
Pierwsze dla Dekki nagranie ateńskiej orkiestry i greckiego dyrygenta.
- Wykonawca Petrou George
- Data premiery 2014-06-10
- Nośnik CD
- Muzyka poważna / Balet
- 13-08-2020, 09:59
- 0
- 0
- admin

Pierwsze dla Dekki nagranie ateńskiej orkiestry i greckiego dyrygenta.

Utwory na orkiestrę symfoniczną Claude'a Debussy'ego w wykonaniu dyrygenta Juna Märkla.

Teodor Currentzis i jego wyjątkowy zespół MusicAeterna zapraszają Państwa do wysłuchania kolejnego albumu winylowego poświęconego twórczości Piotra Czajkowskiego. Tym razem usłyszymy słynną Symfonię nr 6 "Patetyczną" – utwór, powstały w 1893 roku. Kompozytor pisał o nim w liście do przyjaciela: "Całe lato spędziłem podróżując i miałem tylko tyle czasu, żeby móc zinstrumentować symfonię, którą skomponowałem w lecie... Sądzę, że udało mi się, a w każdym razie w żadne chyba inne dzieło nie włożyłem tyle miłości i oddania." W interpretacji ekscentrycznego dyrygenta, jakim bez wątpienia jest Currentzis, utwór nabiera świeżości i nowatorskiego brzmienia. Tracklista: Side A Symphony No. 6 in B minor, Op. 74, "Pathétique" 1. I. Adagio – Allegro non troppo Side B 1. II. Allegro con grazia 2. III. Allegro molto vivace 3. IV. Finale: Adagio lamentoso – Andante

Zespół Muzyki Cerkiewnej pod dyrekcją ks. Jerzego Szurbaka istnieje od ponad 40 lat – jego początki sięgają września 1971 r., kiedy to na potrzeby spektaklu „Rewizor” M. Gogola w Teatrze Dramatycznym w Szczecinie, dokonano nagrania muzyki cerkiewnej jako ilustracji muzycznej do przedstawienia. Po tym występie, założyciel i dyrygent zespołu, młody ksiądz Jerzy Szurbak otrzymał propozycję stałej współpracy od dyrektora Warszawskiej Opery Kameralnej, Stefana Sutkowskiego. Muzyka cerkiewna pod ręką ks. Szurbaka stała się prawdziwym tchnieniem ducha, poruszała serca słuchaczy, pokonywała podziały i łączyła ludzi różnych wyznań i narodowości w modlitwie. W kronice Zespołu odnotowano ponad 1600 koncertów, a także wiele nagrań radiowych, telewizyjnych i filmowych. Oprócz licznych występów w kraju, koncertował również w Austrii (1993 r.), Belgii (1995 r.), Brazylii (1986 r.), Finlandii (1985 r.), Francji (1986, 1993, 1995 i 1998 r.), Holandii (1995 r.), Japonii (1994 r.), Korei Płd. (1994 r.), Niemczech (1977, 1985, 1993, 1995 i 1996 r.), Senegalu (1986 r.), Szwecji (1982 r.), Szwajcarii (1978, 1984, 1985, 1997 i 1999 r.) i na Ukrainie (1989 r.). Zespół wielokrotnie dawał oprawę muzyczną do filmów A. Wajdy, J. Skolimowskiego, J. Majewskiego, A. Holland i J. Hoffmana. Współpracował również z wybitnymi śpiewakami: J. Rappe, P. Raptisem, K. Pustelakiem, K. Szostek-Radkową, L.A. Mrozem, B. Ładyszem, M. Boberską, M. Pańko oraz ze światowej sławy tenorem N. Geddą (Upsalla, Sztokholm, Warszawa). Chór ks. Szurbaka był wielokrotnie wysyłany na festiwale muzyki religijnej, gdzie zawsze godnie reprezentował polską wielokulturowość i religijność. Rola Zespołu Muzyki Cerkiewnej w kulturze polskiej i jego dyrygenta jest nie do przecenienia. To jemu przypisuje się wyprowadzenie śpiewów cerkiewnych ze świątyń prawosławnych i wprowadzenie ich do kościołów katolickich i protestanckich, a także katedr, sal koncertowych i filharmonicznych w Polsce i na świecie. Poprzez prezentację najpiękniejszych utworów tego gatunku sztuki wokalnej, przyczynił się również do lepszego poznania prawosławia, jego duchowości i mistyki, realizując zarazem ideę praktycznego ekumenizmu. Sukcesy Zespołu oraz działalność ks. Szurbaka stały się inspiracją do utworzenia festiwalu muzyki cerkiewnej. Zaangażowanie i pomoc dyrygenta przy organizacji I Dni Muzyki Cerkiewnej w Hajnówce, przyczyniły się do przekształcenia ich w Międzynarodowy Festiwal Muzyki Cerkiewnej. Za całokształt pracy artystycznej władze państwowe odznaczyły ks. J. Szurbaka krzyżami zasługi – Złotym, Kawalerskim i Oficerskim OOP. Na przestrzeni lat w Zespole śpiewało ponad trzystu wykonawców (solistów i chórzystów), z których większość posiadała wyższe lub średnie wykształcenie muzyczne. Chór był jednak otwarty także na wokalnych pasjonatów-samouków, wśród których można było spotkać m.in. dziennikarzy, lekarzy, inżynierów czy prawników. Po zakończeniu w 1997 r. współpracy ZMC z Warszawską Operą Kameralną, która obejmowała Zespół opieką merytoryczną i finansową, chór mieszany został przekształcony w chór męski, a jego działalność oparto już jedynie na pasji ks. Szurbaka i członków Zespołu.Wykonując dzieła zarówno kompozytorów anonimowych, jak np. śpiew grecki, kijowski czy neumatyczny, a także utwory najwybitniejszych twórców muzyki cerkiewnej (M. Berezowski, S. Rachmaninow, P. Czajkowski, czy M. Rimski-Korsakow), Zespół pozwalał słuchaczom, poprzez swoją interpretację, zgłębić „inne – boskie wymiary rzeczywistości”. Istotę muzyki cerkiewnej doskonale oddał w swojej wypowiedzi sam ks. J. Szurbak: „Podobnie jak dogmaty chrześcijańskie zawierają w sobie odwieczne prawdy o Bogu, ikony te dogmaty przybliżają nam za pomocą barw, zaś muzyka cerkiewna opiewa je przy pomocy dźwięków. Wszystko to składa się na Wielikoje Sławosłowije – wielką doksologię, podobną do tej, którą śpiewały chóry anielskie przy narodzeniu Jezusa Chrystusa”.

