Jamie Cullum entuzjazmem, z jakim podchodzi do grania muzyki zaraził miliony fanów na całym świecie. Jego debiutancki album do dziś buszuje po listach przebojów i wciąż wzbudza zachwyt u nowych słuchaczy. Tymczasem już za chwilę, światło ujrzy nowa płyta Jamiego, "Catching Tales". Już teraz wiadomo, że będzie jednym z najważniejszych wydawnictw końca roku! (Universal Music)
Legendarna brytyjska formacja z najnowszym, oczekiwanym od wielu lat, albumem. Dla przypomnienia, grupę w 1990 roku założył Jason Pierce aka Jason Spaceman, jedna z ikon wyspiarskiej sceny independent, muzyk legendarnego zespołu SPACEMAN 3. Choć zamieszczone na płycie piosenkowe aranże sprawiają wrażenie, jakby powstały bez najmniejszego wysiłku ze strony pełniącego funkcję lidera i głównego kompozytora zespołu Jasona Spacemana, w rzeczywistości sytuacja wyglądała zupełnie inaczej. Produkcja płyty przebiegała bowiem równolegle z długotrwałą rehabilitacją Jasona, konieczną po bardzo poważnym zapaleniu płuc. Dziwić musi w związku z tym głębia i kompozycyjny rozmach, na który zdobył się Pierce. „Sweet Heart Sweet Light” to album wysublimowany i tętniący życiem, dowód zwycięstwa muzyki nad ludzkim cierpieniem. Nadchodzącą płytę zapowiada mocny, kontrowersyjny klip do „Hey Jane”, utworu, który promuje płytę jako pierwszy singiel. Za reżyserię teledysku odpowiada wschodząca gwiazda filmu – AG Rojas, który w swoim portfolio ma już m. in. realizację klipów dla dwóch duetów: Jamie XX & Gil Scott oraz Earl Sweatshirt & Emeli Sandé. Trwający ponad 10 minut film układa się w pełną niezawoalowanego erotyzmu i brutalnej przemocy transgresywną historię o walce z żywiołem życia: rodzinnego, zawodowego i osobistego. Poza wokalem Jasona, na płycie można usłyszeć głos jego 11-letniej córki Poppy. Fanów DR. JOHNA ucieszy z kolei utwór „I Am What I Am”, będący efektem jego współpracy z zespołem. Płyta na całym świecie zdobywa rewelacyjne recenzje, co warto podkreślić, w pełni zasłużone.
Drugi album w dyskografii pochodzącej z Bostonu trzyosobowej rockowej formacji Horse Jumper of Love. "So Divine" promowała jako pierwsza kompozycja "Poison". Jak wyjaśniał przed premierą wokalista i gitarzysta Dimitri Giannopoulos, w większości piosenek chodzi o to, że niepotrzebnie robimy z igły widły. Mając na myśli przede wszystkim zdarzenia z przeszłości. W procesie komponowania wspierali go basista John Margaris oraz perkusista Jamie Vadala-Doran. Tracklista: 1. Airport 2. Volcano 3. Cops 4. Aliens 5. Poison 6. Twist Cone 7. Ur Real Life 8. John Song 9. Stray Dog 10. Nature 11. Heaven
Cuong Vu, muzyk sesyjny i członek wielu znamienitych składów jazzowych swoją Grammy Awards w kategorii Najlepszy Współczesny Album Jazzowy zdobył razem z Pat Metheny Group. Debiutancki album "Bound" sygnowany własnym nazwiskiem nagrał z trio, do którego pozyskał tuzów nowojorskiego down-town, Jamie Shafta i Jim'a Blacka. Materią na której tworzy nowoczesną improwizacji z wykorzystaniem subtelnej elektroniki są XX wieczne kompozycji Charles'a Ives'a i Aarona Coplanda. Muzycy: Cuong Vu: trumpet, vocal Jamie Shaft: piano, Fender Rhodes, keyboards Stomu Takeishi: electric bass Jim Black: drums, percussion Tracklista: 1. Two 2. Our Bridge 3. Still Ragged 4. Bound 5. The Drift 6. Acid Kiss 7. The Burn
