..SMITHSONIAN FOLKWAYS W/ BILL MONROE, STANLY BROS. 1. TAYLOR, EARL & THE STONEY MOUNTAIN BOYS - WHITE HO 2. JOHNSON MOUNTAIN BOYS, THE - OUR LAST GOODBYE 3. MONROE, BILL & HIS BLUE GRASS BOYS - WHEN HE REACH 4. DICKENS, HAZEL / GERRARD, ALICE - TIN
Premiera pierwszego albumu The Mystery Of The Bulgarian Voices z nagraniami studyjnymi po 20 latach, odbędzie się 25 maja 2018 roku. Le Mystère des Voix Bulgares (zwycięzcy Grammy za "Najlepsze Tradycyjne Nagranie Folkowe") wydadzą płytę pod tytułem "BooCheeMish". Przy kilku utworach współpracowali z niesamowitą artystką - Lisą Gerrard (współzałożycielką duetu Dead Can Dance). To spowodowało połączenie bardzo różnych muzycznych światów. Gerrard, jest także znana z pracy nad soundtrackami do filmów "Gladiator" i "Informator", często mówi o wpływie jaki chór miał na jej techniki śpiewu, kiedy odkryła ich we wczesnych latach 80'. Albumowi udało się połączyć bułgarski folklor z innymi tradycjami i kulturami. Zachowuje on unikalną tożsamość składowych głosów, stylistyki wokalnej i techniki poszczególnych członków chóru, nawet gdy zestawi się je z akustycznym akompaniamentem instrumentów strunowych z perkusjonaliami i beatboxem. Kiedyś zostali określeni jako "małżeństwo avantgardy ze średniowieczem". Magia zespołu polega na doskonaleniu różnorodnych sztuk dawnych wokali bułgarskiej kultury z nowoczesnym i oryginalnym brzmieniem, dzięki unikalnym chóralnym strukturom i wielowarstwowym kompozycjom acapella. To dzięki zestawieniu tych cech, są w stanie wydobyć z siebie tak niesamowite dźwięki.
Premiera pierwszego albumu The Mystery Of The Bulgarian Voices z nagraniami studyjnymi po 20 latach, odbędzie się 25 maja 2018 roku. Le Mystère des Voix Bulgares (zwycięzcy Grammy za "Najlepsze Tradycyjne Nagranie Folkowe") wydadzą płytę pod tytułem "BooCheeMish". Przy kilku utworach współpracowali z niesamowitą artystką - Lisą Gerrard (współzałożycielką duetu Dead Can Dance). To spowodowało połączenie bardzo różnych muzycznych światów. Gerrard, jest także znana z pracy nad soundtrackami do filmów "Gladiator" i "Informator", często mówi o wpływie jaki chór miał na jej techniki śpiewu, kiedy odkryła ich we wczesnych latach 80'. Albumowi udało się połączyć bułgarski folklor z innymi tradycjami i kulturami. Zachowuje on unikalną tożsamość składowych głosów, stylistyki wokalnej i techniki poszczególnych członków chóru, nawet gdy zestawi się je z akustycznym akompaniamentem instrumentów strunowych z perkusjonaliami i beatboxem. Kiedyś zostali określeni jako "małżeństwo avantgardy ze średniowieczem". Magia zespołu polega na doskonaleniu różnorodnych sztuk dawnych wokali bułgarskiej kultury z nowoczesnym i oryginalnym brzmieniem, dzięki unikalnym chóralnym strukturom i wielowarstwowym kompozycjom acapella. To dzięki zestawieniu tych cech, są w stanie wydobyć z siebie tak niesamowite dźwięki.