„Nie ma wątpliwości, że Karajan przewyższa wszystkich dyrygentów świata” powiedział Jon Vickers, znany jako najwybitniejszy Tristan swoich czasów. Do legendarnego dyrygenta i tenora dołączyła Helga Dernesch, jako młoda, pełna pasji Izolda.

Album zawierający nagrania symfonii Johannesa Brahmsa w doskonałym wykonaniu orkiestry Deutsche Kammerphilharmonie pod dyrekcją Paavo Järvi. To kolejna rejestracja zespołu i dyrygenta, których losy złączone zostały w 2004 roku, będąca początkiem całego cyklu dzieł Brahmsa.

Wyjątkowa seria muzyczna dla koneserów jazzu - "Jazz Connoisseur" prezentuje niezwykły album legendarnego Gila Evansa- kompozytora, pianistę i dyrygenta jazzowego zawierający jazzowe interpretacje utworów Jimiego Hendrixa.

Michel Richard de Lalande (1657-1726) był wiodącym francuskim kompozytorem muzyki sakralnej epoki Baroku – rówieśnikiem Jean’a-Baptiste’a Lully oraz Françoisa Couperina - a także cenionym organistą. Dla jego stylu charakterystyczne było stosowanie ekspresyjnej harmonii i mistrzostwo w operowaniu kontrapunktem. Szczególną popularność przyniosły mu sinfonie, które tworzył specjalnie dla Ludwika XIV (tzw. Simphonies pour les Soupers du Roy), choć pisał także motety i balety i in. Od roku 1683 aż do śmierci był dyrektorem orkiestry Kaplicy Królewskiej (tzw. chapelle royale). Kilka stuleci później jego muzyka zafascynowała urodzonego w 1946 roku brytyjskiego dyrygenta, doktora muzykologii (wykładowca Uniwersytetu w Oksfordzie i dyrygent tamtejszego chóru "New College") i zarazem zafascynowanego kulturą francuską organistę Edwarda Higginbottoma oraz francuskiego dyrygenta, pasjonata muzyki dawnej Olivier Shneebeli, prezentujemy efekty ich inspirującej współpracy w niniejszym albumie.

Nagranie kompletu symfonii Beethovena dokonane w latach 60-tych dwudziestego wieku przez wybitnego dyrygenta Paula Kleckiego z orkiestrą Czeskiej Filharmonii.

Firma DECCA zdobyła ekskluzywne, obowiązujące na całym świecie prawa do pierwszego w historii nagrania Chant Funèbre – utworu przez wielu uważanego za stracony. Krążek rekonstruuje Chant Funèbre w jego pierwotnym kształcie, zestawiając go razem z spektakularnym Sacre du Printemps (Święto Wiosny). Studyjny debiut Riccardo Chailly’ego w roli dyrygenta Lucerne Festival Orchestra jest zarazem zapowiedzią kolejnych, fascynujących albumów. "Oszałamiający repertuar złożony z dzieł Strawińskiego. Krążek ten rozpoczyna nową erę w historii działalności Lucerne Festival Orchestra". The Times