„Taller” to ósma płyta w karierze Culluma, wydana pięć lat po premierze „Interlude”. Do pracy nad albumem artysta zaprosił wieloletniego współpracownika, Troya Millera (Emeli Sande, Mark Ronson, Laura Mvula). 10 nowych utworów to wynik poszukiwań artysty i zagłębienia się w tematy, które dotknęły go osobiście lub rozbudziły jego ciekawość. W każdej piosence słychać chęć nauczenia się czegoś nowego. Jak przyznaje sam Jamie: „W piosence „Endings Are Beginnings” jest taki fragment: „Piszę, by dowiedzieć się, o czym myślę” i to jest według mnie najlepsze podsumowanie. „Taller” jest jak notatki do życia. Nie wydaje mi się, abym kiedykolwiek wcześniej tworzył muzykę w ten sposób. Mam nadzieję, że pośród wielu momentów melancholii, słuchaczom uda się również wyłapać chwile radości zamknięte w krążku.” „W wielu utworach na płycie, jak chociażby w „Usher”, „Drink” czy „Mankind”, usłyszymy wpływy popu, funku i gospel. – „Drink” opowiada o radzeniu sobie z problemami, ale też o sposobach, by obrócić niesprzyjające okoliczności na swoją korzyść. Nagle okazuje się, że wiele rzeczy ma o wiele bardziej zniuansowane odcienie niż biel i czerń. Prawda ma odcień szarości” opowiada Cullum. Ważnym utworem jest również kawałek tytułowy. Jak opowiada Jamie: „Mój wzrost oraz fakt, że jestem niższy od swojej żony, jest od bardzo dawna obiektem żartów. Chciałem więc pokazać, że sam się z tego śmieję, ale jednocześnie, że coś, na punkcie czego mógłbym być przewrażliwiony, potrafię przekuć w swoją super moc.” Na płycie „Taller” Jamie Cullum nie szuka poklasku. Skupia się na tworzeniu szczerej muzyki. To uczucia prowadziły go przez proces kreatywny. „„Taller” jest o moich piosenkach, o moim pisaniu. To także list miłosny dla mojej żony. Nie chciałem zamykać się w sztywnych kategoriach. Najważniejsze było, aby album był szczery. (…) Nigdy wcześniej nie byłem tak dumny z nagranej przez siebie płyty. Uważam to za dobry objaw – wyjaśnia Jamie.” Do tej pory Jamie Cullum sprzedał 10 mln albumów na całym świecie. Na scenie od 20 lat, występował u boku takich gwiazd jak Herbie Hancock, Pharrell Williams, Kendrick Lamar czy Lang Lang. Jego debiut w dużej wytwórni – „Twentysomething”, jak również kolejny album – „Catching Tales” – otrzymały nominacje do BRIT, Grammy i wielu innych prestiżowych wyróżnień.
W marcu 2014 roku doszło do wyjątkowego doświadczenia w historii The xx. Zagrali na Manhattan's Park Avenue Armory Drill Hall, podczas serii koncertów zorganizowanych przez The New York Times pod szyldem 'The Rock Show, Inverted'. Podczas dwudziestu pięciu koncertów, które odbyły się na przestrzeni dziesięciu dni, występowali zaledwie dla 45 osób. To doświadczenie nie pozostało bez wpływu na muzykę Romy Madley Croft, Olivera Sima i Jamie`ego Smitha. Okazało się także momentem przełomowym w ich karierze. "Płyta brzmi triumfalnie i radośnie" - mówi Jamie o 'I See You', trzeciej płycie długogrającej The xx. "Powinniśmy być wdzięczni za podróż, jaką odbyliśmy, za to, co przeszliśmy by dotrzeć do tego momentu". 'I See You' jest wynikiem czterech lat ciężkiej pracy, próbą osiągnięcia nowego poziomu dla popowej grupy. To płyta, która ukazuje ich grających z nową przejrzystością i czystością.
