» » grupy » Strona 65

„Jest tylko jedno słowo, które pojawia się, gdy myślę o zespole Rage Against The Machine: wybuchowy” - Chuck D.Gdy w listopadzie 1992 roku na sklepowych półkach pojawiła się debiutancka płyta amerykańskiej grupy Rage Against The Machine (RATM) szokowała wszystkim: okładką przedstawiającą samospalenie buddyjskiego mnicha oraz muzyką, która po elektronicznej papce lat osiemdziesiątych otworzyła nowe drogi dla ostrego gitarowego grania będącego mieszanką hard rocka, rapu i punk rocka.Grupa RATM w składzie: Zack de la Rocha – wokal, Tom Morello – gitara, Brad Wilk – perkusja, Tim Commerford – gitara basowa rozpoczęła rewolucję wyznaczając nowy kierunek w muzyce lat dziewięćdziesiątych nazwany rapcorem.Nazwa zespołu pochodzi od tytułu piosenki grupy Inside Out, w której wcześniej występował de la Rocha. Tom Morello pytany o nazwę zespołu powiedział: „Maszyną może być wszystko, od policji na ulicach Los Angeles, która katuje kierowców, po władzę, która robi z ludzi bezmyślne roboty”.Płyta ta wywarła wpływ na późniejszą twórczość wielu zespołów, do inspiracji muzyką RATM przyznają się między innymi grupy Limp Bizkit czy Linkin Park.Celebrując dwudziestolecie, jakie mija właśnie od premiery albumu RATM Sony Music prezentuje unikalne wznowienia tej płyty w kilku formatach: płyty winylowej zawierającej oryginalny materiał, płyty kompaktowej zawierającej zremasterowany, oryginalny materiał oraz trzy bonusowe utwory, wydawnictwa zawierającego dwie płyty CD i bonusowy krążek DVD oraz kolekcjonerskiego boxu, w skład którego weszły dwie płyty CD, dwie płyty DVD oraz płyta winylowa. We wszystkich tych wydawnictwach znalazły się miedzy innymi niepublikowane dotąd materiały muzyczne i filmowe oraz zremasterowany, oryginalny materiał sprzed dwudziestu lat.


  • Wykonawca Rage Against the Machine
  • Data premiery 2012-11-27
  • Nośnik CD
Więcej

