Muzyka Erika Nordgrena, kompozytora, który napisał muzykę do 17 flmów Ingmara Bergmana. Na płycie nagrane są suity z pięciu filmów nakręconych w latach 50-tych i na początku lat 60-tych. Wykonawcy to Slovak Radio Symphony Orchestra pod dyrekcją Adriano.
To jedno z najbardziej znanych i uznanych wykonań "Walkirii", pierwszej części operowej tetralogii "Pierścień Nibelunga". Dzieło prowadzone przez legendę batuty - Wilhelma Furtwänglera jest klejnotem wśród osiągnięć Filharmonii Wiedeńskiej. z imponującymi kreacjami Marthy Mödl, Leonie Rysanek, Ludwiga Suthausa i młodej Eriki Köth! 3-płytowe wydawnictwo zawiera pełne nagrania z 1954 roku. Obsada: Brünnhilde: Martha Mödl -soprano Sieglinde: Leonie Rysanek - soprano Siegmund: Ludwig Suthaus - tenor Wotan: Ferdinand Frantz - baritone Hunding: Gottlob Frick - bass Fricka: Margarete Klose - mezzo-soprano Walkirie: Helmwige: Erika Kith - soprano Gerhilde: Gerda Schreyer - soprano Ortlinde: Judith Hellwig - soprano Waltraute: Dagmar Schmedes - soprano Schwertleite: Ruth Sievert - contralto Siegrune: Herta Topper - contralto Rossweisse: Dagmar Hermann - contralto Grimgerde: Johanna Blatter - contralto
Tracklista: 1. Those Eyes (Feat. Karolina Engdahl)2. When On Fire (Feat. Mark Lanegan)3. Sleepwalker4. From Dusk5. Denial6. Never Thought7. Bridges8. Away Away Away9. That Low (Feat. Soko)10. Land Beyond Land11. Mountains (Feat. Erika Rosén)
„Bugge & Friends” to najnowszy projekt Bugge Wesseltofta: multiinstrumentalisty, aranżera, producenta związanego od lat ze skandynawską wytwórnią Jazzland. Do współpracy przy nagraniach artysta zaprosił m.in. Beady Belle, Erika Trufaz, Torun Eriksen.
"The Outer Ring", czyli "Pierścień zewnętrzny", to podmiejski świat ludzi, którzy zostali wypchnięci z centrów miast przez stagnację płac i rosnące koszty. To zdecydowanie bardziej zróżnicowany świat, niż typowe obrazy podmiejskie. Sklepy z e-papierosami i salony fryzjerskie egzystują obok meksykańskich sklepów spożywczych i Dollar General. Ale to również świat głęboko naznaczony biedą, napięciami oraz gniewem. "Moim zdaniem, jeśli ta płyta może coś zrobić, to być mostem ponad podziałami" – tak o swoim trzecim albumie opowiada Erika M. Anderson. Mówi: "hej Ameryko Środkowa, widzę cię, wiem że twoje problemy ekonomiczne i problemy z narkotykami są prawdziwe, ale nie pozwól, aby twój patriotyzm i twój gniew był wykorzystywany przez oszustów. Nie pozwól by twoje wartości były niszczone przez niechęć”.
