
Dwa koncerty smyczkowe w wykonaniu Mariusza Patyry z towarzyszeniem Sinfonia Varsovia oraz Sinfonia Iuventus.
- Wykonawca Sinfonia Varsovia , Polska Orkiestra Sinfonia Iuventus , Patyra Mariusz
- Data premiery 2008-09-22
- Nośnik CD

Dwa koncerty smyczkowe w wykonaniu Mariusza Patyry z towarzyszeniem Sinfonia Varsovia oraz Sinfonia Iuventus.

Płyta powstała dzięki młodym kompozytorom z Polski, którzy chcieli złożyć hołd i uznanie wybitnemu polskiemu kompozytorowi Fryderykowi Chopinowi. Muzycy: Jadwiga Kotnowska – Flet Janusz Wawrowski – Skrzypce Orkiestra Kameralna Aukso Marek Moś – Dyrygent Polska Orkiestra Sinfonia Iuventus Krzysztof Słowiński – Dyrygent

Pierwsza płyta zrealizowana w wyniku współpracy Polskiej Orkiestry Sinfonii Iuventus z Warner Classics. Polska Orkiestra Sinfonia Iuventus to istny gejzer energii – soczyste brzmienie, z którego bije młodość, zarazem intensywne emocje, jak i lekkość frazy. W albumie znalazły się dwie tytułowe „Piąte Symfonie” – V Symfonia f-moll op. 76 Mieczysława Wajnberga oraz V Symfonia b-moll op. 100 Sergiusza Prokofiewa. Nagranie konfrontuje symfonie dwóch kompozytorów tworzących blisko siebie, w trudnych realiach Związku Sowieckiego, gdy władza silnie ograniczała autonomię artystów, którzy na różne sposoby o nią walczyli – pisze Piotr Maculewicz - Prokofiew i Wajnberg doświadczali i przychylności, i prześladowań ze strony władz; w swych dziełach dawali wyraz ustępstwom wobec krępujących doktryn oraz – na ogół aluzyjnie – się im przeciwstawiali. Historia oddała im sprawiedliwość, a prawdziwe piękno muzyki obu twórców okazało się ponadczasowe. Wolne od ideologicznych kontekstów ponurej epoki zachwyca dziś słuchaczy całego globu. O ile sława Prokofiewa jest od dekad trwała i ugruntowana, to twórczość Mieczysława Wajnberga dopiero w ostatnich latach przeżywa renesans, zwłaszcza w kraju, z którego artysta pochodził i który zawsze uważał za ojczyznę. Uważa się na ogół, że Prokofiewowska muzyka przynależy do nurtu neoklasycznego [...] Wiele dzieł Prokofiewa istotnie wywodzi się z trendu antyromantycznego, lecz równie wiele nosi na sobie wyraźne znamiona inspiracji ekspresjonistycznej czy nawet blisko pokrewnej muzyce późnoromantycznej. Analizując tę twórczość, raz po raz napotykamy nader specyficzną syntezę elementów właściwych klasycyzującemu obiektywizmowi z elementami nacechowanymi romantycznym subiektywizmem. (Jerzy Jaroszewicz,1983) Miejsce kompozytora w historii określa tylko to, czy zdołał powiedzieć coś własnym głosem. [...] Zawsze pisałem i nadal piszę tak, jak słyszę i czuję. Każdy kompozytor powinien przede wszystkim pracować – to jest aksjomat, nad którym nie należy się długo zastanawiać, gdyż o tym, czy zajmie się miejsce w centrum panteonu, czy może tylko na jego obrzeżach i tak zadecyduje naturalna selekcja. (Mieczysław Wajnberg, 1988) W albumie obie symfonie można usłyszeć w ekspresyjnym wykonaniu Polskiej Orkiestry Sinfonii Iuventus pod batutą Maestro Gabriela Chmury, w ten sposób młodość i doświadczenie pozwalają odkryć te potężne dzieła na nowo, we współczesnym kontekście. Gabriel