Roscoe Mitchell: saskofony sopraninowy, sopranowy i altowy, flet, piccolo; Corey Wilkes: trąbka, flugelhorn; Craig Taborn: fortepian; Vijay Iyer: fortepian; Jaribu Shahid: kontrabas; Harrison Bankhead: kontrabas, wiolonczela; Tani Tabbal: perkusja; Vincent Davis: perkusja„Far Side” to drugi album grupy Note Factory Roscoe Mitchella dla ECM. Materiał został nagrany na żywo podczas występu na Burghausen Jazz Festival na południu Niemiec w 2007 roku. „Far Side” wypełnia muzyka niezwykle świeża i odważna. To kontynuacja wydanej w 1999 roku płyty „Nine To Get Ready”, którą Roscoe nazwał „spełnieniem swojego marzenia, stworzenia grupy z improwizujących muzyków o orkiestrowej randze i rozmachu”. Muzyka na płycie ulega ciągłym zmianom i ma otwarte struktury. Mitchellowi udaje się w niej zatrzeć granice między improwizacją i kompozycją. Na „Far Side” Roscoe zebrał szczególnie utalentowanych jazzmanów młodego pokolenia. Trębacz Corey Wilkes, pianiści Craig Taborn i Vijay Iver sami są liderami własnych grup, jednak gra u boku lidera jest dla nich niezwykle inspirująca.Roscoe Mitchell urodził się w 1940 roku w Chicago. Jest jednym z największych innowatorów muzyki improwizowanej ery post-coltrane'owskiej i post-aylerowskiej oraz jednym z najbardziej utalentowanych liderów i twórców wywodzących się z chicagowskiego ruchu AACM. Jest założycielem grupy Art Ensemble Of Chicago (początkowo pod nazwą Roscoe Mitchell Art Ensemble), która dla ECM nagrała znakomite przyjęte przez krytykę albumy „Nice Guys”, „Full Force”, „Urban Bushmen” oraz „Tribute To Lester”. Ostatnio wraz z saksofonistą Evanem Parkerem prowadzi Transatlantic Art Ensemble. Ich płyta “Composition/Improvisation Nos 1, 2 & 3” została wybrana płytą roku przez francuski magazyn „Jazzman”. Oprócz działalności nagraniowej i koncertowej, Roscoe Mitchell wykłada na Mills College w Kaliforni. „Far Side” ukazuje się w jego 70-te urodziny.Taborn wyjaśnia: „Roscoe pisze dla nas takie tematy, w których zostawia nam wiele przestrzeni. W jej ramach musisz rozwijać własne pomysły, tworzyć wielopoziomowe struktury. Mitchell lubi tego rodzaju głębie, która wyłania się z wielu różnorodnych, wspólnie wybrzmiewających tematów. Podczas gry musisz być czujny i ciągle rozwijać swoje pomysły, oczywiście w ramach pewnego narzuconego kontekstu... Zmusza to do słuchania uważnie wszystkiego, co dzieje się wokół ciebie. Stajesz się wtedy świadomy całej struktury i faktury dźwięku. Zamiast skupiać się na linearnej improwizacji, koncentrujesz się na tej jednolitej przestrzeni, w której powstaje wielowymiarowa kompozycja. Współpraca z Roscoe sprawiła, że słyszę tego typu przestrzeń w odmienny sposób.”(By ułatwić rozpoznanie solistów w tkance nagrania, partie instrumentów solowych są rozmieszczone nastpująco: Vijay Iyer, Jaribu Shahid oraz Tani Tabbal po lewej stronie panoramy stereo, Craig Taborn, Harrison Bankhead oraz Vincent Davis - po prawej).Craig Taborn zagrał na ostatniej płycie Michaela Formanka „The Rub & Spare Change” oraz przygotowuje album solowy, który zostanie wydany w przyszłym roku. W 2005 roku zagrał na płycie Davida Thorna „Prezens” oraz na już wspomnianym „Nine To Get Ready” Roscoe Mitchella oraz obydwu albumach Transatlantic Art Ensemble. Basista Jaribu Shahid oraz perkusista Tani Tabbal współpracują z Mitchellem od trzydziestu lat.Trębacz Corey Wilkes również nagrywał dla ECM z Transatlantic Art Ensemble. W 2003 roku zajął miejsce po zmarłym Lesterze Bowie w Art Ensemble Of Chicago. Jest uważany za niezwykle utalentowanego muzyka.Vijay Iyer, Harrison Bankhead and Vincent Davis debiutują na płycie ECM. Iver został wybrany muzykiem roku przez Stowarzyszenie Dziennikarzy Jazzowych. Kontrabasista i wiolonczelista Harrison Bankhead oraz perkusista Vincent Davis koncertują z Mitchellem w Roscoe Mitchell Trio. Bankhead jest najbardziej znany ze współpracy z Fredem Andersonem, Oliverem Lakiem oraz Joshuą Redmanem oraz z grupami 8 Bold Souls, Frequency oraz Indigo Trio. Vincent Davis, muzyk trio Malachi Favorsa Maghostut, grał również w grupach prowadzonych przez Craiga Taborna oraz Billy'ego Brimfielda.


  • Wykonawca Mitchell Roscoe
  • Data premiery 2010-10-22
  • Nośnik CD
Więcej

Mungo's Hi Fi to sound system z siedzibą w Glasgow w Szkocji, który nawiązuje do oryginalnej jamajskiej tradycji systemów dźwiękowych. Po wcześniejszej wspólnej pracy Tom Tattersall i Doug Paine założyli grupę w 2000 roku, pisząc, nagrywając, produkując co spowodowało że stworzyli własną markę muzyki reggae i dub, współpracując z innymi artystami i producentami. Do grupy dołączyli w 2002 roku Craig Macleod, w 2006 roku Jerome Joly, a w 2012 roku James Whelan. Wyspecjalizowali się w produkowaniu winylowych epek i singli we współpracy z artystami z całego świata.


