Płyta zawiera kantaty napisane przez członków rodziny Bacha - Heinricha, Johanna Christopha, Johanna Michaela oraz Jana Sebastiana. W utworach tych, oprócz chóru, dużą rolę odgrywa partia instrumentalna, a szczególnie smyczki. Zespół Vox Luminis znany jest ze stylowego wykonawstwa muzyki baroku. Jego nagrania kantat J.S. Bacha dla firmy Ricercar są uważane za wzorcowe.
Deutsche Harmonia Mundi zaprasza do wysłuchania albumu "Come to My Garden my Sister, my Beloved", zawierającego wybór religijnych pieśni o miłości autorstwa Melchiora Francka, opublikowane w 1608 roku. Przeplatane one zostały pieśniami świeckimi Johanna Hermanna Scheina. To intymny i podnoszący na duchu przykład niemieckiej twórczości wczesnego baroku. Wykonawcami są członkowie Voces Suaves - wokalnego zespołu z Bazylei, specjalizującego się w wykonywaniu utworów renesansu i wczesnego baroku.
Symfonie osiemnastowiecznego kompozytora niemieckiego Johanna Gottlieba Janitscha w wykonaniu orkiestry Antichi Strumenti.
Muzyka kameralna dwóch kompozytorów barokowych Johanna Gottlieba Grauna i Carla Heinricha Grauna w wykonaniu zespołu Les Amis de Philippe.
Dość frapujący tytuł płyty - złożenie dwóch nazwisk: Bach i Hasse. Oczywiście rzecz dotyczy Johanna Sebastiana Bacha i Johanna Adolpha Hassego. Obaj w dużym stopniu związani byli z królewskim dworem drezdeńskim Augusta II i III. I to chyba jedyna wspólna cecha. Choć uznawani są za kompozytorów baroku to różnice między nimi są ogromne. Choć ponoć się przyjaźnili. Bach - mistrz kontrapunktu, muzyki religijnej, który nigdy nie napisał opery, a Hasse - wręcz przeciwnie - był twórcą operowym i to jednym z największych wówczas. Połączenie ich „muzyk” wydaje się zatem zabiegiem ciekawym. I tak też jest. Wykorzystanie fragmentów kantat obu kompozytorów i kilku utworów instrumentalnych Bacha znakomicie pokazuje, jak styl włoski był im bliski. Choć Bach nie był we Włoszech, a Hasse wręcz przeciwnie - święcił tam operowe triumfy. Konfrontacja znakomita w interesującym wykonaniu.
Dwa legendarne wykonania wariacji Goldbergowskich. Chodzi oczywiście o Glenna Goulda i Andrasa Schiffa, dwóch czołowych wykonawców muzyki Johanna Sebastiana Bacha na fortepianie.
Zestaw nagrań, które prezentują fascynujący wachlarz kompozycji wykonywanych w na początku 17. wieku w arystokratycznych pałacach Rzymskich. Dzieła wokalno instrumentalne Johanna Hieronima Kapserbera, Girilamo Frescobaldiego i Stefano Landi – muzyków i kompozytorów, którzy pracowali pod patronatem rodu Barberini.
Jean Rondeau - obdarzony bogatą wyobraźnią młody francuski klawesynista - opisuje rodzinę Bachów jako "jedną z wielkich dynastii zachodniej muzyki". Dlatego na swojej trzeciej płycie prezentuje zarówno muzykę Jana Sebastiana Bacha, jak i jego trzech synów: Wilhelma Friedemann, Carla Philippa Emmanuela i Johanna Christiana.O muzyce najznamienitszego z Bachów Rondeau mówi: "jego muzyka jest tak pełna pokory, a jednocześnie tak obfita, iż mamy wręcz obowiązek, aby ją wykonywać, upowszechniać i czerpać jak najwięcej z tego, co nam oferuje".
Muzyka na zespół instrumentów dętych drewnianych Johanna Christiana Bacha w wykonaniu zespołu instrumentów dawnych Nachtmusique.
W 2002 roku, po 14 latach nieprzyznawania pierwszej nagrody jury Międzynarodowego Konkursu Bachowskiego w Lipsku zdecydowało się wskazać niekwestionowanego zwycięzcę – długo oczekiwanym laureatem pierwszego miejsca został 22-letni niemiecki pianista Martin Stadtfeld. Spektakularne zwycięstwo w słynnym konkursie otworzyło młodemu artyście drogę do międzynarodowej kariery. W minionych latach Martin Stadtfeld zyskał miano jednego z najwybitniejszych interpretatorów muzyki Johanna Sebastiana Bacha. Niemała w tym rola zarówno lipskiego sukcesu, jak i debiutanckiej płyty, wydanej w 2004 roku przez Sony Classical. Wariacje Goldbergowskie w interpretacji Martina Stadtfelda zostały wyróżnione prestiżową nagrodą Echo-Klassik, osiągając także pierwsze miejsce na liście Klassik Charts.