerhunter, to na "Weird Era Continued" raczej nawiązał - choć nie całkiem wprost - do bardziej drapieżnej, eksperymentalnej i noise'owej historii zespołu: efektownie zderzył bardziej melodyjne, żywsze kawałki nawiązujące do złotej epoki alternatywnego rocka (czasy shoegazingu, Pixies, Smashing Pumpkins i Stone Roses) z utworami głównie instrumentalnymi sięgającymi do starszej tradycji avant-popowej ery pionierów krautrocka (Faust, Neu!). Łącznikiem między obiema płytami jest utwór "Calvary Scar". Na "Microcastle" pojawia się w krótkiej, zwartej i akustycznej formie. Na "Weird Era Continued" występuje w finale już jako epicka, 10-minutowa kompozycja. Trudno doprawdu wyobrazić sobie lepsze, bardziej zapadające w pamięć zwieńczenie tego doskonałego dwupłytowego albumu, który bez wahania należy zaliczyć do grona najlepszych wydawnictw 2008 roku.

• Wykonawca Deerhunter
• Data premiery 2008-10-27
• Nośnik CD

Album Deerhunter „Why Hasn't Everything Already Disappeared?” ukazał się nakładem 4AD. Ósmy album amerykańskiej indie rockowej formacji przynosi nowe podejście do partii wokalnych, perkusji, klawesynu, elektromechanicznych i syntetycznych brzmień. Gitary zostały nagrane bezpośrednio podłączone do miksera, bez wzmacniacza czy innych klasycznych ocieplaczy brzmienia.   Całość rozpoczyna klawesynowo-fortepianowy „Death In Midsummer”, który nie daje jednoznacznej odpowiedzi skąd pochodzi ta płyta. Czy „No One's Sleeping” jest odrzutem z sesji nagraniowej Kinks z 1977 roku, produkowanej w Berlinie przez Briana Eno? Nie, to tylko nostalgia. Jedyną rzeczą jaką wyjaśnia Deerhunter jest to, że czują się zmęczeni toksyczną koncepcją. 

• Wykonawca Deerhunter
• Data premiery 2019-01-18
• Nośnik Płyta Analogowa

1. Batman (arr. S. Bartek and C. Bankey): Batman: Main Title Theme (arr. S. Bartek and C. Bankey)2. The Pink Panther (arr. B. Gascoigne): The Pink Panther: Main Title Theme (arr. B. Gascoigne)3. Mission Impossible Suite (arr. M. Townend)4. Love Story (arr. A. Vinter): Love Story: Main Title Theme (arr. A. Vinter)5. Jurassic Park: Jurassic Park: Main Title Theme6. Romeo and Juliet (arr. M. Townend): Romeo and Juliet: Main Title Theme (arr. M. Townend)7. Superman: Superman: March8. The English Patient: The English Patient: Main Title Theme9. The Godfather (arr. C. Davis): The Godfather: Main Title Theme (arr. C. Davis)10. Superman: Superman: Can You Read My Mind, "Love Theme"11. Pirates of the Caribbean, Part I (arr. T. Ricketts): Pirates of the Caribbean: Main Title Theme (arr. T. Ricketts)12. The Deerhunter (arr. C. Palmer): The Deerhunter: Introduction and Cavatina (arr. C. Palmer)13. The French Lieutenant's Woman: The French Lieutenant's Woman: Main Title Theme14. Shakespeare in Love: Shakespeare in Love: Maiin Title Theme

• Wykonawca Davis Carl
• Data premiery 2009-05-06
• Nośnik CD

Oryginalnie wydany na początku 2008 roku "Let The Blind Lead Those Who Can See But Cannot Feel", był debiutem Atlas Sound, solowego projektu frontmana Deerhunter, Bradforda Coxa. Całość została skomponowana i wygenerowana przy pomocy komputera, wyposażonego w oprogramowanie Ableton Live. Tworzony na zasadzie strumienia świadomości, gdzie każda z piosenek powstała w ciągu kilku godzin. Zarówno teksty, jak i muzyka. Piosenki mają charakter autobiograficzny i opisują życiowe doświadczenia Coxa, na które składają się znieważenia jakich doświadczył jako dziecko, uzależnienie od narkotyków czy czas spędzony w szpitalu, gdy jako nastolatek zmagał się z genetyczną chorobą zwaną zespołem Marfana. Wiele tekstów odnosi się także do jego przyjaciela z Deerhunter, gitarzysty Lockett Pundt, któremu album został zadedykowany.