  • Wykonawca Mungo's Hi Fi
  • Data premiery 2018-01-16
  • Nośnik Płyta Analogowa
Więcej

Piąty studyjny album neo-progresywnej grupy brytyjskiej Galahad wydany został w 2002 roku. Pierwsza wersja płyty jest już nie dostępna od kilku lat, dlatego wydana została nowa edycja tego znakomitego albumu w wersji nowego remasteringu z dodatkowym CD zawierającym koncert grupy z 2002 roku. Całość zapakowana w zgrabnym digi-packu będzie niewątpliwą atrakcją dla wielbicieli, fanów neo-prog-rocka. MLWZ – Artur Chachlowski: "...To album niezwykły, tajemniczy i intrygujący. Album przepiękny, przemyślany i oryginalny. Zawierający bajecznie piękne muzyczne tematy, jak np. fragment zatytułowany "Handsight". Toż to przecież perła nad perłami... Fantastyczna to płyta, zawierająca cudowną, przewspaniałą muzykę. Trzeba tylko dać jej trochę czasu, a sami przekonacie się, że ten srebrny krążek długo nie opuści Waszego kompaktowego odtwarzacza."


  • Wykonawca Galahad
  • Data premiery 2015-01-19
  • Nośnik CD
Więcej

O brzmienie zadbał Andy Sneap (Megadeth, Testament, Exodus Accept). Nagrania odbyły się w należących do niego Backstage Recording Studios w Derbyshire. Teksty Byforda jak zwykle dotykają przeróżnych spraw. Zarówno bieżących, jak i mitów sprzed kilkuset lat. Jest też efekt miłości wokalisty do komiksów firmy Marvel. Właśnie one posłużyły za inspirację do piosenki "Destroyer". Zamykający album „Kingdom Of The Cross” zainspirowany został pierwszą wojną światową. Gościnnie pojawia się w nim David Bower z grupy Hell. „Czytam w nim wiersz i śpiewam w chórkach. Nie chciałem, aby była to typowa piosenka Saxon, więc są w niej tylko klawisze, gitara basowa, Dave i ja” – opowiada Biff.


  • Wykonawca Saxon
  • Data premiery 2015-10-23
  • Nośnik CD
Więcej

Pierwszy numer jeden zespołu na brytyjskich listach przebojów. Wydana w 1970 roku płyta była również pierwszą, którą grupa Pink Floyd nagrała wraz z chórem, a tytułowa suita Atom Heart Mother zajmowała całą stronę oryginalnie wydanej na winylu płyty.Najnowsza edycja, wydana w ramach serii „Discovery”, zawiera oryginalny album studyjny cyfrowo zremasterowany przez Jamesa Guthrie, wydany w specjalnie zaprojektowanym opakowaniu Digipak oraz wzbogacony o 12-stronicowy booklet autorstwa Storma Thorgersona.Kolekcja „Discovery”, czyli 14 zremasterowanych albumów studyjnychOd 1967 roku zespół Pink Floyd nieustannie tworzył jeden z najbardziej niezwykłych i ponadczasowych katalogów nagrań w historii współczesnej muzyki. Wszystkie 14 studyjnych albumów grupy zostało właśnie cyfrowo zremasterowanych przez Jamesa Guthrie – współproducenta albumu „The Wall” – oraz ponownie wydanych w specjalnie w tym celu zaprojektowanych opakowaniach Digipak. Do płyt powstały również całkiem nowe booklety, stworzone przez Storma Thorgersona – artystę, który od wielu lat współpracuje z zespołem.Albumy z serii „Discovery” zostały zaprojektowane z myślą o przedstawieniu grupy Pink Floyd nowym słuchaczom, w związku z czym booklety wszystkich płyt zawierają kompletne teksty piosenek znajdujących się na danym albumie.Atom Heart MotherIfSummer '68Fat Old SunAlan's Psychedelic Breakfast


