Klaus Schulze(ur. 4 sierpnia 1947 roku w Berlinie) jest czołowym muzykiem i jednym z prekursorów rocka elektronicznego, jednego z nurtów muzyki elektronicznej. Tracklista: 1. Satz Ebene 2. Satz Gewitter 3. Satz Exil Sils Mari
Wiedeński mistrz downbeatu, Klaus Waldeck, długo kazał czekać na następcę przełomowego albumu "Ballroom Stories" z 2007 roku. Tego lata, nakładem wytwórni Dope Noir Records, ukazał się album "Gran Paradiso". Oczekiwania były wysokie, dlatego Waldeck postanowił przygotować kilka niespodzianek. Przede wszystkim wybrał język włoski, który nadał jego głosowi więcej zmysłowości. ""Gran Paradiso" jest hołdem dla legendarnego brzmienia włoskich westernów" - mówi Klaus. "Jest tu także obecny sentymentalny nastrój słynnej włoskiej piosenki, ale zawsze z zachowaniem ironicznego dystansu. Włoski - w tym języku jest muzyka. W stu procentach". Nad tym wszystkim unosi się jednak charakterystyczne brzmienie jego muzyki. Dziwne tanga i dub pulsują w letnim rytmie, który ogrzeje duszę także w wiosennym i zimowym czasie.
Wznowienie wydanej oryginalnie w 1972 roku trzeciej płyty legendy krautrocka, powstałej w 1969 roku w Monachium formacji Popol Vuh, "Hosianna Mantra". Materiał ukazuje się z dodatkową kompozycją "Maria" i w remasteringu byłego członka zespołu Guido Hieronymusa. Przygotowano je w pięknym digipacku. W książeczce znajdują się liczne zdjęcia oraz notki, które popełnili Klaus Schulze, Werner Herzog, Manfred Gillig-Degrave, Michael Fuchs-Gamböck, Gerd Augustin. Muzyka, którą dziś określa się mianem New Age, była dziełem założyciela formacji, klasycznie wykształconego pianisty Floriana Fricke. Wspierali go w nagraniach Conny Veit (gitary), Robert Eliscu (obój), Djong Yun (wokal), Klaus Wiese (tambura), a także gościnnie Fritz Sonnleitner (skrzypce). Teksty utworów oparte są na dziełach filozofa Martina Bubera.
Zeszłoroczny sukces "Tristana i Izoldy" był wymarzoną inauguracją ekskluzywnej, wieloletniej umowy partnerskiej, zawartej pomiędzy Deutsche Grammophon a festiwalem w Bayreuth. Na jej mocy, wytwórnia stała się jedynym audiowizualnym partnerem słynnego festiwalu wagnerowskiego, którego każda edycja ma być udokumentowana specjalnym wydawnictwem na DVD/Blu-ray. W tym roku, wybór padł na operę "Parsifal", która, w reżyserii Uwe Erica Laufenberga i pod batutą Hartmuta Haenchena, miała swoją premierę 25 lipca 2016 roku. Hartmut Haenchen w swoim późnym debiucie w Bayreuth dyryguje z własnej wersji partytury. Klaus Florian Vogt jest "bardzo heroicznym Parsifalem (...), głos Eleny Pankratovej przeszywa w roli Kundry" (...), Georg Zeppenfeld jako Gurnemanz imponuje niebywałą kontrolą swojego głosu (...), a Ryan McKinny świetnie odnajduje się w roli szlachetnego, acz udręczonego Amfortasa." (Telegraph)
Tracklista:1. Hongkingkong2. Willis Schwabe3. Ein Germane in Madrid4. Sonntag5. Stilleben6. Alberner Pinsel7. Addis Ababa Blues8. Ffff9. Ballade Für Klaus Koch10. Der Geist Von Toledo11. Mechanicus12. Acoustic Guitar Goes Disco13. Hymne14. Guitar Guitar
Tracklista:1. El Vito Cante2. Tangos3. Entre Tinieblas4. Tanguillo5. Soy Gitano6. Buleria7. Suite Fraternidad: First Movement - Generalife8. Suite Fraternidad: Second Movement - Albacin9. El Vito en Gran TamanoMuzycy:Al di Meola, Steve Khan - guitar, electric guitarRainer Lange, Albert Jung - celloHeiner Wiberny - flute, piccolo, clarinet, soprano saxophone, alto saxophoneHarold Rosenstein - flute, clarinet, soprano saxophone, alto saxophoneOlivier Peters, Rolf Romer - clarinet, soprano saxophone, tenor saxophoneSteffen Schorn - bass clarinet, baritone saxophoneMichael Brecker - saxophone, tenor saxophoneRob Bruynen, John Marshall, Rick Kiefer, Klaus Osterloh, Andy Haderer - trumpet, flugelhornBernt Laukamp, Ludwig Nuss, Dave Horler - tromboneRoy Deuvall - bass tromboneFrank Chastenier - piano, keyboardsDieter Ilg - bass instrumentFreddie Santiago - percussionJoselin Vargas, Rubem Dantas - palmasRamon "El Portugues" - vocalsJose Manuel Canizares - flamenco guitarCarlos Benavent - mandola, bass guitarJorge Pardo - flute, soprano saxophone, tenor saxophonePeter Erskine - drums