• Wykonawca Atlas Sound
• Data premiery 2016-02-19
• Nośnik Płyta Analogowa

Trzeci album kapeli "Room Inside The World" i ich pierwszy wydany przez Merge Records. Nagrany w Rare Book Room na Brooklynie z producentem Nicolasem Vernhesem (Deerhunter, Animal Collective, Silver Jews). Czarny winyl w gatefoldzie + MP3.

• Wykonawca Ought
• Data premiery 2018-01-01
• Nośnik Płyta Analogowa

Trzeci album kapeli "On Room Inside The World-Ought" i ich pierwszy wydany przez Merge Records. Nagrany w Rare Book Room na Brooklynie z producentem Nicolasem Vernhesem (Deerhunter, Animal Collective, Silver Jews).

• Wykonawca Ought
• Data premiery 2018-01-01
• Nośnik CD

Album Deerhunter „Why Hasn't Everything Already Disappeared?” ukazał się nakładem 4AD. Ósmy album amerykańskiej indie rockowej formacji przynosi nowe podejście do partii wokalnych, perkusji, klawesynu, elektromechanicznych i syntetycznych brzmień. Gitary zostały nagrane bezpośrednio podłączone do miksera, bez wzmacniacza czy innych klasycznych ocieplaczy brzmienia.   Całość rozpoczyna klawesynowo-fortepianowy „Death In Midsummer”, który nie daje jednoznacznej odpowiedzi skąd pochodzi ta płyta. Czy „No One's Sleeping” jest odrzutem z sesji nagraniowej Kinks z 1977 roku, produkowanej w Berlinie przez Briana Eno? Nie, to tylko nostalgia. Jedyną rzeczą jaką wyjaśnia Deerhunter jest to, że czują się zmęczeni toksyczną koncepcją. 

• Wykonawca Deerhunter
• Data premiery 2019-01-18
• Nośnik CD

Drugi album amerykańskiego zespołu Deerhunter, wydany przez Kranky 29 stycznia 2007 roku. Album był nagrywany w dwóch osobnych, odległych w czasie o kilka miesięcy sesjach, stąd: pierwsza połowa (utwory 1-7) mają ambientowy, psychodeliczny charakter, a pozostałe (od 8 utworu) są bardziej popowe. Deerhunter rozpoczął nagrywanie materiału w studiu Rare Book Room w Nowym Jorku. Ta początkowa sesja nagraniowa nie powiodła się, ze względu na stan fizyczny i psychiczny wokalisty Bradforda Coxa, a także wadliwie działający sprzęt w studio. Zespół powrócił do Atlanty, nagrywając drugą sesję.   Ostateczna wersja Cryptograms została nagrana w dwóch osobnych, całodziennych sesjach, w odstępach miesięcznych, w wyniku czego powstały dwie muzycznie odrębne części - pierwsza zawiera więcej muzyki ambient, druga zawiera więcej elementów muzyki pop. Płyta została dobrze przyjęte przez krytyków, a kilka publikacji umieściło album na swoich listach najlepszych albumów z 2007 roku. Tracklista: 1. Intro 2. Cryptograms 3. White Ink 4. Lake Somerset 5. Providence 6. Octet 7. Red Ink 8. Spring Hall Convert 9. Strange Lights 10. Hazel St 11. Tape Hiss Orchid 12. Heatherwood 13. Fluorescent Grey 14. Dr. Glass 15. Like New 16. Wash Off    

• Wykonawca Deerhunter
• Data premiery 2010-01-09
• Nośnik Płyta Analogowa