  • Wykonawca Pink Floyd
  • Data premiery 2011-09-26
  • Nośnik CD
Więcej

„Llyrìa” to trzeci album grupy pianisty Nika Bärtscha Ronin dla wytwórni ECM. Na nowej płycie lider oddala się od koncepcji wypracowanych na płytach „Stoa” (2005) oraz „Holon” (2008). Bärtsch porównywał współgranie partii instrumentalnych w swoich kompozycjach do ławicy ryb pływających z błyskawiczną szybkością wśród raf koralowych. Tytuł nowej płyty to kolejna morska metafora.  Llyria to niedawno odkryty, świecący mieszkaniec głębin oceanicznych, stworzenie tak dziwaczne, że biolodzy zajmujący się systematyką gatunków nie wiedzą jak go zakwalifikować. Stworzenie pływa zwinnie w głębinach, gdzie panuje potężne ciśnienie wody,.„Llyria” została nagrana na południu Francji, w marcu 2010 roku. Producentem albumu jest Manfred Eicher. W komentarzu dołączonym do płyty Bärtsch pisze: „Jako autor materiału dla grupy, dokładnie zapisuję partyturę każdej kompozycji, jednak w trakcie ich wykonywania przestaje być jasne co zostało zakomponowane, co  zinterpretowane, a co zaimprowizowane. Grupa musi odkryć właściwe napięcia, dramaturgię i strukturę kompozycji w chwili jej wykonywania.”W nowych kompozycjach jest więcej przestrzeni. Grupa nadal eksperymentuje w zakresie rytmu i formy, ale tym razem w bardziej swobodny sposób. „Używając krótkich tematów, skoncentrowaliśmy się na rozwoju melodycznym, a nie jak to było dotychczas, na pulsujących figurach rytmicznych.” - mówi Bärtsch.Mamy tu i łagodne i śpiewne „Modul 48” - który dyskretnie gra różnorodnym metrum,  jak i rozpędzone „Modul 52”, które nie oglądając się na nic prze do przodu, („jak w medytacji i w sporcie, podnosi energię na kolejny, wyższy poziom.”). „Modul 55” zestawia ze sobą różne tematy („Który z nich jest głównym? Który kieruje zmianami? Który wspomaga melodie, a który rytm?”), zaś finałowy „Modul 49_44”, rozpoczyna się w miejscu, w którym „Modul 44” zakończył płytę „Holon”. „Próbowałem nałożyć na siebie jeszcze więcej linii melodycznych, większą ilość głosów, rozszerzyć polifonię jednocześnie zachowując prostotę, tak by struktura kompozycji była dla wszystkich oczywista.”Główne inspiracje, minimalizm i muzyka funk, nie są tu już tak słyszalne. „Nie musimy się już odwoływać do Steve'a Reicha czy też Jamesa Browna” - mówi Bärtsch - „Słuchanie ich muzyki to jedynie część naszej edukacji, która doprowadziła nas do głębszego zrozumienia własnego języka.”


  • Wykonawca Nik Bartsch's Ronin
  • Data premiery 2010-09-17
  • Nośnik CD
Więcej