Chmura Urodził się we Wrocławiu, w 1957 r. wyemigrował z rodziną do Izraela, gdzie podjął studia w Akademii Muzycznej w Tel Awiwie (kompozycja, fortepian i dyrygentura). Studia kontynuował u P. Dervaux w Paryżu, H. Swarowsky’ego w Wiedniu oraz F. Ferrary w Sienie. Jest laureatem wielu prestiżowych nagród. W latach 1974-1991 jako dyrektor artystyczny kierował Operą w Akwizgranie, Orkiestrą Symfoniczną w Bochum oraz Orkiestrą Narodową w Ottawie. W 2001 r. objął stanowisko dyrektora artystycznego Narodowej Orkiestry Symfonicznej Polskiego Radia. Gabriel Chmura dyryguje czołowymi orkiestrami świata. W Polsce występował z NOSPR oraz z muzykami wielu filharmonii, w tym Filharmonii Narodowej w Warszawie. Od sezonu artystycznego 2012/2013 pełni funkcję dyrektora artystycznego Teatru Wielkiego w Poznaniu, a od 2015 r. jest również pierwszym dyrygentem gościnnym Filharmonii Krakowskiej. Jego najnowsze realizacje to dwie opery Wajnberga Pasażerka i Portret (w Nancy) oraz Lady Makbet mceńskiego powiatu Szostakowicza i Parsifal Wagnera w poznańskim Teatrze Wielkim. Artysta nagrywa z London Symphony oraz z orkiestrami radiowymi w Berlinie i Monachium; wiele jego nagrań zdobyło prestiżowe nagrody. Popularyzuje za granicą twórczość polskich kompozytorów, m.in. M. Wajnberga. Po wielkim sukcesie dwóch pierwszych płyt CD z jego utworami (Chandos; V Symfonia, Sinfonietta nr 1, IV Symfonia, Sinfonietta nr 2, Rapsod na tematy mołdawskie), Gabriel Chmura przystąpił do nagrania XIV i XVI Symfonii tego kompozytora Polska Orkiestra Sinfonia Iuventus Polska Orkiestra Sinfonia Iuventus została utworzona z inicjatywy J. Semkowa, rozpoczęła działalność artystyczną w 2008 r. W jej skład wchodzą najzdolniejsi muzycy, którzy nie ukończyli 30 lat. Współpracuje z czołowymi dyrygentami oraz solistami polskimi i zagranicznymi, koncertując w wielu krajach Europy, a także w Chinach. Orkiestra zrealizowała szereg nagrań płytowych, radiowych i telewizyjnych. Szczególne miejsce w dyskografii Orkiestry zajmują dwie płyty z repertuarem symfonicznym (Schubert, Czajkowski) zarejestrowane pod batutą J. Semkowa. Współpraca dyrygencka z K. Pendereckim (od 2013 sprawuje nad orkiestrą Honorowy Patronat Artystyczny) zaowocowała wydaniem szeregu jego dzieł, m.in. kompletu symfonii (2012) oraz płyty z koncertami. W dorobku zespołu znajdują się ponadto nagrania z dyrygentami i solistami, takimi jak: G. Chmura (Strauss, Françaix, Debussy), T. Wojciechowski (Chopin), M. Nałęcz-Niesiołowski (Chopin), M. Patyra (Wieniawski), I. Monighetti (Haydn), A. Szymczewska (Bruch, Wieniawski i Mendelssohn), G. Tchitchinadze i M. Wolińska (Bacewicz). Pierwszym Dyrygentem Gościnnym Orkiestry jest Michaił Jurowski. Dyrektorem instytucji jest powołana przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego Anna Kościelna. Tracklista: CD 1 Mieczysław Weinberg (1919-1996) Symphony No. 5 in F minor Op. 76 (1962) 1. Allegro moderato 2. Adagio sostenuto 3. Allegro 4. Andantino CD 2 Sergei Prokofiev (1891-1953) Symphony No. 5 in B-flat major Op. 100 (1944) 1. Andante 2. Allegro marcato 3. Adagio 4. Allegro giocoso