„Muzyka ciszy vol. 2” to album dwupłytowy, którego pomysłodawcą jest Marek Niedźwiecki.Po sukcesie albumu „Marek Niedźwiecki, Muzyka ciszy” wydanego w 2013 roku, Agencja Muzyczna Polskiego Radia prezentuje kolejną edycję tego znakomitego wydawnictwa.Marek Niedźwiecki: „I minął rok… Marzenia, jak ptaki. Jak te najwspanialsze piosenki. Łapię się na tym, że już prawie wyłącznie chciałbym słuchać takiej muzyki. Jest taki rodzaj ciszy, w którą chce mi się uciekać. Może dlatego, że tam zawsze pięknie gra. (…) Utwory przywożone przeze mnie z całego świata muzyki. Odkładane na ważne dni, na wyjątkowe okazje. Proszę je przyjąć teraz i wracać do nich w potrzebie. To taka muzyczna ścieżka dźwiękowa do filmu o naszym życiu. Może niezbyt wesoła, ale za to przywołująca wspaniałe wspomnienia. (…)” Tracklista CD 1 1. Grandaddy – He’s Simple, He’s Dumb, He’s The Pilot 2. Björk – All Is Full Of Love 3. Jeff Buckley – Lilac Wine 4. Sinéad O’Connor – You Made Me The Thief Of Your Heart 5. The Eric Gales Band – I Want You (She’s So Heavy) 6. The Moody Blues – Nights In White Satin 7. Roger Hodgson – Lovers In The Wind 8. Lhasa De Sela – Con Toda Palabra 9. Phil Collins – We Fly So Close 10. Marillion – Sympathy 11. The Alan Parsons Project – La Sagrada Familia 12. Live – Overcome 13. Lisa Gerrard & Patrick Cassidy – Immortal MemoryCD 2 1. Lisa Gerrard & Zbigniew Preisner – Lament (Warsaw Philharmonic Chamber Orchestra) 2. Barry Manilow – Could It Be Magic 3. Eric Carmen – All By Myself 4. Lara Fabian – Adagio 5. Budgie – Parents 6. Mike & The Mechanics – The Living Years 7. Supertramp – Don’t Leave Me Now 8. Commodores – Still 9. Barry White – I Can’t Believe You Love Me 10. Journey – Who’s Crying Now 11. Foreigner – Waiting For A Girl Like You 12. Daryl Braithwaite – Let Me Be
Nowy album Lisy Gerrard, tym razem we współpracy z Patrickiem Cassidy będzie miał swoją światową premierę 19 stycznia 2004. Lisa Gerrard rozpoczęła swoją muzyczną podróż w 1980 roku, kiedy wraz z Brendanem Perry założyła zespół Dead Can Dance. W ciągu kilkunastu lat działalności grupa nagrała 9 albumów. Później Lisa wydała dwa albumy solowe "The Mirror Pool" oraz Duality" (we współpracy z Peterem Bourke). Ostatnimi laty stała się jedną z najbardziej kreatywnych i poszukiwanych twórczyń muzyki filmowej. Otrzymała statuetkę Złoty Glob i była nominowana do Oskara i Grammy za muzykę do filmu "Gladiator". Napisała też soundtracki do tak znakomitych filmów jak: Gorączka, Whalerider, Ali, Informator, Mission Impossible 2, Helikopter w ogniu, El Nino De La Luna (w którym zadebiutowała jako aktorka) i wielu innych. Patrick Cassidy to jeden z najznakomitszych irlandzkich kompozytorów muzyki klasycznej. Wydał dotychczas 3 wysoko ocenione albumy "Cruit", "The Children Of Lir" oraz "Deirdre Of The Sorrows" - dwa ostatnie z towarzyszeniem Londyńskiej Orkiestry Symfonicznej. Skomponował też muzykę do filmu "Broken Harvest" i arię "Vide Cor Meum" do sceny operowej filmu "Hannibal’.