Jamiroquai wracają. Właśnie podpisali kontrakt z Universalem i na listopad planowane jest wydanie nowej, pierwszej od pięciu lat, płyty „Rock Dust Light Star”.Album powstawał w domowym studio Kaya w Buckinghamshire oraz w legendarnym Hook End Manor w Oxfordshire („Najlepsze studio nagraniowe w Wielkiej Brytanii” mówią współproducenci płyty Charlie Russell i Brad Spence). Ostatecznych miksów dokonano w Tajlandii. „Dlaczego w Tajlandii?” – zastanawia się Kay. – „By sprawić przyjemność kolegom z grupy. Nie było innego powodu. Tamtejsze studio miało dokładnie taką samą konsoletę jak moje i miksowanie tam było znacznie tańsze. Pobyt również. Bez sensu było siedzieć w środku zimy w Hook End.””Płyta ma bardzo żywe brzmienie. Poprzedni album był nagrywany inaczej – graliśmy swoje partie w studio, a potem łączyliśmy poszczególne ścieżki i sekcje w komputerze. Całość stała się przez to bardzo sterylna. Tym razem nagraliśmy wszystkie instrumenty na żywo. Tak jak na scenie, pozwalaliśmy sobie na improwizowane wstawki i pomyłki.”Jay Kay postanowił trzymać się kilku zasad. Nowe piosenki miały być proste i melodyjne. „Jeśli utwór nie brzmi dobrze w surowej wersji – na fortepian i głos lub na gitarę i głos, można go sobie odpuścić. Nie ważne jak mocny jest funkowy groove, jeśli nie da się zanucić melodii. Piosenki mają trafiać do serca, nie do głowy. Tak jak kawałki Stevie Wondera. Czasem nie ma znaczenia to, co śpiewasz. Jeśli robisz to prosto z serca – to działa” – mówi.Kay zrezygnował również z efekciarskich wideoklipów. Chce by nowe teledyski przypominały krótkie filmy. Postanowił nie eksponować siebie, to muzyka grupy ma być na pierwszym miejscu. W studio nagraniowym unikał nadmiernej analizy nagranego materiału „Nagrywaliśmy podstawową wersję piosenki – i po prostu wracałem do niej po dwóch miesiącach, by sprawdzić, czy nadal mi się podoba…”„Rock Dust Light Star” powstawała przez dwa lata. Tytułowa piosenka albumu powstała kilka lat temu w trakcie tourne po Dalekim Wschodzie. ”Byliśmy w Malezji w Kuala Lumpur. W trakcie kolacji pojawiło się kilka osób. Nie miałem pojęcia, kim są i nie przypadli mi do gustu. W trakcie rozmowy pojawił się temat religii. Nie jestem religijny, nigdy nie byłem, ale zawsze fascynowało mnie to, że religia dotyczy pojęć, których istnienia nie da się udowodnić. Ta rozmowa bardzo mnie zirytowała, pomyślałem sobie, że mam już dosyć. Wierzę jedynie w to, że kiedyś wielki meteor uderzy w Ziemię. Stało się to już kiedyś, więc prawdopodobnie zdarzy się to i w przyszłości.”Pierwszym singlem z płyty jest taneczny „White Knuckle Ride”, który powstał już kilka lat temu – „Pracowaliśmy nad nim od lat, ale tekst, a właściwie jego główna część, powstała w ciągu 20 minut.” Słowa utworu dotyczą doświadczeń Jaya z przemysłem muzycznym. O podpisanym, gdy miał 22 lata, kontrakcie z Sony, mówi, że był „wyczerpujący pod każdym względem.”Tym razem wszystko wydaje się być na swoim miejscu. „Jestem mądrzejszy, zarówno w kwestiach muzyki, jaki i działania przemysłu muzycznego” – mówi Kay. Nowy kontrakt oparty jest na twórczej współpracy między muzykami i producentami. Grupa nie może doczekać się powrotu na sceny, by móc na koncertach zaprezentować nowy materiał. Latem pojawili się na kilku festiwalach i poprzedzali występ Steviego Wondera w londyńskim Hyde Parku.”Ta klisza, że życie zaczyna się po 40-tce, jest niestety prawdziwa” – uśmiecha się Jay Kay. – „Cieszę się, że nadal mogę robić to, co do tej pory. Przebyłem bardzo długą drogę. Nieważne, co w przeszłości poszło nie tak, a co się udało – fantastycznie jest móc robić to nadal.”  


  • Wykonawca Jamiroquai
  • Data premiery 2010-10-29
  • Nośnik CD
Więcej

Niesamowity K-popowy fenomen, który zapanował nad całym światem! Monsta X prezentują płytę „All About Luv”. Kończący się rok należał do jednego z najbardziej udanych w karierze K-popowej grupy Monsta X. Przez ostatnie 4 lata grupa grała koncerty, dzięki którym tworzyli niesamowitą więź ze swoimi fanami na całym świecie, które ten krążek tylko wzmocni. Co ciekawe ten album będzie pierwszym anglojęzycznym projektem grupy. Monsta X w ten sposób mówili o nadchodzącym krążku - „Jesteśmy bardzo podekscytowani naszym nowym albumem w języku angielskim. To walentynkowy prezent dla wszystkich naszych Monbebe (nazwa grupy fanów Monsta X), którzy są z nami o każdej porze dnia i nocy. Ten album opowiada o związkach i rzeczach, z którymi musimy sobie radzić na co dzień. Mamy nadzieję, że nasi Monbebe pokochają tę płytę i powiedzą o niej swoim znajomym. Koniec końców chodzi tylko o miłość (ang. It’s All About Luv)”. W poprzednim roku Monsta X konsekwentnie odnosili sukcesy w branży muzycznej. Po występie w Las Vegas na festiwalu Life Is Beautiful, uzyskali status pierwszej K-popowej grupy, która grała na poważnym festiwalu w Stanach Zjednoczonych i jako pierwszy zespół z tego podgatunku wystąpili na scenie iHeartRadio Music Festival. Oprócz tego pojawili się w Good Morning America, Jimmy Kimmel Live! oraz podczas The Ellen DeGeneres Show.  Wersja deluxe zawiera 88 stronicowy photobook, 2 losowe zdjęcia członka zespołu, booklet z tekstami piosenek, zdjęcie zespołu i plakat.  


  • Wykonawca Monsta X
  • Data premiery 2020-02-14
  • Nośnik CD
Więcej