Wielkie wydarzenie w historii polskiej fonografiiWydawnictwo DUX prezentuje wszystkie Symfonie Krzysztofa Pendereckiego pod batutą Kompozytoraw wykonaniu Polskiej Orkiestry Sinfonia Iuventus. Jest to wydarzenie bez precedensu w historii polskiej fonografii.Krzysztof Penderecki kończy w tym roku 80 lat i wraz z Sinfonią Iuventus już dziś przechodzi do historii światowej fonografii. Trzeba pamiętać, że jest on najwybitniejszym żyjącym polskim kompozytorem, a Symfonie zajmują wyjątkowe miejsce w Jego twórczości. W jednym z wywiadów stwierdził, że publikowane nagrania to najlepsze wykonanie jego dzieł. Współpraca wielkiego muzycznego autorytetu z młodymi muzykami, pełnymi energii i entuzjazmu, zaowocowała serią o niespotykanych dotąd walorach.Realizowany przez ostatnie 3 lata projekt to wzorzec interpretacyjny Symfonii zaproponowany przez samego Kompozytora. Wydawnictwo DUX niedawno obchodziło jubileusz 20-lecia i może pochwalić się katalogiem obejmującym ponad 900 tytułów. 109 nagród i wyróżnień międzynarodowych oraz 46 statuetek Fryderyk dla płyt DUX potwierdza jego wiodącą rolę na rynku muzyki klasycznej w Polsce. Mimo tak wielu dokonań, premiera najnowszej serii to wydarzenie, którego nie można porównać z żadnym z dotychczas zrealizowanych przedsięwzięć.

Krzysztof Penderecki Symphony No.4 – “Adagio” (1989) Wydawca / Publisher: Schott Music GmbH & Co. KG Krzysztof Penderecki Symphony No.4 – “Adagio” (1989) Wydawca / Publisher: Schott Music GmbH & Co. KG 1 I. Adagio [4:28]2 II. Più animato [3:30] 3 III. Tempo I [12:45]4 IV. Allegro [6:11]5 V. Tempo I [3:52] total time: [30:48] Polska Orkiestra Sinfonia Iuventus / The Polish Sinfonia Iuventus OrchestraKrzysztof Penderecki – dyrygent / conductor

Wydawnictwo DUX prezentuje wszystkie Symfonie Krzysztofa Pendereckiego pod batutą Kompozytora w wykonaniu Polskiej Orkiestry Sinfonia Iuventus. Jest to wydarzenie bez precedensu w historii polskiej fonografii. Krzysztof Penderecki kończy w tym roku 80 lat i wraz z Sinfonią Iuventus już dziś przechodzi do historii światowej fonografii. Trzeba pamiętać, że jest on najwybitniejszym żyjącym polskim kompozytorem, a Symfonie zajmują wyjątkowe miejsce w Jego twórczości. W jednym z wywiadów stwierdził, że publikowane nagrania to najlepsze wykonanie jego dzieł. Współpraca wielkiego muzycznego autorytetu z młodymi muzykami, pełnymi energii i entuzjazmu, zaowocowała serią o niespotykanych dotąd walorach. Realizowany przez ostatnie 3 lata projekt to wzorzec interpretacyjny Symfonii zaproponowany przez samego Kompozytora. Wydawnictwo DUX niedawno obchodziło jubileusz 20-lecia i może pochwalić się katalogiem obejmującym ponad 900 tytułów. 109 nagród i wyróżnień międzynarodowych oraz 46 statuetek Fryderyk dla płyt DUX potwierdza jego wiodącą rolę na rynku muzyki klasycznej w Polsce. Mimo tak wielu dokonań, premiera najnowszej serii to wydarzenie, którego nie można porównać z żadnym z dotychczas zrealizowanych przedsięwzięć.

