Przygotowane w serii wznowień studyjnych płyt Led Zeppelin nowe wydanie albumu „Coda”, który w oryginale ukazał się w 1982 roku, dwa lata po śmierci Johna Bonhama. Za remastering z oryginalnych analogowych taśm odpowiada Jimmy Page. Z jego domowych archiwów pochodzą też nagrania, które wypełniły aż dwie dodatkowe płyty!
Przygotowane w serii wznowień studyjnych płyt Led Zeppelin nowe wydanie albumu „Coda”, który w oryginale ukazał się w 1982 roku, dwa lata po śmierci Johna Bonhama. Za remastering z oryginalnych analogowych taśm odpowiada Jimmy Page. Z jego domowych archiwów pochodzą też nagrania, które wypełniły aż dwie dodatkowe płyty!
Pamiętacie te niepokojące ruchy bioder Elivsa Presleya, które w latach 50 okazały się nie lada kontrowersją wśród amerykańskich gospodyń domowych?
To już trzeci odcinek znakomitej kompilacji "Bella Musica", układanej przez chilloutowego guru, autora "Cafe El Mar", czyli samego Jose Padillę.Zgodnie z tytułem nie ma tu miejsca na "zapchajdziury", tudzież nic nie znaczące i niczym nie wyróżniające się produkcje, szyte na potrzeby rynku. Tutaj liczy się magiczna ponadczasowa muzyka, trafiająca do serca słuchacza i - na długo - do naszych domowych odtwarzaczy CD. Ta bardzo eklektyczna, ale również wyjątkowa selekcja obejmuje nagrania tak różnych wykonawców jak Balanescu Quartet, Jill Scott, Dorothy Ashby, George Levin, Ocho, Nina Simone czy Rodney Hunter. To naprawdę "Bella Musica"!
Przygotowane w serii wznowień studyjnych płyt Led Zeppelin nowe wydanie albumu „Coda”, który w oryginale ukazał się w 1982 roku, dwa lata po śmierci Johna Bonhama. Za remastering z oryginalnych analogowych taśm odpowiada Jimmy Page. Z jego domowych archiwów pochodzą też nagrania, które wypełniły aż dwie dodatkowe płyty!
„„Wiemy już, że był wybitnym kompozytorem, jedynym muzykiem, który pracując w kraju w najcięższym dla narodu okresie, w tak niesprzyjających warunkach, siłą swego talentu i charakteru, uporu i wytrwałości zdobył sobie stanowisko o znaczeniu wyjątkowym”, pisał Witold Rudziński w swojej książce o Stanisławie Moniuszce. Dorobek artystyczny polskiego kompozytora, z uwagi na okoliczności historyczno-polityczne, w sposób szczególny wyróżnia idiom narodowy. Doskonałym zaś nośnikiem treści patriotycznych stały się jego opery i pieśni. Te ostatnie pod względem ilościowym stanowią zdecydowaną większość – Moniuszko napisał ich ok. 300. Przeznaczone do muzykowania domowego, zróżnicowane pod względem tematyki i charakteru, zebrane w kolejnych tomach Śpiewników domowych, stały się odpowiedzią na potrzeby ówczesnego społeczeństwa. Moniuszko komponował zarówno krótkie piosenki zwrotkowe, przeznaczone dla amatorów o ograniczonych możliwościach wykonawczych, jak i wieloczęściowe utwory balladowe, tworzone z myślą o śpiewakach zawodowych. Według opinii Stefana Kisielewskiego: „Trafił nie tylko do szlacheckich dworków czy mieszczańskich domów, ale też pod strzechy”. A że był doskonałym melodystą, jego pieśni „weszły w krew społeczeństwa, stały się składową częścią klimatu, atmosfery, stylu polskiego życia ...]”. Tym samym Moniuszko zatarł granicę między sztuką elitarną a popularną, tzn. atrakcyjną dla szerszego grona odbiorców. Żadne z jego dzieł nie straciło przy tym walorów artystycznych. Podobna idea przyświeca projektowi Akademia Chóralna, którego celem jest rozpowszechnianie śpiewu, w tym przede wszystkim śpiewu zbiorowego, mającego nie tylko wartość artystyczną, ale przynoszącego również korzyści psychologiczne i społeczne. Tym razem na warsztat zostały wzięte najbardziej znane melodie Stanisława Moniuszki. Roman Ilia Drozd przetworzył je na język współczesny, zdecydowanie bliższy młodym wykonawcom i odbiorcom. Powstał zatem zbiór niezwykłych utworów zaczerpniętych z moniuszkowskich oper, Sonetów krymskich i Śpiewników domowych, napisanych do słów wybitnych polskich poetów. W nowym opracowaniu zostały przeznaczone na głosy solowe, chóry jednorodne, fortepian, orkiestrę smyczkową oraz instrumenty perkusyjne z elementami body percussion. Współczesne opracowanie znanych od niemal dwóch wieków melodii tchnęło w nie nowe życie i nadało im zupełnie inną energię. O tym, jak wiele wzbudzają pozytywnych emocji wśród publiczności i zaangażowania ze strony młodych wykonawców, miałam okazję przekonać się podczas jednego z koncertów, w którym, oprócz solistów i NFM Orkiestry Leopoldinum pod dyrekcją Agnieszki Franków-Żelazny, udział wzięło kilkanaście chórów dziecięcych i młodzieżowych. Tę samą energię i radość muzykowania odnajdą Państwo w niniejszym nagraniu „Moniuszko inaczej śpiewany”.” - Agata Adamczyk