Tracklista:1. Overflow2. III Chose3. Palanquin Bearing Monkey4. Bit of Garden5. Double6. Downstream7. 02088. Chironex9. Flexible Mono10. Spasm11. Geckos
„Every Move You Make: The Studio Recordings” to boks, w skład którego wchodzi 6 180-gramowych płyt winylowych – kompletna dyskografia The Police oraz płyta „Flexible Strategies”, na której znalazło się 12 utworów spoza albumów i b-side’ów. Masteringu dokonał Miles Showell w Abbey Road Studios w Londynie. Boks ukazuje się z okazji 40-lecia premiery pierwszego albumu The Police, „Outlandos d’Amour”. Do płyt dołączono 24-stronową książkę z niepublikowanymi wcześniej zdjęciami pochodzącymi z prywatnego archiwum członków zespołu. Płyty zapakowane są w eleganckim pudełku. Na dyskografię The Police składają się następujące krążki: „Outlandos d'Amour” (1978), „Reggatta de Blanc” (1979), „Zenyatta Mondatta” (1980), „Ghost in the Machine” (1981) oraz „Synchronicity” (1983). The Police powstało w 1977, a skład zespołu tworzą Sting, Stewart Copeland oraz Andy Summers. Zespół na stałe zapisał się w leksykonie muzyki rockowej, jednak w swojej twórczości bardzo intensywnie czerpał także z takich gatunków jak punk czy reggae, tworząc własny, niepowtarzalny styl. Grupa sprzedała ponad 50 milionów egzemplarzy albumów na całym świecie. Do największych przebojów grupy należą takie utwory jak „Every Breath You Take”, „Roxanne”, „Message In A Bottle” czy „Every Little Thing She Does Is Magic”. Tracklista: LP 1: Outlandos d’Amour (1978) Side A 1. Next to You 2. So Lonely 3. Roxanne 4. Hole in My Life 5. Peanuts Side B 1. Can’t Stand Losing You 2. Truth Hits Everybody 3. Born in the ’50s 4. Be My Girl – Sally 5. Masoko Tanga LP 2: Reggatta de Blanc (1979) Side C 1. Message in a Bottle 2. Reggatta de Blanc 3. It’s Alright for You 4. Bring on the Night 5. Deathwish Side D 1. Walking on the Moon 2. On Any Other Day 3. The Bed’s Too Big Without You 4. Contact 5. Does Everyone Stare 6. No Time This Time LP 3: Zenyatta Mondatta (1980) Side E 1. Don’t Stand So Close to Me 2. Driven to Tears 3. When the World Is Running Down, You Make the Best of What’s Still Around 4. Canary in a Coalmine 5. Voices Inside My Head 6. Bombs Away Side F 1. De Do Do Do, De Da Da Da 2. Behind My Camel 3. Man in a Suitcase 4. Shadows in the Rain 5. The Other Way of Stopping LP 4: Ghost in the Machine (1981) Side G 1. Spirits in the Material World 2. Every Little Thing She Does Is Magic 3. Invisible Sun 4. Hungry for You (J’aurais toujours faim de toi) 5. Demolition Man Side H 1. Too Much Information 2. Rehumanize Yourself 3. One World (Not Three) 4. Ωmegaman 5. Secret Journey 6. Darkness LP 5: Synchronicity (1983) Side I 1. Synchronicity I 2. Walking in Your Footsteps 3. O My God 4. Mother 5. Miss Gradenko 6. Synchronicity II Side J 1. Every Breath You Take 2. King of Pain 3. Wrapped Around Your Finger 4. Tea in the Sahara LP 6: Flexible Strategies (2018) Side K 1. Dead End Job (1978) 2. Landlord (1979) 3. Visions Of The Night (1979) 4. Friends (1980) 5. A Sermon (1980) 6. Shambelle (1981) Side L 1. Flexible Strategies (1981) 2. Low Life (1981) 3. Murder By Numbers (1983) 4. Truth Hits Everybody (Remix) (1983) 5. Someone To Talk To (1983) 6. Once Upon A Daydream (1983)
Niesamowici GusGus zapowiadają premierę krążka "Lies Are More Flexible"! Po bestsellerowych albumach "Arabian Horse" i "Mexico", Islandzka grupa wraca w równie znakomitej formie, proponując niepowtarzalną fuzję electro-popowych melodii, transowo tanecznych rytmów i syntezatorowych brzmień. Krążek zapowiedział świetny taneczny singiel "Featherlight". Album trafi do sklepów już 23 lutego! Biggie Vieira i Daniel August - ta charyzmatyczna dwójka od lat 90 stanowi o wyjątkowości islandzkiej grupy. Od pierwszej płyty "Polydistortion" (dla wytwórni 4AD) po "Lies Are More Flexible", to mięsiste elektroniczne produkcje Biggiego i wspaniały, liryczny głos Daniela, a także sceniczna prezencja ich obu decydują o sile przekazu GusGus. W międzyczasie zespół niejednokrotnie zmieniał skład, występował z różnymi wokalistkami i wokalistami - jak mowią "nieustające zmiany, przychodzący do grupy i z niej odchodzący, to jedna z największych inspiracji do tego, co robimy". W ostatnim czasie grupa przyjacielsko rozeszła się z Hognim, który zdecydował się na karierę solową. Na krążku w piosence "Don’t Know How To Love" godnie zastępuje go jednak inna gwiazda - osiadły na Islandii Amerykanin - świetny John Grant, który towarzyszy Danielowi i zaskakująco dobrze odnajduje się w formule tanecznego hita. To druga piosenka na płycie, którą otwiera singlowy "Featherlight". Ta kompozycja porównywana ze znakomitym "Crossfade", doczekała się także kilku znakomitych remiksów autorstwa Alexa Banksa, Metodi Hristov czy Attmoss. Te znakomite wersje, stworzone głownie z myślą o klubowym przeznaczeniu, można znaleźć na cyfrowym wydawnictwie "Featherlight Remixes". Zgodnie z tytułem, jednym z najbardziej ognistych tracków na albumie jest piosenka "Fireworks" - zaczynająca się pięknym klawiszowym motywem w stylu balearic, z czasem rozwijająca się jednak w klasyczny gusgusowy chłodny trans napędzany rytmami Biggiego i rozmarzonym wokalem Daniela. To kolejny z klasyków w repertuarze Islandczyków, obok takich kanonicznych już hitów jak, "Polyesterday" czy "Airwaves". Kolejny utwór "Lifetime" to szybki taneczny i niemal 6minutowy klubowy banger, który stanowi centrum płyty - podobnie jak "Over" na "Arabian Horse". Piosenka z pewnością bedzie rozbrzmiewać w klubach całego świata - od Meksyku przez Ibize po Bangkok. "No Manual" to chwilowe wyciszenie, a wolniejsze tempo pozwala Biggiemu zabawić się modularowymi syntezatorami i budować niesamowite chłodne, elektroniczne pejzaże. Utwór tytułowy to powrót do mocnego beatu - rosnące fale syntezatorowych byrzmień przypominają klasyczny klimat 90’s rave i czasów świetności acid. I Wreszcie "Fuel" - znakomity trans z delikatnym kobiecym głosem tajemniczej Sofii w tle - w sam raz na poranną porę, gdy już świta, a jeszcze trudno zdecydować się czy to koniec tańców czy moment, by przenieść się na kolejne party. Stęskniliśmy się za GusGus, "Lies Are More Flexible" potwierdza, że na niektórych artystów warto dłużej poczekać. Mamy nadzieję, ze w tym roku Islandczycy zawitają też do Polski na koncerty.