Druga płyta zrealizowana w wyniku współpracy Polskiej Orkiestry Sinfonii Iuventus z Warner Classics. Polska Orkiestra Sinfonia Iuventus to istny gejzer energii – soczyste brzmienie, z którego bije młodość, zarazem intensywne emocje, jak i lekkość frazy. Tym razem do nagrania albumu zostali zaproszeni wybitny brytyjski pianista – Jonathan Plowright oraz Maestro Łukasz Borowicz, wspólnie wykonując słynny Koncert fortepianowy a-moll op. 17 (1888) Ignacego Jana Paderewskiego oraz dokonując światowej premiery fonograficznej Rapsodii symfonicznej na fortepian i orkiestrę op. 23 (1900) Zygmunta Stojowskiego. „Prezentowana na płycie Rapsodia symfoniczna na fortepian i orkiestrę powstawała w latach 1898-1900. Opublikowano ją z dedykacją dla brytyjsko-amerykańskiego pianisty Harolda Bauera, także ucznia Paderewskiego. Prawykonana z sukcesem w Berlinie w 1900 r. (Filharmonicy Berlińscy, dyr. Josef Řebíček) weszła na wiele lat do koncertowego repertuaru samego Stojowskiego, a także innych pianistów, należąc do jego szczególnie popularnych dzieł.” (Piotr Maculewicz) „Koncert miał premierę w Wiedniu w styczniu 1889 r., a wykonawczynią partii solowej była Anette Jesipowa (także adeptka Leszetyckiego prywatnie zaś druga z jego czterech żon – nb. wszystkie były jego uczennicami...); dyrygował Hans Richter. Koncert spotkał się z bardzo dobrym przyjęciem i na stałe wszedł do repertuaru twórcy oraz innych pianistów epoki fin-de-siécle, ciesząc się zresztą większym powodzeniem u słuchaczy niż u krytyków.” (Piotr Maculewicz) „Paderewski zawsze mnie fascynował, nie tylko jako pianista i kompozytor, ale także jako humanista i wielki mąż stanu. Pokochałem jego muzykę, kiedy byłem dzieckiem. Jak gra, po raz pierwszy usłyszałem na nagraniu wirtuozów fortepianu, należącym do moich rodziców. Jego Nokturn był jednym z pierwszych utworów, jakie wykonałem publicznie. Jego Koncert jest znakomicie skomponowany i zasługuje na to, by wejść do stałego międzynarodowego repertuaru. Natomiast muzyka Stojowskiego, w dzisiejszych czasach niesłusznie zaniedbana, jest cudownie romantyczna, dzięki jego długoletniej przyjaźni z Paderewskim. Od dłuższego czasu chciałem nagrać te utwory i cieszę się, że miałem okazję to zrobić, zwłaszcza w Polsce, pod batutą wspaniałego dyrygenta i z cudowną orkiestrą”. (Jonathan Plowright)

IV Symfonia ”Adagio” | Symphony No.4 ”Adagio” (1989) 1. I Adagio [4:28]2. II Più animato, agitato [3:30]3. III Tempo I [12:45]4. IV Allegro [6:11]5. V Tempo I [3:43]6. V Symfonia „Koreańska” | Symphony No.5 ”Korean” (1992) [37:59]total time: [68:35]Polska Orkiestra Sinfonia Iuventus | The Polish Sinfonia Iuventus OrchestraKrzysztof Penderecki – dyrygent | conductorWielkie wydarzenie w historii polskiej fonografiiWydawnictwo DUX prezentuje wszystkie Symfonie Krzysztofa Pendereckiego pod batutą Kompozytoraw wykonaniu Polskiej Orkiestry Sinfonia Iuventus. Jest to wydarzenie bez precedensu w historii polskiej fonografii.Krzysztof Penderecki kończy w tym roku 80 lat i wraz z Sinfonią Iuventus już dziś przechodzi do historii światowej fonografii. Trzeba pamiętać, że jest on najwybitniejszym żyjącym polskim kompozytorem, a Symfonie zajmują wyjątkowe miejsce w Jego twórczości. W jednym z wywiadów stwierdził, że publikowane nagrania to najlepsze wykonanie jego dzieł. Współpraca wielkiego muzycznego autorytetu z młodymi muzykami, pełnymi energii i entuzjazmu, zaowocowała serią o niespotykanych dotąd walorach.Realizowany przez ostatnie 3 lata projekt to wzorzec interpretacyjny Symfonii zaproponowany przez samego Kompozytora. Wydawnictwo DUX niedawno obchodziło jubileusz 20-lecia i może pochwalić się katalogiem obejmującym ponad 900 tytułów. 109 nagród i wyróżnień międzynarodowych oraz 46 statuetek Fryderyk dla płyt DUX potwierdza jego wiodącą rolę na rynku muzyki klasycznej w Polsce. Mimo tak wielu dokonań, premiera najnowszej serii to wydarzenie, którego nie można porównać z żadnym z dotychczas zrealizowanych przedsięwzięć.