Wydawnictwo Audiophile Classics (Digital Recording DDD) zawiera album "Complete Piano Works. Volume 3 - Erk Satie" w wykonaniu Bojana Goriseka - piano. Płyta jest koloru złotego (Gold Disc) i nagrana w systemie SBM (Super Bit Mapping - który ma zapewnić podniesienie standartu odtwarzania). Bojan Gorisek urodził się w Celje w Słowenii w 1962 roku. Ukończył Akademię Muzyczną w Lublanie w Słowenii i ukończył studia u Herberta Hencka w Kolonii w Niemczech. Występował w całej Europie (Niemcy, Włochy, Finlandia, Francja, Holandia, Hiszpania, Austria, Portugalia, Szwajcaria, Szwecja, Wielka Brytania, Rosji, USA, Ameryce Południowej i Chinach). Nagrał pełny zestaw fortepianowy Erika Satiego (10 płyt CD) wydany przez Holenderską wytwórnię Blaricum Music Group (seria Audiophile Classics), dla której przez wiele lat był wyłącznym twórcą. Ostatnio otrzymał wysokie uznanie za swoje interpretacje Arvo Pärta i Philipa Glassa. Otrzymał nagrodę Złotego Ptaka w 1986 roku oraz nagrodę Prešeren Fund w 2006 roku za kreatywność w dziedzinie muzyki. Jest profesorem muzyki kameralnej w Akademii Muzycznej w Lublanie i regularnie występuje z recitalami i koncertami. Erik Satie właśc. Éric Alfred Leslie Satie (ur. 17 maja 1866 w Honfleur, zm. 1 lipca 1925 w Paryżu) – francuski kompozytor. Uznawany za prekursora wielu późniejszych awangardowych kierunków artystycznych oraz za najbardziej ekscentrycznego kompozytora czasów Fin De Siècle. Jego prowokacyjne kompozycje w duchu mrocznej, modernistycznej dekadencji, w równym stopniu fascynowały współczesnych, co bulwersowały opinię publiczną. Nazywany był przez krytyków genialnym błaznem. Charakterystyczne dla twórczości Erika Satiego są terminy muzyczne i nazwy kompozycji wymyślone przez jego samego ("Gnossienne"), słowa które nie miały żadnego powiązania z muzyką ("Ogives" - ang. ostrołuk) lub nawiązujące do antycznej Grecji ("Gymnopédie"). Ideałem Satie była muzyka mogąca służyć za tło do życia codziennego, będąca niejako dodatkowym meblem domowym, czyli taka, która mogłaby wpływać na nastrój człowieka, ale nie absorbować go na tyle, aby odrywać od innych zajęć. Taka muzyka była określana przez samego artystę hasłem musique d'ameublement, a obecnie uważana jest za prototyp muzyka. Tracklista: Messe Des Pauvres (1895) 1. Kyrie Eleison/ Dixit Domine 2. Prière Des Orgues 3. Commune Qui Mundi Nefas 4. Chant Ecclésiastique/ Prière Pour Les Voyageurs Et Les Marins En Danger De Mort, À La Très Bonne Et Très Auguste Vierge Marie, Mère De Jésus 5. Prière Pour Le Salut De Mon Âme Pages Mystiques (1895) 6. I. Prière 7. Il. Harmonie 1 8. Il. Harmonie 2 9. Il. Harmonie 3 10. III. Vexations 11. Gnossienne (No. 6) (1897) 12. Gnossienne (No. 7) (1897) 13. Danse De Trevers (1897) 14. Je Te Veux (1897) 15. Caresse (Ca. 1897)
David Jalbert, nazwany ostatnio przez CBC jako jeden z 15 najlepszych kanadyjskich pianistów wszech czasów, przedstawia czwarty solowy album dla ATMA Classique. Album poświęcony jest muzyce Francisa Poulenca i Erika Satie, w której dominuje eklektyczny język muzyczny, często dowcipny, jak i nonszalancki, doskonale zrozumiany i odtworzony przez wykonawcę.
Rzadki występ solowy jednego z największych oryginałów w świecie jazzu, kanadyjskiego pianisty Paula Bleya, nagrany podczas Oslo Jazz Festival w 2008 przez Jana Erika Kongshauga i Manfreda Eichera.