"Jesteśmy wzruszeni, że w końcu możemy zaprezentować wam Pampa Vol. 1! Kiedy zdecydowaliśmy się na kompilację wytwórni, naszym głównym celem było by każda pojedyncza piosenka musi być przebojem. Przez prawie 2 lata ścigaliśmy i ściskaliśmy najlepszych z naszych dobrych przyjaciół i podziwianych artystów, aż wreszcie osiągnęliśmy to, o czym marzyliśmy na początku: Firmament of Stars. Wszystkie utwory zostały wyprodukowane wyłącznie dla tej kompilacji i nie zostały wcześniej wydane"! "W skład kompilacji wchodzą wybitni artyści tacy jak zdobywca nagrody Grammy Jamie XX (z XX), DJ Koze, Matthew Herbert, Lianne le Havas, Isolée, Acid Pauli, Michel Cleis, Sophie Hunger i wielu innych". Tracklista: 1. Lianne La Havas - Lost & Found (Matthew Herbert Remix) 2. Ada - You and Me 3. Roman Flügel - 9 Years (DJ Koze Remix) 4. Jackmate - Pacemaker 5. Axel Boman - In The Dust Of This Planet 6. Nasrawi - Bump With You 7. Lawrence - Glow 8. Stimming - No. 17 9. Funkstörung - I Does It 10. Josef - I Wonder 11. Mount Kimbie - Bells_5 12. Michel Cleis - Un Prince 13. Die Vögel - Everything 14. Isolée - I like It Here Can I Stay? 15. Jamie XX & Kosi Kos - Come We Go 16. Dntel - Snowshoe 17. Acid Pauli - Nana (Vinyl Version) 18. Gold Panda - Black Voices 19. Roman Flügel - 9 Years
Youn Sun Nah pochodzi z Korei. Dorastała w muzycznym domu (córka dyrygenta i śpiewaczki operowej), znakomicie wykształcona w Paryżu (słynna szkoła muzyczna CIM, National Music Institute Of Beauvais oraz Nadia And Lili Boulanger Conservatory). Pierwszy etap jej kariery to przede wszystkim rodzinna Korea i gościnna Francja. Ostatnie lata przyniosły trasy koncertowe i sukcesy na całym świecie – w USA, Azji oraz całej Europie. Artystka zdobyła w ostatnich latach ogromne uznanie dzięki zgrabnemu łączeniu elementów jazzu z muzyką pop, soul i folkiem. Jej wyjątkowe predyspozycje wokalne sprawiły, iż porównywana jest dziś do takich gwiazd jak Diana Krall czy Norah Jones. Limitowane wydawnictwo zawiera trzy katalogowe płyty koreańskiej wokalistki wydane w latach 2010, 2012 i 2017. Tracklista: CD 1 „Same Girl” (7-9.04.2010) Muzycy: Youn Sun Nah - vocals, kalimba Jamie Saft - keyboards Brad Jones - bass Dan Rieser - drums and Marc Ribot - guitars guests: Maxim Moston, Antoine Silverman - violin Hiroko Taguchi - altówka Anja Wood - cello 1. My Favorite Things 2. My Name Is Carnival 3. Breakfast In Baghdad 4. Uncertain Weather 5. Song Of No Regret 6. Kangwondo Arirang 7. Enter Sandman 8. Same Girl 9. Moondog 10. Pancake 11. La Chanson d'Hélene CD 2 „Lento” (31.10-2.11.2012) Muzycy: Youn Sun Nah - vocals Ulf Wakenius - guitars Lars Danielsson - bass & cello Vincent Peirani - accordion & accordina Xavier Desandre-Navarre - percussion 1. Lento 2. Lament 3. Hurt 4. Empty Dream 5. Momento Magico 6. Soundless Bye 7. Full Circle 8. Ghost Riders In The Sky 9. Waiting 10. Arirang 11. New Dawn CD 3 „She Moves On” (2017) Muzycy: Youn Sun Nah - vocals, kalimba Jamie Saft - keyboards Brad Jones - bass Dan Rieser - drums and Marc Ribot - guitars guests: Maxim Moston, Antoine Silverman - violin Hiroko Taguchi - altówka Anja Wood - cello 1. Traveller 2. Teach The Gifted Children 3. Too Late 4. She Moves On 5. No Other Name 6. The Dawntreader 7. Drifting 8. Black Is The Color Of My True Love's Hair 9. A Sailor's Life 10. Fools Rush In 11. Evening Star