Grażyna Bacewicz (1909-1969)Cello ConcertosGrażyna Bacewicz1. Uwertura | Overture (1943) [6:22]I Koncert wiolonczelowy | Cello Concerto No.1 (1951)2. I Allegro non troppo [9:10]3. II Andante tranquillo [5:37]4. III Finale. Allegro giocoso [7:05]II Koncert wiolonczelowy | Cello Concerto No.2 (1963)5. I Allegro (fantastico) [6:36]6. II Adagio [5:04]7. III Allegro [6:56]Total time: [46:51]Adam Krzeszowiec – wiolonczela | cello 2–4Bartosz Koziak – wiolonczela | cello 5–7Polska Orkiestra Sinfonia Iuventus | The Polish Sinfonia Iuventus Orchestra 1–7George Tchitchinadze – dyrygent | conductor 1–4Monika Wolińska – dyrygent | conductor 5–7

Karol Kurpiński (1785-1857) "Zamek na Czorsztynie" czyli Bojomir i Wanda opera w dwóch aktach, libretto: Józef Wawrzyniec Krasiński z Radziejowic. "Zamek na Czorsztynie" to utwór w formie pośredniej pomiędzy śpiewogrą a wodewilem, o charakterze narodowym (polonez, ludowa śpiewka Nikity, cavatina Wandy, dumka Bojomira), często wystawiany w XIX wieku, m.in. w 1862 przez S. Moniuszkę. W burzliwą noc do pozornie opustoszałego zamku przybywa rycerz Bojomir z komicznym. tchórzliwym sługą. Pojawia się groźny właściciel zamku i goście zostają zaproszeni na wieczerzę. Łucja uprzedza podróżnych o grasujących nocą duchach. Duchem okazuje się nieszczęśliwa Wanda, która w Bojomierze rozpoznaje zaginionego ukochanego. Muzycy: Polska Orkiestra Sinfonia Iuventus / The Polish Sinfonia Iuventus Orchestra Michał Niedziałek - dyrygent / conductor Aleksandra Orłowska-Jabłońska - sopran / soprano (Wanda) Hubert Stolarski - tenor (Bojomir) Jadwiga Niebelska - mezzosopran / mezzosoprano (Łucja) Tomasz Raff - bas / bass (Nikita) Witold Żołądkiewicz - baryton / baritone (Dobrosław) Tracklista: 1. Uwertura Akt I 2. Scena I - Cóż to za czas szkaradny 3. Duet - Aj! Aj! Okropne strachy 4. Aria - Zważ pan te strachy 5. Scena II - A to pan 6. Tercet - Oczy tak piękne 7. Scena IV - Powiedz mi moje dziewcze 8. Taniec polski - Jeszcze za króla Michała 9. Scena V - Panie, już dano wieczerzę 10. Scena VI - Bądź dobrej myśli 11. Antrakt Akt II 12. Scena I - Srogie losu przeznaczenia 13. Scena II i III - Ach, panie, ani sposobu 14. Śpiewka - Dla żołnierza mało trzeba 15. Scena IV - To pięknie, ale ta izba jest zajęta 16. Śpiewka - Dobrzem zrobił powiem szczerze 17. Scena V - Panie północ jest 18. Cavatina Wandy - Gdzie ta olszynka 19. Tercet. Finał - Bojomir! Na pomoc!