WYKONANIE: Academy of St Martin in the Fields Orchestra; English Chamber Orchestra; Vienna Chamber Orchestra / Radu Lupu (Piano); Cecilia Bartoli (Mezzo soprano); Fritz Dolezal (Cello); Hubert Kroisamer (Violin); Klaus Peisteiner (Viola)
Wacław Zimpel jest klasycznie wykształconym klarnecistą oraz kompozytorem. Głównym źródłem jego inspiracji jest sakralna i rytualna muzyka różnych kultur. W swoich kompozycjach często odnosi się do dorobku dawnych kompozytorów, tworząc współczesne polemiki bądź komentarze do muzycznych tradycji. Jest liderem zespołów: Wacław Zimpel Quartet, Hera, Undivided. Wchodzi w skład założonej przez Kena Vandermarka orkiestry Resonance. Współpracuje z Hamidem Drake, Joe McPhee, Mikołajem Trzaską, Michaelem Zerangiem, Giridharem Udupą, Stevem Swellem, Bobbym Few, Markiem Tokarem i Perrym Robinsonem. Eyal Hareuveni – rezenzent prestiżowego "All About Jazz" napisał- "Wacław Zimpel jest jednym z najbardziej obiecujących muzyków europejskiego kontynentu". "Stone Fog" to pierwsza płyta autorskiego kwartetu Wacława Zimpla. Powstanie Wacław Zimpel Quartet było w zasadzie nieuniknione – czwórka instrumentalistów, których zbliżyły muzyczne fascynacje, wspólne występy w różnych konfiguracjach, a także horyzont europejskiej tradycji: Klaus Kugel z przestrzenną perkusją, przywołującą na myśl muzykę liturgiczną; Christian Ramond, którego kontrabas idealnie koresponduje z abstrakcyjnym i intuicyjnym rytmem Kugela; Krzysztof Dys czerpiący inspirację z pianistyki Prokofiewa czy Skriabina; oraz Wacław Zimpel na klarnetach – chwilami liryczny, chwilami słowiański. Całość osadzona w bardzo europejskim, freejazzowym kontekście. Wacław Zimpel Quartet - to nie tylko spotkanie czterech muzycznych osobowości, to również wspólne korzenie, poszukiwania, oraz rozmaitość osobistych inspiracji każdego z muzyków. Skład: Wacław Zimpel - klarnety Krzysztof Dys - fortepian Christian Ramond - kontrabas Klaus Kugel - perkusja
Pierwsza współpraca legendarnej grupy Pink Floyd ze światem filmu to właśnie album "More" z 1969 roku. Muzyka na nim zawarta do soundtrack do tak samo zatytułowanego obrazu w reżyserii Barbeta Schroedera. Film, z akcją osadzoną na Ibizie, opowiada o uzależnieniu od heroiny, a grali w nim Mimsy Farmer i Klaus Grünberg. Stąd i muzyka ma nieco narkotyczny posmak. Z soundtracku największe wrażenie robiły kompozycje "Cymbaline" i "Green Is The Colour". Płyta dotarła do dziewiątej pozycji na brytyjskiej liście.
"The Passion" to czwarta płyta w dorobku Wacława Zimpla i jednocześnie pierwsza jego projektu - Undivided. Tym razem klarneciście towarzyszy niezwykła sekcja rytmiczna; to Klaus Kugel - jeden z najwybitniejszych muzyków europejskiej awangardy (współpracował m. in. z Bobo Stensonem czy Tomaszem Stańko) oraz Mark Tokar - wybitny ukraiński kontrabasista (nagrywa m. in. z Kenem Vandermarkiem, Stevem Swellem). Do nagrania tej niezwykłej muzyki, trio Undivided zaprosiło światową legendę jazzu - Bobby'ego Few, spadkobiercę pianistyki Theloniousa Monka czy Buda Powella. Amerykański pianista zapisał się w historii jazzu nowoczesnego, nagrywając niezapomniane płyty jeszcze w latach 60-tych i 70-tych z takimi osobistościami jak Albert Ayler, Steve Lacy, Archie Shepp, Frank Wright. "The Passion" jest niezwykle nowatorską próbą zwrócenia się w stronę sięgającej średniowiecza muzycznej tradycji pisania pasji. W konsekwencji jest to kolaż składający się z przekomponowanych motywów zaczerpniętych z nowożytnej muzyki wokalnej i instrumentalnej oraz motywów w całości skomponowanych przez lidera. "The Passion" Undivided - to muzyka, która skłania do refleksji nad tajemnicą cierpienia jednocześnie niosąc nadzieję. Muzycy: Undivided: Wacław Zimpel: clarinet, bass clarinet, tarogato, percussion Bobby Few: piano, percussion Mark Tokar: bass, percussion Klaus Kugel: drums, percussion