Krążek ze ścieżką dźwiękową do filmu "Insider" został ponownie wydany nakładem wydawnictwa Music On CD w 2017 roku. Muzyka została skomponowana przez duet Lisa Gerrard (Dead Can Dance)i Peter Bourke. Pieter Bourke - australijski perkusista, kompozytor i inżynier dźwięku. Współpracował z wykonawcami australijskimi: z zespołem Dead Can Dance, Lisą Gerrard i Davidem Thrussellem (jako Black Lung). Ścieżka zawiera także nagrania Massive Attack i Jana Garbarka. Peter Bourke i Lisa Gerrard otrzymali wspólnie dwie nominacje do nagrody Złotego Globu za Najlepszą Oryginalną Partyturę: w 2000 za film "Informator" (Insider) (film) (z 1999 roku) i w 2002 roku za film "Ali" (film) (z 2001). Tracklista: 1. Tempest Performed By Lisa Gerrard and Pieter Bourke 2. Dawn of the Truth 3. Sacrifice Performed By Lisa Gerrard and Pieter Bourke 4. The Subordinate 5. Exile 6. The Silencer 7. Broken 8. Faith 9. I'm Alone on This 10. LB in Montana 11. Palladino Montage 12. Iguazu Performed By Gustavo Santaolalla 13. Liquid Moon 14. Rites (Special Edit for the Film) Performed By Jan Garbarek 15. Safe from Harm (Perfecto Mix) Performed By Massive Attack 16. Meltdown
Nowy album Lisy Gerrard - tym razem nie firmowany przez 4AD, lecz firmę Rubber Records - to pierwszy w pełni solowy projekt od czasu "The Mirror Pool” z 1995 roku. Jednocześnie, "The Silver Tree” jest prawdopodobnie najbardziej osobistą, najbardziej poruszającą płytą w dyskografii byłej wokalistki Dead Can Dance.W zeszłym roku Dead Can Dance na chwilę zostali reaktywowani, by odbyć krótką trasę, której kulminacyjnymi punktami były koncerty w legendarnym Hollywood Bowl (dla 15-tysięcznej widowni) i w nie mniej prestiżowym, wypełnionym do ostatniego miejsca Radio City Music Hall w Nowym Jorku. To jednak w karierze Lisy był tylko krótki - komercyjno-nostalgiczny - moment odpoczynku od jej prawdziwych, muzycznych poszukiwań nowych brzmień, barw i możliwości wokalnych. Bo jej nieziemski głos jest w istocie rzeczy jednym z najdoskonalszych instrumentów, jakimi zwykłego śmiertelnika może obdarzyć natura. "The Silver Tree” to efekt ponadtrzyletniej pracy w prywatnym studiu w Australii, której ukończenie zbiegło się z premierą dokumentalnego filmu Clive’a Colliera - "Sanctuary: Lisa Gerrard” - podczas londyńskiego Raindance Film Festival. Co ciekawe, to miała być zupełnie inna płyta, utkana z utworów pisanych w formie "brulionów” przed przystąpieniem do nagrywania soundtracków do takich produkcji hollywoodzkich i niezależnych, jak "Informator”, "Gladiator” czy "Jeździec wielorybów”. Jednak wokalistka uznała ów pierwotny efekt swej pracy za zbyt "piosenkowy” i "rozrywkowy”, obcy jej naturze i temperamentowi. Taśmy wylądowały w koszu. W tym samym momencie rozpoczęła się jej - jak sama mówi - samotna podróż w głąb siebie, uchwycona w formie 13. przepięknych, abstrakcyjnych pejzaży muzycznych, ewokujących swą nastrojowością, przepięknie zniuansowaną emocjonalnością i niemal sakralną solennością. Arcydzieło.
Premiera pierwszego albumu The Mystery Of The Bulgarian Voices z nagraniami studyjnymi po 20 latach, odbędzie się 25 maja 2018 roku. Le Mystère des Voix Bulgares (zwycięzcy Grammy za "Najlepsze Tradycyjne Nagranie Folkowe") wydadzą płytę pod tytułem "BooCheeMish". Przy kilku utworach współpracowali z niesamowitą artystką - Lisą Gerrard (współzałożycielką duetu Dead Can Dance). To spowodowało połączenie bardzo różnych muzycznych światów. Gerrard, jest także znana z pracy nad soundtrackami do filmów "Gladiator" i "Informator", często mówi o wpływie jaki chór miał na jej techniki śpiewu, kiedy odkryła ich we wczesnych latach 80'. Albumowi udało się połączyć bułgarski folklor z innymi tradycjami i kulturami. Zachowuje on unikalną tożsamość składowych głosów, stylistyki wokalnej i techniki poszczególnych członków chóru, nawet gdy zestawi się je z akustycznym akompaniamentem instrumentów strunowych z perkusjonaliami i beatboxem. Kiedyś zostali określeni jako "małżeństwo avantgardy ze średniowieczem". Magia zespołu polega na doskonaleniu różnorodnych sztuk dawnych wokali bułgarskiej kultury z nowoczesnym i oryginalnym brzmieniem, dzięki unikalnym chóralnym strukturom i wielowarstwowym kompozycjom acapella. To dzięki zestawieniu tych cech, są w stanie wydobyć z siebie tak niesamowite dźwięki. Tracklista: 1. Mome Malenko 2. Pora Sotunda 3. Rano Ranila 4. Mani Yanni 5. Yove 6. Sluntse 7. Unison 8. Zableyalo Agne 9. Tropanitsa 10. Ganka 11. Shandai Ya 12. Stanka