Sensacja londyńskiej sceny jazzowej - Cykada, debiutuje w Astigmatic Records. W ciągu ostatnich kilku lat Londyn stał się centrum jazzowego renesansu. Przypływ energii i nastawienia młodych muzyków, zainspirowanych m.in. przez Johna Coltrane'a, Pharaoha Sandersa czy Sun Ra, a także Madvillain, J Dilla, Flying Lotusa i Floating Pointsa, zapoczątkował ogromną świeżość na londyńskiej scenie. To buzujące energią środowisko zgromadziło kolejną grupę młodych muzyków, którzy wzajemnie pragnęli odkrycia formy ekspresji. Razem stworzyli „Cykadę”. Cykada to zespół uznanych muzyków na scenie londyńskiej, grających w takich grupach jak m.in. Myriad Forest, Ezra Collective, Maisha, Where Pathways Meet, Family Atlantica i Don Kipper. Kręgosłupem projektu są muzycy związani z nie istniejącym już Myriad Forest: basista Jamie Benzies wraz z odpowiadającym za elektronikę Tilé Gichigim-Lipere. Chwilę później dołączył do nich perkusista Tim Doyle aka Chiminyo. Razem byli pierwszymi członkami Cykady. Jamie wspomniał w jednym z wywiadów: „Zainteresowałem się bardziej zrobieniem czegoś, co ma większą wizję. Projektami, w których spotykasz się i pracujesz z ludźmi, z którymi lubisz dzielić przestrzeń i przy tym nie spieszysz się. Upewniasz się, że czerpiesz radość ze swojej muzyki i że wszystko inne przychodzi naturalnie.” Trębacz Axel Kaner-Lidstrom, saksofonista James Mollison oraz „secret weapon” Gitarzysta Javi Pérez uzupełniają zespół. Tilé posiada wyjątkową i niezbędną rolę w zespole - oprócz grania na klawiszach, programuje, przetwarza i modyfikuje dźwięki instrumentów, co jest ogromnym czynnikiem w tworzeniu charakterystycznego brzmienia zespołu. Unikalny vibe Cykady jest znakiem rozpoznawczym członków zespołu. Niepowtarzalność jest ich kluczowym aspektem w procesie twórczym. „Cykada” to energetyczna bomba o niepowtarzalnym stylu. W zgrabny sposób łączy odległe bieguny, świat analogów rozbity jest elektroniką, wschodnie wpływy przeplatają się z zachodnimi, a harmonizujące i nostalgiczne momenty z parkietowymi bombami. Wydaje się, że Zachodnia Afryka po prostu graniczy z Europą Wschodnią, gdzie turecka muzyka przybija piątkę Flamenco, a wszystko to opakowane jest fundamentami londyńskiej sceny klubowej. Tak wiele inspiracji sprawia wrażenie niemożliwości ich zjednoczenia, jednak „Cykada” umiejętnie tego dokonuje, tworząc warstwy dewastacji, piękna i intrygi. 40 minut muzyki zbudowanej jako 5 kompozycji nagrano w grudniu 2017 r. w Total Refreshment Centre. Debiutancki album zatytułowany po prostu „Cykada”, ukaże się nakładem labelu Astigmatic Records.
Jamie Treays, występujący jako Jamie T, to brytyjski muzyk i autor tekstów z Wimbledonu w południowym Londynie, bardzo popularny w Wielkiej Brytanii (jego poprzednia płyta dotarła do 2 miejsca list sprzedaży). Carry On The Grudge to jego trzeci album, wydany po 5-letniej przerwie.