Wydawnictwo Audiophile Classics (Digital Recording DDD) zawiera album "Complete Piano Works. Volume 5 - Erk Satie" w wykonaniu Bojana Goriseka - piano. Płyta jest koloru złotego (Gold Disc) i nagrana w systemie SBM (Super Bit Mapping - który ma zapewnić podniesienie standartu odtwarzania). Bojan Gorisek urodził się w Celje w Słowenii w 1962 roku. Ukończył Akademię Muzyczną w Lublanie w Słowenii i ukończył studia u Herberta Hencka w Kolonii w Niemczech. Występował w całej Europie (Niemcy, Włochy, Finlandia, Francja, Holandia, Hiszpania, Austria, Portugalia, Szwajcaria, Szwecja, Wielka Brytania, Rosji, USA, Ameryce Południowej i Chinach). Nagrał pełny zestaw fortepianowy Erika Satiego (10 płyt CD) wydany przez Holenderską wytwórnię Blaricum Music Group (seria Audiophile Classics), dla której przez wiele lat był wyłącznym twórcą. Ostatnio otrzymał wysokie uznanie za swoje interpretacje Arvo Pärta i Philipa Glassa. Otrzymał nagrodę Złotego Ptaka w 1986 roku oraz nagrodę Prešeren Fund w 2006 roku za kreatywność w dziedzinie muzyki. Jest profesorem muzyki kameralnej w Akademii Muzycznej w Lublanie i regularnie występuje z recitalami i koncertami. Erik Satie właśc. Éric Alfred Leslie Satie (ur. 17 maja 1866 w Honfleur, zm. 1 lipca 1925 w Paryżu) – francuski kompozytor. Uznawany za prekursora wielu późniejszych awangardowych kierunków artystycznych oraz za najbardziej ekscentrycznego kompozytora czasów Fin De Siècle. Jego prowokacyjne kompozycje w duchu mrocznej, modernistycznej dekadencji, w równym stopniu fascynowały współczesnych, co bulwersowały opinię publiczną. Nazywany był przez krytyków genialnym błaznem. Charakterystyczne dla twórczości Erika Satiego są terminy muzyczne i nazwy kompozycji wymyślone przez jego samego ("Gnossienne"), słowa które nie miały żadnego powiązania z muzyką ("Ogives" - ang. ostrołuk) lub nawiązujące do antycznej Grecji ("Gymnopédie"). Ideałem Satie była muzyka mogąca służyć za tło do życia codziennego, będąca niejako dodatkowym meblem domowym, czyli taka, która mogłaby wpływać na nastrój człowieka, ale nie absorbować go na tyle, aby odrywać od innych zajęć. Taka muzyka była określana przez samego artystę hasłem musique d'ameublement, a obecnie uważana jest za prototyp muzyka. Tracklista: 1. Nostalgie 2. Froide Songerie 3. Fâcheux Exemple Six Pièces De La Période (1906-1913) 4. Désespoir Agréable (1908) 5. Effronterie 6. Poésie (Ca. 1913) 7. Prélude Canin (Ca. 1913) 8. Profondeur 9. Songe-Creux Aperçus Désagréables (1908-1912) 10. Pastorale (1912) 11. Choral (1908) 12. Fugue (1908) Nouvelles Pièces Froides (1910-1911) 13. Sur Un Mur 14. Sur Un Arbre 15. Sur Un Pont Deux Rêveries Nocturnes (1901-1911) 16. Pas Vite 17. Très Modérément Carnet D'Esquisses Et De Croquois (1897-1914) 18. Air (1914) 19. Essais 20. Notes 21. Le Prisonnier Maussade 22. Esquisses ("Le Grand Singe") 23. Exercices 24. Notes 25. Harmonies 26. Songerie Vers "Jack" (1897) 27. Bribes 28. Choral 29. Exercices 30. Exercices 31. Exercices 32. Exercices 33. Esquisse & Sketch Montmartrois (I) 34. Gambades (II) 35. Essais (Arrière-Propos) 36. Petite Danse En Habit De Cheval (For Piano Four Hands) (1911) 37. Choral 38. Fugue Litanique 39. Autre Choral 40. Fugue De Papier Préludes Flasques (Pour Un Chien) (1912) 41. Voix D'Intérieur 42. Idylle Cynique 43. Chanson Canine 44. Avec Cameraderie Véritables Préludes Flasques (Pour Un Chien) (1912) 45. Sévère Réprimande / Seul À La Maison / On Joue Le Piège De Méduse (1913) 46. Quadrille 47. Valse 48. Pas Vite 49. Mazurka 50. Un Peu Vif 51. Polka 52. Quadrille Descriptions Automatiques (1913) 53. Sur Un Vaisseau / Sur Une Lanterne / Sur Un Casque
Jedno z najpopularniejszych dzieł scenicznych Johanna Straussa (syna), 3-aktowa operetka "Baron Cygański w nagraniu z 1954 roku ze słynną Philharmonia Orchestra w Londynie pod kierunkiem Otto Ackermanna i ze światowej sławy solistami. Wydanie pełne, na dwóch płytach. Obsada: książę Piotr Homonay, generał - Hermann Prey (baryton) hrabia Carnero, komisarz królewski - Willy Ferenz (tenor Sandor Barinkay - Nicolai Gedda (tenor) Kalman Żupan, handlarz świń - Ericha Kunz (baryton) Arsena, jego córka - Erika Koth (sopran) Mirabella, guwernantka Arseny - Monica Sinclair (sopran) Ottokar, jej syn - Josef Schmidinger (tenor) Czipra, stara cyganka - Gertrud Burgsthaler-Schuster (alt) Saffi, Cyganka - Elizabeth Schwarzkopf (sopran) Pali, Cygan - Ericha Paulik (tenor) Philharmonia Chor & Orchester Otto Ackermann - dyrygent