Na temat wyjątkowości i zjawiskowości tak głosu i wokalistyki, jak i talentu kompozytorskiego Lisy Gerrard napisano już całe tomy artykułów i esejów. Po rozstaniu się ze swym długoletnim partnerem, Brendanem Perry’m, które w połowie lat 90. co położyło kres nieco ponad dziesięcioletniej karierze formacji Dead Can Dance, Gerrard z powodzeniem, i z różnymi muzykami, kontynuuje karierę solową. W studiach nagraniowych i filmowych. Różne fazy jej bogatej, różnorodnej, a jednocześnie ogromnie konsekwentnej twórczości dokumentuje album "The Best Of Lisa Gerrard".Gerrard udało się w swojej muzyce przekroczyć granice i ograniczenia czasu, przestrzeni i kultur, połączyć muzykę baroku i muzykę z różnych stron świata, często o prastarym rodowodzie, z współczesną wrażliwością i możliwościami nowoczesnego studia nagraniowego. Mógł na samym początku jej repertuar z okresu Dead Can Dance mieć pewne cechy gotyckiego rocka, ale szybko - bo już w jej pierwszych nagraniach solowych włączonych do pierwszego albumu This Mortal Coil - wszelkie tego rodzaju porównania straciły sens. Dekadę później także format jej macierzystego zespołu okazał się za ciasny dla jej talentu. Odtąd Gerrard nie tylko nagrywa albumy solowe. Wyrazista obrazowość jej muzyki, jednocześnie monumentalnej i intymnej, solennej niczym msza i sciszonej jak miłosne wyznanie, a także jej fenomenalne możliwości wokalistyczne przyciągnęły uwagę filmowców. Gerrard uczestniczyła, jako autorka lub współautorka, w nagrywaniu ścieżek dźwiękowych do takich filmów, jak "Gorączka", "Informator" (za którą otrzymała nominację do Złotego Globu), "Ali" (nominacja do Złotego Globu), "Gladiator" (nominacje do Oscara i Grammy, a także jej pierwszy Złoty Glob), "Mission: Impossible II", "Helikopter w ogniu", "Łzy słońca" czy doskonały "Jeździec wielorybów" w reżyserii Niki Caro (cztery międzynarodowe nagrody za oryginalną muzykę). Starannie wyselekcjonowane na tę kompilację nagrania starsze, z albumów Dead Can Dance, płynnie łączą się z utworami wybranymi z solowych płyt oraz kilkoma kompozycjami ze ścieżek dźwiękowych "Gladiatora", "Ali" i "Jeźdźca wielorybów". To nie jest zwykła składanka. To jest czysta magia.
Po dwuletniej przerwie, przerwanej tylko dwoma premierowymi nagraniami na firmową składankę 4AD "Lonely Is An Eyesore" (1986), trzeci album Dead Can Dance praktycznie wprowadza grupę Lisy Gerrard i Brendana Pery'ego w okres twórczej dojrzałości. Kultowy sukces "Spleen And Ideal" zapewne zniwelował wszelkie obiekcje ze strony kierownictwa 4AD, dotyczące finansowania projektów DCD. Na tej płycie z 1987 roku pojawiają się sekcje smyczków i instrumentów dętych, a podział albumu na dwie równorzędne części - zagospodarowane przez Gerrard i Perry'ego - podkreśla pewną odmienność obu artystów (i wtedy jeszcze życiowych partnerów) w podejściu do muzyki. Perry konsekwentnie pozostaje wierny tradycji zachodu, ze szczególnym podkreśleniem mistyki i tajemniczości muzyki średniowiecznej oraz dworskiej elegancji muzyki renesansowej, podczas gdy Gerrard z jednej strony ukazuje fascynację raczej muzyką romantyczną w jej monumentalnym, wagnerowskim wydaniu ("Dawn Of The Iconoclast"), a z drugiej - coraz śmielej (jak choćby w "Cantara") nasyca sygnowane przez siebie utwory etnicznymi dźwiękami, brzmieniami i klimatami.Uwaga: Wszystkie albumy z tej reedycji Dead Can Dance zostały zremasterowane przez MFSL (Mobile Fidelity Sound Laboratory), jeden z najbardziej liczących się labeli w USA.